Markten ontpoppen zich tot barometer van wereldwijde onrust rond Iran-crisis

De (voorlopig) kortstondige opflakkering van vijandigheden tussen de VS en Iran beroerde de wereld. Wie wilde bijhouden hoe groot de onrust was, kon simpelweg een blik werpen op de markten. Daar bleken goud en olie heel goede graadmeters te zijn.

Beide grondstoffen zijn elk op hun eigen manier nauw betrokken bij een oprisping van instabiliteit in het Midden-Oosten. Voor olie is de link zeer direct. Iran ligt midden in wat nog steeds geldt als de grootste oliereserve ter wereld. En het land ligt langsheen de voornaamste transportroute voor olie: de Perzische Golf en de Golf van Oman, met de nauwe Straat van Hormuz als nauwste punt.

Indien er een volwaardige oorlog was uitgebroken, zou dat de olieproductie in de regio zwaar verstoord hebben. Bovendien controleert Iran de doorgang langs die zeestraat, en zou het die in theorie volledig kunnen blokkeren. Een dergelijke verstoring van de wereldwijde oliebevoorrading zou heel snel tot een oplopende olieprijs leiden. En dus steeg de prijs van olie fors nadat de VS de Iraanse generaal Qasem Soleimani om het leven brachten, en de wereld de adem inhield voor de Iraanse vergelding.

Eenmaal bleek dat die vergelding voorlopig beperkt bleef, en de Amerikaanse president Donald Trump nieuwe militaire acties tot nader order uitsloot, ging de olieprijs meteen weer omlaag.

Wet van vraag en aanbod

De goudprijs volgde dezelfde curve. Maar dat had niets te maken met dreigende bevoorradingsproblemen. Goud geldt voor vele beleggers nog steeds als de ultieme schuilhaven.

Als de wereldwijde onzekerheid over wat dan ook toeneemt, beschouwen zij het edelmetaal als de enige zekere investering. En wanneer iedereen zijn geld in goud probeert te investeren, treedt de wet van vraag en aanbod onverbiddelijk in werking.

Meer
Markten
Mijn Volglijst
Markten
BEL20