Key takeaways
- Belgische werknemers bouwen hun uren in hun hoofdbaan af om meer te verdienen met beter betaalde flexi-jobs.
- Financiële voordelen zijn de drijvende kracht achter de verschuiving, wat bij de overheid zorgen wekt over gederfde belastinginkomsten.
- De wettelijke bescherming voor flexi-werknemers komt overeen met die van een standaarddienstverband, ondanks de flexibele structuur.
Recente gegevens van HR-dienstverlener Partena Professional wijzen op een groeiende trend waarbij Belgische werknemers de uren van hun hoofdbaan verminderen om ruimte te maken voor flexi-jobs.
Voornamelijk arbeiders
Uit een enquête onder 1.000 werknemers bleek dat 22 procent van degenen die van plan zijn het komende jaar een flexi-job te beginnen, van plan is de uren van hun hoofdbaan te verminderen.
Die verschuiving is vooral duidelijk bij arbeiders: 43 procent overweegt deze optie, tegenover 19,2 procent van de bedienden en 10,2 procent van de ambtenaren. Demografisch gezien kiezen mannen (28,6 procent) en werknemers jonger dan 35 jaar (31,9 procent) vaker voor die regeling dan vrouwen of oudere werknemers.
Economische zorgen
Arbeidsdeskundige Stijn Baert waarschuwt dat dit wijst op een ‘crowding-out’-effect, waarbij traditionele werkgelegenheid – die aanzienlijke inkomsten uit belastingen en sociale bijdragen oplevert – wordt vervangen door werk waarop lagere sociale bijdragen worden betaald.
Dit heeft de aandacht getrokken van de regering, die momenteel op zoek is naar miljardenbesparingen. Mogelijke maatregelen zijn onder meer het invoeren van sociale zekerheidsbijdragen op flexi-jobs of het beperken van de voordelen van die jobs voor werknemers die een viervijfderooster werken, om de uitholling van de reguliere werkgelegenheid tegen te gaan.
Financiële prikkels
De belangrijkste drijfveer voor die verschuiving is financieel. Bijna 60 procent van de deelnemers gaf aan dat het hogere netto-inkomen de belangrijkste aantrekkingskracht is. Flexibiliteit is de op één na meest genoemde reden (22,9 procent), terwijl professionele diversificatie en afwisseling minder vaak als motivatie worden genoemd.
Er is ook een taalverschil. Nederlandstaligen geven vaker prioriteit aan flexibiliteit, terwijl Franstaligen sterker worden gemotiveerd door de financiële voordelen.
Wettelijke bescherming
Ondanks de perceptie dat flexi-jobs “light”-versies van een dienstverband zijn, bieden ze aanzienlijke wettelijke bescherming. Werknemers hebben over het algemeen recht op dezelfde bonussen, toeslagen en secundaire arbeidsvoorwaarden als vast personeel, zoals nacht- of zondagstoeslag en maaltijdcheques, afhankelijk van de sector.
Ze vallen ook onder de standaardregelingen voor ziekteverlof en feestdagen. Het belangrijkste verschil zit in het basissalaris, dat doorgaans is gemaximeerd op 150 procent van het minimumloon in de sector.
Wat betreft vergoeding en regelgeving wordt de vakantietoeslag (7,67 procent) geïntegreerd in het reguliere flexiloon in plaats van als een forfaitair bedrag uitbetaald, wat betekent dat werknemers die middelen zelf moeten beheren voor hun vrije tijd. Bovendien zijn flexi-jobs niet ongereguleerd. Ze moeten voldoen aan de standaardwetgeving inzake maximale werktijden, pauzes en overuren.
Administratieve vereisten
Hoewel het systeem is ontworpen om bedrijven te helpen piekperiodes flexibel op te vangen, blijven er formele vereisten bestaan. Er moet een raamovereenkomst worden gesloten voordat met het werk wordt begonnen. Het niet naleven van de administratieve stappen kan ertoe leiden dat de flexi-job juridisch wordt geherclassificeerd als een standaard arbeidsovereenkomst.
Contractuele risico’s
Bovendien zijn de contracten doorgaans voor bepaalde tijd, maar is vroegtijdige beëindiging mogelijk, hoewel hiervoor, afhankelijk van de fase van het contract, een opzegtermijn of financiële compensatie vereist kan zijn.
(at)
Volg Business AM ook op Google Nieuws
Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!
