Key takeaways

• De export van Amerikaanse ruwe olie stijgt fors door ontregelingen op de mondiale energiemarkt na de spanningen met Iran.
• Een gunstig prijsverschil ten opzichte van Brent-olie en de zoektocht naar alternatieve leveranciers drijven de vraag naar olie uit de Verenigde Staten op.
• De Verenigde Staten naderen echter de maximale exportcapaciteit van ongeveer zes miljoen vaten per dag door logistieke belemmeringen.

De aanhoudende oorlog tussen de Verenigde Staten en Israël tegen Iran heeft de wereldwijde energiemarkten aanzienlijk ontwricht. Iraanse dreigingen tegen de scheepvaart hebben ongeveer 20 procent van de wereldwijde olie- en gasvoorziening die via de Straat van Hormuz wordt vervoerd, stilgelegd. Deze verstoring heeft Aziatische en Europese raffinaderijen, die afhankelijk zijn van deze leveringen, ertoe aangezet om alternatieve bronnen te zoeken, waardoor de vraag naar Amerikaanse ruwe olie, de grootste producent ter wereld, drastisch is toegenomen.

Stijgende export

Door de oorlog met Iran naderen de Verenigde Staten de maximale exportcapaciteit voor ruwe olie. Vorige week daalde de netto-import van ruwe olie tot een historisch dieptepunt van 66.000 vaten per dag. Tegelijkertijd bereikte de export 5,2 miljoen vaten per dag, wat het hoogste niveau in zeven maanden is. Deze trend wijst erop dat de Verenigde Staten voor het eerst sinds 1943 een netto-exporteur kunnen worden.

De groeiende prijskloof tussen Brent-ruwe olie en Amerikaanse West Texas Intermediate-ruwe olie, aangedreven door de verstoring van het aanbod, heeft Amerikaanse olie aantrekkelijk gemaakt voor Europese en Aziatische raffinaderijen. Dit prijsverschil en het ontwerp van Amerikaanse raffinaderijen doen de Amerikaanse invoer dalen. De installaties verwerken namelijk liever zwaardere oliesoorten dan de lichte, zoete ruwe olie uit eigen land.

Exportlimieten naderen

Ondanks de stijgende export verwachten analisten dat de Verenigde Staten hun limiet van ongeveer zes miljoen vaten per dag naderen. De beperkte capaciteit van pijpleidingen en het tekort aan schepen verklaren dit plafond. Experts waarschuwen dat elk extra vat boven deze grens de transport- en logistieke kosten verhoogt.

Een mogelijke oplossing is het aanspreken van de strategische oliereserves om de uitvoer van lichtere Amerikaanse oliesoorten te stimuleren. De schaarste aan olietankers en de stijgende vrachttarieven kunnen deze strategie echter dwarsbomen. De huidige situatie toont de samenhang tussen geopolitiek, toeleveringsketens en marktdynamiek. Zolang het conflict voortduurt, bepalen deze factoren de olieprijs en de exporttrends. (fc)

Volg Business AM ook op Google Nieuws

Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!