Oldtimer van de week: Citroën Méhari, een echt seizoensproduct

door Gocar.be - François Piette
gepubliceerd op 12/08/2026 om 11:00

Het was ongeveer vijftien jaar geleden: je dienaar was door Citroën uitgenodigd om enkele klassieke modellen uit te proberen op een klein circuit. Op het menu stonden verschillende iconische modellen van het merk: een Traction, een DS, een 2PK, een SM en… een Méhari. De andere modellen waren duidelijk buitenbeentjes in autoland, en dat is nog zacht uitgedrukt, maar de Méhari was zonder twijfel de vreemdste van het stel. Als het op automobiele eenvoud aankomt, is het moeilijk om beter of slechter te doen. Toch is hij even geniaal als verschrikkelijk… We vertellen je waarom.

Per ongeluk een mode-icoon

De Méhari zie je zo voor je aan zee of nonchalant geparkeerd voor een terras in Saint-Tropez. Kortom, een voertuig met een uitgesproken hip en elitair imago. Toch was het oorspronkelijke idee helemaal niet om er een accessoire voor de rijken van te maken… Het verhaal begint zelfs ver van de kantoren aan de Quai de Javel. Achter de Méhari zit namelijk Roland de La Poype, een bijzonder figuur: gevechtspiloot tijdens de oorlog, pionier in de kunststofindustrie, uitvinder van de DOP-flacon (een plastic verpakking uit het begin van de jaren vijftig) en later oprichter van het Marineland-park in Antibes. Een heerlijk onwaarschijnlijk cv voor een man die eerst gewoon een zelfbouwkit met de naam Donkey wilde verkopen. Hij stelt zijn prototype voor aan Pierre Bercot, de voorzitter van Citroën, die tegen alle verwachtingen in beslist om het voertuig in het gamma op te nemen.

Het uiteindelijke product wordt op 16 mei 1968 voorgesteld op de golfbaan van Deauville… midden in de studentenprotesten. Het land had op dat moment wel wat anders aan zijn hoofd… Eerst heet hij Dyane 6 Méhari. Hij staat op een platform van de Dyane 6, krijgt een tweecilinder-boxermotor van 602 cm³ met minder dan 30 pk en een koetswerk van ABS-kunststof dat in de massa gekleurd is en met een waterstraal schoongemaakt kan worden. De naam? Die komt van een racedromedaris. Een toepasselijk beeld…

Een strandspeeltje?

Sommigen zien er dus een 2PK-mechaniek in, gecombineerd met een rudimentair plastic koetswerk en een dak dat meer weg heeft van kampeeruitrusting dan van de kap van een traditionele cabriolet. En toch blijft de Méhari, in tegenstelling tot veel auto’s die door de jaren heen steeds burgerlijker worden, tijdens zijn bijzonder lange carrière grotendeels ongewijzigd, tot die in 1987 eindigt. Kleine kanttekening: van de 144.953 exemplaren werd een groot deel geassembleerd in de Citroën-fabriek in Vorst, België.

Een opvallende evolutie is het vermelden waard: in 1979 drijft Citroën het concept een flink stuk verder met een echte 4x4-versie. In tegenstelling tot de uiterst zeldzame 2PK Sahara met zijn twee motoren behoudt de Méhari 4x4 één tweecilinder, maar krijgt hij een geavanceerde vierwielaandrijving, een versnellingsbak met korte verhoudingen en vier schijfremmen. Offroad is hij uitstekend, maar een commercieel succes wordt het niet: iets meer dan 1.200 exemplaren worden gebouwd tot 1983. Vandaag is dit de heilige graal van de familie.

Niet voor iedereen

Achter het stuur doet de Méhari onvermijdelijk aan de 2PK denken… Het is in grote lijnen dezelfde tweecilinder, dezelfde versnellingsbak en hetzelfde onderstel. Maar door het lage gewicht worden de sensaties uitvergroot (525 kg op de weegschaal), net als door het gebrek aan bescherming. De luidruchtige tweecilinder blijkt veel vinniger dan je zou verwachten, terwijl bij ‘hoge’ snelheid (alles is relatief) een ware orkaan door het interieur raast. Wil je er nog een schepje bovenop doen en vind je muggen geen probleem, dan kun je zelfs de voorruit neerklappen.

Zodra je de kap dichttrekt, wordt het er niet bepaald stiller op: die klappert er vrolijk op los. Kortom, dit is niet het ideale voertuig voor lange afstanden, temeer omdat de rijpositie voor grote mensen ronduit afschuwelijk is. En toch… Wat beleef je veel plezier aan het stuur van dit knotsgekke ding, dat de slechtste wegdekken verteert en in bochten overhelt als een zeilboot.

Goed om te weten voor je koopt

Dacht je dankzij het plastic koetswerk aan roest te ontsnappen? Helaas niet. De ABS-panelen corroderen inderdaad niet, maar het verborgen metalen chassis eronder kan zwaar aangetast zijn. Controleer dus grondig het platform, de onderzijde en de buizenstructuur die het koetswerk ondersteunt. Een zwaar verroest chassis kun je perfect vervangen, want de onderdelen worden opnieuw gemaakt, maar daarvoor moet een groot deel van de auto uit elkaar. En het plastic? Dat is ook niet fantastisch en veroudert, vooral als het aan uv-straling is blootgesteld. Dan kan het verkleuren, verharden, barsten of broos worden.

De mechaniek daarentegen levert geen enkel probleem op. De tweecilinder is door en door bekend, behoorlijk robuust en heel eenvoudig te onderhouden. Omdat alle onderdelen verkrijgbaar zijn, heb je geen excuus om niet zelf de handen uit de mouwen te steken.

Hoeveel?

Het zwaartepunt van de markt lijkt rond 13.000 tot 23.000 euro te liggen voor een bruikbaar en netjes gepresenteerd exemplaar. Volledig gerestaureerde auto’s, speciale Azur-versies en vooral de zeer zeldzame 4x4’s kunnen flink meer kosten. Ja, dat is erg veel geld voor een auto die je maar af en toe gebruikt, daar zijn we het over eens. Maar qua gebruik en onderhoud is de Méhari een stuk vriendelijker voor je portemonnee.

Overtuigd?

Bijna 20.000 euro betalen voor een ‘plastic doos’ met een 2PK-motor die waarschijnlijk maar drie maanden per jaar gebruikt wordt, kan natuurlijk behoorlijk waanzinnig lijken. Maar ik laat hem ook aan mij voorbijgaan omdat de rijpositie absoluut niet bij mijn postuur past… Zit je daarentegen comfortabel achter het stuur en heb je een tweede verblijf in het zuiden, dan kennen we maar weinig auto’s die zo leuk zijn als deze.

Ontdek je volgende oldtimer op Autoclassic.be

Een vraag over oldtimers? Neem contact op met BEHVA

Bron: François Piette / Gocar.be

Meer