‘Eenzame mannen lopen verhoogd risico op kanker’

Foto: Álex Cámara/NurPhoto/Shutterstock/Isopix

Eenzaamheid is in dit coronatijdperk een van de grote negatieve uitschieters. Een nieuwe studie suggereert nu ook dat eenzame mannen een verhoogd risico lopen op kanker. 

Wetenschappers van de Universiteit van Oost-Finland stellen dat er een verband is tussen eenzaamheid bij mannen van middelbare leeftijd en een verhoogd risico op kanker. Ze publiceerden hun bevindingen in het vaktijdschrift Psychiatry Research.

Volgens het onderzoeksteam zou het rekening houden met eenzaamheid en de sociale relaties van mensen dan ook een belangrijk onderdeel moeten zijn van een allesomvattende gezondheidszorg en ziektepreventie. 

‘Op basis van studies die de laatste jaren zijn uitgevoerd, wordt geschat dat eenzaamheid een even belangrijk gezondheidsrisico kan vormen als roken of overgewicht’, zegt Siiri-Liisi Kraav van de Universiteit van Oost-Finland. ‘Onze bevindingen ondersteunen het idee dat hier aandacht aan moet worden besteed.’

10% meer risico

Aan het onderzoek, dat in de jaren 80 van start ging, namen 2.570 mannen van middelbare leeftijd uit Oost-Finland deel. Uit de laatste follow-up blijkt dat 649 van hen, zo’n 25 procent van de deelnemers, kanker hadden gekregen. Zo’n 283 mannen, oftewel 11 procent, stierf ook aan de ziekte. 

Uit de studie blijkt dat eenzaamheid het risico op kanker met ongeveer 10 procent verhoogde – ongeacht de leeftijd, sociaaleconomische status, levensstijl, slaapkwaliteit, depressiesymptomen, BMI, hartziekten en andere risicofactoren. Bovendien was de sterfte aan de gevolgen van kanker hoger bij kankerpatiënten die ongehuwd, weduwnaar of gescheiden waren van hun ouders op het moment van de geboorte.

‘Het bewustzijn van de gezondheidseffecten van eenzaamheid neemt voortdurend toe’, zeggen de auteurs. ‘Daarom is het belangrijk om meer in detail de mechanismen te onderzoeken waardoor eenzaamheid nadelige gezondheidseffecten veroorzaakt. Deze informatie zou ons in staat stellen eenzaamheid en de daardoor veroorzaakte schade beter te verlichten en optimale manieren te vinden om preventieve maatregelen te nemen.’