Key takeaways

• Noord-Korea zet zijn troeven in om een geopolitieke concurrentiestrijd tussen Rusland en China aan te wakkeren.
• Rusland verkrijgt cruciale munitie en troepen van Pyongyang om zijn oorlog in Oekraïne te voeden.
• Het Amerikaanse buitenlandse beleid bindt deze drie regimes onbedoeld samen tegen een gemeenschappelijke vijand.

Decennialang is de relatie tussen China, Rusland en Noord-Korea gezien als een stabiele alliantie waarin Moskou en Peking optraden als de belangrijkste weldoeners van een afhankelijke vazalstaat. De huidige dynamiek wijst echter op een omkering van deze hiërarchie. Dat schrijft expert Ted Galen Carpenter op de website 19FortyFive.

Buren tegen elkaar uitspelen

Kim Jong-un is erin geslaagd zijn land zo te positioneren dat het zijn twee machtige buren tegen elkaar uitspeelt, waardoor hij in feite een geopolitieke wedloop om de loyaliteit van Noord-Korea op gang heeft gebracht.

Door militaire middelen en personeel aan te bieden voor de Russische campagne in Oekraïne en tegelijkertijd de diplomatieke en economische banden met China nieuw leven in te blazen, maximaliseert Pyongyang zijn invloed op beide beschermheren.

Gespannen relatie met China

Historisch gezien werd de band tussen de Volksrepubliek China en de Democratische Volksrepubliek Korea gekenmerkt door de metafoor van “lippen en tanden”, die een onlosmakelijk veiligheidspartnerschap symboliseerde. Deze schijn heeft echter de groeiende wrijving verhuld.

Peking is al lang verontrust door de weigering van Pyongyang om zijn nucleaire ambities op te geven. Het land beschouwt het streven van het regime naar geavanceerde wapens en zijn terugtrekking uit het Verdrag inzake de niet-verspreiding van kernwapens als katalysatoren voor instabiliteit in Noordoost-Azië. Ondanks deze grieven blijft China op zijn hoede om zijn invloed op Noord-Korea niet te verliezen, vooral nu het regime zich steeds meer naar Moskou richt.

Koerswijziging van Moskou naar Pyongyang

De houding van Rusland ten opzichte van Noord-Korea heeft een ingrijpende verandering ondergaan. Na de ineenstorting van de Sovjet-Unie beschouwde Moskou de Kim-dynastie aanvankelijk als een overblijfsel uit een vervlogen tijdperk. Aan deze onverschilligheid kwam abrupt een einde onder Vladimir Poetin, die onlangs een “uitgebreid strategisch partnerschap” met Pyongyang heeft versterkt.

Deze nieuwe alliantie omvat wederzijdse defensiepacten en het afzien van VN-sancties. In ruil daarvoor is Noord-Korea een cruciale leverancier van munitie en raketten geworden, en heeft het zelfs duizenden troepen ingezet in de regio Koersk en raketeenheden geleverd ter ondersteuning van de Russische oorlogsinspanningen in Oekraïne.

Diplomatieke evenwichtsoefening van Peking

Deze steeds intensievere militaire samenwerking tussen Rusland en Noord-Korea stelt China voor een diplomatiek dilemma. Hoewel Peking het imago wil uitstralen van een mondiale vredestichter die in staat is het conflict in Oekraïne op te lossen, kan het het zich niet veroorloven Kim Jong-un van zich te vervreemden.

Als China zich te agressief verzet tegen de steun van Pyongyang aan Poetin, loopt het het risico door Moskou buitenspel te worden gezet. Daarom heeft Peking gereageerd door de handel te hervatten, spoorwegverbindingen te herstellen en topontmoetingen op hoog niveau te organiseren om ervoor te zorgen dat het een essentiële partner voor de DVK blijft.

Amerikaanse buitenlandse beleid

Hoewel de rivaliteit tussen Rusland en China de volledige strategische samenhang tussen de drie autoritaire staten kan belemmeren, blijven ze verenigd door een gemeenschappelijk doel: het ondermijnen van de Amerikaanse wereldwijde invloed. Het artikel stelt dat de Verenigde Staten deze alliantie onbedoeld hebben versterkt door een gebrekkig buitenlands beleid.

Door het nastreven van het onrealistische doel van volledige nucleaire ontwapening in het Noorden en het escaleren van de spanningen met Rusland door NAVO-uitbreiding en een langdurige proxy-oorlog, heeft Washington de gemeenschappelijke vijand geleverd die nodig is om deze drie regimes aan elkaar te binden. Om deze coalitie te doorbreken, moeten de VS een strategie ontwikkelen die deze landen echte prikkels biedt om uit elkaar te groeien. (fc)

Wil je meer defensienieuws ontvangen? Schrijf je in op onze wekelijkse Defensie Insider-nieuwsbrief

Volg Business AM ook op Google Nieuws

Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!