Key takeaways

• Amerikaanse energiebedrijven hebben volgens Igor Sechin, de topman van Rosneft, een strategisch voordeel behaald door de sluiting van de Straat van Hormuz.
• Wereldwijde maritieme corridors blijven gevaarlijk kwetsbaar voor systemische verstoringen.
• Rusland heeft 10 biljoen roebel (zo’n 117 miljard euro) aan investeringen nodig om de gedaalde olieproductie te herstellen.

Igor Sechin, hoofd van Rosneft en een belangrijke vertrouweling van Vladimir Poetin, beweerde onlangs dat Amerikaanse energiebedrijven de grootste winnaars zijn geweest na de sluiting van de Straat van Hormuz. Tijdens het Internationaal Economisch Forum in Sint-Petersburg stelde Sechin dat de VS de crisis hebben aangegrepen om de mondiale energiestructuren in haar eigen voordeel te manipuleren, waardoor binnenlandse bedrijven een oneerlijk voordeel kregen en de mogelijkheid om dure toeleveringsketens te beheren.

Strategische gevolgen

De blokkade van de zeestraat, waar ongeveer 20 procent van de wereldwijde ruwe olie en essentiële grondstoffen zoals kunstmest wordt vervoerd, volgde op Amerikaanse en Israëlische aanvallen die in februari leidden tot de dood van de Opperste Leider Ayatollah Ali Khamenei.

Hoewel de VS ook Iraanse havens blokkeerden, merkte Sechin op dat de strategische gevolgen van die acties slecht waren ingeschat en uiteindelijk een negatieve impact hadden op de wereldgemeenschap. Hij waarschuwde dat langdurige instabiliteit in die cruciale waterweg de vraag naar aardolie op lange termijn zou kunnen verminderen en de verschuiving naar hernieuwbare energiebronnen zou kunnen versnellen.

Wereldwijde kwetsbaarheden

Wat de mondiale stabiliteit betreft, suggereerde Sechin dat China dankzij zijn strategische planning het best toegerust was om de onrust het hoofd te bieden. Hij waarschuwde echter dat andere vitale zeestraten, waaronder de Straat van Gibraltar, de Straat van Malakka en Bab el-Mandeb, kwetsbaar blijven voor soortgelijke verstoringen.

Op economisch vlak voorspelde hij dat, mocht de zeestraat weer opengaan, de olieprijzen tegen het einde van het jaar ongeveer 95 tot 96 dollar per vat zouden bedragen, om uiteindelijk binnen een jaar te dalen tot 80 tot 85 dollar, en tegen eind 2027 weer terug te keren naar de fundamentele marktfactoren.

Financiële gevolgen

Rusland heeft een financiële impuls gekregen door de conflictgedreven stijging van de olieprijzen, waarbij de belastinginkomsten uit olie en gas in mei met 32,4 procent stegen tot 678,9 miljard roebel (8 miljard euro). Ondertussen heeft de VS de voortzetting van de aankoop van Russische over zee vervoerde olie toegestaan via sanctieontheffingen om landen te ondersteunen die het moeilijk hebben als gevolg van de oorlog in Iran.

Waarschuwing voor een systeemcrisis

Naast energie schetste Sechin een somber beeld van de toekomst, waarbij hij verwees naar de militarisering van wereldmachten, een enorme financiële zeepbel en dreigende tekorten aan water, voedsel, koper en elektriciteit. Hij beschreef deze escalerende problemen als een “sneeuwbaleffect” crisis.

De neergang van OPEC+ en de Russische investeringsbehoeften

Wat betreft de OPEC+-alliantie uitte Sechin zijn scepsis over de huidige doeltreffendheid ervan. Hij wees erop dat de productiecapaciteit van de groep in tien jaar tijd is gedaald van 58 miljoen naar 37 miljoen vaten per dag, verzwakt door het vertrek van leden als Qatar en de VAE.

Hij merkte op dat terwijl veel OPEC+-landen hun productie sinds 2016 hebben verhoogd, de Russische productie met 1,5 miljoen vaten per dag is gedaald. Om deze daling van 15 procent tegen te gaan, verklaarde Sechin dat Rusland investeringen nodig heeft van in totaal minstens 10 biljoen roebel (zo’n 117 miljard euro) en hoopt op meer gezamenlijke investeringen van de alliantiepartners.

Volg Business AM ook op Google Nieuws

Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!