Key takeaways
- De regering-Trump heeft nieuwe bevriezingen van tegoeden opgelegd aan de hoogste leiders en organisaties van Cuba.
- De sancties versterken de economische druk om marktopeningen of een regimewisseling af te dwingen.
- Cuba veroordeelt de maatregelen als agressieve pogingen om het land te destabiliseren.
De regering-Trump heeft haar campagne tegen de Cubaanse regering opgevoerd door nieuwe sancties op te leggen aan president Miguel Díaz-Canel, zijn echtgenote en verschillende andere sleutelfiguren. De maatregelen, die alle activa binnen de Amerikaanse jurisdictie bevriezen, strekken zich ook uit tot niet-Amerikaanse entiteiten die zaken doen met de beoogde personen.
Tot de gestraften behoren Alejandro Castro Espín, de zoon van voormalig president Raúl Castro, en zijn eigen zoon, Raúl Alejandro Castro Calis. Daarnaast hebben de Verenigde Staten verschillende organisaties op de korrel genomen, waaronder de Comités voor de Verdediging van de Revolutie en het ministerie van Defensie.
Toenemende vijandigheid
De escalatie volgt op een patroon van toenemende vijandigheid, waaronder een brandstofblokkade en dreigingen met militaire interventie, die hebben bijgedragen aan wijdverbreide voedseltekorten en stroomuitval op het hele eiland.
President Trump suggereerde dat Cuba in wezen al is ingestort en gaf aan dat hij van plan is de situatie aan te pakken zodra de militaire operaties in Iran zijn afgerond. Hoewel hij de wens uitsprak dat Cuba een goed bestuurd land met ontwikkelde resorts zou worden, heeft hij eerder gezinspeeld op een “vriendelijke overname” als het regime weigert zijn markten open te stellen voor Amerikaanse investeerders.
Reactie van Cubaanse regering
Vanuit Cubaans perspectief worden die acties gezien als een agressieve poging om het land te destabiliseren. President Díaz-Canel veroordeelde het als een manier om het conflict te escaleren en de Cubaanse bevolking schade te berokkenen. Evenzo stelde minister van Buitenlandse Zaken Bruno Rodríguez dat de VS probeert Cuba ten onrechte af te schilderen als een veiligheidsdreiging om interventionistisch beleid te rechtvaardigen.
Lis Cuesta Peraza, de echtgenote van de president en eveneens het doelwit van de sancties, deed de maatregel op sociale media af als een daad van politieke absurditeit.
Amerikaanse rechtvaardiging
Minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio verdedigde de sancties en beweerde dat de gesanctioneerde personen cruciale financiering verstrekken voor de revolutionaire activiteiten van het regime. Hoewel Rubio opmerkte dat de regering de voorkeur geeft aan een onderhandelde overeenkomst, toonde hij zich sceptisch over de mogelijkheid van een diplomatieke doorbraak met het huidige leiderschap.
Omgekeerd suggereren deskundigen zoals Richard Feinberg dat, aangezien het onwaarschijnlijk is dat die leiders aanzienlijke activa in de VS bezitten, de sancties een strategische voorloper kunnen zijn van een directere interventie of een tactiek om de regering tot concessies te dwingen.
Volg Business AM ook op Google Nieuws
Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!
