Key takeaways
- Rusland verplaatst luchtverdedigingssystemen vanuit het Noordpoolgebied om belangrijke industriële knooppunten beter te beschermen.
- Beperkte middelen dwingen Rusland om prioriteit te geven aan hoogwaardige doelen boven volledige geografische dekking.
- Verouderde radarsystemen hebben moeite om laagvliegende Oekraïense drones te onderscheppen.
Om de escalerende Oekraïense droneaanvallen op kritieke infrastructuur tegen te gaan, verplaatst Rusland zijn luchtverdedigingsmiddelen van afgelegen noordelijke gebieden naar kwetsbaardere industriële knooppunten.
Deze strategische herschikking vloeit voort uit het besef dat het door de enorme geografische omvang van Rusland onmogelijk is om in alle regio’s volledige dekking te handhaven. Daardoor worden militaire leiders gedwongen om prioriteit te geven aan specifieke, hoogwaardige doelen boven andere.
Arctische luchtverdediging
Satellietbeelden van Radio Free Europe/Radio Liberty wijzen op deze ontwikkeling. Ze tonen dat de meeste luchtverdedigingssystemen van de luchtmachtbasis Rogachevo op Novaja Zemlja zijn weggehaald. Hoewel deze Arctische basis een belangrijke locatie blijft voor MiG-31-onderscheppingsvliegtuigen en militaire uitbreiding in het noorden, heeft het ministerie van Defensie het huidige dreigingsniveau laag genoeg ingeschat om de verplaatsing van materieel te rechtvaardigen.
Katarzyna Zysk van het Noorse Instituut voor Defensiestudies stelt dat deze stap een bredere kloof blootlegt tussen het aantal locaties dat bescherming nodig heeft en de beschikbare middelen en manschappen. Dat zei ze tegen National Security Journal.
Verschuivende verdedigingsperimeters
De herschikking staat niet op zichzelf; er zijn aanwijzingen dat ongeveer 60 procent van de S-300- en S-400-eenheden sinds de invasie van 2022 is verplaatst. In Severodvinsk, een centrum voor de productie van kernonderzeeërs, zijn tientallen van deze systemen verplaatst. Veel van deze batterijen duiken nu op in het zuidwesten, bijvoorbeeld in de buurt van de olieraffinaderij van Saratov, die regelmatig het doelwit is geweest van Oekraïense drones. Sommige systemen zijn zelfs gespot op onverwachte locaties, zoals stadsparken.
Dilemma van de droneverdediging
De huidige situatie legt een fundamentele zwakte bloot in de Russische militaire planning. De Russische luchtverdediging was traditioneel vooral gericht op NAVO-vliegtuigen en kruisraketten. Daardoor is ze minder goed uitgerust om kleine, laagvliegende drones te detecteren en neer te halen. Ondanks dat Rusland via Iran soortgelijke dronetechnologie in het conflict heeft geïntroduceerd, heeft het nu moeite om zijn eigen kerngebied tegen dezelfde tactieken te verdedigen.
Nieuwe prioriteiten
President Poetin heeft sindsdien de versterking van de luchtverdediging tot een primaire nationale doelstelling verklaard. De aanpassingen lijken gedeeltelijk resultaat te hebben, aangezien recente grootschalige droneaanvallen op Moskou en pogingen om FP-5 Flamingo-raketten in te zetten, tot hogere onderscheppingspercentages hebben geleid. Het Russische leger reageert echter nog steeds onhandig op de zich ontwikkelende dreiging.
Aanhoudende kwetsbaarheid
Uiteindelijk blijft Rusland kwetsbaar voor verzadigingsaanvallen en onconventionele tactieken. De verdediging tegen onbemande systemen is wereldwijd een groeiende uitdaging. Zolang Oekraïne zich blijft richten op olie- en brandstofinfrastructuur, zal Rusland zijn luchtverdedigingsmiddelen moeten blijven verplaatsen om zwakke plekken in zijn uitgestrekte verdedigingsnetwerk op te vullen. (lv)
Wil je meer defensienieuws ontvangen? Schrijf je in op onze wekelijkse Defensie Insider-nieuwsbrief
Volg Business AM ook op Google Nieuws
Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!
