Key takeaways
- Rusland zet de met kernenergie aangedreven kruiser ‘Admiral Nakhimov’ in om strategische onderzeeërs in het Noordpoolgebied te beschermen.
- Deze gigantische kruiser beschikt over het krachtigste arsenaal van alle oppervlakteschepen ter wereld dankzij gemoderniseerde raketcellen.
- De extreme kosten en de unieke status van het schip vormen een risicovol ‘single point of failure’ voor de vloot.
Rusland bereidt zich voor om de Admiral Nakhimov, het enige bestaande kernaangedreven oppervlaktegevechtsschip dat geen vliegdekschip is, in te zetten in het Noordpoolgebied. Na een moderniseringsproces dat meer dan twee decennia in beslag nam en miljarden euros kostte, legt het schip momenteel de laatste hand aan zijn proefvaarten. Het belangrijkste doel zal zijn om het „bolwerk“ te beveiligen waar de strategische ballistische raketonderzeeërs van Rusland zijn gestationeerd.
Overblijfsel van Sovjettechniek
De Nakhimov is een overblijfsel van de Sovjetklasse Project 1144 Orlan, in het Westen beter bekend als de Kirov-klasse. Met een gewicht van 28.000 ton en een lengte van 251 meter is het aanzienlijk groter dan welke hedendaagse westerse torpedobootjager dan ook.
Terwijl landen als Frankrijk en de Verenigde Staten kernvoortstuwing beperken tot hun vliegdekschepen, ontwikkelde Rusland deze kernaangedreven kruiser om een enorme actieradius te garanderen. Nu andere schepen van deze klasse buiten dienst worden gesteld of gesloopt, zal de Nakhimov het enige operationele schip in zijn soort worden.
Tientallen jaren van vertraging
De geschiedenis van het schip wordt gekenmerkt door lange periodes van inactiviteit. Het schip is in 1988 in dienst genomen en later, in 1992, hernoemd, maar raakte buiten gebruik door de ineenstorting van de Sovjet-Unie en de daaropvolgende economische crises.
Nadat het sinds 1999 aangemeerd lag bij de Sevmash-scheepswerf, werden de reactoren eind 2024 tot begin 2025 eindelijk weer opgestart. Na verschillende testrondes in de Witte Zee begon het schip in mei 2026 aan de laatste testfase, hoewel de formele oplevering aan de vloot pas in 2026 wordt verwacht.
Operationeel voordeel in het Hoge Noorden
Kernenergie biedt met name voordelen in het Hoge Noorden, waar de omstandigheden meedogenloos zijn en de infrastructuur voor het bijtanken schaars is. Conventionele schepen zijn afhankelijk van tankers en bases, maar de Nakhimov kan uitsluitend op reactorkracht onbeperkt een snelheid van 25 knopen aanhouden.
In combinatie met zijn stoomturbines kan het schip 32 knopen halen. Het schip is speciaal winterbestendig gebouwd voor ijskoude klimaten en is daardoor bij uitstek geschikt voor langdurige patrouilles in de Barentszzee en de Karazee.
Bescherming van de nucleaire triade
De rol van het schip is het beschermen van het maritieme onderdeel van de Russische nucleaire triade. Door de onderzeeërs van de Noordelijke Vloot te beschermen tegen westerse detectie en interferentie, fungeert de Nakhimov als een mobiel verdedigingscentrum. Deze missie weerspiegelt de oorspronkelijke ontwerpdoelstelling van de Kirov-klasse uit 1968, die gericht was op onderzeebootbestrijding voordat deze tijdens de Koude Oorlog verschoof naar het opsporen van vliegdekschepen.
Technologisch gezien is het schip volledig gerenoveerd. De oude P-700 Granit-lanceerinrichtingen zijn vervangen door 80 verticale lanceercellen die geschikt zijn voor het afvuren van Kalibr-kruisraketten, Oniks-antischipraketten en mogelijk de Zircon-hypersonische raket. Met naar schatting in totaal 174 tot 176 lanceercellen beschikt het over meer vuurkracht dan enig ander oppervlakteschip ter wereld. Hoewel er nog discussie bestaat over de details van de S-300- of S-400-luchtverdedigingssystemen, is het de bedoeling om een verkennings- en aanvalsknooppunt te creëren dat de waarschuwingstijd van de NAVO tot een minimum beperkt.
Risico
Het project brengt echter aanzienlijke inefficiëntie en strategische risico’s met zich mee. De refit, waarvoor oorspronkelijk 50 miljard roebel (565 miljoen euro) was begroot met een terugkeer in 2018, zag de kosten omhoogschieten – mogelijk tot 4,5 miljard euro – terwijl de opleveringsdatum met jaren is uitgesteld. Bovendien vormt de Nakhimov, omdat het een uniek vaartuig is zonder zusterschepen die nog in dienst zijn, een „single point of failure”.
Het verlies van zo’n onevenredig duur en krachtig schip aan moderne drones of raketten zou een verwoestende klap zijn in vergelijking met het verlies van een standaardtorpedobootjager. (fc)
Volg Business AM ook op Google Nieuws
Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!
