Wie met een elektrische auto de lange afstand op wil, krijgt van fabrikanten graag geruststellende cijfers voorgeschoteld. Actieradiussen van 500 tot zelfs 700 kilometer lijken intussen de norm te zijn geworden, terwijl de nieuwste modellen de lat zelfs op 800 kilometer leggen.
Koude kermis
Maar wie die cijfers voor lief neemt en midden in de winter met 130 kilometer per uur de snelweg op draait, komt vaak - letterlijk - van een koude kermis thuis. Dat blijkt uit een uitgebreide wintertest van de Duitse automobilistenclub ADAC, die zomaar eventjes 25 elektrische topmodellen door de vrieskou stuurde.
Nu, de omstandigheden waren allesbehalve mild. Geen lentezon noch stadsverkeer, (omstandigheden waaronder batterijen goed gedijen), maar een gesimuleerde snelwegrit bij nul graden, gebaseerd op het traject tussen München en Berlijn. Goed voor 582 kilometer Autobahn, een gemiddelde snelheid van 111 kilometer per uur en ruim vijf uur rijtijd.
Eerlijke vergelijking
Het is belangrijk om te weten dat de test niet op de openbare weg werd uitgevoerd, maar in een gespecialiseerd laboratorium. Het nadeel daarvan is dat het werkelijke verkeer (wisselende snelheden, files, tegenwind …) zijn invloed niet kon laten gelden, het voordeel dan weer is dat elke wagen exact dezelfde omstandigheden onderging. Geen appelen en peren dus, de resultaten zeggen bijzonder feitelijk iets over de merken en hun modellen.
De absolute uitblinker was de Mercedes EQS. Als enige wist die limousine de volledige afstand te overbruggen zonder tussentijds laden. Met een gemeten actieradius van 600 kilometer liet hij de concurrentie achter zich. Al moet daar meteen een kanttekening bij worden geplaatst: bij aankomst bleef er amper 18 kilometer reserve over in de batterij. In de echte wereld zou de gemiddelde bestuurder dat risico waarschijnlijk niet nemen en toch even stoppen aan een snellader.
Dat de Mercedes als winnaar uit de bus komt, is niet louter te danken aan zijn immense batterij (118 kWh). Minstens even belangrijk is zijn lage verbruik. Bij zijn doelpubliek valt dat gestroomlijnde koetswerk misschien niet in de smaak, maar door zijn beperkte rolweerstand en een efficiënt thermisch batterijmanagement gaat hij zuiniger om met zijn energie dan veel rivalen. Zonder die efficiëntie was ook deze wagen onderweg gestrand.
80% meerverbruik
Achter de EQS volgde een brede middenmoot. Modellen als de Lucid Air, de Porsche Taycan, de Volkswagen ID.7, de Tesla Model 3 en de Nio ET5 zouden met één laadbeurt toekomen, terwijl het gros van de andere wagens twee of zelfs drie stops nodig had. Dat is opvallend, zeker omdat alle geteste modellen volgens de officiële WLTP-norm minstens 500 kilometer zouden moeten halen. Het was een van de criteria om te mogen meedoen.
Die WLTP-cijfers blijken in winterse snelwegomstandigheden dus weinig waard. Bij 18 van de 25 wagens lag het gemeten verbruik ongeveer de helft hoger dan beloofd in de brochure. Sommige modellen deden het nog slechter, met afwijkingen tot meer dan 80 procent (Volvo EC40, MG 4 en Ford Capri). Voor bestuurders die afgaan op WLTP-cijfer voor hun aankoopbeslissing - en terecht, want daarvoor werd de nieuwe norm ontwikkeld - kan dat tot frustratie leiden. De modellen met het hoogste verbruik, namelijk 29,8 kWh per 100 kilometer, waren de Renault Scénic E-Tech en de MG 4.
Porsche laadkampioen
Voor lange ritten is niet alleen het bereik belangrijk, maar ook hoe snel een auto weer klaar is om verder te rijden. Maar ook voor de laadprestaties lopen de verschillen enorm uiteen. Sommige modellen nemen in twintig minuten genoeg stroom op voor honderden kilometers, andere winnen in dezelfde tijd nauwelijks wat extra marge. De gemiddelde laadcapaciteit tussen tien en tachtig procent batterijniveau blijkt daarbij veel relevanter dan het piekvermogen dat fabrikanten graag vermelden. In dit onderdeel is het de Porsche Taycan die zich tot kampioen kroonde en die in twintig minuten 370 kilometer terugwon door zijn erg hoge gemiddelde laadsnelheid van 271 kW. De Mercedes EQS volgt met 304 kilometer, de Audi e-tron GT met 294 kilometer en dan de Lotus Emeya met 289 kilometer.
De conclusie van de test is duidelijk. Elektrisch rijden over lange afstanden is perfect mogelijk, maar vraagt realistische verwachtingen. De omstandigheden waarin officiële cijfers worden gemeten, verschillen te sterk van de winterse realiteit op de snelweg. De ADAC pleit er dan ook voor dat fabrikanten naast de wettelijke WLTP-waarden ook cijfers publiceren voor koude temperaturen en hogere snelheden.
