Key takeaways
- Een kwart van de Brusselse bevolking loopt het risico op armoede, wat veel hoger ligt dan in andere Belgische regio’s.
- De afhankelijkheid van sociale uitkeringen neemt in Brussel sterk toe en dreigt nog te verergeren door voorgestelde bezuinigingen op uitkeringen.
- Ontoereikende huisvesting leidt tot ongezonde leefomstandigheden en vergroot de gezondheidsverschillen onder de Brusselse inwoners.
Brussel kampt met een ernstige armoedecrisis. Dat blijkt uit cijfers van de 2025 Wellbeing Survey van het Health and Wellbeing Observatory van de WHO. Een kwart van de bevolking van de stad liep in 2025 het risico op armoede, wat aanzienlijk hoger is dan in Vlaanderen (7 procent) en Wallonië (13 procent). Bovendien bevinden zes van de tien armste gemeenten van België zich in Brussel.
Afhankelijkheid van sociale zekerheid
Het aantal uitkeringsgerechtigden in Brussel overtrof dat van Vlaanderen, ondanks de veel kleinere bevolking. Deze trend zet zich voort, met een stijging van 3 procent in 2002 tot bijna 7 procent in 2025. Voorgestelde bezuinigingen op de werkloosheidsuitkeringen zouden deze situatie kunnen verergeren, wat mogelijk leidt tot een nog grotere afhankelijkheid van sociale bijstand.
Woonlasten vormen een aanzienlijke last voor de inwoners van Brussel en slokken meer dan 20 procent van het besteedbaar inkomen op. Voor de armste 20 procent bedraagt dit percentage meer dan 50 procent, waardoor zij minder dan 10 euro per dag overhouden voor essentiële behoeften zoals voedsel, vervoer en gezondheidszorg. De vraag naar sociale woningen overtreft het aanbod aanzienlijk: in januari 2025 stonden meer dan 55.000 gezinnen op wachtlijsten, een dramatische stijging ten opzichte van voorgaande jaren.
Deze wooncrisis draagt bij aan ongezonde leefomstandigheden voor bijna een kwart van de inwoners van Brussel en een derde van de bevolking heeft te maken met overbevolking. De gevolgen reiken verder dan basisbehoeften en hebben een diepgaande invloed op de gezondheid. De levensverwachting verschilt met bijna vijf jaar tussen de rijkste en armste gemeenten. Chronische ziekten zoals diabetes komen drie keer vaker voor bij de laagste inkomensgroep dan bij de hoogste.
Extreme armoede verergerd door andere factoren
Extreme armoede wordt verder verergerd door factoren zoals een grote populatie zonder papieren (meer dan 50.000 personen, wat 4 procent van het totaal vertegenwoordigt) en stijgende dakloosheidscijfers. Deze laatste kenden een stijging van 25 procent in slechts twee jaar tijd, waarbij Bruss’Help in 2024 bijna 10.000 daklozen registreerde.
Ook geestelijke gezondheid blijft een urgente zorg, aangezien bijna 20 procent van de Brusselaars na de Covid-19-pandemie symptomen van angst of depressie ervaart. Kinderen zijn bijzonder kwetsbaar: een op de drie leeft in een gezin dat het risico loopt in armoede te vervallen. Dit brengt hun onderwijskansen in gevaar en vergroot bestaande ongelijkheden. Onderwijsresultaten variëren aanzienlijk tussen verschillende wijken; zo lopen leerlingen in Sint-Joost-ten-Node twee jaar of meer achter op hun leeftijdsgenoten in Sint-Pieters-Woluwe. (fc)
Volg Business AM ook op Google Nieuws
Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!