Key takeaways
- De Amerikaanse marine zal alle kruisers van de Ticonderoga-klasse tegen 2030 uit dienst nemen.
- Structureel verval en mislukte moderniseringspogingen hebben deze schepen verouderd gemaakt.
- Tegenstanders overtreffen de Verenigde Staten nu op het gebied van zware oppervlaktegevechtscapaciteiten.
De Amerikaanse marine werkt toe naar de volledige buitengebruikstelling van de kruisers van de Ticonderoga-klasse, wat een verschuiving aangeeft naar een vloot die bestaat uit minder zwaar bewapende gevechtsschepen. Van de 27 schepen die tussen 1980 en 1994 zijn gebouwd, zijn er al 20 buiten dienst gesteld. De laatste zeven zullen naar verwachting tegen 2030 uit dienst worden genomen.
Deze schepen onderscheidden zich door hun 122 Mk 41 verticale lanceercellen, waardoor ze een enorm arsenaal aan SM-serie grond-luchtraketten en Tomahawk-kruisraketten konden inzetten voor zowel defensieve bescherming als offensieve grondaanvallen.
Modernisering mislukt
Het besluit om deze kruisers geleidelijk uit dienst te nemen volgt op het mislukken van het Cruiser Modernization Program, een initiatief van 3,7 miljard dollar (3,2 miljard euro) dat bedoeld was om de elektronica en de structurele integriteit te verbeteren en zo veroudering te voorkomen.
Hoewel het Congres de buitengebruikstelling in 2010 aanvankelijk blokkeerde vanwege zorgen over de luchtverdediging van de vliegdekschepen, bleek het renovatieproject niet effectief. Het programma overschreed het budget met ongeveer 200 procent en slaagde er niet in de operationele inzetbaarheid of levensduur van de schepen aanzienlijk te verbeteren.
Structureel verval en technische veroudering
Door materiaalverslechtering is het onderhoud van de vloot steeds moeilijker geworden. Admiraal Michael Gilday, de chef van de marineoperaties, wees op ernstige structurele problemen, waaronder scheuren in de romp en verslechterende materiaaltoestand bij schepen die vaak ouder zijn dan 30 jaar.
Naast fysieke slijtage en corrosie worden de kruisers gehinderd door verouderde radarsystemen die niet opgewassen zijn tegen hedendaagse raketdreigingen, en door een gebrek aan automatisering waardoor een bemanning van 300 tot 400 matrozen nodig is, wat de operationele kosten opdrijft.
Achterstand
Deze kloof wordt nog verergerd door de eerdere annulering van het CG(X)-opvolgingsprogramma en de voorlopers daarvan. Terwijl de VS worstelt met een scheepsbouwindustrie die geplaagd wordt door vertragingen en kostenoverschrijdingen – wat blijkt uit de aanhoudende uitdagingen bij het DDG(X)-programma voor de volgende generatie torpedobootjagers – boeken tegenstanders vooruitgang.
China zet momenteel grote, geavanceerde oppervlaktegevechtsschepen in, en Noord-Korea is van plan om tegen het einde van het decennium zwaarbewapende torpedobootjagers te water te laten, waardoor de VS geen direct equivalent meer hebben voor de zware vuurkracht die ooit door de Ticonderoga-klasse werd geleverd. (fc)
Volg Business AM ook op Google Nieuws
Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!
