RETROTEST Ford Escort XR3i cabriolet (1988): betaalbaar plezier

© Gocar
 door Gocar.be - Maxime HĂ©rion
gepubliceerd op om

Sommige van onze lezers hebben echt wel smaak. Een mooi voorbeeld is Luc, een verzamelaar met een brede interesse en een liefde voor Fords. Zijn nieuwste aanwinst, een Escort XR3i cabrio uit 1988, wist hij onlangs in Duitsland op de kop te tikken. Het gaat om een tweekleurig model van een speciale reeks die destijds op de markt was.

Verleid door de robuuste elegantie van dit bakje, dat een alsmaar zeldzamer zicht wordt op onze wegen, was Luc meteen verliefd: “De bijna nieuwstaat is nauwelijks te geloven. Ik heb hem van boven tot onder onderzocht op gebreken, maar ik kon er amper vinden. Met 107.000 echte kilometers op de klok werd deze Escort duidelijk zeer zorgvuldig onderhouden.”

Ford-Escort-Cabrio-XRi3

Eten en drinken

We kunnen niet anders dan bevestigen dat Lucs Fordje eruitziet alsof hij gisteren uit de showroom kwam gerold. We zijn ook onder de indruk van het two-tone koetswerk, dat deze zonneklopper uitstekend past, en van de kleine doch zeer mooie wielen. De kofferspoiler maakt het sportieve plaatje compleet, ook al is dit niet bepaald een racewagen voor de openbare weg (waarover zo meteen meer). Let ook op de zwarte stootrand op de flanken, een typisch jaren ’80-kenmerk, met daarboven de typeaanduiding in dikke letters.

Ford-Escort-Cabrio-XRi3

Interessant om te weten, is dat de Escort XR3i door Karmann onder handen werd genomen, de Duitse specialist die ook verantwoordelijk was voor de Volkswagen Golf cabriolet. Van de grote rolbeugel is niet iedereen fan, maar ook dat is een representatief onderdeel van de periode waarin hij werd gebouwd. We don’t hate it.

Ford-Escort-Cabrio-XRi3

Het voordeel van deze auto-voor-de-zomer is niet alleen dat hij ruim genoeg is voor vier volwassenen, maar ook dat hij over een grote koffer beschikt. Ideaal voor wie ermee op vakantie wil vertrekken, met andere woorden. Anderzijds hoef je geen al te luxueus interieur te verwachten, ook al was de XR3i de meest stijlvolle versie van de toenmalige Escort. Het dashboard is eerder minimalistisch en gespekt met harde kunststoffen (die gelukkig zeer goed bewaard zijn gebleven in de wagen van Luc), de zetels zijn van fluweel, de ramen en de softtop zijn manueel te bedienen en de radiocassettespeler is gesierd met een klein Ford-logo. Een leuke touch.

Ford-Escort-Cabrio-XRi3

Na deze ‘plaatsbeschrijving’ was het tijd om achter het stuur te kruipen en te genieten van een rit met de haren in de wind. Een heerlijke bezigheid op een zwoele avond. Maar eerst, om deze wagen in ‘zomermodus’ te zetten, moesten we beide sloten (aan elke kant) ontgrendelen en weer uitstappen om het zeil te laten zakken – een handeling die gelukkig amper moeite vereist. Eens die klus geklaard was, werd de cabine overstroomd door zonlicht, wat het redelijk sombere interieur plots een pak aangenamer maakte. De sfeer zat er dus meteen goed in.

Geen krachtpatser

Ondanks zijn toch wel sportieve uiterlijk is dit niet bepaald een pk-monster. Zijn 1,6-liter ontwikkelt 90 pk ontwikkelt in deze versie met katalysator, die ook met ABS uitpakt, dus een echt GTI-model kan je dit niet noemen. De lekvrije viercilindermotor, die in principe zonder problemen 300.000 km kan doorstaan, wordt gecombineerd met een handgeschakelde vijfversnellingsbak.

Van stuurbekrachtiging is hier geen sprake, dus het vergt best wat spierkracht om het stuurwiel te doen draaien als de auto stilstaat. De rest van de bediening is gelukkig wel ‘zacht’ en voelt vertrouwd aan (voor wie al met een Ford uit de jaren ’80 heeft gereden). Zeer soepel zijnde, hoeft de krachtcentrale niet op toeren te worden gebracht om er het maximale uit te halen. De acceleraties zijn natuurlijk verre van adembenemend, maar de 1.6 doet zijn werk naar behoren Ă©n met een zekere soberheid. Luc claimt dat hij toekomt met 8l/100 km.

Geen redenen om géén exemplaar te kopen

Er zijn verschillende argumenten om jezelf een gelijkaardige Escort cadeau te doen. Te beginnen met zijn lage prijs, want wie goed zoekt kan een mooi exemplaar vinden voor een budget van minder dan 10.000 euro. Het andere goede nieuws is dat onderdelen voor dit model gemakkelijk verkrijgbaar zijn via het internet. Die komen dan vooral uit Duitsland en het Verenigd Koninkrijk. Last but not least, zijn de aanpassingsmogelijkheden talrijk, met name omdat de mechaniek van deze Ford eenvoudig en robuust is.

Waarop letten?

Vooral op roest, voornamelijk op de spatborden (voor- en achteraan), aan de onderkant en rond de waterafvoerkanalen, die nogal gemakkelijk verstopt geraken. Lees voor de zekerheid ook dit artikel over de aandachtspunten bij de aankoop van een oldtimer.

Meer
© Gocar

Aston Martin aan de start van Dakar 2027 met Loeb en Alonso

Aston Martin Racing, de autosportafdeling van het Britse luxemerk, gaat een nieuwe uitdaging aan: het zand van de Dakar trotseren. Voor dit woestijnavontuur zet het merk drie bolides in, die de naam Dreadnought krijgen. Letterlijk betekent dat ‘slagschip’. De toon is gezet
Drie bolidesVoor zijn eerste deelname aan de wereld van de rallyraid zet Aston Martin Racing drie auto’s in. Het gaat om grote buggy’s, die Dreadnought gedoopt werden en waarvan het design eerst bedacht werd voor de virtuele wereld van de videogame Call of Duty: Modern Warfare 4. Om die auto’s werkelijkheid te laten worden, klopte Aston Martin aan bij Prodrive, het Britse bedrijf dat bekendstaat om zijn expertise in het prepareren van wedstrijdwagens, van circuitraces tot rallyraids.Prodrive ontwikkelde trouwens ook de Dacia Sandrider-buggy’s die de voorbije jaren deelnamen aan de Dakar, voor de Renault-groep zich uit deze discipline terugtrok. Technisch gezien worden de Aston Martin Dreadnoughts dus een evolutie van de Dacia Sandriders.Drie pilotenOm de auto’s te besturen, haalt Aston Martin Racing grote namen binnen. Om te beginnen is er de onverwoestbare Fernando Alonso. De 45-jarige Spanjaard, die zijn Formule 1-contract bij het Aston Martin Aramco-team verlengd heeft voor 2027, keert terug naar de Dakar. Hij nam al deel in 2020 en eindigde toen als dertiende in het algemeen klassement, achter het stuur van een Toyota Hilux. Alonso krijgt zijn landgenoot Marc Coma als copiloot. Die won de Dakar al vijf keer bij de motoren.Een andere legendarische piloot is SĂ©bastien Loeb. De negenvoudige wereldkampioen rally heeft al tien deelnames aan de Dakar, 28 ritzeges en vijf podiumplaatsen op zijn naam staan, maar jaagt nog altijd op zijn eerste eindoverwinning
 Hij krijgt de Belg Fabian Lurquin als copiloot.Tot slot is de derde piloot de Braziliaan Lucas Moraes, die in 2023 derde werd in de Dakar en momenteel de regerende FIA-wereldkampioen rallyraid is. Zijn copiloot wordt de Spanjaard Pablo Moreno.EĂ©n doelDe piloten en hun auto’s kunnen rekenen op de ervaring van het Prodrive-team, dat sinds het begin van dit decennium onafgebroken deelneemt aan de Dakar. Het team behaalde de voorbije vijf jaar drie podiumplaatsen en pakte met de Dacia Sandriders de eindoverwinning in de Dakar 2026.“De ambitie van Aston Martin voor dit programma was vanaf het begin duidelijk: een auto bouwen die kan meestrijden voor de overwinning in de zwaarste wedstrijd van de internationale autosport”, vat David Richards, voorzitter van Prodrive, samen.De strijd barst los op 9 januari 2027 in Portugal, waarna de deelnemers Marokko doorkruisen. Het wordt een marathon van twaalf etappes en 4.341 km aan klassementsproeven, met aankomst in Marrakech op 23 januari.

door Olivier Maloteaux
© Gocar

Oldtimer van de week: Gordon-Keeble, een V8, een schildpad en een veel te lage prijs

Het verhaal begint in 1959, wanneer de Amerikaanse gevechtspiloot Rick Nielsen aan de Britse ingenieur Jim Keeble vraagt om een 4.6 V8 van Chevrolet in zijn Peerless GT te monteren. Dat is een vrij originele kleine Britse sportwagen met een viercilinder uit de Triumph TR3. Kortom, een motorwissel, maar wel eentje die de aandacht trekt van John Gordon, de voormalige baas van Peerless.John Gordon is gefascineerd door het idee en besluit samen met Jim Keeble een echte prestigieuze GT te bouwen. Het plan: een GT naar Europees voorbeeld aanbieden, met de bijbehorende afwerkingskwaliteit en rijeigenschappen
 maar met een groot Amerikaans hart. Natuurlijk is dat idee helemaal niet nieuw (Facel Vega, Allard en andere Europese merken hadden dit terrein al verkend), maar het blijft aantrekkelijk. Zeker omdat de prijs laag zou blijven, namelijk onder die van een Aston Martin.Een jonge Giugiaro aan de tekentafelDe motor is er al, maar er ontbreekt nog een koetswerk om het buizenchassis aan te kleden. De twee mannen kloppen aan bij Bertone in ItaliĂ«, waar het project op de tekentafel belandt van een 21-jarige stylist: Giorgetto Giugiaro. De jonge ontwerper tekent een elegante vierzitscoupĂ© met opvallend evenwichtige proporties en vier licht gekantelde koplampen, helemaal volgens de Amerikaanse mode van die tijd.Het prototype wordt in 1960 op het Autosalon van GenĂšve voorgesteld als Gordon GT en krijgt een enthousiast onthaal. Het koetswerk is dan nog van staal en de motor levert ongeveer 230 pk. Maar de productie is nog ver weg
Een kleine omweg langs Detroit
Aangemoedigd door dat warme onthaal besluit het jonge merk het prototype aan General Motors voor te stellen. Daar krijgt onder meer Zora Arkus-Duntov de auto onder handen. Deze beroemde ingenieur, die in Brussel geboren werd, maakte van de Corvette een echte sportwagen. De auto maakt zoveel indruk op de directie dat GM ermee instemt zijn nieuwe Chevrolet V8 ‘327’ (5,4 liter) aan het merk te leveren. Jawel, het gaat om de beroemde small-block die we onder meer onder de motorkap van de Chevrolet Corvette C2 terugvinden.De productie start uiteindelijk in 1964, met enkele belangrijke wijzigingen. Om de kosten te drukken, wordt het koetswerk voortaan uit glasvezel gemaakt. Het buizenchassis behoudt wel een voor die tijd behoorlijk ambitieuze constructie, met een onafhankelijke voorwielophanging, een De Dion-achteras en vier schijfremmen. De assemblage vindt plaats in Eastleigh, in een gebouw dat vroeger gebruikt werd voor de ontwikkeling van de Spitfire. Kortom, alles staat klaar: tijd om de auto op de markt te brengen.Een schildpad op de motorkap
Of toch bijna: er ontbreekt nog een logo. John Gordon heeft het bedrijf namelijk verlaten en de rechten op het oorspronkelijke embleem, met een hertenkop, meegenomen. Volgens de legende liep tijdens een fotosessie een schildpad langs de auto, waarna een grappenmaker het dier op de motorkap zette. De schildpad vormde zo’n groot contrast met het karakter van de auto dat iedereen hem meteen sympathiek vond en hem uitriep tot het officiĂ«le merkembleem. Typisch Britse humor.
 maar wel een razendsnelle schildpadDe eerste reacties zijn uitstekend: met 300 pk, een handgeschakelde Borg-Warner-vierversnellingsbak en een gigantisch koppel behoort de Gordon-Keeble tot de snelste GT’s van zijn tijd. De topsnelheid nadert 225 km/u en van 0 naar 100 km/u sprint hij in minder dan 7 seconden. Ronduit indrukwekkende prestaties in 1964, aangevuld met voor die tijd bijzonder geslaagde rijeigenschappen, al krijgt de besturing soms kritiek.Als kers op de taart is de auto comfortabel, zijn de vier zitplaatsen echt bruikbaar, is de koffer ruim en verrast de uitrusting met elektrische ruiten. Pure luxe. Of toch bijna, want de standaard vinylbekleding valt een beetje uit de toon
Waarom werd het een mislukking?Dit is wellicht het frustrerendste aspect van het hele verhaal: de auto was uitstekend, maar het bedrijf stond zwak. De beginperiode wordt gekenmerkt door leveringsproblemen, stakingen bij leveranciers en vooral een chronisch gebrek aan kapitaal. Erger nog: de verkoopprijs was veel te laag in verhouding tot de productiekosten. In mei 1965, na de bouw van ongeveer 82 auto’s, wordt het bedrijf vereffend.Een overname maakt het mogelijk om nog enkele exemplaren af te werken onder de naam I.T., maar in 1967 valt het doek definitief. In totaal worden in die periode 99 auto’s gebouwd. Een honderdste exemplaar wordt in 1971 samengesteld uit overgebleven onderdelen.Goed om te weten voor je er een kooptDenk vooral niet dat een Gordon-Keeble kopen een onmogelijke droom is, want er zouden nog bijna 90 exemplaren bestaan. Af en toe duikt er een advertentie op voor een van deze pareltjes, vooral aan de overkant van het Kanaal. De prijs? Reken afhankelijk van de staat op 80.000 tot 150.000 euro, of zelfs meer.Hoewel de auto uiterst zeldzaam is, heeft hij een groot voordeel: zijn bijzonder robuuste V8 van Chevrolet werd op grote schaal gebruikt, is eenvoudig te onderhouden en alle onderdelen zijn verkrijgbaar. Ook de Amerikaanse handgeschakelde versnellingsbak stelt je niet voor onoverkomelijke problemen. Het metalen chassis (dat roest onder het kunststof koetswerk) en alle modelspecifieke onderdelen kunnen je daarentegen stevige hoofdpijn bezorgen
Gelukkig is de Gordon-Keeble Owners’ Club, die al in 1970 werd opgericht, bijzonder actief. De club hielp zelfs om onderdelen opnieuw te laten produceren en technische verbeteringen te ontwikkelen, onder meer voor de besturing en de ophanging.Zijn we verkocht?Ja, absoluut, zonder enige twijfel, maar
 we kunnen hem niet betalen. De Gordon-Keeble heeft zowat alles mee: een ontwerp van een van de beste stylisten uit de geschiedenis, een krachtige en betrouwbare motor, een verfijnd chassis en de mogelijkheid om echt met vier personen op reis te gaan. Natuurlijk blijft de prijs voor de meesten onder ons te hoog, maar als je kijkt naar zijn exclusiviteit, zijn karakter en
 de bedragen die voor Aston Martins uit dezelfde periode worden gevraagd, dan lijkt dit misschien wel een koopje
Vind je volgende oldtimer op Autoclassic.beEen vraag over oldtimers? Neem contact op met BEHVA

door François Piette
© Gocar

Bijna één op de drie EV-rijders overweegt opnieuw een hybride: waarom?

Je kunt veel zeggen van de elektrische auto, maar niet dat hij geen verleidingskracht bezit: wie ermee rijdt, is doorgaans helemaal overtuigd en merkelijk enthousiaster dan wie er nog nooit een heeft bestuurd. Het onmiddellijke koppel, de stilte en de lage energiekosten maken het afscheid van de klassieke verbrandingsmotor makkelijker te verteren dan vaak gedacht. Dat is ook de boodschap die de meeste onderzoeken uitdragen. Opvallende stijgingEn toch. Volgens een nieuwe studie van Here Technologies, de Nederlandse provider van digitale kaarten en het adviesbureau voor autotechnologie SBD Automotive, blijkt de overstap naar elektrisch lang niet voor iedereen een definitief afscheid van fossiele brandstof. De vraag is natuurlijk: hoe groot is deze groep en, schier nog belangrijker, neemt hij af of groeit hij nog?De HERE-SBD EV Index 2026 ondervroeg 4.058 automobilisten in acht landen, onder wie 850 eigenaars van volledig elektrische auto’s. Van die laatste groep ziet 28% een hybride als de meest waarschijnlijke keuze voor de volgende auto. Vorig jaar was dat nog 23%, een opvallende stijging dus. Belangrijk om te weten is dat onder hybrides de onderzoekers zowel klassieke zelfladende hybrides als plug-inhybrides en elektrische auto's met een range-extender verstaan.Tevreden, maar niet overtuigdNu, die groeiende belangstelling voor hybrides is niet noodzakelijk het gevolg van een teleurstelling. Integendeel. 68% van de EV-eigenaars vindt het laden gemakkelijker dan verwacht, terwijl 67% positiever is over het rijbereik dan voor de aankoop. Elektrisch rijden valt dus voor de meerderheid inderdaad beter mee dan gevreesd. Maar er zit een addertje onder het gras. Niet de dagelijkse verplaatsingen vormen het probleem, wel de uitzonderingen. Denk aan de vakantierit naar Zuid-Frankrijk of een lange verplaatsing naar een onbekende bestemming, waarbij de EV-rijder op minder vertrouwd terrein belandt.Meer dan de helft van de ondervraagde EV-eigenaars (54%) heeft al eens een verplaatsing vermeden omdat ze twijfelden of er onderweg voldoende laadmogelijkheden waren. Bovendien is 59% ooit op een defect publiek laadpunt gestoten wat het vertrouwen een deuk gaf. Bij traditionele pompstations is zo’n voorval erg ongebruikelijk en wie met een hybride rijdt, heeft amper last van dit probleem.Laagste vertrouwen in ItaliĂ«De vastgestelde trend is daarnaast sterk geografisch gekleurd. In het Verenigd Koninkrijk zegt 87% van de ondervraagde EV-eigenaars dat ze waarschijnlijk opnieuw volledig elektrisch zouden kopen. In Duitsland daalt dat aandeel naar 78%, en in ItaliĂ« keldert het zelfs naar 48%. Het toont hoe de elektrische transitie in Europa erg ongelijk verloopt. Dat laatste land telt bovendien het grootste aandeel EV-rijders dat naar een hybride lonkt: liefst 39%. Ook Spanje scoort relatief hoog. Opvallend is dat beide landen een minder sterk uitgebouwde laadinfrastructuur kennen.Voor BelgiĂ«, een bedrijfswagenmarkt pur sang, bevat de enquĂȘte helaas geen afzonderlijke resultaten. Maar het is bekend dat hybrides in ons land op de terugweg zijn door hun ongunstigere fiscaliteit. Bovendien is de laadpalendekking bij ons voorbeeldig.Een ander onderzoek, de Shell Recharge Driver Survey 2026, waaraan ruim 8.850 automobilisten deelnamen, bevestigt de vaststelling van Here en SBD. Daaruit bleek dat ongeveer een derde van de EV-rijders ook nog een auto met verbrandingsmotor bezit. Vooral voor langere verplaatsingen speelt die laatste een belangrijke rol.Dat er toch veel andere studies zijn die wijzen op een ongekend hoge technologietrouw onder EV-rijders, valt deels te verklaren door de samenstelling van de steekproeven en de manier waarop de vragen gesteld worden. Een auto overwegen is tenslotte niet hetzelfde als er daadwerkelijk een kopen. De rode draad is dat thuis kunnen laden een doorslaggevend argument blijft. Wie volledig afhankelijk is van publieke laadpunten, wikt en weegt de financiĂ«le weerslag daarvan en ziet zo een van de grote voordelen van elektrisch rijden grotendeels verdwijnen.

door Piet Andries
© Gocar

Einde verhaal voor de Cybertruck: Musk bleek zijn eigen beste klant

We herinneren ons allemaal nog de presentatie van de Cybertruck, de elektrische pick-up van Tesla. Op 21 november 2019 werpt de designchef een stalen kogel tegen de ruit van de Cybertruck, die Tesla net aan de wereld onthuld heeft. De ruit breekt. Hij probeert het opnieuw aan de andere kant. Zelfde resultaat. Voor een auto die als vrijwel onverwoestbaar wordt voorgesteld, is dat een pijnlijke afgang. Musk, die naast hem staat, probeert de situatie met een grapje te redden. Maar zoals altijd gaat het nieuws de hele wereld rond.Enkele dagen later beweert Tesla honderdduizenden reservaties te hebben binnengehaald. Dat klinkt indrukwekkend, maar zo’n reservatie kost amper 100 dollar, een bedrag dat je kunt terugkrijgen en dat je tot niets verplicht. Het is de vertrouwde aanpak van de Amerikaanse constructeur, maar niemand kent op dat moment de prijs of leveringsdatum van de pick-up. Typisch Tesla.Dubbele tegenvallerHet duurt vier jaar voor de eerste Cybertruck eind 2023 eindelijk geleverd wordt. En dan volgt de prijsschok. Het basismodel zou minder dan 39.900 dollar kosten, maar in werkelijkheid bedraagt de prijs meer dan 60.000 dollar. En het kan nog straffer: de topversie kost zelfs meer dan 120.000 dollar. Musk is ervan overtuigd dat de vraag zal volgen en verplicht de eerste kopers zelfs om akkoord te gaan met een clausule die doorverkoop binnen het eerste jaar verbiedt. Die clausule verdwijnt uiteindelijk, bij gebrek aan speculanten.Het probleem voor Tesla is dat het verrassingseffect intussen verdwenen is en de kopers staan niet bepaald in de rij. Het merk hoopte jaarlijks 250.000 Cybertrucks te verkopen. Maar de realiteit is hard: de verkoop kwam nooit boven 38.000 exemplaren per jaar uit. Dat was in 2024, en in 2025 verkoopt Tesla zelfs minder dan de helft van dat aantal. De Amerikanen zijn niet overtuigd van de elektrische pick-up, die zijn beloofde rijbereik van 400 km nooit heeft gehaald. Klanten blijven dan ook trouw aan de Ford F-150, de referentie in dit segment, waarmee je urenlang de weg op kunt.Toch heeft Musk alles geprobeerd. Zelfs zijn eigen productie opkopen, zo blijkt uit een onderzoek van Bloomberg. Volgens de verzamelde documenten zou Elon Musk in het laatste kwartaal van 2025 20% van de verkochte Cybertrucks hebben gekocht via zijn eigen bedrijven, zoals SpaceX, Neuralink en The Boring Company (het bedrijf achter ondergrondse tunnels, nog zo’n project dat moeizaam verloopt). Het mocht allemaal niet baten.Elf terugroepactiesEen ander probleem is dat de Cybertruck een nachtmerrie blijkt qua betrouwbaarheid. Sinds de eerste leveringen volgden elf terugroepacties, zo blijkt uit onderzoek van Reuters. De problemen variĂ«ren van een gaspedaal dat kan blijven hangen tot roestvrijstalen koetswerkpanelen die bij hoge snelheid loskomen en defecten aan de aandrijving en verlichting. Erger nog: in november 2024 komen drie jongeren om het leven bij een batterijbrand. Ze verbranden levend omdat ze de elektrisch bediende deuren niet konden openen.Europa heeft de Cybertruck nooit gewild. Volgens de Europese Raad voor Verkeersveiligheid zou dit voertuig van 5,3 m lang en 2,2 m breed bij een aanrijding dodelijk zijn voor voetgangers en fietsers. In het najaar van 2024 zagen we wel een exemplaar rondrijden in Knokke, ingevoerd door een particulier. Maar de pick-up was niet gehomologeerd en mocht simpelweg niet op de openbare weg rijden. Hoe dan ook zullen we de Cybertruck bij ons niet meer op de weg zien. Op 6 november kondigde Elon Musk aan dat de productie midden 2027 stopt om plaats te maken voor de Cybercab, zijn zelfrijdende taxi. Door de productie te staken, maakt Musk een einde aan een bloeding die niet meer te stelpen viel.

door David Leclercq
© Gocar

Zones 30 in BelgiĂ«: waarom explodeert het aantal pv’s?

30 km/u rijden zou in BelgiĂ« intussen een gewoonte moeten zijn. De voorbije jaren zijn de zones 30 immers in alle drie de gewesten sterk uitgebreid. Brussel voerde op 1 januari 2021 zelfs bijna overal een snelheidslimiet van 30 km/u in. Je zou dus verwachten dat automobilisten intussen gewend zijn aan die regel. Maar een studie van VIAS uit 2026 toont precies het tegenovergestelde aan.Het ware gezicht van de zone 30Bijna twee op de drie bestuurders riskeren een boete in een zone 30. In WalloniĂ« bedraagt de gemeten gemiddelde snelheid 45 km/u, liefst 50% boven de limiet. In Vlaanderen ligt het gemiddelde wat lager, op 37 km/u, maar ook daar gaan de flitscamera’s af. Brussel heeft met 33 km/u het laagste gemiddelde van de drie gewesten, al geeft dat cijfer een vertekend beeld. Volgens VIAS wordt bij 42% van de snelheidsovertredingen in de hoofdstad de limiet met meer dan 10 km/u overschreden, een hoger aandeel dan het nationale gemiddelde. Dat verschil komt doordat Brussel niet zoveel trajectcontroles heeft in zones 30.De uitgeschreven boetes bevestigen duidelijk wat VIAS op het terrein vaststelt. Uit een parlementaire vraag van Kamerlid Franky Demon (CD&V) aan minister van Binnenlandse Zaken Bernard Quintin (MR) blijkt dat het aantal pv’s in zones 30 in heel BelgiĂ« gestegen is van 441.315 in 2021 tot 1.281.041 in 2025. Dat is een stijging met 190%, terwijl het aantal gecontroleerde voertuigen in dezelfde periode met slechts 50% toenam (239 miljoen tegenover 159 miljoen).Maar de toename van het aantal controles verklaart die evolutie slechts gedeeltelijk. Brussel toont dat duidelijk aan: sinds in 2021 bijna het volledige wegennet een snelheidslimiet van 30 km/u kreeg, wordt 61% van alle snelheidsboetes in de hoofdstad in een zone 30 uitgeschreven. In 2025 registreerde het gewest bovendien 200.000 overtredingen meer dan in 2024. Logisch: hoe meer zones 30 je invoert, hoe meer pv’s er volgen. Maar Franky Demon wijst op een derde, minder zichtbare factor: door het schrappen van de technische tolerantie van 10 km/u worden nog meer boetes uitgeschreven. Terwijl de parketten vroeger in een zone 30 snelheden tot 46 km/u tolereerden, ligt de grens voor een pv nu op 37 km/u.Rijden tegen 30 km/u is dan ook allesbehalve eenvoudig. Met een handgeschakelde versnellingsbak zit je als bestuurder tussen twee versnellingen in. En met elektrische auto’s gaat het niet beter: door hun onmiddellijk beschikbare koppel overschrijd je de limiet al heel snel. Een snelheidsregelaar kan helpen om 30 km/u aan te houden. Maar in de stad veroorzaakt een snelheidsregelaar die samenwerkt met de afstandsradar en de noodremfunctie voortdurend onnodige remingrepen, zodra er een voetganger, fietser of zelfs een geparkeerde auto in beeld komt.Stoppen of doorgaan?BelgiĂ« overschreed in 2025 een historische grens: meer dan tien miljoen verkeersovertredingen in één jaar, waarvan 8,4 miljoen snelheidsovertredingen. Ongezien. In vijf jaar tijd is het aantal pv’s bijna verdubbeld en de bijbehorende inkomsten naderen de 600 miljoen euro. De verhoging van de verkeersboetes met 10%, die op 1 juli 2026 inging, zal die trend onvermijdelijk versterken. Zones 30 nemen daarin een steeds grotere plaats in: in 2021 vertegenwoordigden snelheidsovertredingen in zones 30 nog 9,5% van alle snelheidsboetes. In 2025 was dat al 15,5%. Het aandeel is in vier jaar tijd dus bijna verdubbeld.Helaas zal het aandeel pv’s in zones 30 de komende jaren naar verwachting nog verder stijgen. Brussel heeft de limiet van 30 km/u al veralgemeend, terwijl Antwerpen inmiddels op 95% van zijn grondgebied een snelheidslimiet van 30 km/u heeft ingevoerd en dat netwerk district per district verder uitbreidt. Gent doet hetzelfde, wijk na wijk, in het kader van zijn mobiliteitsplan. Ook in WalloniĂ« overwegen verschillende steden die weg in te slaan. Hoe meer zones 30 er komen, hoe groter de kans op extra flitscamera’s en pv’s, waardoor de recordcijfers nog verder kunnen oplopen.

door David Leclercq
© Gocar

Land Rover bevestigt komst van kleine elektrische Defender in 2027

Het werd al een jaar geleden aangekondigd, maar nu is het officieel bevestigd: er komt binnenkort een nieuwe kleine elektrische Defender. Het nieuws werd bevestigd door PB Balaji, de CEO van de Jaguar Land Rover-groep. Hij verklaarde dat deze elektrische Defender volgend jaar in productie gaat.Vervanger voor Discovery Sport en Range Rover EvoquePB Balaji verduidelijkte dat de nieuwe elektrische Defender gebouwd wordt in de Britse fabriek van Halewood, vlak bij Liverpool. Daar rollen momenteel nog de Land Rover Discovery Sport en Range Rover Evoque van de band, twee modellen die binnenkort met pensioen gaan.De Discovery Sport verdwijnt binnenkort om in de fabriek plaats te maken voor de nieuwe cross-over Range Rover GT. De Range Rover Evoque neemt volgend jaar afscheid en maakt dan plaats voor de nieuwe kleine Defender.Hybride en elektrischDe nieuwe kleine Defender wordt naar verwachting ongeveer 4,50 m lang. Hij staat op het nieuwe modulaire EMA-platform van Jaguar Land Rover, dat ook als basis dient voor de nieuwe Range Rover GT. De huidige Defender gebruikt het MLA-platform, net als de grote Range Rover en Range Rover Sport.Deze compacte Defender zal verkrijgbaar zijn als hybride of volledig elektrische versie. Misschien evenaart hij de terreinprestaties van de grote Defender niet helemaal, maar Land Rover belooft wel vierwielaandrijving en uitstekende prestaties naast het asfalt.Over het rijbereik is voorlopig nog niets bekend. Wel zou de kleine elektrische Defender een 800V-architectuur krijgen, net als de Range Rover GT waarmee hij zijn technische basis deelt.‘Baby-Defender’ zonder officiĂ«le naamVoor wie het nog niet wist: Defender is binnen de Jaguar Land Rover-groep uitgegroeid tot een zelfstandig merk, net als Jaguar, Range Rover en Discovery.Welke naam deze nieuwe instap-Defender krijgt, is nog niet bekend. Velen gokken op Defender Sport of misschien Defender 80, om duidelijk te maken dat hij onder de Defender 90, 110 en 130 komt te staan.De volledig elektrische versie zou als eerste op de markt komen, met een lancering eind 2027. De hybride volgt later. Intussen zijn prototypes van de nieuwe Defender al meermaals gespot tijdens testritten, uiteraard nog stevig gecamoufleerd.

door Olivier Maloteaux
© Gocar

80 auto’s getest: zijn Chinese elektromotoren beter dan Europese?

Vergeleken met verbrandingsmotoren zijn elektromotoren technische eenvoud. Ze zijn niet groter dan een voetbal, bevatten minder componenten en hun onmiddellijk beschikbare koppel is zonder meerdere versnellingen om te zetten in een breed snelheidsbereik. Toch wil dat niet zeggen dat ze technisch optimaliseren geen grote voordelen oplevert. Het nieuwe APP350-molentje dat bijvoorbeeld sinds de facelift in de Volkswagen ID.3 Neo zit zorgt voor een extra rijbereik van 40 kilometer.Motoren van elk continentMaar wie de opmars van de Chinese merken volgt, krijgt anderzijds wel de indruk dat de Europese elektrische auto’s op elk technisch vlak worden voorbijgestoken. Bij batterijen is dat al een tijdje duidelijk. Is dat dan ook zo met het hart van elke elektrische auto: de e-motor? Die vraag legde de leerstoel Production Engineering of E-Mobility Components (PEM) van de RWTH Aachen op tafel. De studie verscheen vervolgens in het wetenschappelijke vakblad Energies.De Aachense onderzoekers bekeken 115 tractiemotoren uit 80 auto's van de modeljaren 2019 tot en met 2025. Het zwaartepunt lag op de Chinese markt. Ter vergelijking voegden ze gegevens toe over Europese en Amerikaanse aandrijvingen, en op de lijst vind je ook Koreaanse en Japanse modellen. Belangrijk om te weten: de onderzoekers deden geen test op een rollenbank. De studie is een technische inventaris van constructie, onderdelen en productietechnieken. Rendement, levensduur, kostprijs of gedrag onder identieke omstandigheden werden niet systematisch vergeleken. Maar dit onderzoek is ook niet op zoek naar een winnaar in de klassieke zin, maar naar algemene tendensen op het vlak van innovatie.Magnesium versus aluminiumDe duidelijkste verschillen zitten in de materiaalkeuze. Heel wat Chinese fabrikanten maken de motorbehuizing steeds vaker uit magnesiumlegeringen, terwijl Europese constructeurs bij aluminium zweren. Magnesium kan het gewicht met 20 tot 30 procent drukken. Dat China die keuze maakt, is geen toeval: het land voorziet meer dan 80 procent van de wereldwijde productie van primair magnesium.Ook bij de zogenaamde busbars, die de stroom over de motor verdelen, lopen de wegen uiteen. Chinese fabrikanten gebruiken vooral goedkopere poedercoating voor de isolering. Europese merken kiezen dan weer vaker voor complexere onderdelen, waarbij verschillende koperen rails in een kunststofcomponent zijn ingebed. Waarom? De onderzoekers schuiven de beschikbaarheid van grondstoffen, de loonkosten en de regelgeving naar voren. Ze achten het ook mogelijk dat fabrikanten kosten, robuustheid en levensduur anders tegen elkaar afwegen. Een lichtere behuizing betekent trouwens niet automatisch dat een motor beter is, maar minder gewicht is altijd een voordeel voor het rijbereik.Waar Chinese merken wel de toon zetten, is het toerental. BYD en GAC ontwikkelen motoren die tot 30.000 toeren per minuut halen. Ter vergelijking: de motor van een Porsche Taycan, een technische pionier indertijd, draaide in 2021 al een indrukwekkende 16.000 toeren. Maar dat is ondertussen ruim voorbijgestreefd. Enkele Chinese tractiemotoren in deze studie gaan zelfs tot 30.500 toeren per minuut.Meer met minderHet is vooral die evolutie in draaisnelheid die opvalt, niet in het minst omdat het over een belangrijke algemene trend gaat. Tussen 2020 en 2022 haalden de meeste motoren maximaal 8.000 tot 17.000 toeren, recente aandrijvingen gaan vlotjes over 20.000 toeren. Hogere toerentallen maken het mogelijk om kleinere motoren te maken met minder materiaal. Al kunnen fabrikanten het ook inzetten om de topsnelheid op te trekken, dus een hoger toerental leidt niet automatisch tot een compactere en minder kostelijke motor.Maar het antwoord op de hamvraag is negatief. De Europese merken lopen technisch niet achterop als het op elektromotoren aankomt. Wel stellen de onderzoekers vast dat de Chinezen hun innovaties sneller op de markt brengen, wat aansluit op het bekende fenomeen van China Speed. Maar voor wie twijfelt tussen een Chinese en een Europese elektrische auto: de motor is geen doorslaggevend argument.

door Piet Andries
© Gocar

Gocar-app: 60.000 wagens en toonaangevende auto-informatie op zak

Belgische auto-apps kennen we intussen wel: je zoekt een wagen, filtert de resultaten en neemt contact op met een verkoper. En daar stopt het. Gocar.be heeft nu zijn eigen app gelanceerd voor iOS en Android, en die gaat een stap verder. Naast een aanbod van meer dan 60.000 wagens, locatiegebonden meldingen en een chatfunctie met de verkoper biedt de app namelijk iets wat geen enkele andere app heeft: alle redactionele inhoud van de website, inclusief autotests, marktanalyses en nieuws uit de auto-industrie.Het volledige Belgische aanbodDe app bundelt het volledige aanbod van Gocar.be: meer dan 60.000 nieuwe en tweedehandswagens van professionele verkopers en particulieren. Je filtert eenvoudig op merk, model, brandstof, budget, kilometerstand of koetswerktype. Ook kun je je zoekgebied instellen met een postcode en een straal in kilometers.Maar de Gocar-app heeft nog een extra troef: snelheid. De koper stelt zijn zoekcriteria één keer in en ontvangt een pushmelding zodra er een voertuig op het platform verschijnt dat eraan voldoet. Zelf voortdurend het aanbod controleren hoeft dus niet meer, want de juiste advertentie komt rechtstreeks naar de koper toe.Met vertrouwen een auto kopenOm de veiligheid te garanderen voor onze app-gebruikers vragen we hen om zich in te registeren via email of facebook-account of google account en apple-account.Een melding is natuurlijk pas nuttig als de koper bij het openen van de advertentie weet met wie hij te maken heeft. Daarom heeft Gocar verschillende functies ingebouwd die het vertrouwen vergroten. Elke advertentie toont al in de resultatenlijst een Car-Pass-label, zodat je nog voor je doorklikt meer zekerheid krijgt over de historiek van het voertuig. Professionele verkopers zijn duidelijk herkenbaar en leasingaanbiedingen worden apart aangeduid. Zo weet je als koper precies waar je aan toe bent. Een ingebouwde berichtenfunctie maakt het geheel compleet: je kunt contact opnemen met de verkoper, een vraag stellen over het voertuig, een testrit aanvragen of een bod uitbrengen. En dat allemaal zonder de app te verlaten.De passieve koper bestaat niet meerPascal Van der Biest, algemeen directeur van Gocar, vat de ambitie samen: “Onze catalogus met 60.000 wagens, de betrouwbaarheidslabels van Car-Pass en onze onafhankelijke redactionele inhoud waren al beschikbaar op de website. Wat nog ontbrak, was een tool die kopers niet langer zelf naar nieuwe advertenties laat zoeken, maar hen automatisch meldingen stuurt zodra er een interessante auto verschijnt. Dat is precies wat onze app doet, met locatiegebonden meldingen, rechtstreeks contact met verkopers en onmiddellijke toegang tot onze autotests en andere hoogwaardige redactionele inhoud. Zo bespaart de Belgische koper tijd, koopt hij met vertrouwen en mist hij geen enkele interessante aanbieding meer.” De app is gratis en vanaf nu beschikbaar.Universele downloadpagina: go.gocar.be/appVoor iOS: apps.apple.com/be/app/gocar/id6779529310Voor Android: play.google.com/store/apps/details?id=be.gocar.mobile

© Gocar

Waarom je volgende bedrijfswagen waarschijnlijk kleiner zal zijn

BelgiĂ« telt ongeveer 600.000 werknemers met een bedrijfswagen. Al jarenlang stimuleert het belastingstelsel de overstap naar elektrisch rijden. Ter herinnering: ooit kon een emissievrije bedrijfswagen zelfs tot 120% fiscaal afgetrokken worden. Destijds bestond het aanbod weliswaar uit een handvol peperdure premiumberlines en waren openbare laadpalen schaars. Maar sindsdien is de wereld veranderd.In het eerste kwartaal van 2026 waren bijna acht op de tien nieuwe bedrijfswagens volledig elektrisch, volgens cijfers van Partena Professional. Het aanbod is gegroeid, de prijzen zijn gedaald en bedrijven hebben deze auto’s massaal omarmd. Maar elke bedrijfswagen die elektrisch werd, vergrootte ook de fiscale inkomsten die de federale overheid misloopt, omdat de aftrek veel gunstiger is dan bij auto’s met een verbrandingsmotor. Het was dan ook onvermijdelijk dat deze regeling niet eeuwig zou blijven bestaan.Meer dan alleen de fiscale aftrekbaarheidDe federale overheid heeft daarom een schema voor de geleidelijke afbouw vastgelegd. In 2026 bleef de fiscale aftrekbaarheid van elektrische bedrijfswagens op 100%, maar vanaf 1 januari 2027 daalt ze naar 95%. Daarna zakt ze stapsgewijs tot 67,5% in 2031. In de praktijk betekent dat over de looptijd van een leasingcontract een extra kost van 500 tot 600 euro of ongeveer tien euro per maand voor een model zoals de BMW iX1. Dat bedrag lijkt bescheiden. Maar dan moet de werkgever het leasingbudget wel evenredig verhogen en dat doen de meeste Belgische bedrijven niet meer.Minder voor hetzelfde budgetDe fiscaliteit is maar één van de factoren. De afgelopen maanden is immers alles duurder geworden: de rentevoeten zijn gestegen en de catalogusprijzen blijven klimmen, terwijl de restwaarde van elektrische auto’s op de tweedehandsmarkt helaas nog altijd laag ligt. Vanaf 2027 komt daar ook nog het wegenvignet bij. De rekensom is dus eenvoudig: dezelfde auto als vier jaar geleden past vaak niet meer binnen hetzelfde budget. Wie een bedrijfswagen krijgt, zal dus moeten uitwijken naar een lager gepositioneerd, wellicht kleiner model.OplossingenToch bestaan er oplossingen om er niet op achteruit te gaan. De eerste mogelijkheid is het contract verlengen. Terwijl leasingcontracten vroeger drie of vier jaar liepen, wordt dat nu steeds vaker vijf of zelfs zes jaar. Hoe langer de looptijd, hoe lager het maandbedrag.De tweede mogelijkheid is kiezen voor compacte modellen. De Volkswagen ID. Polo, de Volvo EX30, de elektrische Mini, de Renault 5 en een reeks Chinese concurrenten bieden vandaag een keuze die enkele jaren geleden niet bestond voor bescheiden fleetbudgetten. Het zijn weliswaar kleinere auto’s, maar vaak zijn ze beter uitgerust dan de berlines met verbrandingsmotor die ze vervangen.De derde mogelijkheid, ten slotte, is haast maken en vóór 31 december 2026 bestellen om nog tot 2030 te profiteren van een fiscale aftrekbaarheid van 100%. Hoewel de budgetten onder druk staan, was het aanbod aan elektrische auto’s nog nooit zo ruim en concurrerend. Wie met een bedrijfswagen rijdt, zal misschien kleiner rijden, maar waarschijnlijk niet minder goed.

door David Leclercq
© Gocar

Autoverzekering: waarom betalen Belgen in 2027 nog meer?

Sinds de coronacrisis en de oorlog in OekraĂŻne worden Belgen geconfronteerd met een explosie van de kosten. Hun budget staat zwaar onder druk en uiteraard wordt ook autorijden duurder. Vandaag moeten automobilisten rekening houden met hogere aankoopprijzen, zowel voor nieuwe als tweedehandswagens, maar ook met stijgende onderhoudskosten (onderdelen en werkuren) en duurdere brandstof. En alsof dat nog niet genoeg is, zal ook de hervorming van de autobelastingen in de drie gewesten, vlak voor de invoering van het wegenvignet, de factuur voor Belgische automobilisten verhogen. Maar er is nog meer slecht nieuws: ook de prijzen van autoverzekeringen zullen in 2027 stijgen. Hoeveel duurder wordt het precies en waarom?Schadegeval kost 4.865 euroAssuralia waarschuwt dat de prijzen de komende maanden opnieuw zullen stijgen. Volgens de federatie van verzekeraars bedroeg de gemiddelde kostprijs van een schadegeval voor de burgerlijke aansprakelijkheid van een personenwagen in 2025 4.865 euro. Dat is 485 euro meer dan in 2024, of een stijging van 11,1% op één jaar tijd. In totaal hebben verzekeraars 371.980 schadegevallen met voertuigen afgehandeld, alle voertuigtypes samen. Dat zijn 1.019 dossiers per dag.Bij 842 van die schadegevallen liep de schadevergoeding op tot meer dan 125.000 euro, waarvan 182 zelfs de grens van 500.000 euro overschreden. Zulke bedragen zijn te verklaren door ernstige lichamelijke letsels, met bijvoorbeeld langdurige medische verzorging, inkomensverlies en invaliditeitsvergoedingen. Uiteraard wegen die bedragen zwaar op de financiĂ«n van verzekeringsmaatschappijen. In het derde kwartaal van 2026 zette die trend zich voort: de kosten van schadegevallen waren opnieuw met bijna 3% gestegen. Technologie drijft de factuur opAchter die bedragen schuilt in de eerste plaats de prijs van herstellingen. Zowel onderdelen als werkuren worden duurder. In het derde kwartaal van 2026 was het uurtarief van garages met 5% gestegen tegenover een jaar eerder. Dat komt deels door de hogere personeelskosten (loonindexeringen), maar vooral door de toenemende complexiteit van herstellingen, waardoor ze meer tijd vergen. In enkele jaren tijd zijn auto’s uitgerust met steeds meer camera’s, sensoren, radars en rijhulpsystemen, die extra tijd en middelen vragen. En dat voel je natuurlijk op de factuur
Voor elektrische auto’s loopt de rekening nog hoger op. De batterij blijft het duurste onderdeel van de auto en kan een herstelling op zichzelf al economisch onhaalbaar maken. De verzekeraar verklaart de auto dan total loss, waardoor ook de schadevergoeding stijgt. En aangezien het aantal elektrische auto’s in BelgiĂ« blijft groeien, zullen die kosten steeds zwaarder doorwegen op de verzekeringspremies.Fraude: de andere kostenpostEr is nog een andere factor die de premies opdrijft en vaak over het hoofd wordt gezien: fraude. In 2025 stelden Belgische verzekeraars voor 181 miljoen euro aan fraude vast, verspreid over 7.720 dossiers. Volgens Assuralia is dat een stijging van bijna 25% op één jaar tijd. Omgerekend naar alle Belgische gezinnen vertegenwoordigt dat een gemiddelde meerkost van 150 euro per jaar, over alle verzekeringen samen. In 2023 lag het vastgestelde fraudebedrag nog tussen 125 en 150 miljoen euro. Het probleem wordt bovendien steeds groter doordat artificiĂ«le intelligentie het gemakkelijker maakt om valse schadedossiers op te stellen.Moet je je verzekeringscontract herbekijken?Vooral de omniumverzekering wordt duurder, omdat die de herstellingen dekt waarvan de kosten blijven stijgen. Om dat concreet te maken, hebben we de huidige verzekeringspremie berekend voor een Volkswagen Golf VIII 1.5 TSI van 30.000 euro, met een bestuurder van 40 jaar en een bonus-malus van 0. Met alleen een BA-verzekering bedraagt de premie 231 euro per jaar. Voor een full omnium loopt dat op tot 930 euro, en dat is zelfs na een korting van 15%.In Frankrijk, waar de verzekeringsmarkt met vergelijkbare kostenontwikkelingen kampt, verwachten de gespecialiseerde adviesbureaus Facts & Figures en Addactis een stijging van de autoverzekeringspremies met 3 tot 4,5% in 2027, na een verhoging van 4 tot 6% in 2026. Als we een vergelijkbare stijging toepassen op de Belgische omniumverzekering, zou de premie voor onze Golf in 2027 oplopen tot ongeveer 970 euro. Zonder korting zou dat zelfs meer dan 1.140 euro worden. Voor een auto die al enkele jaren oud is, kan het interessant zijn om opnieuw te berekenen of een kleine omnium of alleen een BA-verzekering voordeliger is. Daarbij moet je wel goed nagaan welke waarborgen je opgeeft. Hoe dan ook is het einde van de stijgende kosten voor Belgische automobilisten nog niet in zicht.

door David Leclercq
© Gocar

Dacia: komt deze kleine elektrische SUV binnenkort naar ons?

Dacia, de Roemeense constructeur die in 1999 door Renault werd overgenomen, loopt momenteel achter op het vlak van volledig elektrische modellen. Maar het merk bereidt een offensief voor in dit segment: tegen 2030 wil Dacia vier volledig elektrische modellen in zijn gamma hebben, te beginnen met de nieuwe generatie van de stadswagen Spring. Daarna volgen een elektrische versie van de compacte Sandero en van de avontuurlijkere Sandero Stepway. Maar ook een SUV mag niet ontbreken. Daarvoor zou Dacia weleens aan de andere kant van de wereld kunnen gaan shoppen, in het budgetgamma van Renault
De Renault Bridger als Dacia?Afgelopen voorjaar presenteerde Renault de Bridger, een concept car die vooruitblikt op een kleine SUV voor opkomende markten. Het model werd ontwikkeld in India, is 4 m lang en positioneert zich in het B-SUV-segment.Afhankelijk van de markt komt hij er met een benzinemotor, hybride of elektrische aandrijving. De lancering in India is gepland tegen eind 2027, waarna het model geleidelijk ook op andere internationale markten verschijnt.Europa leek eerst niet op de planning te staan, maar François Provost, de CEO van Renault Group, verklaarde onlangs aan de Britse pers dat de Bridger ook naar onze contreien zou kunnen komen.We vermoeden dat dit wellicht niet onder de merknaam Renault zal gebeuren, maar eerder met een Dacia-logo. Zo zou de Roemeense constructeur snel en tegen lage kosten over een kleine elektrische SUV beschikken. Dacia moet zijn Europese gamma van emissievrije modellen immers dringend uitbreiden.Stadswagen met avontuurlijke uitstralingDe Bridger heeft ongeveer dezelfde afmetingen als de Fiat Grande Panda en Jeep Avenger Electric, maar het prototype ziet er nog avontuurlijker uit. Met zijn hoekige design en reservewiel dat als een rugzak op de zijdelings scharnierende achterklep hangt, doet hij zelfs wat denken aan een kleine Land Rover Defender.Voorlopig is de Europese lancering van een Dacia Bridger echter niet officieel bevestigd. En zelfs als deze kleine elektrische SUV naar ons land komt, zal dat niet meteen gebeuren, maar pas na zijn lancering in India volgend jaar. Toch lijkt het ons een interessant idee


door Olivier Maloteaux
© Gocar

Youngtimers: is het feest voorbij?

Porsches verkopen niet
 en een Peugeot brengt 50.000 euro opDat zijn resultaten die de wenkbrauwen doen fronsen. Op zaterdag 7 november 2026 organiseerde veilinghuis Osenat tijdens het salon Époqu’Auto in Lyon een veiling die volledig in het teken stond van youngtimers, de auto’s die momenteel dĂ© grote trend zouden zijn. Op het programma stonden 31 wagens, van een bescheiden Mercedes CLK 200 Kompressor tot een veel prestigieuzere Porsche 911 GT3. Het resultaat? 13 auto’s bleven onverkocht, bijna 42% van het aanbod. En het waren zeker niet alleen modellen waar verzamelaars hun neus voor ophalen die geen koper vonden
Zo stond er een bijzonder gegeerd model tussen de aangeboden auto’s: een Porsche 993 Carrera 4S uit 1996, de laatste generatie van de luchtgekoelde 911. Met zijn manuele versnellingsbak, brede heupen en een relatief beperkte kilometerstand (141.000 km) zou je verwachten dat bieders elkaar zouden overtroeven en de geschatte waarde van 80.000 tot 100.000 euro ruimschoots zouden overschrijden. Maar niets daarvan: de Porsche vond geen koper
Een alleenstaand geval? Zeker niet. Ook een Porsche 911 GT3 uit 1999 (geschat op 80.000 tot 95.000 euro), een Ferrari 360 Modena F1 (70.000 tot 90.000 euro), een Ford Sierra Cosworth (20.000 tot 25.000 euro), een Maserati 3200 GT (20.000 tot 25.000 euro) en een Subaru Impreza WRX STI (30.000 tot 40.000 euro) bleven onverkocht.Een 106 gerestaureerd voor 14.000 euro
 en verkocht voor 9.800 euroOok bij de verkochte auto’s waren de resultaten wisselvallig. Een treffend voorbeeld? Deze Peugeot 106 XSI uit 1992. Zijn eigenaar, een Peugeot-medewerker, had hem in 2025 gerestaureerd en kon facturen voor in totaal 14.000 euro voorleggen. De motor was gereviseerd, de versnellingsbak hersteld en de lak vernieuwd
 Alles om kopers te verleiden, zou je denken. Alleen was het geen Rallye- of GTI-versie. Uiteindelijk bracht hij amper 9.800 euro op, een pak minder dan de restauratie alleen al had gekost.Nog zo’n voorbeeld: een Peugeot 205 GTI 1.6 uit 1984, een van de eerste exemplaren, met 137.000 km op de teller. De heilige graal van het moment, denk je? Niet bepaald. Hij werd verkocht voor 14.000 euro, precies de ondergrens van zijn geschatte waarde. Zoals iemand ons onlangs in de wandelgangen van het salon vertelde: “Wie als tiener droomde van een 205 GTI, heeft er waarschijnlijk intussen al een gekocht
”Nog enkele voorbeelden? Een Porsche 964 Carrera 4 Targa bracht 63.000 euro op, terwijl hij op 65.000 tot 75.000 euro geschat werd. Een Renault Avantime V6 haalde amper 7.200 euro, onder de verwachte 8.000 tot 12.000 euro. Een andere tegenvaller, en niet de minste, was de BMW Z3 M CoupĂ©, bijgenaamd de ‘clownsschoen’, die als een bijzonder gegeerd verzamelobject wordt beschouwd. We vonden zijn geschatte waarde van 28.000 tot 40.000 euro nochtans heel redelijk, maar hij bracht slechts 31.000 euro op. Let wel: deze bedragen zijn exclusief veilingkosten, die er nog 20% bovenop doen.MĂ©gane R26.R en Peugeot 505 verrassenToch is het niet allemaal kommer en kwel. Sommige auto’s overtroffen zelfs de verwachtingen. Dat was bijvoorbeeld het geval bij een Renault MĂ©gane R26.R, die 58.500 euro opbracht, terwijl de hoogste schatting 55.000 euro bedroeg. Dat bevestigt dat onder meer auto’s uit de jaren 2000 momenteel dĂ© trend zijn. Bovendien was dit geen doorsnee exemplaar: afkomstig van de eerste eigenaar, met slechts 8.500 km op de teller, volledig origineel en nummer 126 van de 126 exemplaren die voor de Franse markt bestemd waren.En dan was er nog die ongelooflijke Peugeot 505 Turbo Injection uit 1987, die voor 50.000 euro van eigenaar wisselde. Dat is maar liefst 20.000 euro boven de hoogste schatting. Het opmerkelijkste? Hij had meer dan
 330.000 km gereden. Zijn geheim? Hij was ooit eigendom van de voormalige Franse president ValĂ©ry Giscard d’Estaing, die hem in een bijzondere uitvoering had besteld, met een groen koetswerk en bruine lederen bekleding. Zelfs het oorspronkelijke inschrijvingsbewijs op zijn naam was nog aanwezig!Deze twee voorbeelden bevestigen een trend die we eerder al opmerkten: een bijzondere uitvoering, een uitzonderlijke herkomst of een onberispelijke historiek kunnen het verschil maken.Staat de youngtimermarkt op een kantelpunt?Definitieve conclusies trekken uit één veiling met 31 auto’s zou natuurlijk wat overdreven zijn. Zeker omdat enkele factoren in het nadeel van deze veiling speelden, zoals het feit dat ze aan het einde van het seizoen plaatsvond en dat ze georganiseerd werd in Frankrijk, waar het sociaaleconomische klimaat momenteel nogal gespannen is. Toch zien we hierin een interessant signaal dat de zwakke markt voor auto’s onder de 50.000 euro bevestigt. Alleen de absolute topmodellen lijken nog echt kopers aan te trekken.Dat betekent evenmin dat de belangstelling voor youngtimers gewoon een voorbijgaande hype was. Uit een recente Britse studie bleek namelijk dat 29% van de eigenaars van historische voertuigen ook een youngtimer bezit. Aan passie is er dus duidelijk geen gebrek. Passie genoeg, maar niet tegen om het even welke prijs. Om te beginnen beschikt dit jongere publiek niet over onbeperkte financiĂ«le middelen, onder meer omdat velen nog hoge woonkosten moeten dragen. En de stijgende benzineprijs? Die kan eventueel een rol spelen, maar Xavier Molenaar legde ons uit dat verzamelaars zich daar doorgaans weinig van aantrekken
 Hun auto’s rijden immers nauwelijks. Bovendien lijken kopers steeds meer aandacht te besteden aan de werkelijke kwaliteit van een auto, zijn zeldzaamheid, zijn historiek en vooral de vraag of de prijs wel gerechtvaardigd is.Nog een factor die de terughoudendheid kan verklaren? Deze auto’s beginnen serieus oud te worden. Met soms grillige elektronica, specifieke onderdelen die nergens meer te vinden zijn en hoge restauratiekosten kan een sportwagen uit de jaren negentig al snel een financiĂ«le bodemloze put worden.Goed nieuws voor liefhebbers?Je hebt het begrepen: dit is een kopersmarkt. De tijd waarin een GTI, een prestigieus logo of een speciale uitvoering volstond om eender welke prijs te rechtvaardigen, lijkt op zijn einde te lopen. En voor wie van auto’s houdt in plaats van financiĂ«le beleggingen, is dat misschien wel uitstekend nieuws.Vind je volgende oldtimer op Autoclassic.beEen vraag over oldtimers? Neem contact op met BEHVA

door François Piette
© Gocar

Autobouwers verdienen steeds minder geld aan een verkochte auto

Gemiddeld hebben autobouwers een winstmarge van 3,6% op de totale omzet. Dat is een daling tegenover vorig jaar, toen dat nog 4% bedroeg. Dat blijkt uit een nieuwe studie van het Duitse onderzoeksbureau Center of Automotive Management (CAM), dat voor de ganse sector de cijfers van de eerste drie kwartalen van 2026 doorlichtte.Grote spelers als Stellantis en de Volkswagen-groep zien hun operationele marge zelfs schrikbarend richting de nul zakken. De andere Europese spelers doen het beter, maar vooral enkele Aziatische autobouwers blijken het gezondst.Suzuki is koningHet CAM bekeek de omzet voor aftrek van interesten en taksen, ofwel hoeveel geld er de eerste 9 maanden van dit jaar in totaal binnen vloeide. De marge berekende het op basis van de gerapporteerde winst. Die is niet altijd perfect één-op-één te vergelijken, omdat elk bedrijf zijn boekhouding anders doet, en uitgaven anders rapporteert. Toch is het een goede peilstok om de gezondheid van een bedrijf te meten.De hoogste marges treffen we, ietwat verrassend misschien, bij Suzuki, dat liefst 9,3% haalt. Daarmee doet de Japanse fabrikant, die heel sterk staat in groeimarkten als India, beter dan groepen als Chery, Toyota, Hyundai en Geely, die tussen de 7,6 en 5,6% halen.Van de westerse autobouwers scoren daarnaast enkel General Motors, BMW en Mercedes boven het gemiddelde van 3,6%. Die laatste zit volgens het CAM wel met een verborgen probleem: de meeste winst komt niet uit de verkoop van personenwagens, maar van bestelwagens en van financiĂ«le producten.Stellantis en VW richting nulMitsubishi, Mazda, Ford, Great Wall, SAIC, Tesla en Subaru halen nog maar zo’n 2 Ă  3%, terwijl Nissan, Stellantis en de Volkswagen-groep richting de nulwinst gaan. Die laatste haalt een angstaanjagend lage operationele winstmarge van amper 0,03%. Omgerekend betekent dat dat de Duitse megaspeler aan een auto met een verkoopprijs van 25.000 euro nauwelijks 7,5 euro verdient.De VW-groep schreef in de eerste negen maanden van dit jaar wel enkele uitzonderlijke uitgaven en afschrijvingen in de boeken, onder andere met betrekking tot investeringen in dochtermerk Porsche en tot herstructureringskosten. Zonder die uitgaven zou Volkswagen nog net boven het gemiddelde blijven.De Japanse spelers doen het wel overwegend beter dan in 2025. Met uitzondering van Honda, dat verlies laat.Gekende oorzakenDe oorzaken voor de algemeen dalende marges zijn bekend. De energietransitie, net als het ontwikkelen van software, vraagt grote technologische investeringen en komt met een hogere onderdelenkost per gebouwde auto, omwille van de aankoopprijs van batterijen.Tegelijk zitten grote automarkten als Europa en China in een krimp, waardoor vele fabrikanten met overcapaciteit kampen in hun productienetwerk. Het effect van het Amerikaanse beleid op het wereldtoneel, met handelsbarriĂšres en gestegen olieprijzen na de aanval op Iran, laat zich eveneens voelen en kost de autosector veel geld.Winstmarge versus winstDat Suzuki het zo goed doet, ontkracht in elk geval de gedachte dat vooral op dure auto’s goed geld te verdienen valt. Het neemt niet weg dat een iets kleinere winstmarge op een auto van 50.000 euro nog altijd meer geld in kas brengt dan een hogere marge op een exemplaar van 15.000 euro. Daarom voeren BMW en Mercedes wel de ranglijst aan wanneer men de winst per verkochte auto uittelt.Wat voor de sector slecht nieuws is, is voor de autokoper soms goed nieuws. Bedrijven die onder druk staat, zijn immers vaker geneigd om met kortingen en tijdelijke acties de cijfers op te krikken. Dat de financiĂ«le speelruimte kleiner wordt, kan evenwel ook een omgekeerd effect hebben en tot een strikter prijsbeleid leiden.

door Hans Dierckx
© Gocar

Deze elektromotor van ZF draait 30.000 tr/min, maar niet voor de prestaties

In de race naar elektrificatie streven autoconstructeurs met hun motoren bijna altijd hetzelfde na: meer vermogen en meer koppel. Maar de Duitse toeleverancier ZF draait de redenering om. De meeste huidige elektromotoren halen immers tussen 10.000 en 16.000 tr/min. De krachtigste exemplaren op de markt, zoals die van de Tesla Model S Plaid, bereiken zelfs 20.000 tr/min. De nieuwe High Revolution Drive van ZF gaat nog een stap verder en haalt 30.000 tr/min, in een compact geheel dat de motor, omvormer en transmissie combineert. Om er een racemonster van te maken? Helemaal niet. Er is een ander doel.De auto-industrie heeft het toerental van een motor lang beschouwd als een manier om meer vermogen te halen. Bij een verbrandingsmotor betekent hogere toeren draaien in principe dat je meer pk’s kunt aanspreken. Maar bij een elektromotor kan de redenering helemaal anders zijn. Een motor die bijzonder snel draait, hoeft immers per omwenteling minder kracht te leveren om hetzelfde vermogen te ontwikkelen. En als hij minder kracht moet leveren, kan ook zijn mechanische binnenwerk kleiner worden, net als de motor zelf.De High Revolution Drive levert 272 pk en zit daarmee in de hogere middenmoot van de markt. Maar hij ontwikkelt dat vermogen terwijl hij 25% compacter en lichter is dan de vorige generatie motoren. Nog beter: hij heeft maar de helft zoveel magnetische materialen nodig en dus ook minder zeldzame aardmetalen voor de productie van permanente magneten. Die aanpak vermindert niet alleen de impact op het milieu, maar ook de afhankelijkheid van China, dat nog altijd de belangrijkste producent van deze grondstoffen is.Dertigduizend vragenDe transmissie gebruikt twee tandwieloverbrengingen, met een totale overbrengingsverhouding van ongeveer 18:1. De meeste elektromotoren op de markt hebben maar één tandwieloverbrenging. Wanneer een constructeur een tweede toevoegt, is dat doorgaans om een hoge topsnelheid op de snelweg mogelijk te maken, zoals bij de Porsche Taycan. Hier werkt het net omgekeerd: de twee tandwieloverbrengingen zetten de 30.000 tr/min van de motor om in bruikbare trekkracht aan de wielen, goed voor 3.500 Nm koppel. Een indrukwekkend cijfer, maar het gaat om het koppel dat aan de wielen wordt gemeten en niet om het koppel dat de motor zelf ontwikkelt.ZF komt dus met een originele oplossing die op papier overtuigt. Toch heeft die aanpak ook zijn beperkingen. Tandwielen bij zulke hoge snelheden laten draaien, brengt namelijk een probleem met zich mee. Bij 30.000 tr/min grijpen de tanden van de tandwielen in een razend tempo in elkaar. Dat veroorzaakt hoogfrequente trillingen die zich door de constructie verspreiden en hoorbaar worden in het interieur. ZF steekt dat niet onder stoelen of banken. Volgens projectverantwoordelijke dr. Stephan Demmerer veroorzaakt de eerste tandwieloverbrenging, die rechtstreeks de 30.000 tr/min van de motor moet verwerken, het grootste deel van het geluid. Om dat onder controle te krijgen, werkt ZF aan de vorm van de tandwieltanden en de lagers. Maar een definitieve oplossing heeft de toeleverancier nog niet gevonden.Europees signaalOok over het rendement kun je je vragen stellen. Een motor sneller laten draaien en kiezen voor twee tandwieloverbrengingen lijkt op het eerste gezicht niet bevorderlijk voor de efficiĂ«ntie. Toch spreken sommige bronnen over een rendement van bijna 93%, al heeft ZF dat cijfer niet officieel bevestigd. Als die waarde klopt, betekent het dat de wrijvingsverliezen gecompenseerd worden door een bijzonder nauwkeurige dimensionering van de lagers en de tandwielvertanding. Hoe dan ook mikt ZF met de High Revolution Drive op grootschalige serieproductie. Het systeem is compatibel met 400 en 800 volt en de productie zou tegen 2030 moeten starten.Deze Europese vondst is bemoedigend, want zoals bekend staan toeleveranciers net als autoconstructeurs onder druk. Tot nu toe leek het alsof de Europese industrie op het vlak van elektrische auto’s bijna alleen nog terrein verloor. Maar dat blijkt niet helemaal te kloppen, zoals Mercedes onlangs aantoonde met zijn batterijproject waarin verschillende batterijchemieĂ«n gecombineerd worden. En nu is er deze motor van ZF, die opnieuw hoop geeft. Hoop dat de Europese innovatiekracht haar laatste woord nog niet gezegd heeft.

door David Leclercq
© Gocar

Volkswagen stopt met gigacasting: kan de groep zijn industriële achterstand nog inhalen?

De aankondiging wekt verbazing in de Europese autosector. De historische Volkswagen-fabriek in Wolfsburg stond namelijk op het punt om deze week aan haar grootste industriĂ«le transformatie in tientallen jaren te beginnen. Het programma Gamechanger, onder leiding van productiedirecteur Christian Vollmer, moest de productielijnen van de fabriek aanpassen aan de uitrusting voor het nieuwe elektrische SSP-platform.Centraal in het project stond een volledige afdeling voor gigacasting, waarmee onderdelen die vroeger uit een honderdtal geperste en gelaste componenten bestonden, in één stuk aluminium gegoten konden worden. Maar vorige week trok de groepsdirectie de stekker eruit. Geen Gamechanger meer en dus ook geen gigacastingcentrum. De ID. Golf en de T-Roc blijven in Wolfsburg, maar zullen op de conventionele manier gebouwd worden.De rekenmachine versus de toekomstvisieDe beslissing werd genomen door financieel directeur Arno Antlitz. De groep heeft zijn prognose voor de operationele winstmarge in 2026 teruggeschroefd tot maximaal 1%, tegenover de oorspronkelijke verwachting van 4 tot 5,5%. Bovendien loopt de fabriek in Wolfsburg 300 miljoen euro achter op haar besparingsdoelstellingen. Daardoor is er geen ruimte meer om te investeren, wat rampzalig lijkt voor een fabriek van deze omvang.Betekent dit dat Volkswagen al zijn investeringen stopzet? Natuurlijk niet, maar er spelen ook andere belangen mee, zoals de kosten van de toekomstige Audi-fabriek in Georgia, in de Verenigde Staten. Het budget volstaat niet meer om tegelijk Wolfsburg te moderniseren en een nieuwe Audi-fabriek in Georgia te bouwen. Handelsblatt noemt de kosten van die Amerikaanse fabriek trouwens als een van de redenen waarom Gamechanger geschrapt werd.De trein gemistVanuit financieel oogpunt valt deze koerswijziging misschien te begrijpen, maar in de huidige industriĂ«le context en vooral gezien de concurrentie is ze veel moeilijker te verdedigen. Tesla zette al in 2020 de eerste stap met de Model Y, waarvan de achterste structuur uit één gigantische pers komt. Volvo produceert sinds april 2026 de EX60 in Torslanda met zijn eigen megacastingtechnologie. EĂ©n onderdeel vervangt er een honderdtal componenten, het aantal lasverbindingen daalt met 84% en de kosten met ongeveer 30%.Daarnaast bereidt Toyota gigacasting voor bij een elektrische Lexus die eind 2027 in Shanghai gebouwd zal worden. Ook Hyundai is deze weg ingeslagen. En dan zijn er nog de talloze Chinese automerken die de technologie al toepassen. Onder meer NIO, Xpeng, BYD, Xiaomi en GAC gebruiken ze al in hun productie.Besparen op de toekomstDe Duitse pers reageerde bijzonder fel op de beslissing om minder te investeren in de fabriek in Wolfsburg, en vooral in technologieĂ«n die op lange termijn kostenbesparingen moeten opleveren. Het Duitse magazine WirtschaftsWoche kopte de dag na de aankondiging: “VW spart sich seine Zukunft weg”, oftewel “Volkswagen bespaart zijn toekomst weg”. Een harde uitspraak, maar ze raakt de kern van het probleem. Kosten besparen is één ding, maar wie investeringen in innovatie uitstelt, dreigt zijn achterstand op de concurrentie alleen maar te vergroten. En dan wordt het steeds moeilijker om die nog in te halen. Toch?

door David Leclercq
© Gocar

Belcar 2026: Team Longin by MSTC sluit seizoen af met podium in Zolder

Nadat de Belcar Endurance in oktober al werd afgesloten met een nieuwe podiumplaats en een derde stek in de Club Challenge, was Team Longin by MSTC ook present op de klassieke afsluiter van het raceseizoen, de Race Promotion Night in Zolder. Deze race over zes uur brengt traditiegetrouw heel wat teams en piloten uit verschillende series bijeen, vaak met klinkende namen. Zo was deze editie zelfs WRC-wereldkampioen Thierry Neuville van de partij.Een perfecte startVoor deze gelegenheid trommelde Team Longin Niels Albert, Robbe Janssens, Alain De Jong en Bert Longin op om met de MSTC Mazda MX-5 NC aan te treden in de klasse 1. Het ritme zat er meteen goed in, want na een intense strijd tijdens de kwalificaties slaagde Robbe erin de pole position in de klasse te pakken. Dit was een ideale uitgangspositie voor de race, waar de ambitie was voluit voor de zege te gaan. Robbe nam een vlotte start en behield moeiteloos de leiding. Ook na de pilotenwissel toerde Bert rond op P1.Een tegenslag overwonnenBij de tweede stop startte de Mazda echter niet meer door een elektrische storing. Gelukkig slaagden de mechaniekers erin het euvel op te lossen, zodat Alain de achtervolging op de leiders kon inzetten. Niels nam het stuur over in tweede positie en reed na een sterke stint ook op P2 door de finish.“De pechduivel wist ons te vinden, maar toch moeten we tevreden zijn met deze tweede plaats om een bewogen maar succesvol seizoen af te sluiten. Onze piloten, mechaniekers en andere medewerkers leverden weer fantastisch werk om deze resultaten te bereiken. Bedankt allemaal!”, blikt MSTC-teambaas Jan Wouters terug op de Race Promotion Night.Ook Bert Longin kijkt tevreden terug op de prestaties van het Sterrenteam in 2026. “We hebben hoogtes en laagtes gekend, waarbij ik natuurlijk denk aan de jammerlijke opgave door een ongeval in de 24 Uur van Zolder. Maar verder hebben al onze piloten zeer degelijke prestaties neergezet, die beloond werden met enkele fraaie podiumplaatsen. Het resultaat is dus al bij al positief, wat ons motiveert om hier wellicht een vervolg aan te breien in 2027. Meer nieuws volgt later...”, besluit Bert Longin.

© Gocar

Vocht in de garage: enkele eenvoudige tips om ervan af te raken

Eerst luchtvochtigheid metenVoor je investeert in dure apparatuur, kun je beter eerst een toestelletje van ongeveer 15 euro kopen: een hygrometer. Dat kleine apparaat meet de temperatuur en de relatieve luchtvochtigheid in je garage.Voor een oldtimer streef je het best naar een luchtvochtigheid van ongeveer 50 tot 55%, waarbij je onder de 60% probeert te blijven. Blijft de luchtvochtigheid langdurig boven 65 tot 70%, dan neemt het risico op corrosie en schimmelvorming aanzienlijk toe
Kies meteen voor een toestel dat de minimum- en maximumwaarden onthoudt. Misschien ontdek je wel dat de luchtvochtigheid in je garage ’s namiddags 55% bedraagt, maar ’s nachts oploopt tot 85%.Wat doet condensatie precies?De meting bevestigt het: je garage is te vochtig. Dan dreigt condensatie. Om dat verschijnsel te begrijpen, hoef je je oude cursus fysica niet boven te halen. Het volstaat om op een zomerdag een blikje uit de koelkast te halen: binnen tien seconden staat het vol waterdruppeltjes.Met het koetswerk van je auto gebeurt precies hetzelfde. Na een koude nacht warmt de lucht in de garage sneller op dan het metaal. Het vocht in die lucht slaat vervolgens als druppeltjes neer op het nog ijskoude plaatwerk. Maar wat kun je eraan doen?Pak het probleem bij de bron aanDit is wellicht de belangrijkste tip: controleer voor je een luchtontvochtiger koopt of je garage geen structureel probleem heeft. Soms gaat het om iets eenvoudigs, zoals een verstopte dakgoot, een licht beschadigd dak of waterinsijpeling onder de deur. Maar de oorzaak kan ook ernstiger zijn, zoals een muur die onvoldoende waterdicht is.In een bakstenen garage kan water dat via een slecht afgedichte kantelpoort binnensijpelt, moeilijk weer weg. Voeg daar een betonnen vloer aan toe waarlangs grondvocht omhoogkomt omdat hij niet goed van de ondergrond geĂŻsoleerd is, en het ontbreken van een ventilatierooster, en je krijgt een echte vochtval. Hout is vriendelijker voor je oldtimer, omdat het de vochtigheid op natuurlijke wijze reguleert.Heb je alles gecontroleerd en is het gebouw in orde, maar blijft je auto vochtig? Dan zijn er nog enkele heel eenvoudige trucjes.Zet je auto droog en schoon binnenEen doorweekte oldtimer die je binnenzet, verandert je garage in een hamam. Laat hem eerst buiten drogen, maak de onderkant van het koetswerk en de wielkasten schoon en haal vochtige vloermatten uit de auto. Vergeet ook de condensatie niet die je niet ziet, vooral het vocht dat in de brandstoftank terechtkomt. De beste manier om dat te vermijden? Tank volledig vol voor je de auto tijdens de winter stalt.Verluchten, maar niet op elk momentDe eerste reflex bij vochtproblemen is vaak om de deuren wagenwijd open te zetten en de lucht te verversen. Soms is dat een goed idee, maar lang niet altijd. Op een mistige dag haal je juist extra vocht binnen. En als je garage al enkele dagen koud is, kan de plotse instroom van zachtere lucht condensatie veroorzaken op koude oppervlakken, te beginnen bij het koetswerk van je oldtimer. Een mooie, koude en zonnige dag kan ideaal zijn. Als de buitenlucht droger is en binnen opwarmt, kan ze namelijk meer vocht opnemen.Vochtvreters of een luchtontvochtiger?In het interieur van je auto kunnen kleine vochtabsorberende zakjes hun werk doen, op voorwaarde dat je ze regelmatig vervangt of opnieuw droogt. Maar verwacht er geen wonderen van: ze zullen de luchtvochtigheid niet drastisch doen dalen.Voor de rest van de garage zijn vochtvreters met zoutblokken een eenvoudige en goedkope oplossing. Ze zijn zeker niet nutteloos, maar verwacht niet dat je er elke dag liters water mee opvangt. Wil je echt overtuigende resultaten, dan gaat er niets boven een elektrische luchtontvochtiger die je op ongeveer 50% instelt. Let wel op welk toestel je kiest, want er zijn twee belangrijke technologieĂ«n op de markt. De meest voorkomende modellen werken met een compressor en zijn doorgaans doeltreffend in ruimtes met een gematigde temperatuur. Maar zodra de temperatuur onder 10 tot 15 °C zakt, kan hun rendement sterk afnemen.Daarom is een luchtontvochtiger op basis van adsorptie geschikter voor een onverwarmde garage. Die blijft doorgaans beter presteren bij lage temperaturen. Kies meteen voor een model met een aansluiting voor een permanente waterafvoer. Zo hoef je niet om de twee dagen het reservoir te legen.Dan blijft natuurlijk nog de prijs. Zoals we al uitlegden in ons artikel over de vergeten kosten van een oldtimer, kan een krachtig toestel dat geschikt is voor lage temperaturen enkele honderden euro’s kosten. Daar komt ook nog het elektriciteitsverbruik bij.Let wel: als je een luchtontvochtiger gebruikt, laat je deuren en ramen beter niet voortdurend openstaan. Anders probeert je toestel straks heel BelgiĂ« te ontvochtigen.Alleen een ademende autohoesEen autohoes raden we over het algemeen af, omdat ze vocht tegen het koetswerk kan vasthouden. Wil je je oldtimer toch absoluut tegen stof beschermen, vermijd dan een plastic zeil. Dat is een echte sauna waarin roest vrij spel krijgt. Kies liever een ademende autohoes en leg die alleen over een volledig droge auto. En geloof ons uit ervaring: investeer absoluut in een model van uitstekende kwaliteit.Temperatuurschommelingen beperken in plaats van de garage te verwarmen?Grote temperatuurverschillen kunnen condensatie in de hand werken. Zonder meteen je hele garage te verwarmen, raden we daarom aan om de ruimte toch een beetje te isoleren. Een tochtstrip onder de deur en enkele nieuwe dichtingen op een versleten kantelpoort kosten weinig geld, maar kunnen heel wat vochtproblemen voorkomen.En wat als je de garage verwarmt? Is dat niet de beste oplossing? Verwarming helpt inderdaad, maar let op: verwarmen betekent niet noodzakelijk ontvochtigen. Door de temperatuur te verhogen, daalt de relatieve luchtvochtigheid, maar verdwijnt het water niet uit de lucht. Zodra de verwarming uitschakelt en de oppervlakken afkoelen, kan er dus opnieuw condensatie ontstaan. Je houdt de temperatuur beter relatief stabiel en de luchtvochtigheid onder controle, in plaats van je garage plots van 5 naar 20 °C op te warmen.Vind je volgende oldtimer op Autoclassic.beEen vraag over oldtimers? Neem contact op met BEHVA

door François Piette
© Gocar

EXCLUSIEF – Wegenvignet: wat BelgiĂ« dreigt te verliezen door zijn buurlanden te laten betalen

BelgiĂ« verwacht jaarlijks ongeveer 350 miljoen euro aan inkomsten uit het wegenvignet. Volgens de overheid was het de bedoeling om de dertig miljoen buitenlandse voertuigen die elk jaar over onze wegen rijden, mee te laten betalen voor het onderhoud ervan. Tot nu toe dragen ze niet bij. Maar goed, intussen weten we dat ook Belgische automobilisten door dat vignet meer belastingen zullen betalen. Het zijn dus niet alleen de buitenlanders die de bittere pil moeten slikken...Maar naarmate het dossier vordert, wordt duidelijk dat het vignet niet alleen inkomsten zal opleveren. Het zal ook geld kosten en een deel van die rekening komt net van de automobilisten die BelgiĂ« wil laten betalen. En daar heeft tot nu toe eigenlijk niemand bij stilgestaan.Dossier op tafelIn Nederland heeft de ANWB, de automobilistenvereniging met meer dan vijf miljoen leden, afgelopen juli 751 automobilisten ondervraagd. De resultaten werden bezorgd aan Vlaams minister Ben Weyts (N-VA). Gocar kon het volledige document inkijken.Daaruit blijkt dat slechts 10% van de ondervraagde Nederlanders een jaarvignet zou kopen, terwijl dat net het meeste geld opbrengt voor de Belgische schatkist. Een kwart zou kiezen voor een dagvignet, terwijl 18% zegt de Belgische snelwegen gewoon te zullen vermijden. Ze vergeten wellicht dat het vignet ook op gewestwegen verplicht is. Nauwelijks 37% van de ondervraagden geeft aan dat het vignet niets aan hun gewoonten zou veranderen. Alle anderen overwegen een uitwijkmanoeuvre: 22% zou minder vaak naar BelgiĂ« komen, 18% zou minder vaak door BelgiĂ« rijden op weg naar het zuiden. Nog opvallender: van de Nederlanders die hun gedrag zouden aanpassen, doet 53% dat uit principe en niet vanwege de prijs. Maar liefst 82% van de ondervraagden steunt het idee van een Benelux zonder tolwegen. De ANWB heeft het dossier overgemaakt aan het Nederlandse parlement en aangekondigd dat ze ook de Europese Commissie zal inschakelen.De rekening kan omkerenVolgens de ANWB rijden Nederlanders niet zomaar door BelgiĂ« om naar het zuiden te reizen. Uit de enquĂȘte blijkt dat 64% naar ons land komt voor vakantie of uitstapjes en 30% om te winkelen of te tanken. Nederlanders zijn dus in de eerste plaats klanten. Bovendien schat de automobilistenvereniging dat Nederlanders die in BelgiĂ« komen tanken, de Belgische staat nu al ongeveer 100 miljoen euro per jaar aan accijnzen en btw opleveren. En dan houden we nog geen rekening met hun uitgaven voor hotels, restaurants en winkels in de grensstreek. Die analyse is interessant en roept een logische vraag op: heeft BelgiĂ« eigenlijk berekend hoeveel buitenlandse automobilisten ons land opbrengen wanneer ze hier komen, of het nu Nederlanders, Duitsers, Fransen of Luxemburgers zijn?Al betaald?Het protest komt trouwens niet alleen uit Nederland. In Luxemburg zijn veertien petities ingediend bij de Kamer van Afgevaardigden, waarvan er twee specifiek over het Belgische wegenvignet gaan. Een daarvan haalt een argument aan dat we niet meteen zagen aankomen: Luxemburgers zouden ‘dubbel’ betalen aan Belgische gemeenten.Hoe zit dat? Het principe is eenvoudig. Iemand die in Aarlen woont en in Luxemburg-Stad werkt, betaalt zijn belastingen in het Groothertogdom en niet in BelgiĂ«. Zijn Belgische gemeente loopt daardoor belastinginkomsten mis die ze normaal zou ontvangen. Om dat verlies te compenseren, stort Luxemburg elk jaar 48 miljoen euro aan de betrokken Belgische gemeenten. Dat gebeurt via het fonds voor grensarbeiders, dat voortvloeit uit een overeenkomst die al uit 2002 dateert. Volgens de indieners van de petitie zouden Luxemburgers met het wegenvignet dus een tweede keer moeten betalen.Dat argument is begrijpelijk. Toch worden hier twee verschillende financieringsbronnen door elkaar gehaald: het fonds compenseert het verlies aan inkomstenbelastingen, terwijl het wegenvignet dient om het onderhoud van de wegen te financieren. Maar dat neemt niet weg dat het gevoel bestaat dat ze benadeeld worden.Wegenvignet afschaffen?Toch zullen noch de Nederlandse lobby noch de Luxemburgse petities het wegenvignet kunnen tegenhouden. Daarvoor is het te laat. Ook de kans dat lobbywerk op Europees niveau het project blokkeert, is klein, simpelweg omdat het vignet niet discriminerend is.De timing zal dus waarschijnlijk niet meer veranderen: de verkoop start al op 2 april en de invoering blijft gepland voor 1 mei 2027. Twee maanden later, op 1 juli 2027, volgen de eerste boetes. Pas dan zal BelgiĂ« echt kunnen zien hoeveel het verliest.

door David Leclercq

Kia EV7: nieuwe elektrische SUV tussen EV5 en EV9?

EV2, EV3, EV4, EV5, EV6 en EV9: het elektrische gamma van Kia is al behoorlijk uitgebreid. Maar tussen de EV5 en EV9 gaapt nog een gat
 Een gelekt intern document wijst op de komst van een EV7, een elektrische gezins-SUV.Het document, dat naar buiten werd gebracht door Korean Car Blog, zou afkomstig zijn van het comitĂ© voor werkgelegenheidsstabiliteit van Kia. Het beschrijft de toekomstige productieplannen van het Zuid-Koreaanse merk en de nieuwe modellen die voor zijn verschillende fabrieken gepland zijn.Een soort elektrische SorentoTussen de Kia EV5 (4,61 m) en EV9 (5,01 m) zit een gat van 40 cm dat de EV7 mooi zou kunnen opvullen. Deze mogelijke nieuwkomer zou dus ongeveer 4,80 m lang worden, vergelijkbaar met de hybride Sorento (waarvan de huidige, vierde generatie in 2020 verscheen en volgens hetzelfde gelekte document in 2028 vervangen zou worden
).800 volt-architectuur?Volgens het gepubliceerde document zal de EV7 gebouwd worden in de Zuid-Koreaanse fabriek in Gwangju, waar ook de huidige EV5 voor onze markt van de band rolt. Een lanceringsdatum voor de EV7 wordt niet vermeld, maar wij verwachten hem in  2028.Over de techniek is nog geen informatie uitgelekt. Toch kunnen we ons voorstellen dat de toekomstige EV7, als hij er komt, net als de EV6 en EV9 een elektrische architectuur van 800 volt krijgt om zeer snel te kunnen laden met gelijkstroom. Daarmee zou hij zich onderscheiden van de EV5, die het met een 400 volt-systeem moet stellen. Dat wordt beschouwd als een van zijn zwakke punten.Elektrisch offensief tegen 2030De komst van een EV7 lijkt heel aannemelijk. Tijdens zijn CEO Investor Day afgelopen voorjaar kondigde Kia namelijk aan dat het merk tegen 2030 een gamma van veertien elektrische voertuigen wil aanbieden. Voor Europa gaat het onder meer om een stadswagen (die wellicht EV1 zal heten), twee nieuwe grote bedrijfsvoertuigen (de PV7 in 2027 en de PV9 in 2029) en een handvol SUV’s (om op een totaal van negen elektrische SUV’s uit te komen). De EV7 zal daar ongetwijfeld bij horen


door Olivier Maloteaux
© Gocar

Horse W40: de hybride V8 die alle supercars wil aandrijven

In 2026 lijkt het ontwikkelen van een volledig nieuwe V8 bijna een vorm van industriële roekeloosheid. De ontwikkelingskosten van zo'n motor zijn immers astronomisch, zeker om aan de uitstootnormen te voldoen. Tegelijk worden de verkoopvolumes die nodig zijn om de investering terug te verdienen steeds kleiner naarmate de elektrificatie doorzet.De meeste constructeurs hebben hun keuze al gemaakt: Aston Martin koopt zijn V8 bij Mercedes-AMG, terwijl Ferrari en McLaren hun motoren zelf ontwikkelen, maar tegen kosten die alleen dankzij hun hoge verkoopprijzen te verantwoorden zijn. Stellantis schrapte aanvankelijk zijn HEMI-V8 ten voordele van een zescilinder-in-lijn, om hem vervolgens onder druk van de Amerikaanse markt opnieuw in het gamma op te nemen. Die terugkeer toont aan dat de groep niet de middelen had om een volledig nieuwe V8 te ontwikkelen. Alleen de Volkswagengroep deelt nog een zelfontwikkelde V8 tussen Bentley, Lamborghini, Porsche en Audi.Tegenover die achtergrond mengt nu ook Horse Powertrain zich in de debatten, de joint venture die in 2024 werd opgericht door Geely en Renault en waarin Aramco later een belang van 10% nam. Het bedrijf wordt gewaardeerd op 7,4 miljard euro en telt 17 fabrieken en 19.000 werknemers. Zijn ambitie? Een universele V8 aanbieden voor een fractie van de kosten die een constructeur zou maken om zelf zo'n motor te ontwikkelen. Compact, licht en van bij het begin hybrideDe W40, zoals de motor heet, is een 4 liter grote V8 met een zogenaamde hot-V-configuratie. Daarbij zitten de twee turbo's tussen de twee cilinderbanken, wat de luchtkanalen korter maakt en een compacter geheel oplevert. Het principe is niet nieuw: Mercedes-AMG gebruikt het al voor zijn M177 en de Volkswagengroep voor zijn 4 liter-V8. Horse claimt wel een gewichtsvoordeel: de motor weegt amper 200 kilo, tegenover 209 kg voor de AMG-V8, 231 kg voor die van Volkswagen en 242 kg voor de oudere HEMI.De W40 levert 670 pk en 800 Nm. Hij beschikt over directe injectie, maar is vooral van bij het begin voorbereid op hybride aandrijving, terwijl die bij andere motoren vaak pas achteraf wordt toegevoegd. De bijbehorende 8LDCT-versnellingsbak is een longitudinaal geplaatste achttrapsautomaat met natte dubbele koppeling. Ze kan een ingaand koppel tot 1.050 Nm verwerken en schakelt in minder dan 20 milliseconden. De vermogenselektronica maakt gebruik van siliciumcarbide (SiC), wat het rendement verhoogt en warmteverliezen beperkt. De referenties in dit segment zijn de ZF 8DKG van Porsche, de Tremec-versnellingsbak van de Corvette en de Magna 8DCL900 van de Ferrari SF90. Horse begeeft zich dus voortaan in hetzelfde gezelschap, maar dan met een open leveranciersmodel. En dat is bijzonder slim.Type 135 als uithangbordDe eerste auto die deze V8 krijgt, wordt de Lotus Type 135, een supercar met centraal achterin geplaatste motor die in 2028 wordt verwacht en mogelijk de spirituele opvolger wordt van de Esprit, die in 2004 verdween. De W40 wordt gekoppeld aan een hybridesysteem (een gewone hybride, geen plug-inhybride, om het gewicht te beperken) dat een gecombineerd vermogen van meer dan 1.000 pk moet opleveren. Lotus mikt op een gewicht van minder dan 1.500 kilo, een ambitieuze doelstelling als je weet dat de Lamborghini Revuelto PHEV meer dan 1.880 kilo weegt.Maar de Type 135 is slechts een uithangbord. Volgens Horse is de W40 ook geschikt voor pick-ups en terrein-SUV's. Door de longitudinale opbouw van de aandrijflijn kan hij zowel centraal achterin als op de klassieke manier voorin worden gemonteerd. Daar draait het uiteindelijk om: deze krachtbron is niet alleen bedoeld voor supercars, maar is een modulaire V8 die in voertuigen met radicaal verschillende architecturen kan worden gebruikt.Om te begrijpen wat dat betekent, volstaat een blik op de Verenigde Staten. General Motors investeerde meer dan 1,7 miljard dollar in de ontwikkeling van de zesde generatie van zijn Small Block-V8. Alleen dankzij de enorme verkoopvolumes van Amerikaanse pick-ups valt zo'n investering terug te verdienen. Horse kiest voor de omgekeerde aanpak: het spreidt de kosten over verschillende constructeurs die niet over de middelen of verkoopvolumes van GM beschikken. De aandrijflijn wordt zo een standaardproduct, waardoor een constructeur zijn miljarden kan investeren in zaken waarmee hij zich onderscheidt, zoals het chassis, de software of de rijervaring. Die aanpak is zeker economisch logisch, vooral in de huidige omstandigheden. Maar zullen Ferrari, Lamborghini of Porsche bereid zijn om de ontwikkeling van een motor, die zo bepalend is voor de identiteit van hun auto's, uit handen te geven? Dat valt nog te bezien.

door David Leclercq
© Gocar

Magnetische knoppen en opblaasbare zetels in toekomstige Polestars?

Polestar, dat gezamenlijk eigendom is van Volvo en zijn Chinese moederbedrijf Geely, richt zijn blik op de toekomst. Logisch, want dit jonge merk, opgericht in 2017, heeft geen verleden om op terug te vallen. Het kijkt dus resoluut vooruit. Om zijn visie op de toekomst te tonen, heeft Polestar het concept Formula 2030 onthuld. Dat geeft een voorsmaakje van de toekomstige modellen van dit Chinees-Zweedse merk, dat zijn design sinds januari 2025 toevertrouwt aan de Duitse ontwerper Philipp Römers.Voorsmaakje van toekomstige Polestar 2 en 7Dit is dus de eerste concept car die ontwikkeld werd onder leiding van Philipp Römers, Head of Design bij Polestar. De 47-jarige ontwerper werkte eerder onder meer bij de Volkswagen-groep en vooral bij Audi, waar hij meewerkte aan de grote SUV e-tron en de elegante vierdeurscoupĂ© e-tron GT.Behalve de deuren die in tegengestelde richting openen, zouden verschillende stijlelementen van het concept Formula 2030 kunnen terugkeren op toekomstige modellen van het merk. De nieuwe berline Polestar 2, die volgend jaar verwacht wordt, zou de voorkant van het concept overnemen. De compacte SUV Polestar 7, die voor 2028 gepland staat, zou dan weer de achterkant krijgen, met een achterruit die doorloopt naar de zijkanten. Het concept Formula 2030 is 4,68 m lang, “waardoor hij qua formaat tussen de toekomstige Polestar 2 en Polestar 7 in zit”, aldus de ontwerpers.Yoke-stuur en ‘opblaasbare’ zetelsHet interieur oogt bijzonder futuristisch. Het traditionele stuur maakt plaats voor een soort vliegtuigstuur, met multifunctionele bedieningstoetsen en by-wire-besturing, zonder mechanische verbinding met de wielen. In plaats van een klassiek instrumentenpaneel krijgt de bestuurder een groot, gebogen scherm van 20 duim voor zich, dat rechtstreeks aan de stuurkolom bevestigd is.Het verticale centrale scherm van 12,2 duim is bovendien draaibaar: je kunt het horizontaal of verticaal plaatsen voor een beter zicht. De zetels zijn dan weer uitgerust met zijdelingse steunen en opblaasbare kussens die zich aanpassen aan de lichaamsbouw van elke inzittende.Magnetische fysieke bedieningselementenOp de middenconsole bevindt zich onder het scherm een plaats waar je tot acht bedieningsknoppen kunt bevestigen. Die zijn verkrijgbaar in verschillende vormen (draaiknop, tuimelschakelaar, draaibare hendel enzovoort) en worden magnetisch op de console vastgezet.Je kunt ze ook personaliseren: via het scherm van het multimediasysteem wijs je aan elke knop een specifieke functie toe. Polestar zet dus niet langer alles op schermbediening, maar kiest voor een combinatie van digitale en fysieke bedieningselementen, met een ergonomie op maat. Volgens ons een goed idee
Het valt nog af te wachten welke elementen hun weg vinden naar de toekomstige productiemodellen. Daarvoor moeten we wachten tot 2027, wanneer de nieuwe Polestar 2 voorgesteld wordt. Wil je het concept Formula 2030 van dichtbij bekijken? Dat kan in januari op het Autosalon van Brussel, waar hij in Paleis 7 tentoongesteld wordt.

© Gocar

Volkswagen krabbelt recht in China: verkoop vervijfvoudigd

Dik vijftien jaar geleden was Volkswagen incontournable in China en voerde het de verkooplijsten aan. Maar door de sterke opkomst van de lokale merken is het teruggevallen naar de derde plek, na BYD en Geely. Een bronzen medaille is niets om je over te schamen, maar het is de structurele teruggang die zorgwekkend is. Tijdens de eerste negen maanden van dit jaar nam de verkoop met 33% een duik, een trend die al een tijdje aan de gang is en die zwaar doorweegt op de winst. Harde klappenAlle Duitse merken zijn in dit bedje ziek en moeten toekijken hoe de afwijzende Chinese markt de boekhouding onderuithaalt. BMW verkocht in 2026 21,8 procent minder dan een jaar eerder, waarop het merk 1.800 man in het land op straat zette. Mercedes-Benz kreeg nog hardere klappen. In het eerste halfjaar zakte de Chinese verkoop met 28 procent. Porsche, ten slotte, dochter van de grote Volkswagengroep, zag zijn leveringen op ’s werelds grootste automarkt in de eerste negen maanden met een derde dalen. De zwaarste val van allemaal.Omdat de Chinese klant zijn voorliefde voor traditionele merken heeft ingeruild voor de hightechbeleving van lokale spelers, lijkt het erop dat een kentering er niet snel aan zit te komen. Maar Volkswagen bewijst dat het toch kan. Het merk leverde vorige maand ruim 28.000 zogenaamde New Energy Vehicles af - de Chinese noemer voor elektrische wagens en plug-inhybrides. Daarmee realiseerde het merk een groei van bijna 350%! Twee nieuwkomersHoe is Volkswagen erin geslaagd om in de belangrijkste categorie van China zijn verkoop te vervijfvoudigen? De groei kwam vooral van twee nieuwkomers: de elektrische SUV ID. Aura T6 en de sedan ID. Era 5S. Deze modellen zijn specifiek voor de Chinese markt. Niet alleen met technologie van lokale spelers, zoals het samen met Xpeng ontwikkelde CEA-platform (China Electric Architecture), maar ook aantrekkelijke prijzen. De ID. Aura T6 start bij 129.900 yuan, omgerekend zo'n 17.500 euro. Het is niet uitgesloten dat zulke modellen ook bij ons belanden.Het motto is dus ‘in China, voor China’. BMW bewandelt een gelijkaardig pad en investeerde miljarden in vier onderzoekscentra en drie softwarebedrijven. Het eerste tastbare resultaat is de iX3 Neue Klasse met verlengde wielbasis, waarvan ongeveer 70 procent van de software in China werd geschreven of bijgestuurd. Mercedes-Benz mikt op een modellenoffensief en wil het lokaal gebouwde gamma tegen volgend jaar doen groeien van 14 naar 20 modellen. Maar, in tegenstelling tot Volkswagen, gaat Mercedes geen prijsbrekers in de markt zetten. Op de jongste jaarvergadering vroegen beleggers zich af of dat accent op luxe het merk net niet minder concurrentieel maakt.Niet altijd succesvolNiet onterecht, want om te slagen is er een meersporenstrategie nodig. Binnen de eigen groep kreeg Volkswagen al een waarschuwing. Audi richtte met SAIC het China-merk AUDI op, zonder de vier ringen en gebouwd op platformen en technologie van SAIC. Het eerste model, de E5 Sportback, haalde bij de lancering meer dan 10.000 bestellingen in een halfuur en werd in China verkozen tot Auto van het Jaar. Tot eind januari werden er echter maar 7.070 exemplaren geleverd, in januari zelf amper 420. Het merk smijt nu met kortingen om de verkoop aan te zwengelen.Maar in tegenstelling tot AUDI zet Volkswagen niet alleen in op volledig elektrisch. De ID. Era 5S is de eerste plug-in hybride sedan van het merk voor China, met tot zo'n 160 kilometer elektrisch bereik. Het merk heeft ook de grote ID. Era 9X, een SUV met range-extender, waarvan de bestellingen vlot binnenlopen. De ironie wil dat waar de Chinese merken nog altijd het meeste succes boeken in Europa met plug-inhybrides, ook het omgekeerde blijkbaar telt voor de Europese merken in de Volksrepubliek. Of de ‘oktoberzwaluw’ van Volkswagen ook een mooie lente aankondigt? Laat het ons hopen.

door Piet Andries
© Gocar

BYD beschuldigd van Defender-plagiaat: kan JLR de jackpot winnen?

De Defender is een van die modellen die door iedereen worden gekopieerd. JLR weet dat maar al te goed en gaf tijdens zijn investeerdersdag in juni 2026 zelfs openlijk toe dat er op de Chinese markt 'een honderdtal kopieën' rondrijdt. Zolang die klonen beperkt bleven tot China, kon de Britse constructeur daar nog mee leven. Maar nu heeft ook de grootste Chinese autobouwer zich eraan gewaagd: BYD, met de Ti7 die in januari 2027 in het Verenigd Koninkrijk op de markt moet komen. Daarna zou het model ook in andere Europese landen worden verkocht.Voor JLR is de maat vol en de groep heeft besloten terug te slaan nog voordat het eerste exemplaar wordt geleverd. Gerechtsdeurwaarders, aangesteld door de Nederlandse justitie, vielen binnen op twee vestigingen van BYD in Nederland, in Schiedam en Hoofddorp, om er computers in beslag te nemen. JLR had die ingreep via een spoedprocedure verkregen op basis van artikel 1019b van het Nederlandse Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering. Dat artikel maakt een conservatoir bewijsbeslag mogelijk, waarmee bewijsmateriaal veiliggesteld kan worden voordat het eventueel wordt vernietigd.Meer dan alleen een gelijkenis?De Ti7 neemt de typische designelementen van de Defender op een haast verbluffende manier over: koetswerkpanelen in plaats van de achterste zijruiten, een zwevend dak dankzij zwart uitgevoerde stijlen en vrijwel identieke verhoudingen bij een lengte van ongeveer vijf meter. Toch beperkt JLR zich niet tot het aanwijzen van uiterlijke gelijkenissen.De Britse constructeur vermoedt dat BYD daadwerkelijk een Defender heeft gedemonteerd om de technische constructie te bestuderen. Dat wordt ook wel reverse engineering genoemd, of omgekeerd ontwerpen. Die praktijk wordt onrechtmatig wanneer beschermde technologieën zonder toestemming worden overgenomen in een concurrerend product.De plug-inhybride Ti7 beschikt over een aandrijflijn van 402 pk en een batterij van 36 kWh, goed voor 119 kilometer elektrisch rijbereik. Dat is bijna drie keer zoveel als de 43 kilometer van de Defender PHEV. De Ti7 kost 47.995 pond (57.600 euro), tegenover 68.465 pond voor de Defender 110 PHEV (meer dan 82.000 euro, al bedraagt de Belgische vanafprijs 73.530 euro). Het prijsverschil is dus aanzienlijk. Land Rover voelt zich niet alleen bestolen, maar vreest ook oneerlijke concurrentie die het bedrijf veel geld kan kosten. In China verkocht BYD in amper acht maanden al meer dan 130.000 exemplaren van de Ti7.PrecedentHet is niet de eerste keer dat Chinese constructeurs inspiratie zoeken bij JLR. En het is evenmin de eerste keer dat de Britse groep daarvoor naar de rechter stapt. In 2019 verbood een rechtbank in Peking de productie van de Landwind X7 van Jiangling Motor, omdat die te sterk op de Range Rover Evoque leek. De Chinese constructeur moest een schadevergoeding van 1,5 miljoen yuan betalen, omgerekend ongeveer 200.000 euro. De overwinning was dus vooral belangrijk voor het imago, en veel minder op financieel vlak.Maar deze keer klaagt JLR zijn concurrent aan in Europa, meer bepaald in Nederland, waar de rechtspraak bekendstaat als relatief gunstig voor eisers in zaken rond intellectuele eigendom. Bovendien kunnen rechterlijke bevelen zich uitstrekken tot meerdere Europese landen. Een rechtbank in Den Haag zou dus de verkoop van de Ti7 in heel Europa kunnen blokkeren, en niet alleen in Nederland.Echte dreigingEerdere rechtszaken rond ongeoorloofde reverse engineering geven een idee van wat BYD mogelijk riskeert. In de Verenigde Staten veroordeelde een jury Ford tot een schadevergoeding van 82,3 miljoen dollar aan Versata Software, omdat de autobouwer software onder licentie via reverse engineering had nagemaakt. Een federaal hof van beroep bevestigde dat bedrag in juni 2026.Uiteraard gaat het om een ander juridisch kader, maar zulke bedragen tonen hoe groot het verschil kan zijn tussen de symbolische 200.000 euro in de Landwind-zaak en de schadevergoeding die een Europese rechtbank zou kunnen opleggen bij bewezen misbruik van beschermde technologie. Voor JLR, dat in zijn laatste boekjaar een nettoverlies van 244 miljoen pond boekte en van plan is 4.000 banen te schrappen, zou een belangrijke overwinning in Den Haag meer zijn dan een principekwestie. De Defender is immers goed voor ongeveer een derde van de wereldwijde verkoop van de groep. Marktaandeel verliezen aan een goedkopere kopie is een luxe die JLR zich simpelweg niet kan veroorloven.

door David Leclercq
© Gocar

Elektrische tweedehandswagen verkoopt in België even snel als benzine- of dieselwagen

De Europese markt voor elektrische tweedehandswagens groeit snel. De eerste grote lichtingen elektrische auto’s die tussen 2019 en 2022 verkocht werden, komen nu op de tweedehandsmarkt terecht, waardoor het aanbod vrij snel toeneemt. In BelgiĂ« heeft die evolutie een bijzonder karakter. Volgens FEBIAC worden negen op de tien nieuwe elektrische auto’s ingeschreven op naam van een bedrijf. Die bedrijfswagens komen vervolgens op de tweedehandsmarkt terecht. Dat merk je ook aan het aandeel elektrische auto’s in de Belgische inschrijvingen van tweedehandswagens. Tussen 2024 en 2025 steeg dat van 3,2% naar 4,6%, terwijl het aantal inschrijvingen met 42,6% toenam. Wie als particulier een betaalbare elektrische auto zoekt, begint dus steeds meer keuze te krijgen.Geen diagnose mogelijkVoor een autohandelaar die gewoon is om een auto met verbrandingsmotor te beoordelen, roept een elektrische tweedehandsauto nieuwe vragen op. De kilometerstand en de mechanische staat zijn namelijk lang niet meer de enige aandachtspunten. Integendeel. Kopers maken zich vooral zorgen over de staat van de batterij, het duurste onderdeel van de auto. Die bepaalt in grote mate de restwaarde. En blijkbaar beschikken niet alle verkopers over de middelen om hun klanten op dat vlak gerust te stellen.Een enquĂȘte die carVertical in september uitvoerde bij 545 autohandelaars in 17 Europese landen bevestigt dat: bijna 80% van de Europese autohandelaars beschikt over geen enkele tool om de gezondheidstoestand van de batterij te meten (SOH of State of Health). Daardoor noemt 60,4% die onzekerheid de grootste hindernis bij de doorverkoop van een elektrische tweedehandswagen. Een derde zegt bovendien meer dan drie maanden nodig te hebben om een elektrische auto te verkopen. De enquĂȘte omvat uiteenlopende markten zoals BelgiĂ«, RoemeniĂ« en ServiĂ«, waar de uitrusting van professionele verkopers nauwelijks te vergelijken valt. Maar de vaststelling blijft dezelfde: voor veel Europese autohandelaars is de batterij een essentieel onderdeel waarvan ze de staat niet kunnen beoordelen.SOH kan gecontroleerd wordenDe ministers Beenders (Consumentenbescherming) en Crucke (Mobiliteit) hebben niet op Europa gewacht. Sinds 1 januari 2026 kunnen verkopers van tweedehands elektrische auto’s en plug-inhybrides vrijwillig de SOH van de batterij vermelden op de Car-Pass, het document dat de kilometerhistoriek bevestigt van elke auto die in BelgiĂ« aan een particulier verkocht wordt.De test wordt uitgevoerd door onafhankelijke organisaties zoals Aviloo of DEKRA. Het resultaat, uitgedrukt als een percentage van de resterende batterijcapaciteit, verschijnt rechtstreeks op het officiĂ«le document. Vanaf februari 2027 wordt die vermelding trouwens verplicht in het kader van het Europese batterijpaspoort. Die informatie kan kopers geruststellen en hun vertrouwen vergroten, ook al tonen tal van studies aan dat er weinig reden is om zich zorgen te maken over de levensduur van batterijen in elektrische auto’s. D’Ieteren voerde via zijn occasienetwerken My Way en Audi Approved :plus al meer dan 2.500 analyses uit. Het resultaat is verrassend: de gemiddelde SOH van het wagenpark bedraagt 95,9%.In BelgiĂ« ligt het andersDe afdeling Gocar Data volgt dagelijks alle advertenties voor tweedehandswagens die in Europa gepubliceerd worden, dus ook in BelgiĂ«. Onze cijfers schetsen een behoorlijk ander beeld dan de algemene perceptie in Europa. In oktober 2026 schommelde het aanbod van elektrische tweedehandsauto’s tussen 12.700 en 14.200 advertenties, goed voor 6,4 tot 7,4% van de totale markt. Het aanbod blijft al een jaar stabiel. Van de veelbesproken toestroom van voormalige leasingwagens op de tweedehandsmarkt is voorlopig dus weinig te merken. Dat verschil valt deels te verklaren doordat bedrijven hun leasingcontracten verlengen.Maar er zijn nog verrassingen. Op het vlak van prijzen houdt de elektrische auto beter stand dan verwacht. De mediaanprijs in de advertenties bedraagt 43.475 euro, een daling van slechts 0,7% op twaalf maanden. Bij benzinewagens daalde die prijs met 6,9% en bij dieselwagens met 6,8%. De forse waardevermindering die sommigen voorspelden, lijkt dus uitgebleven. Al laten de gegevens van Gocar Data niet toe om de uiteindelijke verkoopprijs te achterhalen.Het interessantste cijfer is echter de verkooptermijn van een elektrische auto. Die daalde in amper één jaar van 51 naar 40 dagen. Ter vergelijking: een benzinewagen wordt vandaag gemiddeld in 41 dagen verkocht en een dieselwagen in 40 dagen. In 2025 was dat respectievelijk 39 en 36 dagen. De markt is dus duidelijk veranderd.Voorbij de angstGrote internationale studies naar de levensduur van batterijen (Geotab met 22.700 voertuigen, de Zweedse studie van Carla met bijna 10.000 tests en Aviloo met meer dan 500.000 diagnoses) komen allemaal tot dezelfde conclusie: de gemiddelde jaarlijkse degradatie bedraagt ongeveer 2,3%, en een elektrische auto behoudt na acht tot tien jaar normaal gebruik nog meer dan 80% van zijn batterijcapaciteit. De batterij is het duurste onderdeel van de auto, maar blijkt tegelijk verrassend goed bestand tegen veroudering. En dat begint de markt stilaan te beseffen.

door David Leclercq

Ontvang de Business AM nieuwsbrieven

De wereld verandert snel en voor je het weet, hol je achter de feiten aan. Wees mee met verandering, wees mee met Business AM. Schrijf je in op onze nieuwsbrieven en houd de vinger aan de pols.