Key takeaways
- Frankrijk heeft de onderzeeër De Grasse in dienst genomen om de stealth- en speciale operatiecapaciteiten van zijn marine te moderniseren.
- Geavanceerde pompjet-aandrijving en veelzijdige raketsystemen vergroten de gevechtskracht van het vaartuig.
- Door de beperkte industriële schaal blijven Franse onderzeeërs achter bij de technologische maatstaven van de Amerikanen en Chinezen.
De Franse marine heeft de De Grasse, een kernaangedreven aanvalsonderzeeër van de Suffren-klasse, officieel in dienst genomen. Deze toevoeging betekent een cruciale stap in de modernisering van de Franse zeestrijdkrachten, nu de verouderde Rubis-klasse geleidelijk wordt uitgefaseerd. Deze nieuwe schepen, ook wel de Barracuda-klasse genoemd, zorgen voor een aanzienlijke sprong voorwaarts op het gebied van operationeel uithoudingsvermogen, sensorische capaciteiten en onopvallendheid.
De De Grasse is specifiek ontworpen voor elite-oorlogsvoering en beschikt over een afneembare droogdekoverkapping en voertuigen voor het vervoeren van zwemmers, waarmee 15 commando’s kunnen worden vervoerd en ingezet voor geheime activiteiten, zoals sabotage- of reddingsoperaties, in vijandige wateren.
Bewapening
Technologisch gezien profiteert de Barracuda-klasse van innovaties op het gebied van geluidsreductie die zijn overgenomen van de ballistische onderzeeërs van de Triomphant-klasse. Door gebruik te maken van pompjet-aandrijving en geavanceerde trillingsdemping zijn deze schepen veel onopvallender dan eerdere Franse modellen, wat tegelijkertijd hun eigen sonar-detectievermogen verbetert.
Wat de aanval betreft, zijn de onderzeeërs uitgerust met een veelzijdig arsenaal, waaronder F21-zware torpedo’s, SM39 Exocet-raketten en MdCN-kruisraketten die landdoelen op meer dan 1.000 kilometer afstand kunnen raken. In tegenstelling tot de verticale lanceersystemen op Amerikaanse, Chinese of Russische schepen, lanceren de Franse onderzeeërs al hun wapens via vier 533 mm-torpedobuizen.
Hoge kosten
Ondanks deze vooruitgang kampt het Franse kernonderzeeërprogramma met structurele hindernissen als gevolg van een kleinere industriële basis en lagere R&D-financiering in vergelijking met mondiale supermachten.
De Verenigde Staten en China hebben hun vooruitgang op het gebied van gevechtssoftware, reactorontwerp en onbemande onderwatersystemen versneld. Omdat Frankrijk minder onderzeeërs produceert, kan het niet dezelfde schaalvoordelen realiseren, wat leidt tot hogere kosten per eenheid en een trager tempo van technologische ontwikkeling.
Kleiner dan onderzeeërs van andere landen
Bovendien vormen de fysieke afmetingen van de Barracuda-klasse een strategisch nadeel. Met een gewicht van ongeveer 5.300 ton is deze klasse aanzienlijk kleiner dan de Russische Yasen- of de Amerikaanse Virginia-klasse, wat de laadcapaciteit, de sensorenuitrusting en de mogelijkheden voor toekomstige upgrades beperkt. Ook ontbreekt het de onderzeeërs aan de superieure ijsbreekcapaciteiten van hun grotere tegenhangers.
Deze tekortkomingen komen het duidelijkst naar voren in vergelijking met de Chinese Type 095-klasse, die algemeen wordt beschouwd als de huidige wereldwijde maatstaf. De Chinese schepen beschikken niet alleen over een grotere wapenlading, waaronder hypersonische raketten waarover Frankrijk niet beschikt, maar maken ook gebruik van rand aangedreven propellers en magnetische aandrijvingen om een geluidsniveau te bereiken dat het Franse ontwerp overtreft. (fc)
Volg Business AM ook op Google Nieuws
Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!
