Key takeaways
- De Amerikaanse marine beschouwt inzetperiodes van meer dan zeven maanden nu als de standaard in het Midden-Oosten.
- Langdurige missies leggen een aanzienlijke psychologische druk op matrozen en hun gezinnen.
- Nieuwe logistieke netwerken zorgen voor betrouwbare toeleveringsketens om meerdere vliegdekschipgroepen tegelijkertijd te ondersteunen.
Door de aanhoudende spanningen en militaire acties waarbij Iran betrokken is, is de Amerikaanse marine van plan om door te gaan met langdurige uitzendingen van haar nucleaire vliegdekschepen naar het Midden-Oosten.
De USS Theodore Roosevelt (CVN-71) zal naar verwachting deze trend volgen, met een missie die mogelijk langer dan zeven maanden duurt. Dit schip zal, samen met Carrier Air Wing 11 en de bijbehorende escorte, binnenkort vanuit San Diego vertrekken om de USS George Washington (CVN-73) af te lossen binnen het rechtsgebied van het Amerikaanse Central Command.
Menselijke tol
De noodzaak van een aanhoudende marineaanwezigheid vloeit voort uit Operatie Epic Fury. Die missie ging eind februari van start. Deze operatie omvatte het uitvoeren van aanvallen op Iraanse doelen. Daarnaast staat ze in voor het handhaven van een maritieme blokkade vanuit de Arabische Zee. Deze voortdurende staat van conflict heeft echter zijn tol geëist van het personeel.
Admiraal Daryl Caudle, hoofd van de marineoperaties, erkende de aanzienlijke druk op de vloot en benadrukte de noodzaak van een nauwkeurigere planning. Hij merkte op dat verlengingen op korte termijn onzekerheid veroorzaken voor matrozen en hun gezinnen. Caudle stelde voor dat de marine de duur van missies beter moet inschatten wanneer er in risicovolle gebieden wordt geopereerd.
Verlengde dienstperiodes
De recente geschiedenis laat een patroon van uitzonderlijk lange missies zien. De USS Gerald R. Ford (CVN-78) heeft onlangs een missie van 326 dagen afgerond, de langste sinds de Koude Oorlog. De bemanning kon daarbij wel af en toe profiteren van havenbezoeken in de Middellandse Zee en het Caribisch gebied.
De USS Abraham Lincoln (CVN-72) maakte daarentegen een zwaardere tijd door en bracht ongeveer acht en een halve maand op zee door zonder ook maar één keer een haven aan te doen. De Lincoln, die in november vanuit San Diego werd ingezet om te helpen bij het Iran-Contra-conflict, had medio september al 295 dagen op zee doorgebracht, waarmee het record van de Ford bijna werd geëvenaard.
Bevoorrading
De operationele onvoorspelbaarheid werd nog eens onderstreept toen een F-35C van de luchtvloot van de Abraham Lincoln een Iraanse drone onderschepte en vernietigde die te dicht bij de aanvalsgroep was gekomen. Deze gebeurtenis vond plaats tijdens een periode van toegenomen agressie, die samenviel met de inspanningen van Washington om zijn maritieme macht in de regio te versterken door mogelijk meerdere vliegdekschepen tegelijk in te zetten.
Deze langdurige missies dwongen de marine ertoe haar logistieke strategieën grondig te herzien. Om twee aanvalsgroepen tegelijk in de Arabische Zee te ondersteunen, ontwikkelde de marine een geavanceerd bevoorradingsnetwerk. Dit systeem integreerde middelen vanuit Diego Garcia en coördineerde de levering van essentiële onderdelen vanuit de VS, Japan, de Filipijnen en Singapore. Admiraal Caudle gaf aan dat deze verbeteringen hebben geleid tot een betrouwbaarder en voorspelbaarder bevoorradingsproces op zee, waardoor veel van de eerdere logistieke tekortkomingen zijn opgelost.
Nieuwe norm
De precedenten die zijn geschapen door de Abraham Lincoln en de Gerald R. Ford hebben de marineplanning ingrijpend veranderd. Nu de Theodore Roosevelt zich voorbereidt om de George Washington te vervangen, beschouwt de Amerikaanse marine inzetperiodes van meer dan zeven maanden nu als een standaard operationele mogelijkheid voor haar missies in het Midden-Oosten. (fc)
Wil je meer defensienieuws ontvangen? Schrijf je in op onze wekelijkse Defensie Insider-nieuwsbrief
Volg Business AM ook op Google Nieuws
Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!
