Key takeaways
- Adnoc en Qatar maken gebruik van “heimelijke transporten” om via de Straat van Hormuz olie en gas te vervoeren.
- Dankzij particuliere scheepvaartnetwerken kan de VAE de beperkingen van de OPEC negeren en olie in het geheim vervoeren.
- Heimelijke “shuttleritten” houden cruciale energiestromen in stand ondanks de sterk dalende officiële handelsvolumes.
Energieproducenten in de Golf, met name die uit Abu Dhabi en Qatar, vervoeren in alle stilte olie en gas via de Straat van Hormuz naar kopers over de hele wereld, ondanks de aanhoudende geopolitieke spanningen. Adnoc is hier bijzonder effectief in geweest door gebruik te maken van een strategie die bekendstaat als “dark transits”, waarbij schepen hun volgtransponders uitschakelen om onopgemerkt langs zowel Amerikaanse als Iraanse zeestrijdkrachten te varen.
Heimelijke manoeuvres
Terwijl veel andere regionale exporteurs en westerse handelsbedrijven het moeilijk hebben omdat de eigenaren van gecharterde tankers niet bereid zijn hun activa op het spel te zetten, maakt Adnoc gebruik van zijn eigen logistieke netwerk.
Het bedrijf doet een beroep op schepen die worden beheerd door Wanhua Chemical Group en Navig8 – een bedrijf dat grotendeels in handen is van Adnocs eigen scheepvaartdivisie – om gastankers en olietankers te vervoeren. Qatar heeft soortgelijke tactieken toegepast. Uit trackinggegevens blijkt dat een lng-tanker, de Al Rayyan, weer in de buurt van Oman verscheen na een periode van radiostilte toen hij de haven van Ras Laffan verliet.
De bereidheid om de risico’s te nemen wordt gedreven door een dringende noodzaak om voorraden te vervoeren vanwege beperkte opslagruimte. Die urgentie wordt voor de VAE nog versterkt door de formele uittreding uit de OPEC op 1 mei. Volgens Matt Wright van Kpler heeft het vertrek van de VAE uit het kartel Adnoc aangemoedigd om risicovollere manoeuvres toe te passen om de oliestroom in stand te houden.
Het ‘Shuttle Run’-bedrijfsmodel
Het operationele model van Adnoc omvat “shuttle runs”, waarbij schepen snel terugkeren naar de Golf voor meer lading. Die schepen lossen hun goederen vaak in de veiligere wateren van Sohar of Fujairah in tankers van klanten, of leveren ze rechtstreeks aan de westkust van India. Dat maakt efficiënt transport mogelijk vanuit hubs zoals Ruwais en Zirku Island, waarbij de heen- en terugreis ongeveer een week duurt.
Het bedrijf heeft deze heimelijke aanpak ook toegepast op vloeibaar aardgas. Satellietbeelden bevestigen dat tankers al enkele weken de exportfaciliteit op Das Island aandoen, ondanks het ontbreken van actieve volgsignalen. Meestal schakelen die schepen hun transponders uit in de buurt van Fujairah voordat ze de zeestraat binnenvaren en activeren ze die pas weer zodra ze de Golf van Oman hebben bereikt.
Gevolgen voor handelsvolumes
Ondanks die inspanningen blijft het handelsvolume aanzienlijk lager dan vóór de oorlog. Zo is het aantal lng-transporten gedaald van gemiddeld drie per dag tot slechts zeven in totaal sinds het begin van de Amerikaanse en Israëlische militaire acties tegen Iran. Door het wijdverbreide gebruik van “dark” navigatie is het exacte aantal transporten van ruwe olie en brandstof moeilijk te kwantificeren, en blijft het onduidelijk of de schepen door Iran goedgekeurde routes volgen of langs de kust van Oman varen.
De clandestiene activiteiten suggereren dat regionale machten tijdelijke, informele methoden vinden om de blokkaderisico’s van zowel de VS als Iran te omzeilen. Ondertussen geven hoge Amerikaanse functionarissen aan dat een akkoord om de zeestraat officieel te heropenen wellicht in zicht is, hoewel kwesties met betrekking tot de nucleaire ambities van Iran de definitieve overeenkomst blijven bemoeilijken. (fc)
Volg Business AM ook op Google Nieuws
Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!
