Key takeaways

• Pablo Hernández de Cos komt op basis van evaluaties door deskundigen naar voren als de favoriete kandidaat voor het voorzitterschap van de Europese Centrale Bank (ECB).
• Ondanks vroege speculaties en vermeende ideologieën blijft het selectieproces ondoorzichtig en politiek gedreven.
• Trends uit het verleden wijzen erop dat compromiskandidaten pas laat in het proces naar voren kunnen komen, wat voorspellingen bemoeilijkt.

Uit een recent onderzoek van OMFIF, een in Londen gevestigde economische denktank, is gebleken dat Pablo Hernández de Cos, de voormalige gouverneur van de Spaanse centrale bank, wordt beschouwd als de meest gekwalificeerde kandidaat om Christine Lagarde op te volgen als voorzitter van de ECB. In de peiling, waaraan 20 monetaire-beleidsdeskundigen deelnamen, werden vijf potentiële kandidaten beoordeeld op basis van negen criteria, waaronder ervaring bij centrale banken, leiderschapskwaliteiten en crisisbeheersing.

Ranglijst kandidaten

Hernández de Cos, momenteel algemeen directeur bij de Bank voor Internationale Betalingen in Bazel, kreeg een gemiddelde score van 1,77 op een schaal van 5. Hij werd op de voet gevolgd door Joachim Nagel (president van de Bundesbank), Klaas Knot (voormalig president van De Nederlandsche Bank) en François Villeroy de Galhau (aftredend president van de Banque de France).

Terwijl Hernández de Cos over het algemeen wordt gezien als een centrist met een licht gematigde inslag, wordt Villeroy de Galhau beschouwd als een centrist en worden Nagel en Knot gezien als gematigde haviken.

Ondoorzichtig selectieproces

Het selectieproces voor de ECB-president staat bekend als ondoorzichtig en politiek beïnvloed, waardoor het moeilijk is om de uitkomst te voorspellen. Historisch gezien hebben lastminuteonderhandelingen tussen EU-lidstaten een belangrijke rol gespeeld bij het bepalen van de uiteindelijke kandidaat.

Hoewel de ambtstermijn van Lagarde pas in oktober 2027 afloopt, is er al speculatie over haar opvolger. Sommige deskundigen denken dat ze mogelijk vroegtijdig zal aftreden om Frankrijk en Duitsland in staat te stellen deze cruciale functie te vervullen vóór de Franse presidentsverkiezingen van 2027. Recente geopolitieke ontwikkelingen, zoals de oorlog met Iran en de mogelijke gevolgen daarvan voor de inflatie, zouden echter van invloed kunnen zijn op Lagardes besluit om aan te blijven.

Andere kanshebbers in de schijnwerpers

De rondvraag van OMFIF onderstreept ook de sterke kwalificaties van andere kanshebbers. Nagel kreeg de hoogste scores voor zijn expertise op het gebied van financiële markten en zijn vaardigheden op het gebied van crisisbeheer. Hernández de Cos blonk uit in zijn opleiding in monetaire economie, zijn reputatie op het gebied van consensusvorming, zijn Europese referenties en zijn vermogen om steun te verwerven van belangrijke lidstaten buiten Spanje.

Het is belangrijk op te merken dat eerdere koplopers de functie niet altijd hebben weten te bemachtigen, waarbij compromiskandidaten vaak pas laat in het proces naar voren komen. De onverwachte nominatie van Lagarde in 2019 herinnert ons aan het onvoorspelbare karakter van dit selectieproces. (fc)

Volg Business AM ook op Google Nieuws

Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!