Zijn mondmaskers het bouwmateriaal van de toekomst?

De coronacrisis heeft een enorme afvalberg veroorzaakt. De hoeveelheid wegwerpproducten die op stortplaatsen verkommeren is sterk toegenomen. In plaats van die ecologische ramp met lede ogen aan te zien, zoeken inventieve ondernemers naar manieren om het wegwerpmateriaal te recycleren.

Tientallen tonnen medisch afval

Vorige week publiceerde de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) een rapport over de wereldwijde opstapeling van medisch afval. Uit het rapport blijkt dat, als gevolg van de pandemie, er zo’n tienduizenden tonnen extra afval ontstond. Dat afval is afkomstig uit persoonlijk beschermingsmateriaal enerzijds – zoals mondmaskers en handschoenen. Anderzijds leverden de test- en vaccinatiecampagnes ook een hoop extra verpakkingsmateriaal op in de prullenmand.

In sommige gevallen – voornamelijk in ontwikkelingslanden – beschikken ziekenhuizen niet over het geschikte afvalmanagementsysteem om dat medisch afval op een correcte manier te vernietigen. Daardoor worden hopen schadelijk materiaal simpelweg op stortplaatsen gedumpt, of in putten verbrand. Die aanpak kan niet alleen ernstige gezondheidsproblemen veroorzaken bij de buurtbewoners, maar heeft uiteraard ook een nefaste impact op het klimaat.

“Vandaag een mondmasker, morgen bouwmateriaal”

In een poging om de groei van die reusachtige hoop plastic enigszins tegen te houden, heeft het Taiwanese bedrijf Miniwiz zich toegespitst op de recyclage van medisch materiaal. Concreet vormt het bedrijf afgedankte mondmaskers om tot hard plastic. Daarmee maken ze bijvoorbeeld draadloze opladers voor smartphones.

“Vandaag is het een mondmaskers, maar het kan morgen iets compleet anders zijn. We kunnen er een gsm-oplader van maken, of het kan een tegel worden en als architecturaal materiaal gebruikt worden. Je kunt het gebruiken om er een nieuwe covidafdeling mee te bouwen”, zegt Miniwiz CEO Arthur Huang aan persagentschap Bloomberg.

Miniwiz verzamelt de mondmaskers, versnippert ze en perst ze vervolgens tezamen. Op die manier kunnen de maskers een nieuw leven krijgen met ruime toepassingsmogelijkheden. “We verzamelden ongeveer 10.000 mondmaskers, daarbij voegden we materiaal toe die Miniwiz leverde. Op die manier hebben we meer dan 40.000 opladers gemaakt voor ons personeel”, vertelt vice-voorzitter Cindy Linn aan Euronews.

Miniwiz is bovendien niet het enige bedrijf dat zich met die recyclage bezighoudt. Het Franse bedrijf Plaxtil specialiseerde zich eveneens in de recyclage van mondmaskers. Oorspronkelijk spitste Plaxtil zich vooral toe op de recyclage van textiel, maar sinds de coronacrisis hebben ze hun kijkers ook op medisch beschermingsmateriaal gericht. Volgens Plaxtil hebben ze zo al tienduizenden mondmaskers een nieuwe functie gegeven, onder andere als geodriehoeken, meetlatten en gradenbogen voor een Franse lagere school.

In Australië onderzoeken wetenschappers ook of afgedankte mondmaskers als materiaal kunnen dienen om wegen mee aan te leggen. Een baan met twee rijvakken van slechts een kilometer lang kan volgens die studie tot 3 miljoen mondmaskers van de afvalberg redden.

Waarom niet meer recycleren?

Waarom wordt er niet meer op recyclage ingezet als de toepassingsmogelijkheden zo breed zijn? Daar hangen meerdere redenen aan vast. Recyclage is een arbeidsintensief proces, waardoor het in sommige gevallen – bijvoorbeeld wanneer de olieprijs heel laag komt te staan – duurder kan zijn dan eerstehands materiaal te produceren.

Daarbovenop komt niet zomaar alle materiaal in aanmerking voor recyclage, in veel gevallen zijn de materialen te sterk vervuild waardoor de hygiënenormen het niet meer toelaten om de verpakkingen te hergebruiken. Recyclage biedt veel mogelijkheden, helaas ligt een circulaire economie nog ver van ons bed verwijderd.

(fjc)

Meer
Markten
Mijn Volglijst
Markten
BEL20