Key takeaways

• De sluiting van de Straat van Hormuz door Iran bedreigt de wereldwijde oliemarkten en energiezekerheid.
• Zuid-Aziatische landen worden onmiddellijk geconfronteerd met de gevolgen hiervan, omdat ze sterk afhankelijk zijn van lng-import uit de Golfregio.
• De sluiting toont de kwetsbaarheid van de wereldwijde energievoorzieningsketens voor geopolitieke instabiliteit.

De Straat van Hormuz, een cruciale waterweg voor de wereldwijde oliehandel, is door Iran gesloten, wat voor opschudding zorgt op de energiemarkten. Deze sluiting dreigt aanzienlijke gevolgen te hebben voor landen die afhankelijk zijn van energie uit de Golf, met name in Azië.

Gevolgen voor wereldwijde olieprijzen

Dagelijks stroomt ongeveer dertien miljoen vaten olie door de Straat van Hormuz. Dit volume vertegenwoordigt ruim dertig procent van alle wereldwijde zeetransporten van ruwe olie. Een langdurige blokkade jaagt de olieprijzen waarschijnlijk de hoogte in, mogelijk tot boven de honderd dollar per vat. De wereldwijde benchmark Brent-ruwe olie noteert sinds het begin van het conflict al bijna tien procent hoger.

De sluiting van de Straat van Hormuz toont de kwetsbaarheid van de wereldwijde energievoorzieningsketens en het potentieel van geopolitieke spanningen om markten te verstoren. Landen die sterk afhankelijk zijn van energie uit de Golfregio, zijn druk op zoek naar alternatieve bronnen om de gevolgen van deze crisis te verzachten.

Kwetsbaarheid van Zuid-Aziatische landen

Zuid-Aziatische landen zullen naar verwachting het meest direct worden getroffen, met name wat betreft de levering van vloeibaar aardgas (lng). Pakistan, Bangladesh en India zijn voor hun lng-import sterk afhankelijk van Qatar en de VAE. Deze landen hebben beperkte opslag- en inkoopflexibiliteit, waardoor ze kwetsbaar zijn voor verstoringen in de levering.

Zuidoost-Aziatische landen hebben vooral te maken met kosteninflatie en niet zozeer met directe tekorten. Kopers van lng die afhankelijk zijn van spotmarktprijzen zouden met Europa concurreren om Atlantische ladingen, wat zou leiden tot hogere vervangingskosten. Thailand, met een aanzienlijke netto-olie-import, is bijzonder kwetsbaar voor prijsstijgingen.

Strategische buffer van China

China is weliswaar ’s werelds grootste importeur van ruwe olie en sterk afhankelijk van Iraanse olie, maar heeft enige buffer dankzij zijn strategische reserves en alternatieve bevoorradingsopties. Als de blokkade echter voortduurt, zal het land nog steeds te maken krijgen met hevige concurrentie om Atlantische ladingen.

Japan en Zuid-Korea, die voor een aanzienlijk deel van hun olie-import afhankelijk zijn van het Midden-Oosten, zouden ook te maken krijgen met prijsstijgingen. Hoewel hun blootstelling aan lng lager is dan die van Zuid-Azië, maken hun beperkte voorraden hen kwetsbaar voor kosteninflatie. (fc)

Volg Business AM ook op Google Nieuws

Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!