Key takeaways

• China heeft de J-20 ontworpen om hoogwaardige ondersteuningsmiddelen aan te vallen in plaats van luchtgevechten te voeren.
• De F-22 behoudt zijn superieure stealth- en wendbaarheid dankzij geavanceerde sensorfusie.
• Door zijn grotere gevechtsbereik heeft de J-20 een strategisch voordeel in uithoudingsvermogen ten opzichte van de Raptor.

In tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht, is de Chengdu J-20 niet ontworpen om de F-22 Raptor in directe luchtgevechten te verslaan. Het doel is juist om hoogwaardige doelen aan te vallen – met name tankvliegtuigen voor bijtanken in de lucht en AWACS-radarvliegtuigen – terwijl het vermogen behouden blijft om Amerikaanse militaire installaties in de Stille Oceaan aan te vallen.

Erfenis van de F-22 Raptor

De F-22 Raptor kwam voort uit het Advanced Tactical Fighter-initiatief tijdens de laatste fase van de Koude Oorlog. De Verenigde Staten wilden hun luchtmachtdominantie behouden tegen de zich ontwikkelende lucht- en ruimtevaartcapaciteiten van de Sovjet-Unie, met name de Su-27 Flanker en geavanceerde luchtgebaseerde vroegtijdige waarschuwingssystemen.

Na een competitief proces waarin het ontwerp van Lockheed Martin de overwinning behaalde op de YF-23 van Northrop, is de Raptor in 2005 in actieve dienst genomen. Het toestel zette een nieuwe maatstaf voor de luchtvaart met zijn sensorfusietechnologie en een uitzonderlijk lage radardoorsnede, door de fabrikant geschat op 0,0001 vierkante meter.

Ontstaan van de J-20

De ontwikkeling van de J-20 is daarentegen minder gedocumenteerd door een gebrek aan transparante gegevens. Het ontwerp van de Chengdu Aircraft Corporation, dat voortkwam uit een project dat in het Westen bekend stond als het J-XX-programma in de jaren negentig, is uiteindelijk verkozen boven verschillende alternatieven.

Hoewel de J-20 vaak wordt aangeprezen als een luchtmachtvliegtuig, is het geoptimaliseerd voor gevechten op lange afstand, buiten het visuele bereik (BVR).

Architectonische verschillen

Architectonisch gezien verschillen de twee vliegtuigen aanzienlijk van elkaar. De F-22 maakt gebruik van een afgeknotte diamantvormige deltavleugel en een vloeiend overlopende romp, ontworpen voor efficiëntie bij supersonische snelheden, waarbij hij Mach 2,25 bereikt. Zijn stealth-eigenschappen worden bereikt door een nauwkeurige vormgeving, gespecialiseerde luchtinlaten om de motorbladen te verbergen en dure radarabsorberende materialen.

De J-20 is groter en heeft een deltavleugelontwerp met een ruime interne wapenruimte. Uniek onder de vijfde-generatie gevechtsvliegtuigen is het gebruik van canards. Dat zijn kleine vleugels vooraan het vliegtuig. Hoewel men ooit dacht dat deze de stealth-eigenschappen zouden aantasten, wijzen simulaties erop dat ze goed zijn geïntegreerd. Hoewel de radarsignatuur waarschijnlijk hoger is dan die van de F-22 of F-35, blijft het een geavanceerde prestatie voor China’s eerste stealthproject.

Snelheid versus actieradius

Technologisch gezien zorgde de F-22 voor een revolutie in de cockpit door middel van sensorfusie, waarbij gegevens van de AN/APG-77 AESA-radar en diverse elektronische oorlogsvoering-systemen werden gecombineerd in één intuïtieve interface voor de piloot.

De J-20 beschikt eveneens over een AESA-radar, naast elektro-optische doelzoek- en infraroodzoek- en volgsystemen (IRST). Hoewel aangenomen wordt dat het toestel over sensorfusiemogelijkheden beschikt, blijft de precieze aard van de avionica onduidelijk.

Prestatiecijfers laten een afweging zien tussen snelheid en actieradius. De Pratt & Whitney-motoren van de F-22 maken een supercruise van Mach 1,76 mogelijk, hoewel de actieradius relatief kort is. De J-20, die nu gebruikmaakt van binnenlandse WS-15-motoren, is iets langzamer met een topsnelheid van Mach 2, maar beschikt over een aanzienlijk grotere actieradius, geschat op 1.100 zeemijl (ongeveer 2.000 kilometer).

Technologische kloof wordt kleiner

Hoewel westerse analisten de J-20 soms onderschatten, betekent het toestel een grote sprong voorwaarts in de Chinese militaire luchtvaart. Sinds zijn debuut in 2011 is het vliegtuig voortdurend verder verfijnd. Hoewel de Raptor qua pure capaciteiten wellicht nog steeds de overhand heeft, toont de J-20 aan dat China in staat is om technologie van de vijfde generatie in massa te produceren en suggereert het dat de kloof tussen deze twee grootmachten gestaag kleiner wordt. (fc)

Wil je meer defensienieuws ontvangen? Schrijf je in op onze wekelijkse Defensie Insider-nieuwsbrief

Volg Business AM ook op Google Nieuws

Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!