Voor de Ferrari-werknemers begint het jaar zeer goed

© Gocar
 door Gocar.be - Maxime HĂ©rion
gepubliceerd op om

Zoals je eerder al kon lezen, is Ferrari het automerk dat momenteel de grootste winst maakt. 2024 was een uitzonderlijk jaar, met een nettowinst die met 21% steeg tot 1,53 miljard euro op een totale omzet van 6,68 miljard euro. Aangezien het 6,55 miljard euro verwacht had, besloot het bedrijf een deel van de winst te delen met zijn werknemers.

5ef49c2175e5855adbedc0b9-2-ferrari-museum-maranello-factory

Mooie prestatie

Ze krijgen elk een bonus van 14.400 euro, of 900 euro meer dan de bonus die ze vorig jaar ontvingen. In 2024 produceerde Ferrari 13.752 auto’s, 89 meer dan in 2023. Deze cijfers zijn een hele prestatie als je bedenkt dat het instapmodel, de 296, begint bij 287.945 euro.

64ae66444fc63e0011c36eea-12_296_gts_and_assetto_fiorano_34

Nog beter

2025 belooft een buitengewoon jaar te worden voor Ferrari, dat van plan is om de komende maanden niet minder dan zes nieuwe modellen te lanceren. Onder meer de eerste 100% elektrische Ferrari, waarvan de eerste leveringen na de volgende zomer gepland zijn. De verwachte omzet voor wat wellicht een bijzonder jaar wordt, bedraagt minstens 7 miljard euro. Dat de auto-industrie momenteel een zeer ernstige crisis beleeft, maakt het nog uitzonderlijker.

Meer
© Gocar

Magnetische knoppen en opblaasbare zetels in toekomstige Polestars?

Polestar, dat gezamenlijk eigendom is van Volvo en zijn Chinese moederbedrijf Geely, richt zijn blik op de toekomst. Logisch, want dit jonge merk, opgericht in 2017, heeft geen verleden om op terug te vallen. Het kijkt dus resoluut vooruit. Om zijn visie op de toekomst te tonen, heeft Polestar het concept Formula 2030 onthuld. Dat geeft een voorsmaakje van de toekomstige modellen van dit Chinees-Zweedse merk, dat zijn design sinds januari 2025 toevertrouwt aan de Duitse ontwerper Philipp Römers.Voorsmaakje van toekomstige Polestar 2 en 7Dit is dus de eerste concept car die ontwikkeld werd onder leiding van Philipp Römers, Head of Design bij Polestar. De 47-jarige ontwerper werkte eerder onder meer bij de Volkswagen-groep en vooral bij Audi, waar hij meewerkte aan de grote SUV e-tron en de elegante vierdeurscoupĂ© e-tron GT.Behalve de deuren die in tegengestelde richting openen, zouden verschillende stijlelementen van het concept Formula 2030 kunnen terugkeren op toekomstige modellen van het merk. De nieuwe berline Polestar 2, die volgend jaar verwacht wordt, zou de voorkant van het concept overnemen. De compacte SUV Polestar 7, die voor 2028 gepland staat, zou dan weer de achterkant krijgen, met een achterruit die doorloopt naar de zijkanten. Het concept Formula 2030 is 4,68 m lang, “waardoor hij qua formaat tussen de toekomstige Polestar 2 en Polestar 7 in zit”, aldus de ontwerpers.Yoke-stuur en ‘opblaasbare’ zetelsHet interieur oogt bijzonder futuristisch. Het traditionele stuur maakt plaats voor een soort vliegtuigstuur, met multifunctionele bedieningstoetsen en by-wire-besturing, zonder mechanische verbinding met de wielen. In plaats van een klassiek instrumentenpaneel krijgt de bestuurder een groot, gebogen scherm van 20 duim voor zich, dat rechtstreeks aan de stuurkolom bevestigd is.Het verticale centrale scherm van 12,2 duim is bovendien draaibaar: je kunt het horizontaal of verticaal plaatsen voor een beter zicht. De zetels zijn dan weer uitgerust met zijdelingse steunen en opblaasbare kussens die zich aanpassen aan de lichaamsbouw van elke inzittende.Magnetische fysieke bedieningselementenOp de middenconsole bevindt zich onder het scherm een plaats waar je tot acht bedieningsknoppen kunt bevestigen. Die zijn verkrijgbaar in verschillende vormen (draaiknop, tuimelschakelaar, draaibare hendel enzovoort) en worden magnetisch op de console vastgezet.Je kunt ze ook personaliseren: via het scherm van het multimediasysteem wijs je aan elke knop een specifieke functie toe. Polestar zet dus niet langer alles op schermbediening, maar kiest voor een combinatie van digitale en fysieke bedieningselementen, met een ergonomie op maat. Volgens ons een goed idee
Het valt nog af te wachten welke elementen hun weg vinden naar de toekomstige productiemodellen. Daarvoor moeten we wachten tot 2027, wanneer de nieuwe Polestar 2 voorgesteld wordt. Wil je het concept Formula 2030 van dichtbij bekijken? Dat kan in januari op het Autosalon van Brussel, waar hij in Paleis 7 tentoongesteld wordt.

© Gocar

Volkswagen krabbelt recht in China: verkoop vervijfvoudigd

Dik vijftien jaar geleden was Volkswagen incontournable in China en voerde het de verkooplijsten aan. Maar door de sterke opkomst van de lokale merken is het teruggevallen naar de derde plek, na BYD en Geely. Een bronzen medaille is niets om je over te schamen, maar het is de structurele teruggang die zorgwekkend is. Tijdens de eerste negen maanden van dit jaar nam de verkoop met 33% een duik, een trend die al een tijdje aan de gang is en die zwaar doorweegt op de winst. Harde klappenAlle Duitse merken zijn in dit bedje ziek en moeten toekijken hoe de afwijzende Chinese markt de boekhouding onderuithaalt. BMW verkocht in 2026 21,8 procent minder dan een jaar eerder, waarop het merk 1.800 man in het land op straat zette. Mercedes-Benz kreeg nog hardere klappen. In het eerste halfjaar zakte de Chinese verkoop met 28 procent. Porsche, ten slotte, dochter van de grote Volkswagengroep, zag zijn leveringen op ’s werelds grootste automarkt in de eerste negen maanden met een derde dalen. De zwaarste val van allemaal.Omdat de Chinese klant zijn voorliefde voor traditionele merken heeft ingeruild voor de hightechbeleving van lokale spelers, lijkt het erop dat een kentering er niet snel aan zit te komen. Maar Volkswagen bewijst dat het toch kan. Het merk leverde vorige maand ruim 28.000 zogenaamde New Energy Vehicles af - de Chinese noemer voor elektrische wagens en plug-inhybrides. Daarmee realiseerde het merk een groei van bijna 350%! Twee nieuwkomersHoe is Volkswagen erin geslaagd om in de belangrijkste categorie van China zijn verkoop te vervijfvoudigen? De groei kwam vooral van twee nieuwkomers: de elektrische SUV ID. Aura T6 en de sedan ID. Era 5S. Deze modellen zijn specifiek voor de Chinese markt. Niet alleen met technologie van lokale spelers, zoals het samen met Xpeng ontwikkelde CEA-platform (China Electric Architecture), maar ook aantrekkelijke prijzen. De ID. Aura T6 start bij 129.900 yuan, omgerekend zo'n 17.500 euro. Het is niet uitgesloten dat zulke modellen ook bij ons belanden.Het motto is dus ‘in China, voor China’. BMW bewandelt een gelijkaardig pad en investeerde miljarden in vier onderzoekscentra en drie softwarebedrijven. Het eerste tastbare resultaat is de iX3 Neue Klasse met verlengde wielbasis, waarvan ongeveer 70 procent van de software in China werd geschreven of bijgestuurd. Mercedes-Benz mikt op een modellenoffensief en wil het lokaal gebouwde gamma tegen volgend jaar doen groeien van 14 naar 20 modellen. Maar, in tegenstelling tot Volkswagen, gaat Mercedes geen prijsbrekers in de markt zetten. Op de jongste jaarvergadering vroegen beleggers zich af of dat accent op luxe het merk net niet minder concurrentieel maakt.Niet altijd succesvolNiet onterecht, want om te slagen is er een meersporenstrategie nodig. Binnen de eigen groep kreeg Volkswagen al een waarschuwing. Audi richtte met SAIC het China-merk AUDI op, zonder de vier ringen en gebouwd op platformen en technologie van SAIC. Het eerste model, de E5 Sportback, haalde bij de lancering meer dan 10.000 bestellingen in een halfuur en werd in China verkozen tot Auto van het Jaar. Tot eind januari werden er echter maar 7.070 exemplaren geleverd, in januari zelf amper 420. Het merk smijt nu met kortingen om de verkoop aan te zwengelen.Maar in tegenstelling tot AUDI zet Volkswagen niet alleen in op volledig elektrisch. De ID. Era 5S is de eerste plug-in hybride sedan van het merk voor China, met tot zo'n 160 kilometer elektrisch bereik. Het merk heeft ook de grote ID. Era 9X, een SUV met range-extender, waarvan de bestellingen vlot binnenlopen. De ironie wil dat waar de Chinese merken nog altijd het meeste succes boeken in Europa met plug-inhybrides, ook het omgekeerde blijkbaar telt voor de Europese merken in de Volksrepubliek. Of de ‘oktoberzwaluw’ van Volkswagen ook een mooie lente aankondigt? Laat het ons hopen.

door Piet Andries
© Gocar

BYD beschuldigd van Defender-plagiaat: kan JLR de jackpot winnen?

De Defender is een van die modellen die door iedereen worden gekopieerd. JLR weet dat maar al te goed en gaf tijdens zijn investeerdersdag in juni 2026 zelfs openlijk toe dat er op de Chinese markt 'een honderdtal kopieën' rondrijdt. Zolang die klonen beperkt bleven tot China, kon de Britse constructeur daar nog mee leven. Maar nu heeft ook de grootste Chinese autobouwer zich eraan gewaagd: BYD, met de Ti7 die in januari 2027 in het Verenigd Koninkrijk op de markt moet komen. Daarna zou het model ook in andere Europese landen worden verkocht.Voor JLR is de maat vol en de groep heeft besloten terug te slaan nog voordat het eerste exemplaar wordt geleverd. Gerechtsdeurwaarders, aangesteld door de Nederlandse justitie, vielen binnen op twee vestigingen van BYD in Nederland, in Schiedam en Hoofddorp, om er computers in beslag te nemen. JLR had die ingreep via een spoedprocedure verkregen op basis van artikel 1019b van het Nederlandse Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering. Dat artikel maakt een conservatoir bewijsbeslag mogelijk, waarmee bewijsmateriaal veiliggesteld kan worden voordat het eventueel wordt vernietigd.Meer dan alleen een gelijkenis?De Ti7 neemt de typische designelementen van de Defender op een haast verbluffende manier over: koetswerkpanelen in plaats van de achterste zijruiten, een zwevend dak dankzij zwart uitgevoerde stijlen en vrijwel identieke verhoudingen bij een lengte van ongeveer vijf meter. Toch beperkt JLR zich niet tot het aanwijzen van uiterlijke gelijkenissen.De Britse constructeur vermoedt dat BYD daadwerkelijk een Defender heeft gedemonteerd om de technische constructie te bestuderen. Dat wordt ook wel reverse engineering genoemd, of omgekeerd ontwerpen. Die praktijk wordt onrechtmatig wanneer beschermde technologieën zonder toestemming worden overgenomen in een concurrerend product.De plug-inhybride Ti7 beschikt over een aandrijflijn van 402 pk en een batterij van 36 kWh, goed voor 119 kilometer elektrisch rijbereik. Dat is bijna drie keer zoveel als de 43 kilometer van de Defender PHEV. De Ti7 kost 47.995 pond (57.600 euro), tegenover 68.465 pond voor de Defender 110 PHEV (meer dan 82.000 euro, al bedraagt de Belgische vanafprijs 73.530 euro). Het prijsverschil is dus aanzienlijk. Land Rover voelt zich niet alleen bestolen, maar vreest ook oneerlijke concurrentie die het bedrijf veel geld kan kosten. In China verkocht BYD in amper acht maanden al meer dan 130.000 exemplaren van de Ti7.PrecedentHet is niet de eerste keer dat Chinese constructeurs inspiratie zoeken bij JLR. En het is evenmin de eerste keer dat de Britse groep daarvoor naar de rechter stapt. In 2019 verbood een rechtbank in Peking de productie van de Landwind X7 van Jiangling Motor, omdat die te sterk op de Range Rover Evoque leek. De Chinese constructeur moest een schadevergoeding van 1,5 miljoen yuan betalen, omgerekend ongeveer 200.000 euro. De overwinning was dus vooral belangrijk voor het imago, en veel minder op financieel vlak.Maar deze keer klaagt JLR zijn concurrent aan in Europa, meer bepaald in Nederland, waar de rechtspraak bekendstaat als relatief gunstig voor eisers in zaken rond intellectuele eigendom. Bovendien kunnen rechterlijke bevelen zich uitstrekken tot meerdere Europese landen. Een rechtbank in Den Haag zou dus de verkoop van de Ti7 in heel Europa kunnen blokkeren, en niet alleen in Nederland.Echte dreigingEerdere rechtszaken rond ongeoorloofde reverse engineering geven een idee van wat BYD mogelijk riskeert. In de Verenigde Staten veroordeelde een jury Ford tot een schadevergoeding van 82,3 miljoen dollar aan Versata Software, omdat de autobouwer software onder licentie via reverse engineering had nagemaakt. Een federaal hof van beroep bevestigde dat bedrag in juni 2026.Uiteraard gaat het om een ander juridisch kader, maar zulke bedragen tonen hoe groot het verschil kan zijn tussen de symbolische 200.000 euro in de Landwind-zaak en de schadevergoeding die een Europese rechtbank zou kunnen opleggen bij bewezen misbruik van beschermde technologie. Voor JLR, dat in zijn laatste boekjaar een nettoverlies van 244 miljoen pond boekte en van plan is 4.000 banen te schrappen, zou een belangrijke overwinning in Den Haag meer zijn dan een principekwestie. De Defender is immers goed voor ongeveer een derde van de wereldwijde verkoop van de groep. Marktaandeel verliezen aan een goedkopere kopie is een luxe die JLR zich simpelweg niet kan veroorloven.

door David Leclercq
© Gocar

Elektrische tweedehandswagen verkoopt in België even snel als benzine- of dieselwagen

De Europese markt voor elektrische tweedehandswagens groeit snel. De eerste grote lichtingen elektrische auto’s die tussen 2019 en 2022 verkocht werden, komen nu op de tweedehandsmarkt terecht, waardoor het aanbod vrij snel toeneemt. In BelgiĂ« heeft die evolutie een bijzonder karakter. Volgens FEBIAC worden negen op de tien nieuwe elektrische auto’s ingeschreven op naam van een bedrijf. Die bedrijfswagens komen vervolgens op de tweedehandsmarkt terecht. Dat merk je ook aan het aandeel elektrische auto’s in de Belgische inschrijvingen van tweedehandswagens. Tussen 2024 en 2025 steeg dat van 3,2% naar 4,6%, terwijl het aantal inschrijvingen met 42,6% toenam. Wie als particulier een betaalbare elektrische auto zoekt, begint dus steeds meer keuze te krijgen.Geen diagnose mogelijkVoor een autohandelaar die gewoon is om een auto met verbrandingsmotor te beoordelen, roept een elektrische tweedehandsauto nieuwe vragen op. De kilometerstand en de mechanische staat zijn namelijk lang niet meer de enige aandachtspunten. Integendeel. Kopers maken zich vooral zorgen over de staat van de batterij, het duurste onderdeel van de auto. Die bepaalt in grote mate de restwaarde. En blijkbaar beschikken niet alle verkopers over de middelen om hun klanten op dat vlak gerust te stellen.Een enquĂȘte die carVertical in september uitvoerde bij 545 autohandelaars in 17 Europese landen bevestigt dat: bijna 80% van de Europese autohandelaars beschikt over geen enkele tool om de gezondheidstoestand van de batterij te meten (SOH of State of Health). Daardoor noemt 60,4% die onzekerheid de grootste hindernis bij de doorverkoop van een elektrische tweedehandswagen. Een derde zegt bovendien meer dan drie maanden nodig te hebben om een elektrische auto te verkopen. De enquĂȘte omvat uiteenlopende markten zoals BelgiĂ«, RoemeniĂ« en ServiĂ«, waar de uitrusting van professionele verkopers nauwelijks te vergelijken valt. Maar de vaststelling blijft dezelfde: voor veel Europese autohandelaars is de batterij een essentieel onderdeel waarvan ze de staat niet kunnen beoordelen.SOH kan gecontroleerd wordenDe ministers Beenders (Consumentenbescherming) en Crucke (Mobiliteit) hebben niet op Europa gewacht. Sinds 1 januari 2026 kunnen verkopers van tweedehands elektrische auto’s en plug-inhybrides vrijwillig de SOH van de batterij vermelden op de Car-Pass, het document dat de kilometerhistoriek bevestigt van elke auto die in BelgiĂ« aan een particulier verkocht wordt.De test wordt uitgevoerd door onafhankelijke organisaties zoals Aviloo of DEKRA. Het resultaat, uitgedrukt als een percentage van de resterende batterijcapaciteit, verschijnt rechtstreeks op het officiĂ«le document. Vanaf februari 2027 wordt die vermelding trouwens verplicht in het kader van het Europese batterijpaspoort. Die informatie kan kopers geruststellen en hun vertrouwen vergroten, ook al tonen tal van studies aan dat er weinig reden is om zich zorgen te maken over de levensduur van batterijen in elektrische auto’s. D’Ieteren voerde via zijn occasienetwerken My Way en Audi Approved :plus al meer dan 2.500 analyses uit. Het resultaat is verrassend: de gemiddelde SOH van het wagenpark bedraagt 95,9%.In BelgiĂ« ligt het andersDe afdeling Gocar Data volgt dagelijks alle advertenties voor tweedehandswagens die in Europa gepubliceerd worden, dus ook in BelgiĂ«. Onze cijfers schetsen een behoorlijk ander beeld dan de algemene perceptie in Europa. In oktober 2026 schommelde het aanbod van elektrische tweedehandsauto’s tussen 12.700 en 14.200 advertenties, goed voor 6,4 tot 7,4% van de totale markt. Het aanbod blijft al een jaar stabiel. Van de veelbesproken toestroom van voormalige leasingwagens op de tweedehandsmarkt is voorlopig dus weinig te merken. Dat verschil valt deels te verklaren doordat bedrijven hun leasingcontracten verlengen.Maar er zijn nog verrassingen. Op het vlak van prijzen houdt de elektrische auto beter stand dan verwacht. De mediaanprijs in de advertenties bedraagt 43.475 euro, een daling van slechts 0,7% op twaalf maanden. Bij benzinewagens daalde die prijs met 6,9% en bij dieselwagens met 6,8%. De forse waardevermindering die sommigen voorspelden, lijkt dus uitgebleven. Al laten de gegevens van Gocar Data niet toe om de uiteindelijke verkoopprijs te achterhalen.Het interessantste cijfer is echter de verkooptermijn van een elektrische auto. Die daalde in amper één jaar van 51 naar 40 dagen. Ter vergelijking: een benzinewagen wordt vandaag gemiddeld in 41 dagen verkocht en een dieselwagen in 40 dagen. In 2025 was dat respectievelijk 39 en 36 dagen. De markt is dus duidelijk veranderd.Voorbij de angstGrote internationale studies naar de levensduur van batterijen (Geotab met 22.700 voertuigen, de Zweedse studie van Carla met bijna 10.000 tests en Aviloo met meer dan 500.000 diagnoses) komen allemaal tot dezelfde conclusie: de gemiddelde jaarlijkse degradatie bedraagt ongeveer 2,3%, en een elektrische auto behoudt na acht tot tien jaar normaal gebruik nog meer dan 80% van zijn batterijcapaciteit. De batterij is het duurste onderdeel van de auto, maar blijkt tegelijk verrassend goed bestand tegen veroudering. En dat begint de markt stilaan te beseffen.

door David Leclercq
© Gocar

KTM X-Bow Arrow: de Belgische buggy

KTM is vooral bekend om zijn motorfietsen, maar waagde zich in 2008 ook op vier wielen met zijn X-Bow-afdeling en zijn open sportwagens, waarvan de GT-XR het recentste model is. Sinds 2025 heeft deze autotak een Belgisch accent, want X-Bow werd overgenomen door een groep Belgische investeerders, onder wie Guillaume De MĂ©vius. De 32-jarige piloot had van bij het begin het idee om het X-Bow-gamma uit te breiden met een buggyversie, die volgens hem heel wat potentieel heeft
Exclusieve SSVGuillaume De MĂ©vius is een grote liefhebber van rallyraid en nam al verschillende keren deel aan de Dakar, waar hij in 2024 zelfs als tweede eindigde in het algemeen klassement. De overname van KTM X-Bow zou grotendeels ingegeven zijn door het idee om een buggy te ontwikkelen die profiteert van zijn ervaring in rallyraid Ă©n van de sterke merknaam van KTM. De buggy mikt op het absolute topsegment van de SSV’s (Side-by-Side Vehicles), naast modellen van Polaris en Can-Am.Racebuggy met Audi-motorDeze buggy combineert de technische expertise van KTM X-Bow op het vlak van weg- en circuitauto’s met die van het G RALLY TEAM van De MĂ©vius, dat gespecialiseerd is in rallyraidwedstrijden.Het voertuig is 3,70 m lang, weegt ongeveer 1.000 kg en is opgebouwd rond een stalen chassis. De vier wielen hebben een ophanging met dubbele driehoeksdraagarmen en een veerweg van meer dan 600 mm, zodat de buggy moeiteloos alle oneffenheden kan opslorpen.Achterin ligt een 2.0-viercilindermotor van Audi (motorcode EA888), die 280 pk levert in de basisversie en tot 330 pk in de gelimiteerde lanceringseditie. Dat vermogen gaat naar keuze naar de achterwielen of naar alle vier de wielen, via een gerobotiseerde zevenversnellingsbak met dubbele koppeling en sperdifferentiĂ«len voor- en achteraan.Het gesloten interieur heeft airconditioning en de twee inzittenden zitten stevig vast met veiligheidsharnassen. In de gelimiteerde lanceringseditie krijgt de bestuurder bovendien een hydraulische fly-off-handrem, waarmee hij de achterwielen kort kan blokkeren om scherpe bochten te nemen.Peperdure lanceringseditieDe KTM X-Bow Arrow is duidelijk een luxeproduct. De speciale lanceringsreeks, de Black Limited Edition, wordt gebouwd in slechts 500 genummerde exemplaren, die elk maar liefst 88.700 euro kosten.Daarna volgt een ‘gewone’ versie, die toch nog minstens 53.800 euro kost. De eerste leveringen starten eind 2027. Online reserveren kan via www.ktm-xbow.com.

door Olivier Maloteaux
© Gocar

In de winter mag je je airco laten draaien, want hij draait eigenlijk toch niet

Met een verbrandingsmotor in de boeg lijkt het logisch dat je in de winter je airco niet laat werken. Die genereert immers zodanig veel restwarmte dat die je interieur al enkele kilometers na een koude start moeiteloos warm stookt.Vele automobilisten hebben dan ook de gewoonte om in de wintermaanden de airco uit te schakelen. En met brandstofprijzen die torenhoog blijven, lijkt die kleine besparing des te meer de moeite waard. Een airco wordt immers aangedreven door de verbrandingsmotor, en is dus een verbruiker.Alleen: het is geen besparing, zo blijkt.Beter niets doenBij buitentemperaturen onder de 3 Ă  5 graden gaat de compressor van de airco immers automatisch op non-actief. Dat doet die om de verdamper te beschermen tegen eventuele bevriezing. Doorgaans blijft het lampje op het gekende knopje met het sneeuwvlokje branden, waardoor je niet eens merkt dat je airco eigenlijk in winterslaap is.Of het lampje dus brandt of niet, maakt met andere woorden geen enkel verschil voor het verbruik.Er zijn bovendien goede argumenten om hem gewoon ongemoeid te laten tijdens de koudste maanden van het jaar. Bij temperaturen boven de 5 graden, blijft die immers de lucht in het interieur ontvochtigen, waardoor de ruiten minder snel aandampen. Dat laatste is uiteraard essentieel voor de zichtbaarheid en dus veiligheid.Bovendien zal een continu ingeschakelde airco bij temperaturen boven de 5 graden ook beter gesmeerd blijven, dan wanneer die maandenlang niets doet. Ook worden eventuele verontreinigingen op de verdamper door weglopend condenswater weggespoeld. Kortstondig gebruik van minder dan 10 minuten is evenwel te mijden.Om aandampen van de ruiten tegen te gaan, is het overigens aan te raden om ze aan de binnenkant schoon te houden, idealiter met ruitenreiniger en papier. Schone ruiten ontwasemen immers sneller dan vuile. Eveneens aan te raden is overigens om de recirculatie niet te gebruiken, en dus verse lucht binnen te laten stromen. Ook zo ontvochtigt de lucht sneller.Vooral meerverbruik in de zomerProeven van de Duitse automobilistenvereniging ADAC wezen uit dat het doorlopend actief laten van de airco op jaarbasis 0,5 tot 1 l/100 meerverbruik oplevert. De winter heeft hierin echter nagenoeg geen aandeel, zowat het volledige meerverbruik staat op conto van de zomer. Vooral het snel afkoelen van het interieur op hete dagen, vreet energie van de verbrandingsmotor.Voor elektrische auto’s geldt overigens hetzelfde, ook al wordt de airco daar niet aangedreven door de verbrandingsmotor, maar werkt die rechtstreeks op stroom van de accu. Het gros beschikt over een warmtepomp (en vaak zetel-, stuur- en eventueel paneelverwarming) om de auto in de winter behaaglijk te krijgen. Bij EV’s geeft dat wĂ©l een groot meerverbruik, omdat zij geen restwarmte van een verbrandingsmotor kunnen benutten.

door Hans Dierckx

Verval van het recht tot sturen in België: waarvoor moet u slagen om opnieuw te mogen rijden?

Wanneer een politierechtbank een verval van het recht tot sturen uitspreekt, denkt men vaak dat het volstaat om het einde van de verbodsperiode af te wachten om het rijbewijs terug te krijgen. Maar de werkelijkheid is veeleisender. In het Belgisch recht is het verval een strafrechtelijke sanctie en het herstel dat erop volgt, is aan precieze regels onderworpen.Naargelang de omstandigheden van de overtreding kan de rechter de teruggave van het rijbewijs afhankelijk maken van het slagen voor een of meerdere examens. Die proeven zijn niet bedoeld om de straf te verzwaren, maar om na te gaan of de bestuurder nog over de nodige kennis, vaardigheden en geschiktheid beschikt om veilig deel te nemen aan het verkeer. De rechtbank kan er één, meerdere of zelfs alle vier opleggen, afhankelijk van de ernst van de feiten en het profiel van de bestuurder.In bepaalde situaties, met name bij herhaling of bij bijzonder zware overtredingen, laat de wet de rechter geen enkele marge: de vier examens worden verplicht.Theoretisch, praktisch, medisch, psychologischDe Belgische wetgeving voorziet vier types herstelexamens, die elk een ander aspect van de rijgeschiktheid beoordelen.Het theoretisch examen toetst de kennis van de verkeerswetgeving: verkeersregels, signalisatie, verwacht gedrag op de openbare weg. Het praktisch examen beoordeelt op zijn beurt de voertuigbeheersing en de naleving van de regels in een reële situatie, volgens dezelfde criteria als een gewoon rijexamen.Het medisch onderzoek gaat de lichamelijke geschiktheid na. Een erkend arts onderzoekt of er eventuele beperkingen bestaan die de verkeersveiligheid in het gedrang kunnen brengen. Het psychologisch onderzoek, tot slot, evalueert het gedrag van de bestuurder, zijn risicoperceptie, zijn begrip van de gepleegde overtredingen en zijn vermogen om duurzaam een rijgedrag aan te nemen dat beantwoordt aan de veiligheidseisen. Deze evaluatie komt bijzonder vaak voor in dossiers die verband houden met alcohol, verdovende middelen of gevaarlijk rijgedrag.Van het vonnis tot de teruggave van het rijbewijsDe timing van de procedure houdt enkele verrassingen in. Het verval treedt doorgaans niet onmiddellijk in werking na de veroordeling. Zodra de beslissing uitvoerbaar is geworden en na kennisgeving door de wijkagent, moet de bestuurder zijn rijbewijs inleveren bij de griffie van de bevoegde rechtbank, binnen de wettelijke termijnen. De vervalperiode begint in principe pas te lopen vanaf die kennisgeving en de effectieve inlevering van het document.Wanneer herstelexamens werden opgelegd, bezorgt het parket vervolgens de nodige informatie om de keuze van een erkende instelling mogelijk te maken. De bestuurder moet zijn keuze meedelen binnen de aangegeven termijn, bij gebreke waarvan een centrum ambtshalve kan worden aangewezen.De afspraken moeten zo snel mogelijk worden gemaakt. In de praktijk kan een vertraging bij het organiseren van de examens de periode verlengen waarin de bestuurder van zijn rijbewijs beroofd blijft, zelfs als de vervaltermijn formeel verstreken is. Dat lijkt misschien tegenstrijdig, maar het rijbewijs kan niet worden teruggekregen zolang de vereiste slaagattesten niet zijn voorgelegd.De voorwaarden voor teruggaveDe teruggave van het rijbewijs vereist in principe dat aan twee voorwaarden is voldaan. Enerzijds moet de vervalperiode die door het vonnis is vastgesteld, volledig verstreken zijn. Anderzijds moeten alle opgelegde examens met succes zijn afgelegd.Als het medisch of psychologisch onderzoek besluit tot een beperkte geschiktheid, kan het herstel worden toegekend onder bepaalde voorwaarden of beperkingen: een beperkte geldigheidsduur van het rijbewijs, bijvoorbeeld, of de verplichting om bepaalde medische vereisten na te leven.Bij het niet slagen voor een van de examens wordt het herstel uitgesteld tot het betrokken examen met succes is afgelegd. De bestuurder blijft dan beroofd van het recht tot sturen, zelfs na de theoretische einddatum van het verval.Herhaling en rijden ondanks het verbodHerhaling neemt een centrale plaats in binnen het Belgische systeem. Wanneer een nieuwe overtreding wordt begaan binnen de wettelijke termijn na een eerdere veroordeling, voorziet de wet een strenger regime. In meerdere gevallen van herhaling worden de vier herstelexamens verplicht, zonder dat de rechter er ook maar één kan schrappen.Het niet naleven van een verval vormt bovendien een afzonderlijke overtreding. Een persoon die rijdt ondanks het verbod, stelt zich bloot aan nieuwe vervolgingen, een dagvaarding voor de politierechtbank, een nieuw verval en, naargelang de omstandigheden, zwaardere sancties. Het herstel kan dan aanzienlijk complexer worden.Hetzelfde geldt wanneer een persoon opnieuw gaat rijden na het verstrijken van de vervalperiode zonder vooraf te hebben voldaan aan de opgelegde examens. Zolang de vereiste examens niet zijn geslaagd, is het recht tot sturen niet hersteld. Rijden in die omstandigheden wordt gelijkgesteld met rijden tijdens verval van het recht tot sturen en kan aanleiding geven tot nieuwe strafrechtelijke vervolgingen, met een nieuw verval eventueel gekoppeld aan bijkomende voorwaarden.Een factuur die snel oplooptDe herstelexamens zijn ten laste van de bestuurder. De maximale kostprijs ervan is wettelijk vastgelegd en wordt periodiek aangepast. Het totale bedrag hangt af van de examens die door het vonnis zijn opgelegd en van de tarieven die van toepassing zijn op het moment van de afname.Ter indicatie: bij het VIAS institute bedraagt de kostprijs in 2026 550 euro, namelijk 125 euro voor het medisch onderzoek en 425 euro voor het psychologisch onderzoek. Bijkomende kosten kunnen ook worden aangerekend voor bepaalde administratieve stappen, met name de afgifte van duplicaten of bijkomende attesten.Die kosten komen bovenop de eventuele boetes, gerechtskosten en andere financiële gevolgen van de oorspronkelijke veroordeling. Bij het niet slagen brengt een nieuwe inschrijving doorgaans nieuwe kosten met zich mee, wat de totale kostprijs van de procedure aanzienlijk kan verhogen.Zware sancties bij niet nalevingHet niet slagen voor de examens leidt op zich niet tot een nieuwe strafrechtelijke sanctie. Maar zolang de door de rechtbank opgelegde voorwaarden niet zijn vervuld, is het recht tot sturen niet hersteld. Opnieuw gaan rijden zonder het rijbewijs legaal te hebben teruggekregen, wordt beschouwd als rijden tijdens verval van het recht tot sturen.Die overtreding is strafbaar met een gevangenisstraf van vijftien dagen tot twee jaar, een geldboete van 500 tot 2.000 euro, hetzij 4.000 tot 16.000 euro na toepassing van de opdeciemen voor feiten gepleegd vanaf 1 februari 2026, of met één van die straffen alleen. De rechtbank kan ook een nieuw verval uitspreken van drie maanden tot vijf jaar, of zelfs definitief.Bij herhaling binnen de drie jaar na een definitieve veroordeling voor dezelfde overtreding, kunnen de gevangenisstraffen en de geldboetes worden verdubbeld.Gericht advies nodig over uw situatie? Laat u bijstaan door een verkeersadvocaat van Intolaw.Meer weten? Raadpleeg de rubriek Boetes: bedragen, procedures en praktische tips.

door David Leclercq
© Gocar

Tesla sleutelt aan zijn succesmodellen: dit gaat er allemaal veranderen

De Cybercab van Tesla behoeft nauwelijks nog een introductie. Deze robotaxi zonder stuur of pedalen vervoert sinds september passagiers in Austin en straks ook in Dallas. Tot nu toe hield deze zelfrijdende auto zijn geheimen goed verborgen. Maar eind oktober opende de constructeur zijn productielijn voor het technische YouTube-kanaal Munro Live, voor een rondleiding met Lars Moravy, vicepresident voertuigontwikkeling. Wat vooral opvalt, is dat de Cybercab breekt met verschillende fundamentele technische keuzes van de huidige Tesla's, van de batterij en de omvormer tot het hoogspanningsbeveiligingssysteem. Sommige onderdelen zijn zelfs al ontworpen om op een Model Y te passen.Tesla heeft lang uitgepakt met zijn structurele 4680-batterijpakket, waarbij de cellen in een harde hars zijn gegoten en rechtstreeks bijdragen aan de stevigheid van het chassis (cell-to-body). Het principe: de tussenliggende modules schrappen en van het batterijpakket een dragend onderdeel maken, waarop de zetels rechtstreeks worden vastgeschroefd. Dat levert ongeveer 10% meer energiedichtheid en een lager gewicht op, maar maakt het onmogelijk om een defecte cel afzonderlijk te herstellen. De Model Y gebruikt deze technologie sinds de opening van de Gigafactory in Texas.Alleen blijkt deze aanpak vanuit industrieel oogpunt verre van ideaal. Tesla geeft in de video namelijk toe dat het batterijpakket voor de klant goed werkt, maar (te) duur is om te produceren. Bovendien verhindert de hars dat een defecte module kan worden gedemonteerd en hersteld. Bij problemen moet dus het volledige pakket worden vervangen.Daarom kiest de Cybercab voor een andere aanpak dan de Model Y. Zijn 528 batterijcellen van het type 4680 zijn verdeeld over vier afzonderlijke modules, die elk apart in een stalen behuizing zitten. Staal is zwaarder dan aluminium, maar kost ongeveer 1,90 dollar per kilogram, tegenover 5 tot 8 dollar voor de alternatieven. Ook de elektronische batterijbeheersystemen communiceren voortaan draadloos, waardoor een kabelboom overbodig wordt en het onderhoud eenvoudiger verloopt. Bij een defect kan een technicus dus één module vervangen, ongeveer een kwart van het batterijpakket, zonder de andere drie aan te raken. Zo wil Tesla 800.000 km halen zonder het volledige pakket te vervangen. Volgens programmaverantwoordelijke Éric Earley zouden de kosten per kilometer onhoudbaar worden als een robotaxi die vrijwel voortdurend rijdt, vóór die kilometerstand een volledig nieuw batterijpakket nodig heeft.Tijdens het bezoek blijkt bovendien dat het batterijpakket ontworpen is om later ook goedkopere LFP-cellen te kunnen gebruiken, in plaats van de huidige nikkel-mangaan-kobaltchemie. Tesla heeft nog geen timing bekendgemaakt, maar lijkt die overstap al te hebben voorzien.Pyrotechnische zekering verdwijntEen andere opvallende verandering bij de Cybercab is het schrappen van de pyrotechnische zekering. Bij de huidige Tesla's onderbreekt dit systeem de hoogspanningskring bij een botsing. Het probleem is dat de zekering ook vaak afgaat bij lichte aanrijdingen, wanneer dat eigenlijk niet nodig is. Zodra ze geactiveerd is, kan het batterijpakket niet meer worden gebruikt. Het onderdeel moet worden vervangen, wat een ingrijpende herstelling vergtOm dat te voorkomen, gebruikt Tesla nieuwe elektronische contactoren die de stroomkring onder belasting kunnen onderbreken, vervolgens opnieuw sluiten en die handeling meerdere keren herhalen zonder beschadigd te raken. Dat betekent minder onderhoud en een kleiner risico dat een batterijpakket voortijdig moet worden afgeschreven.Universele omvormerDe Cybercab is de eerste Tesla met voorwielaandrijving. Hij wordt aangedreven door een motor van 222 pk, maar vooral de omvormer trekt de aandacht. Dat onderdeel zet de gelijkstroom van de batterij om in wisselstroom voor de elektromotor. De omvormer is volledig nieuw en vooral veel eenvoudiger dan die van de Model 3 en Model Y. Hij bevat aanzienlijk minder onderdelen, die bovendien telkens bij minstens twee leveranciers verkrijgbaar zijn. Daarnaast kan hij op de bestaande productielijn worden gebouwd (zijn printplaat is compatibel met 12 en 48 volt), waardoor alles klaarstaat voor een grootschaligere toepassing.Toen Munro Live aan Lars Moravy vroeg of de nieuwe omvormer ook naar de Model Y zou komen, beriep de vicepresident voertuigontwikkeling zich op het Amerikaanse vijfde amendement, alias het recht om te zwijgen: ‘I plead the fifth’. Een ontwijkend antwoord dat bijna als een bevestiging klinkt.Al deze veranderingen moeten uiteraard zorgen voor een eenvoudigere productie en lagere onderhoudskosten. De Cybercab wordt opgebouwd uit vijf delen (voorzijde, achterzijde, zijkanten en centrale vloer), die vervolgens samenkomen op een volledig geautomatiseerde eindassemblagelijn met 25 werkstations. Voor een Model Y zijn er vijf tot tien keer zoveel nodig. De automatiseringsgraad bedraagt momenteel 78%, maar Tesla mikt op 100%: een productielijn zonder enige menselijke tussenkomst, waarop elke tien seconden een Cybercab van de band rolt. Jaarlijks staan 125.000 exemplaren gepland. Nu alleen nog kopers vinden...

door David Leclercq
© Gocar

Diesel nog maar goed voor 1,5% van nieuwe auto’s in BelgiĂ«: wie had dat ooit gedacht?

In september 2026 bereikte de Belgische automarkt een keerpunt: voor het eerst was meer dan één op de twee nieuw ingeschreven auto’s in BelgiĂ« volledig elektrisch. Maar oktober 2026 nuanceert dat beeld. Het aandeel volledig elektrische auto’s zakte namelijk terug tot 48,5%. Dat blijft een uitzonderlijk hoog niveau, maar bevestigt ook dat de resultaten van september typisch waren voor het einde van een kwartaal, wanneer bedrijfswagenparken hun inschrijvingen concentreren.Toch geeft deze situatie ons wellicht een beter beeld van de werkelijke trend. En die blijft bijzonder gunstig voor de elektrische transitie. BelgiĂ« steekt immers nog altijd met kop en schouders boven Europa uit. Volgens de ACEA bedroeg het Europese gemiddelde over de eerste negen maanden van 2026 slechts 22,7% elektrische auto’s. Het succes van batterij-elektrische auto’s gaat wel ten koste van dieselmodellen, die nog maar 1,5% van de nieuwmarkt vertegenwoordigen. Benzinewagens houden stand met een aandeel van 31,3%. Bedrijfswagens als motorDe markt blijft het wel moeilijk hebben. In oktober daalden de inschrijvingen opnieuw met 5,9%, waardoor de terugval over de eerste tien maanden op 1,5% uitkomt. Bedrijven blijven de drijvende kracht achter de nieuwmarkt, met 61% van de inschrijvingen, tegenover een jaargemiddelde van 56%. Dat hoeft niet te verbazen: in tegenstelling tot Frankrijk, Duitsland en zelfs ItaliĂ« biedt BelgiĂ« particulieren geen enkele steun bij de aankoop van een elektrische auto. Geen wonder dat elektrische auto’s bij particuliere kopers niet boven 10% marktaandeel uitkomen.Duitse merken liggen op de loerIn september maakte Tesla een spectaculaire comeback met 2.352 inschrijvingen, goed voor de derde plaats onder de automerken in BelgiĂ«. Maar oktober verliep een stuk moeilijker voor het Amerikaanse merk. Met slechts 488 verkochte exemplaren zakte Tesla naar de twintigste plaats in de ranglijst. Over de eerste tien maanden telt Tesla 11.132 inschrijvingen, een stijging van 41,8% tegenover vorig jaar, toen Elon Musk met zijn fratsen heel wat mensen tegen zich in het harnas joeg. Ook het concurrentielandschap verandert en sommige Duitse merken zetten stevig druk. Denk aan BMW met de iX3 en binnenkort de i3, maar ook aan Mercedes, dat zijn GLC EQ bijzonder sterk positioneert tegenover de Model Y.Intussen zetten de Chinese automerken hun onstuitbare opmars voort. BYD (838 exemplaren) groeit met 83%, Leapmotor met 389%, Jaecoo met 342% en Xpeng met 262%. Samen zijn ze goed voor meer dan 2.400 inschrijvingen in oktober. Uiteindelijk verliezen vooral de Europese volumemerken terrein, zoals Dacia (−48,6%), Audi (−31,8%) en Volvo (−35,5%).Op hoeveel eindigt het jaar?Er resten nog twee maanden voor 2026 erop zit. Het wordt afwachten of elektrische auto’s hun opmars voortzetten, vooral aan het einde van het kwartaal, en over het volledige jaar de grens van 40% kunnen doorbreken. Als we de verkoopvolumes naar november en december doortrekken, zou de Belgische automarkt 2026 kunnen afsluiten met ongeveer 423.000 inschrijvingen. Dat zou een daling van ongeveer 1,5% tegenover vorig jaar betekenen, waardoor de schade beperkt blijft. Iemand zin om te wedden?Top 10 automerken, oktober 2026PlaatsMerkInschrijvingenMarktaandeelEvolutie op jaarbasis1BMW3.30810,35%−1,6%2Volkswagen2.7878,72%−3,0%3Mercedes2.5507,98%+1,7%4Peugeot1.9756,18%−11,0%5Renault1.9656,15%−2,7%6Kia1.3564,24%+34,3%7Audi1.3474,22%−31,8%8Toyota1.2894,03%−16,0%9Dacia1.1763,68%−48,6%10CitroĂ«n1.1443,58%+13,3%Bron: FEBIAC, inschrijvingen van nieuwe auto’s per merk (oktober 2026).

door David Leclercq
© Gocar

Yangwang Altior: aan boord van de Chinese Rolls-Royce

Vorige week sloeg BYD een slecht figuur na de crash van zijn Yangwang U9 Xtreme tijdens een poging om een snelheidsrecord te vestigen. Enkele dagen later kon de Chinese groep alsnog triomferen door het felbegeerde record te verpulveren: de U9 Xtreme werd op de Sheikh Khalifa Bin Zayed International Road (E11), in de regio Al Dhafra in Abu Dhabi, geflitst tegen 503,17 km/u.Deze elektrische hypercar met meer dan 3.000 pk vestigde daarmee twee nieuwe Guinness-wereldrecords: de hoogste snelheid ooit bereikt door een productiewagen tijdens een test in één rijrichting en de hoogste snelheid ooit bereikt door een elektrische productiewagen onder dezelfde omstandigheden.De elektrische Rolls-Royce uit ChinaNa zijn snelheidsrecord ging de BYD-groep op zijn elan verder in Abu Dhabi, waar hij zijn meest prestigieuze model tot nu toe onthulde, opnieuw van het merk Yangwang: de Altior. Deze limousine mikt duidelijk op de Rolls-Royce Ghost en Phantom, maar dan met een volledig elektrische aandrijving.In het Latijn betekent Altior ‘hoger’, een verwijzing naar de ambitie van het Chinese merk om luxe en technologie naar het hoogste niveau te tillen, met ook een vleugje Chinese traditie. Dit monument op wielen werd in drie jaar ontwikkeld, is 5,60 m lang en haalt zonder schroom inspiratie bij Rolls-Royce. Dat zie je zowel aan zijn uiterlijk als aan bepaalde details, zoals de achterdeuren die in tegengestelde richting openen, de zogenaamde suicide doors, en waarin op maat gemaakte paraplu’s verwerkt zijn.First ClassIn het interieur maken de materialen indruk: denk aan ventilatieroosters in met de hand gepolijste gele Hetian-jade, volnerf semi-anilineleder, vloermatten van zuivere wol, afwerking in natuurlijk hout en bekleding met traditioneel borduurwerk uit Suzhou, uitgevoerd met zijden draad.De twee achterpassagiers nemen plaats in individuele zetels, geĂŻnspireerd op de First Class-zetels van vliegtuigen, met tal van verstelmogelijkheden en een massagefunctie. Hun oren worden verwend door het Dynaudio Platinum Evidence-geluidssysteem met 39 luidsprekers. Bovendien zakt er elektrisch een scherm van 21,4 duim uit het dak, waarmee de ruimte verandert in een bioscoopzaal of een plek voor videoconferenties. Een koelkast houdt intussen de drankjes fris.Vier elektromotoren en amfibiemodusTechnisch heeft de Altior nog niet al zijn geheimen prijsgegeven, maar we weten al dat hij aangedreven wordt door vier elektromotoren (één per wiel). Daarnaast krijgt hij een functie waarmee hij bijna ter plaatse kan draaien en een systeem waarmee hij in noodgevallen kan blijven drijven als hij per ongeluk in het water terechtkomt. Yangwang kondigt ook een actieve koetswerkcontrole aan voor een vorstelijk rijcomfort, samen met bijzonder geavanceerde rijhulpsystemen.De tweede generatie Blade Battery van BYD zou niet alleen bliksemsnel kunnen opladen, maar ook een rijbereik van meer dan 1.000 km bieden (volgens de Chinese CLTC-cyclus, die minder realistisch is dan onze WLTP-cyclus). De prijs van dit toppunt van Chinese luxe is nog niet bekend. Evenmin weten we of de Altior in Europa verkocht zal worden. Maar dit model is in elk geval een indrukwekkend visitekaartje waarmee China aan de hele wereld duidelijk maakt dat het ook op het vlak van prestigieuze auto’s een speler is om rekening mee te houden


door Olivier Maloteaux
© Gocar

Oldtimer van de week: Triumph TR2, van ‘dodelijke val’ tot snelheidsrecord van 200 km/u op Belgische autosnelweg

Vlak na de oorlog luidt het ordewoord in Groot-BrittanniĂ«: exporteren. Om de economie weer op gang te trekken, heeft het land dollars nodig. En toevallig vallen alle puzzelstukjes op hun plaats om de Amerikanen te verleiden: heel wat soldaten die na het herstel van de vrede naar huis terugkeren, snakken naar adrenaline
 Precies dat gevoel weten de eenvoudige Britse roadsters zo goed op te wekken. MG en Jaguar scoren al volop aan de andere kant van de Atlantische Oceaan, dus werkt de groep Standard-Triumph aan een antwoord.De eerste poging, het prototype 20TS dat in oktober 1952 op Earls Court wordt voorgesteld, is eerlijk gezegd eerder knutselwerk. De baas, Sir John Black, laat de auto testen door Ken Richardson, een voormalige testrijder van BRM. Die neemt geen blad voor de mond en noemt het een ‘dodelijke val’.Enkele maanden later, in maart 1953, verschijnt de grondig herwerkte TR2 op het Autosalon van GenĂšve. Onder de motorkap ligt een viercilinder van 2 liter, rechtstreeks afkomstig uit de Standard Vanguard, maar onder meer dankzij twee SU-carburateurs opgevoerd tot 90 pk.Jabbeke, de terugkeerVier jaar na de Jaguar XK120 is de autosnelweg Brussel-Oostende opnieuw het toneel van een snelheidsrecord. Geprikkeld door de 120 mph (bijna 200 km/u) van een Sunbeam-Talbot Alpine kiest Sir John Black Jabbeke als locatie voor zijn recordpoging op 20 mei 1953. Richardson voorziet de auto van een gestroomlijnd koetswerk, verwijdert de zetel en neemt plaats op een kussen, achter een piepklein windscherm zoals in een vliegtuig. Na een eerste moeizame passage op drie cilinders legt de TR2 de vliegende mijl af tegen 124,889 mph, of ongeveer 201 km/u. Daarmee is het sportieve verhaal van het model nog lang niet afgelopen: om zijn reputatie kracht bij te zetten, verschijnt de auto ook aan de start van de Mille Miglia, de 24 Uren van Le Mans en tal van internationale rally’s.TR2 met een Luiks accentIn Nessonvaux, tussen Luik en Spa, schakelt de Belgische autobouwer ImpĂ©ria, die op dat moment in zwaar weer verkeert, over op de assemblage van zo’n 500 TR2’s die als bouwpakket geleverd worden. Maar de echte krachttoer van het Luikse bedrijf volgt in 1954, wanneer huisontwerper Franz Pardon op basis van de TR2 de CoupĂ© Francorchamps tekent. Op het menu: neerlaatbare zijruiten (in plaats van de rudimentaire losse zijschermen) en een dak met een paneel van plexiglas, waardoor het interieur bij de eerste zonnestraal in een broeikas verandert. De auto is bijzonder elegant, maar zijn afschrikwekkende prijs maakt hem tot een commerciĂ«le flop: er worden slechts 22 exemplaren verkocht.In 1955 volgt de TR3 de TR2 op, met enkele relatief kleine verbeteringen. De basis zit dan ook goed in elkaar: de techniek van de TR2 blijft, weliswaar grondig aangepast, zelfs behouden tot in de TR6, die pas in 1976 uit productie gaat.Achter het stuurVergeet de goede manieren van moderne auto’s maar helemaal. Een TR2 kraakt en rammelt, schudt je door elkaar, blaast de wind pal in je gezicht, trilt, laat de uitlaat diep grommen
 en dat is heerlijk. Ben je opgegroeid met de comfortabele SUV’s van vandaag, dan wordt het ongetwijfeld stevig wennen. Maar traag hoef je zeker niet te rijden: de tweeliter levert al vanaf de laagste toerentallen stevige hernemingen. Zoals bij alle auto’s uit die tijd moet je wel vooruitdenken, vooral bij het remmen.Goed om te weten vóór je kooptVan de 8.636 (of waren het er 8.628?) TR2’s die tot 1955 gebouwd werden, hebben de eerste 4.000 exemplaren lange deuren zonder zichtbare dorpels. Ze zijn lichter en daarom het populairst
 Al kunnen die deuren bij het openen wel tegen de stoeprand schuren. De optionele overdrive is op de autosnelweg een echte meerwaarde, omdat hij de mechaniek ontziet.Mechanisch is de TR2 robuust (zijn motor deed zelfs dienst in Ferguson-tractoren), maar hij is vooral gevoelig voor onervaren handen en slechte herstellingen. Bijna alle overgebleven exemplaren zijn immers al minstens één keer gerestaureerd. Neem dus een specialist mee. Gelukkig is er ook goed nieuws: onderdelen, vooral mechanische, zijn probleemloos te vinden en het onderhoud levert geen moeilijkheden op. Reken op meer dan 40.000 euro voor een bijzonder mooi exemplaar
 Al sta je als koper op de huidige markt wel in een sterke onderhandelingspositie.5 TR2’s te bewonderen in BrusselGoed om te weten: van 20 tot 22 november zijn op InterClassics Brussels in Paleis 9 (stand 09/9.319A) vijf TR2’s uit Frankrijk, BelgiĂ« en Nederland te bewonderen, waaronder de eerste TR2 die in Frankrijk werd ingevoerd, een CoupĂ© Francorchamps en een replica van de Speed Model die in Jabbeke het snelheidsrecord vestigde.Gaan we ervoor?Absoluut. Zijn geschiedenis, zijn schattige snoet, het feit dat je ermee aan de Mille Miglia mag deelnemen en vooral de unieke rijervaring maken hem bijzonder aantrekkelijk. Gaat het je vooral om dat laatste, dan biedt een TR3, die er bijna hetzelfde uitziet, nagenoeg dezelfde rijervaring (met schijfremmen op de meeste exemplaren), maar voor minder geld.Vind je volgende oldtimer op Autoclassic.beEen vraag over oldtimers? Neem contact op met BEHVA

door François Piette
© Gocar

Waarom wil Mercedes verschillende batterijchemieën mengen in één pack? 

Batterijen ontwikkelen en bouwen is een Chinese aangelegenheid. Nu nog meer dan vroeger, want uit de jongste cijfers blijkt dat CATL en BYD, de nummer één en twee van de industrie, samen bijna 55% van de wereldmarkt in handen hebben gekregen. Net als in Europa moeten stilaan ook de Koreaanse spelers (LGES, Samsung SDI
) toekijken hoe de Chinese fabrikanten hen hoe langer hoe meer de kaas van het brood roven.Volledig ander bouwmechanismeMaar toch blijven de westerse merken niet bij de pakken zitten. Getuige Mercedes dat onder de noemer ‘Power Converter’ een update heeft gegeven van zijn batterij van de toekomst. Een van de belangwekkendste innovaties is dat deze verschillende chemieĂ«n door elkaar kan gebruiken. Waar we nu dus - wellicht niet vaak bewust - kiezen voor LFP (lithiumijzerfosfaat), NMC (nikkel-mangaan-kobalt) of straks vastestof, kan het pack van Mercedes verschillende in één behuizing benutten.Mercedes heeft daarvoor het klassieke bouwmechanisme van een batterij gesloopt. De cellen in een pack zijn normaliter in serie geschakeld. Vergelijk het met een zaklamp waarin de batterijen achter elkaar liggen. Dat werkt goed, maar alleen als alle cellen zich identiek gedragen. LFP- en NMC-cellen doen dat niet: ze werken op een andere spanning (ongeveer 3,2 tegenover 3,7 volt per cel) en deze daalt ook anders tijdens het ontladen. Zet je ze samen in één serieschakeling, dan zou er een onbalans ontstaan. En het zijn de afwijkende cellen die - net zoals de zwakste schakel van een ketting - bepalen wat het hele pakket kan.De Duitsers pakken het daarom fundamenteel anders aan. De cellen worden parallel geschakeld via programmeerbare micro-omvormers. Die kleine modules, ongeveer zo groot als twee kauwgomstrips naast elkaar, sturen de energiestroom per cel. Daardoor maakt het voor de rest van de auto niet meer uit welke cel er precies achter een andere zit. Het opent de deur naar hybride batterijen, met samenstellingen van verschillende chemiĂ«n. Voor AMG?Zo kun je het beste van twee werelden maken. De duurzaamheid en lage kost van LFP gekoppeld aan de hoge energiedichtheid van NMC, bijvoorbeeld. Voor een AMG kan dat een interessante piste zijn die een paar compromissen weggomt. Bij een tussensprint of snelladen spreekt de software de cellen aan die hoge vermogens (NMC) goed verdragen, bij rustig rijden de duurzame cellen (LFP). Maar ook de combinatie met vastestof kan deuren openen. Om de hoge kost daarvan te dempen, kan een vermenging met goedkopere NMC-cellen een interessanter beginpunt zijn om zo sneller op te schalen.De parallelle aanpak van de cellen heeft verder nog een positief effect op het behoud van de spanning. Is de 800-voltspanning van een normaal, in serie geschakeld pack nooit een constante piek - want onderhevig aan de lading, de ouderdom en de staat van de cellen -, dan is die in het geval van de Power Converter altijd gegarandeerd. Idem voor de prestaties tijdens het snelladen dus. Mercedes zegt zelfs dat het de spanning vrij kan instellen en op afstand via over-the-air updates kan wijzigen. De klant zou kunnen kiezen of hij 400 of 800 volt wil, wat van tel kan zijn voor het type snelladers dat zich bij hem in de buurt bevindt. Nog geen productiedatumTen slotte heeft de batterij van Mercedes ook geen omvormer meer om wisselstroom (van het net) over te zetten naar gelijkstroom (voor de cellen), omdat het systeem beide aankan. Dat bespaart ook op de kosten en het gewicht. Maar of het allemaal echt goedkoper wordt, valt nog te bezien. Er komt bij deze parallelschakeling ook extra elektronica kijken, die op zijn beurt plaats en kosten meebrengt.Voor een autobouwer als Mercedes zelf speelt nog iets anders: flexibiliteit. Wie niet vastzit aan één chemie, kan beter inspelen op grondstofprijzen en beschikbaarheid. Ook cellen die minder goed op elkaar afgestemd zijn of al een eerste leven achter de rug hebben, passen makkelijker in dit pakket. Voorlopig is de Power Converter een onderzoeksproject zonder productiedatum, maar Mercedes heeft wel al werkende prototypes getoond tijdens demonstraties. In ieder geval is het weinig waarschijnlijk dat het ecosysteem van een batterij de komende tien jaar onveranderd zal blijven. Dat er ook een westers automerk aan de kar trekt, is alvast goed nieuws. Maar alleen staat Mercedes niet, want CATL broedt op iets gelijkaardigs.

door Piet Andries
© Gocar

Deze nieuwe flitspaal flitst zonder dat je het merkt: waar staat hij?

Belgische automobilisten zijn meer dan welke andere Europese bestuurders ook vertrouwd met flitspalen. Met bijna 4.650 vaste flitstoestellen verspreid over een grondgebied van amper 30.500 kmÂČ heeft ons land de hoogste flitspalendichtheid ter wereld, ver voor Groot-BrittanniĂ« en ItaliĂ«.Maar blijkbaar volstaat die hoge dichtheid niet, want de overheid blijft nieuwe flitspalen plaatsen, soms tegen beter weten in. Dat geldt vooral in Vlaanderen, waar sommige gemeenten flitspalen maar al te graag gebruiken om hun gemeentekas te spijzen. Bovendien zijn automatische snelheidscontroles ook geen wondermiddel tegen verkeersongevallen.KennedytunnelIn de buurt van de Kennedytunnel in Antwerpen is onlangs een nieuwe flitspaal geĂŻnstalleerd. Dagelijks passeren hier zo'n 150.000 voertuigen en de locatie blijft een gevaarlijk verkeerspunt, ook al staan er al flitspalen.De nieuwe NK7 werkt met infraroodlicht, waardoor de opname zowel overdag als 's nachts onzichtbaar blijft. Dat is een groot verschil met oudere vaste flitspalen, die gebruikmaken van inductielussen in het asfalt om de snelheid van voorbijrijdende voertuigen te meten. Bij elke heraanleg van het wegdek moesten die lussen opnieuw worden aangebracht, met de nodige kosten tot gevolg. Het nieuwe toestel controleert alle rijstroken tegelijk, waardoor er ook minder flitspalen nodig zijn. De Vlaamse wegbeheerder ziet daarin twee voordelen: minder onderhoud en een groter bereik.Al langer in gebruikHet gaat om een RadarCam NK7, geproduceerd door het Australische Redflex en in BelgiĂ« verdeeld door Securoad, een bedrijf uit het West-Vlaamse Deerlijk. De NK7 bevat twee radars in één behuizing: de eerste meet de snelheid, terwijl de tweede de meting bevestigt en de voertuigen volgt. Het systeem kan gelijktijdig tot zes voertuigen detecteren, in beide rijrichtingen. Het toestel kan via 4G of wifi worden aangestuurd.En na Antwerpen?In Vlaanderen is deze infraroodtechnologie allesbehalve experimenteel. Op de gewestwegen staan al ongeveer 105 toestellen van hetzelfde type en tientallen andere zijn actief op gemeentewegen. Het verschil zit hem in de locatie, want volgens het Agentschap Wegen en Verkeer (AWV) is dit de eerste keer dat zo'n flitspaal op de Antwerpse Ring wordt geplaatst.Ook in WalloniĂ« en Brussel wordt de NK7 al gebruikt door politiezones in Henegouwen, de provincie Namen en Brussel, maar uitsluitend als mobiele of semivaste flitser. Toch plant het AWV voorlopig geen bijkomende installaties op snelwegen, omdat Vlaanderen daar vooral inzet op trajectcontroles. De vaste NK7 blijft voorlopig dus een gericht controlemiddel voor gevaarlijke verkeerspunten. Maar ook dat kan ooit veranderen...

door David Leclercq
© Gocar

Elektrische bedrijfswagens: verliezen werknemers geld door thuis te laden?

De elektriciteit voor het thuisladen van een bedrijfswagen terugbetalen lijkt vanzelfsprekend. Maar achter dat eenvoudige principe schuilt een hele administratieve rompslomp. Om werknemers correct te vergoeden, moet de werkgever hun facturen verzamelen, hun energiecontracten controleren en rekening houden met de regio waar ze wonen en de uren waarop ze laden. Al die controles en berekeningen kosten uiteraard tijd en geld.Daarom werken bedrijven liever met een forfait per kWh, wat sinds januari 2025 ook toegestaan is. Dat bedrag wordt elk kwartaal en per gewest vastgelegd op basis van de prijzen die de CREG, de federale energieregulator, berekent. Volgens de RSZ rijden er in BelgiĂ« meer dan 234.000 elektrische bedrijfswagens rond. Logisch dus dat werkgevers hun administratieve kosten proberen te beperken VertragingDe FOD FinanciĂ«n past de bedragen elk kwartaal aan en publiceert voor elk gewest een nieuw tarief. Om dat te berekenen, neemt de CREG de gemiddelde elektriciteitsprijs over drie maanden, met een vertraging van twee maanden. In september kreeg een werknemer dus een vergoeding op basis van elektriciteitsprijzen die al van februari dateerden. Wanneer de elektriciteitsprijzen snel stijgen, wordt het verschil natuurlijk alleen maar groter.In oktober lag de gemiddelde elektriciteitsprijs voor een gezin met een elektrische auto in Brussel volgens de CREG op 45,11 cent/kWh, terwijl het forfait maar 36,88 cent bedroeg. Bij een laadbeurt van 60 kWh loopt het verschil op tot 4,94 euro, die de Brusselse werknemer zelf moet betalen. Dat berekenden onze collega’s van L’Echo. In WalloniĂ« zou het verlies 4,32 euro per laadbeurt bedragen. In Vlaanderen ligt de elektriciteitsprijs voor gezinnen lager, maar ook het forfait is er kleiner (32,25 cent/kWh). Het verschil blijft dus vergelijkbaar: volgens de berekeningen van De Tijd gaat het om 4,04 euro per laadbeurt van 60 kWh.Scheef evenwichtTussen april en september 2025 lag het forfait hoger dan de werkelijke elektriciteitsprijs. De werknemer deed er dus zijn voordeel mee. Maar sindsdien is de situatie omgekeerd. Over de volledige periode van april 2025 tot oktober 2026 blijft de balans gemiddeld negatief, met een verlies van ongeveer 0,70 cent per kWh (dus minder dan één cent).Niet iedereen verliest evenveel. Het forfait is voor alle werknemers binnen hetzelfde gewest identiek, maar de werkelijke elektriciteitsprijs hangt af van hun persoonlijke energiecontract. Wie vóór de prijsstijging een voordelig vast tarief afsloot, kan nog altijd goed uitkomen en zelfs winst maken. Vooral werknemers met een variabel contract dat de marktprijzen volgt, zijn de dupe. In Vlaanderen hebben ongeveer zes op de tien gezinnen zo’n contract.En daar stopt het niet. In het eerste kwartaal van 2027 stijgt het forfait in de drie gewesten met ongeveer 12%. In Brussel gaat het van 36,88 naar 41,36 cent per kWh, in WalloniĂ« van 37,79 naar 41,88 cent en in Vlaanderen van 32,25 naar 36,16 cent. Het probleem? In oktober bedroegen de werkelijke elektriciteitsprijzen al 45,11 cent in Brussel, 44,99 cent in WalloniĂ« en 38,99 cent in Vlaanderen. Zelfs na de aanpassing blijft het forfait in alle gewesten onder de werkelijke kostprijs. Bij een volledige laadbeurt van 60 kWh bedraagt het verlies dus nog altijd 2,25 euro in Brussel, 1,87 euro in WalloniĂ« en 1,70 euro in Vlaanderen.Werknemers reagerenWanneer werknemers merken dat thuisladen hen geld kost, reageren ze voorspelbaar: ze gaan laden aan een publieke laadpaal, waar de werkgever rechtstreeks betaalt via de laadpas. Volgens De Tijd laadt een op de vier werknemers met een elektrische bedrijfswagen trouwens zelden thuis. Dat lijkt een aantrekkelijke oplossing, maar aan een publieke laadpaal kost een kWh gemiddeld 55 cent, tegenover ongeveer 32 cent thuis. Volgens Blossom, de dochteronderneming van Telenet die gespecialiseerd is in laden, zou die verschuiving Belgische bedrijven jaarlijks meer dan 100 miljoen euro kosten. De meerkosten kunnen oplopen tot 480 euro per auto per jaar.Werknemers met zonnepanelen komen er daarentegen beter vanaf. Ze wekken een deel van hun elektriciteit zelf op met zonnepanelen, maar krijgen toch hetzelfde forfait terugbetaald als andere werknemers. De fiscus en de RSZ zijn zich daarvan bewust, maar kiezen ervoor een oogje dicht te knijpen om het systeem eenvoudig te houden. Alles controleren is simpelweg onbegonnen werk.

door David Leclercq
© Gocar

Belcar 2026: Team Longin by MSTC mikt op laatste hoogtepunt in Zolder

Dit seizoen sloegen het MSTC team van Jan Wouters en Team Longin van Belcar-icoon Bert Longin de handen in elkaar om met de Mazda MX-5 Gocar aan te treden in de nationale uithoudingsraces. Met het nodige succes, want in de Belcar Endurance werden verschillende podiumplaatsen behaald, alsook de derde plaats in de eindstand van de Club Challenge.Een domper onderwegDie mooie dynamiek kreeg echter een domper tijdens de 24 Uur van Zolder. Na een vroege aanrijding in de race moest de wagen voortijdig opgeven, waardoor verschillende rijders geen meter in de koers hebben gereden. Onder hen Niels Albert, die nochtans erg gebrand was om zijn rentree te maken op de nationale autosportscene na een lange afwezigheid.Een trio compleetDit gemiste rendez-vous krijgt zaterdag een vervolg, tijdens de Race Promotion Night. “Dat was een domper op de pret die er ook toe leidde dat verschillende van onze rijders geen meter in de koers hebben gereden. Zo ook Niels Albert die nochtans erg gebrand was om zijn rentree te maken op de nationale autosportscene. Vandaar dat hij er opnieuw bij is om samen met mij en Alain De Jong het seizoen in schoonheid af te sluiten tijdens de Race Promotion Night”, licht Bert Longin de line-up van Team Longin by MSTC toe.Doel klasse 1De ambitie blijft intact voor deze laatste manche, want de Mazda MX-5 won vorig jaar de klasseoverwinning, een prestatie die het team graag wil herhalen. “De Mazda MX-5 NC kreeg weer een update en moet instaat zijn het tempo in de klasse 1 aan te geven met onze piloten. Een race over zes uur is opnieuw echt endurance, waarin foutloos rijden en een uitgekiende pitstopstrategie cruciaal zijn. We hopen het seizoen weer met een mooie beker af te sluiten”, blikt Jan Wouters vooruit op de race.

door David Leclercq
© Gocar

Kia Seltos (2026): zoveel kost de opvolger van de Niro

De Kia Niro gaat met pensioen en maakt plaats voor de Seltos. Qua design neemt de nieuwkomer de hoekige lijnen en robuuste uitstraling van de recentste elektrische Kia-modellen over. Hij lijkt dan ook sterk op zijn broer, de EV5. De Seltos is echter bijna 20 cm korter (4,43 m) en heeft dus ongeveer dezelfde afmetingen als de huidige Niro, waarvan hij trouwens ook de technische basis overneemt (K3-platform). Het kleurenpalet telt maximaal tien tinten, waaronder drie nieuwe kleuren die speciaal voor Europa ontwikkeld werden: Tan Beige, Denim Blue en Pale Grey.Drie schermen en grote kofferHet interieur oogt modern en strak, met het brede digitale paneel dat we kennen van de recentste modellen van het merk. Dat omvat drie schermen: een instrumentenpaneel van 12,3 duim achter het stuur, een kleiner scherm van 5,3 duim voor de bediening van de airco en een centraal scherm van 12,3 duim.Achterin is er een verstelbare rugleuning en zorgt het panoramische glazen dak, dat ook geopend kan worden, voor extra lichtinval. Ook de koffer verdient een pluim: met de achterbank rechtop biedt hij 536 liter laadruimte en de koffervloer is verstelbaar op twee niveaus.Alleen als zelfopladende hybrideBij ons is de Seltos alleen verkrijgbaar als zelfopladende hybride. Hij combineert een 1.6 GDi-benzinemotor met vier cilinders en een elektromotor, goed voor een gecombineerd vermogen van 154 pk met voorwielaandrijving of 178 pk met vierwielaandrijving. In dat laatste geval drijft een tweede elektromotor de achterwielen aan. Je hoeft geen stekker aan te sluiten: de batterij laadt tijdens het rijden op via de benzinemotor of door energie terug te winnen bij het vertragen.De Seltos neemt het op tegen de Toyota Corolla Cross en is iets goedkoper. De prijzen beginnen bij 37.390 euro voor de Pure-uitvoering, die onder meer uitgerust is met 16-duims lichtmetalen velgen, sleutelloze toegang en startfunctie (smart key), automatische airco met twee klimaatzones, parkeersensoren voor- en achteraan, adaptieve cruisecontrol, een multimediasysteem met Apple CarPlay en Android Auto en verschillende rijhulpsystemen.De versie met vierwielaandrijving is een stuk duurder (vanaf 44.390 euro), onder meer omdat hij alleen verkrijgbaar is in de hogere uitrustingsniveaus (vanaf GT-Line).

door Olivier Maloteaux
© Gocar

Plug-inhybrides: gaat Europa brandstoftank van 15 liter verplichten?

Al enkele weken gonst het op sociale media en op het internet over een 'tankdieet uit Brussel’. Het idee bestaat erin dat plug-inhybrides verplicht zouden worden uitgerust met een minitank die niet meer dan 15 liter kan bevatten. Dat zou de bestuurder verplichten om geregeld te laden. Zo niet heeft de eigenaar vaker een tankpistool dan z’n stuurvelg vast.De redenen voor zo’n technische strop zijn al tot in den treure gedocumenteerd. Tijdens het werkelijke gebruik jagen stekkerhybrides veel meer brandstof - en dus CO2 - door de uitlaatpijp dan hun officiĂ«le cijfers opgeven. Eens de batterij leeg, wordt hun verbruik zelfs erger dan een vergelijkbaar model met enkel een verbrandingsmotor omdat het extra gewicht energievretende ballast wordt. Enorme kloofEuropa paste daarom de homologatieregels aan onder Euro6e-bis en verstrengde de procedure. In de berekeningsformule werd de utility factor - het deel dat een plug-in elektrisch rijdt tijdens de officiĂ«le verbruikstest - verlaagd. De fabrikanten antwoordden daarop met batterijen die uitgroeiden tot formaten vergelijkbaar met volwaardige elektrische stadsauto’s. Of er een kentering is, weten we nog niet. Wel dat het erger werd vlak voor de invoering van de nieuwe homologatieregels. In 2024 stootten plug-ins zes keer zo veel uit dan de officiĂ«le cijfers (24 g/km CO2 op papier tegenover 145 g/km CO2 in dagdagelijkse omstandigheden), terwijl dat in 2023 nog vijf keer zoveel was. In beide gevallen is de kloof enorm. Tegenover een gewone benzine- of dieselwagen scoren plug-ins in het echt amper 14 procent beter, terwijl de officiĂ«le waarden een winst van 83 procent beloven.Het was Transport & Environment die deze cijfers naar buiten bracht. Meteen een reden voor de lobbyorganisatie om ook een ouder plan nog eens terug op te rakelen: rust auto’s met een plug-inhybride aandrijving uit met een minibenzinetank (15 liter), weliswaar onder voorwaarden. De gemiddelde plug-in heeft volgens T&E een tank van 51 liter, goed voor zo'n 730 kilometer in de WLTP-cyclus. Met 15 liter en een realistisch verbruik van 6,7 l/100 km zakt dat naar ongeveer 220 kilometer. Grote tank? Geen steunWie nooit laadt, zou zo'n 57 keer per jaar, grofweg één keer per week, moeten tanken in plaats van 17 keer. Belangrijk detail: T&E wil dat criterium vooral koppelen aan fiscale voordelen en premies, niet aan een algemeen verbod. Wie een plug-in met een grote tank wil kopen, zou dat blijven kunnen, maar zonder steun van de overheid. T&E koppelde het voorstel verder aan nog drie extra regels: een elektromotor die minstens drie keer zo krachtig is als de verbrandingsmotor, minstens 200 kilometer reĂ«el elektrisch rijbereik en een DC-lader van minstens 100 kW.  Volgens Duitse media werd het plan deze keer opgepikt door beleidsmakers en zou het op de onderhandelingstafel van de EU beland zijn. Dit is trouwens niet de eerste tegenmaatregel die wordt geopperd. Een topmanager van BMW stelde al voor om laadverzuim te bestraffen met een lager vermogensplafond, iets wat met de flexibiliteit van software en de rekenkracht van motorchips tegenwoordig een eitje is.Plug-in blijft inVoorstellen genoeg, dus, maar is Europa het ook echt iets van plan? De Europese Commissie bevestigt van niet. Tegenover Duitse media liet Ana Crespo Parrondo, woordvoerster voor klimaat, weten dat er geen concreet voorstel werd ingediend om de tankinhoud te regelen. En evenmin zinnens is om dat te doen. Opgemerkt werd het idee van T&E wel, maar intern wordt er weinig belang aan gehecht.Het is zelfs eerder zo dat Europa de plug-inhybride nog wat respijt wil geven, in lijn met de bijna goedgekeurde versoepeling van de CO2-grens voor 2035 op 87,5 procent in plaats van de oorspronkelijke 100 procent. De commissies in het Europese Parlement steunen met grote meerderheid een bevriezing tot eind 2029 van de bovenvermelde rekenformule waarmee de officiĂ«le CO2-uitstoot van in de EU gebouwde plug-ins wordt bepaald. Pas vanaf 2030 zou die jaarlijks worden bijgesteld met praktijkgegevens. Voorlopig wordt het gesternte dus niet ongunstiger voor stekkerhybrides. Want lijken ze in BelgiĂ« een gedane zaak, dan loopt het op de Europese markt nog altijd storm. Hun aandeel steeg zelfs met 24,8% tijdens de eerste helft van dit jaar. 

door Piet Andries
© Gocar

Hyundai patenteert velgen met variabele geometrie: aerodynamische revolutie of nodeloos ingewikkeld?

Velgen maken integraal deel uit van het design van onze auto’s. Enkele jaren geleden zagen we vooral graag open velgen, zeker bij sportwagens. Maar dat ontwerp had een nadeel: het veroorzaakte turbulentie die de aerodynamica verslechterde. Sinds de komst van de elektrische auto ontwerpen constructeurs meer gesloten velgen, precies om die turbulentie te verminderen en enkele kostbare kilometers rijbereik te winnen. Alleen is er een probleem: dat gaat ten koste van de koeling van de remmen.Waarom niet beide combineren? Dat is ongeveer het idee achter het patent dat Hyundai en Kia in de Verenigde Staten hebben ingediend (US 12 779 902 B2). Het gaat om een velg die tijdens het rijden tussen beide configuraties kan wisselen. Verschillende waarnemers die het systeem onder de loep namen, beschouwen het idee als haalbaar. Maar mogen we echt geloven in deze velgen met variabele geometrie? Heel wat patenten verdwijnen uiteindelijk gewoon in de schuif.Een mechanische irisHoe werkt deze velg met variabele geometrie precies? Het systeem verandert niets aan de dragende spaken, die op hun plaats blijven. Het gebeurt allemaal daarachter, waar een systeem met een draaibare centrale ring en verschillende lamellen gemonteerd is. Wanneer de ring in één richting draait, sluiten de lamellen de openingen tussen de spaken af en veranderen ze de velg in een bijna volledig gesloten schijf. Draait de ring in de andere richting, dan verdwijnen de lamellen opnieuw achter de spaken en kan de lucht weer naar de remmen stromen.Om het systeem aan te sturen, voorziet het patent verschillende mogelijkheden: een elektromotor, een hydraulische of pneumatische actuator en zelfs een legering met vormgeheugen die samentrekt onder invloed van een elektrische impuls. Een kleine regeleenheid in het wiel stuurt alles aan.25% van het probleemIn de autowereld zijn de wielen en wielkasten bij snelwegsnelheden op zichzelf verantwoordelijk voor ongeveer 25% van de totale luchtweerstand van een personenwagen. Dat cijfer heeft niets te maken met de rolweerstand van de banden, die ontstaat door mechanische wrijving. Het gaat hier wel degelijk om de turbulentie die ontstaat door de draaiende spaken en de wisselwerking tussen de lucht en de wielkasten. Bij een elektrische auto, waar elk puntje van de luchtweerstandscoĂ«fficiĂ«nt (Cx) telt, kan het patent van Hyundai en Kia dus rechtstreeks extra kilometers rijbereik opleveren.Maar wat mogen we van dit patent verwachten op het vlak van efficiĂ«ntie en winst? De constructeur zegt daar voorlopig niets over en vermeldt evenmin vanaf welke snelheid de lamellen zouden sluiten. Toch kunnen we een inschatting maken op basis van een SAE-studie van Chalmers en Volvo. Daarin werd in een windtunnel een daling van de Cx-waarde met 0,022 gemeten tussen open velgen en velgen met een maximale afdekking. Dat komt overeen met een vermindering van de totale luchtweerstand met 7 tot 9% bij een auto met een Cx-waarde tussen 0,25 en 0,30. Of de winst in de praktijk groter of kleiner zal zijn, moeten we nog afwachten. Tenminste, als het project ooit werkelijkheid wordt, want Hyundai heeft nog geen planning bekendgemaakt voor een eventuele serieproductie.Haalbaar?Op papier klinkt dit patent aantrekkelijk. Het biedt een interessante mogelijkheid om het verbruik van elektrische auto’s verder te verlagen en zo hun rijbereik te vergroten. Maar de praktijk zal moeten uitwijzen of het systeem ook echt werkt. Wat we immers gemakkelijk vergeten, is dat velgen tot de kwetsbaarste onderdelen van een auto behoren. Een stoeprand of een put in het wegdek kan al aanzienlijke schade veroorzaken. Met een elektronische module en een bedieningsmechanisme die in het wiel geĂŻntegreerd zijn, valt te verwachten dat de rekening veel hoger uitvalt dan bij de vervanging van een gewone aluminium velg. En uiteindelijk betaalt de automobilist daarvoor de prijs, want die meerkosten zullen onvermijdelijk doorwegen op de verzekeringspremies. Verzekeraars stemmen hun tarieven immers systematisch af op de werkelijke kostprijs van vervangingsonderdelen.Vergeet ook niet dat Hyundai en Kia niet als enigen aan dit soort technologie werken. De groep diende in 2024 al een patent in voor een ander type aanpasbaar wiel, maar dat project kwam niet van de grond. Ook Rivian onderzoekt een vergelijkbaar compromis, maar kiest voor een eenvoudiger aanpak: draaibare wieldoppen die door een mechanische veer worden bediend. Er tekenen zich dus twee benaderingen af: aerodynamische optimalisatie met mechanische systemen en optimalisatie met actieve systemen (Active Air Skirt onder de bumper, beweegbare luchtkleppen en aangestuurde luchtgeleiders). Hyundai en Kia hebben voor de tweede aanpak gekozen.  

door David Leclercq
© Gocar

Kunnen e-fuels de verbrandingsmotor nog redden?

De Europese Unie had gepland om de verkoop van nieuwe auto’s met een verbrandingsmotor vanaf 2035 stop te zetten. Maar die doelstelling blijkt uiteindelijk niet haalbaar. Niet alleen vinden de constructeurs de termijn te kort, ook de samenleving schakelt trager dan verwacht over op elektrische auto’s. Bovendien blijven elektrische wagens voor veel gezinnen gewoon te duur.Daarom heeft Europa zijn visie geleidelijk bijgesteld. Op 4 november stemden verschillende commissies van het Europees Parlement voor nieuwe versoepelingen, waaronder de oprichting van een nieuwe voertuigcategorie. Het gaat om VEEF-voertuigen: auto’s met een verbrandingsmotor die als uitstootvrij worden beschouwd, op voorwaarde dat ze uitsluitend op zogenaamde ‘toegelaten’ brandstoffen rijden. Dat zijn synthetische e-fuels, geproduceerd met groene elektriciteit en opgevangen CO₂, en geavanceerde biobrandstoffen, gemaakt van afval zoals gebruikte frituurolie of landbouwresten.Twee productiemethoden, één doelDe Europese richtlijn over hernieuwbare energie erkent twee soorten brandstoffen die in aanmerking komen voor VEEF-voertuigen. De eerste zijn e-fuels of synthetische brandstoffen, die met groene elektriciteit geproduceerd worden. De tweede zijn geavanceerde biobrandstoffen, die uit afval gemaakt worden. De productieprocessen verschillen volledig, maar het resultaat is hetzelfde: een brandstof die geschikt is voor een klassieke verbrandingsmotor.De productie is bijzonder specifiek en veel ingewikkelder dan je zou denken. Eerst wordt hernieuwbare elektriciteit opgewekt met zonnepanelen of windturbines. Die elektriciteit wordt vervolgens gebruikt om via elektrolyse watermoleculen te splitsen. Zo ontstaat groene waterstof, die daarna gecombineerd wordt met CO₂ dat afkomstig is van een industriĂ«le installatie of rechtstreeks uit de atmosfeer wordt gehaald. Vervolgens gaat alles in een reactor, waar de waterstof en CO₂ bij hoge temperatuur en onder hoge druk omgezet worden in vloeibare koolwaterstoffen. Het resultaat is een brandstof die chemisch identiek is aan benzine of diesel. TotalEnergies werkt aan deze productieprocessen vanuit zijn onderzoeks- en ontwikkelingscentrum in het Belgische Feluy.Geavanceerde biobrandstoffen worden op een andere manier geproduceerd. De grondstof is niet langer elektriciteit, maar afval: gebruikte frituurolie of landbouwresten. Via hydrogenering of fermentatie worden die omgezet in brandstoffen die zonder enige aanpassing geschikt zijn voor bestaande motoren. Het grote voordeel van beide soorten brandstoffen is uiteraard dat ze verdeeld kunnen worden via het bestaande netwerk van tankstations.Drie problemenWaarom schakelen we dan niet volledig over op synthetische brandstoffen of geavanceerde biobrandstoffen? In werkelijkheid zijn er drie obstakels die verhinderen dat e-fuels het experimentele stadium ontgroeien. Het eerste is de prijs. Volgens een studie van de universiteit La Sapienza uit 2025 kost de productie van één liter synthetische brandstof vandaag ongeveer 3 euro, drie tot tien keer zoveel als fossiele brandstof. In een analyse van januari 2025 voorspelt Frontier Economics dat de productiekosten van e-fuels op lange termijn kunnen dalen tot 1 Ă  1,63 euro per liter, inclusief transport naar Europa maar exclusief belastingen. Zelfs dan blijft dat twee tot drie keer duurder dan aardolie. Studies tonen aan dat synthetische brandstoffen wellicht pas vanaf 2050 evenveel zullen kosten als een liter benzine of diesel.Het tweede obstakel is het energierendement. Om e-fuels te produceren, moet elektriciteit eerst omgezet worden in waterstof en vervolgens in vloeibare brandstof. Bij elke stap gaat onvermijdelijk energie verloren. Volgens Transport & Environment (T&E) verbruikt een auto op e-fuels ongeveer vijf keer zoveel energie als een elektrische auto om dezelfde afstand af te leggen. Met andere woorden: we gebruiken elektriciteit om brandstof te maken, terwijl we die stroom ook rechtstreeks in een batterij hadden kunnen opslaan.Het derde probleem is minder zichtbaar en heeft te maken met de traceerbaarheid. Een e-fuel is chemisch niet te onderscheiden van een gewone fossiele brandstof. Hoe kun je dan garanderen dat een auto die als VEEF-voertuig gehomologeerd is, nooit op gewone benzine rijdt? Op dit moment bestaat er geen fraudebestendige sensor die dat kan controleren. Daardoor is het risico op fraude groot.Wanneer komen e-fuels er?Automobilisten die hopen binnenkort e-fuels te kunnen tanken, zullen nog geduld moeten hebben. Wereldwijd worden momenteel amper enkele duizenden liters per jaar geproduceerd. Dat is een druppel op een hete plaat tegenover de 1,2 miljard liter benzine en diesel die elke dag in Europa verbruikt worden. Bovendien kost de bouw van één fabriek voor e-fuels op industriĂ«le schaal minstens 500 miljoen euro. De sector beschikt ook nog niet over een toeleveringsketen voor groene waterstof die voldoende grote volumes kan leveren.Voor het huidige wagenpark is bijmenging (blending) de meest directe oplossing. De Europese richtlijn over hernieuwbare energie verplicht brandstofverdelers om een steeds groter aandeel hernieuwbare brandstoffen in hun brandstofmix op te nemen (13,9% in BelgiĂ« tegen 2030). Door enkele procenten e-fuels te mengen met gewone benzine of diesel, kan de CO₂-voetafdruk per liter brandstof al dalen. Maar om de verbrandingsmotor echt te redden, zal iemand bereid moeten zijn om drie keer zoveel te betalen voor een liter brandstof. Het is dan ook moeilijk om in deze nieuwe VEEF-categorie iets anders te zien dan een verbrandingsmotor voor de happy few.

door David Leclercq
© Gocar

Skoda Octavia (2026): een full hybrid die minder benzine verbruikt

Brandstof is duur, maar een elektrische auto ook. Tussen een auto met verbrandingsmotor en een volledig elektrische wagen bestaat nog een andere optie: de zelfopladende hybride (zonder stekker). Een technologie waarmee Toyota al jarenlang succes boekt. Nu waagt ook de Volkswagen-groep zich aan de full hybrid zonder stekker, met de Volkswagen Golf en T-Roc, maar voortaan ook met de gezinswagen Skoda Octavia, verkrijgbaar als berline en break (Combi).Hybride zonder stekkerDe Volkswagen-groep bood bij zijn verschillende merken al 48V-mildhybrides aan (die eventueel elektrisch kunnen rijden tijdens manoeuvres of bij zeer lage snelheden) en plug-inhybrides met een grote batterij, goed voor een elektrisch rijbereik van meer dan 100 km.Daar komen nu zelfopladende hybrides bij. De batterij die de elektromotor van stroom voorziet, kun je niet aan een stopcontact opladen. Ze laadt zichzelf op via de verbrandingsmotor en door energie terug te winnen tijdens het vertragen.De Hybrid-aandrijflijn van de Octavia combineert een 1.5 TSI-benzinemotor met twee elektromotoren. De kleinste dient vooral als generator en start ook de verbrandingsmotor. De krachtigere elektromotor drijft de voorwielen aan en wint energie terug tijdens het vertragen.De auto kan in volledig elektrische modus rijden (waarbij een reductietandwiel zorgt voor een schokvrije overbrenging van het vermogen), als seriehybride (waarbij de benzinemotor alleen als generator dient om de elektromotor van stroom te voorzien) of als parallelhybride (waarbij de elektromotor de benzinemotor ondersteunt om het vermogen te verhogen).2 tot 3 km elektrischDe elektromotoren krijgen hun stroom van een kleine lithium-ionbatterij van het NMC-type, met een brutocapaciteit van 1,6 kWh. Het laadniveau wordt automatisch tussen 40 en 90% gehouden. Met deze batterij zou je slechts 2 tot 3 km onafgebroken elektrisch kunnen rijden (tot ongeveer 60 km/u). Maar de batterij laadt heel snel weer op, waardoor de auto vaak elektrisch kan rijden. Dat drukt het benzineverbruik aanzienlijk.Vanaf 4,6 l/100 kmEr komen twee versies: de 1.5 TSI HEV met 136 pk (0 tot 100 km/u in 9,0 seconden) of 170 pk (0 tot 100 km/u in 8,0 seconden). Voor de berline kondigt de constructeur een officieel WLTP-verbruik aan vanaf 4,6 l/100 km. Dat is ongeveer evenveel als de 2.0 TDI en 0,3 l/100 km minder dan de Octavia 1.5 TSI mildhybrid met 115 pk. De hybride break verbruikt iets meer dan de berline: vanaf 4,9 l/100 km. Het gaat uiteraard om theoretische cijfers. In de praktijk mag je op iets meer rekenen
Minder kofferruimteDoordat de batterij onder de achterzetels zit, moest de benzinetank krimpen van 45 naar 40 liter. Erger nog, zeker gezien het gezinsgerichte karakter van deze Octavia: ook de koffer verliest flink wat volume. Bij de berline daalt de inhoud van 600 naar 460 liter met de achterbank rechtop. Bij de break zakt het koffervolume van 640 naar 485 liter
De nieuwe full hybrid met 136 pk kost bij een gelijkwaardige uitrusting ongeveer 2.790 euro meer dan de 48V-mildhybride met 115 pk. De prijs begint bij 42.990 euro voor de berline en 43.920 euro voor de break (Combi).

door Olivier Maloteaux
© Gocar

8 bijzondere auto’s met een stermotor

Wat is een stermotor eigenlijk?Zoals de naam al aangeeft, staan de cilinders hier opgesteld in de vorm van een ster. Bij een driecilinder lijkt de constructie dus sterk op de Mercedes-ster: drie armen met telkens een hoek van 120 graden ertussen en een krukas in het midden. De stermotor was vooral populair bij propellervliegtuigen dankzij zijn bijzondere vorm. Hij is kort en alle cilinders krijgen voldoende koeling, in tegenstelling tot een luchtgekoelde lijnmotor, waarbij de achterste cilinders minder goed gekoeld worden.Bij auto’s kun je je de beperkingen van zo’n motor voorstellen: hij is weliswaar kort, maar even hoog als breed. Zo’n mechanisch kunststuk onder een smalle motorkap krijgen, is niet eenvoudig
 Er bestaat trouwens nog een heerlijk knotsgekke variant: de rotatiemotor, waarbij het hele motorblok rond een vaste krukas draait.De pioniers, toen de auto zijn weg nog zochtBalzer (1894), de oudste van het SmithsonianIn zijn werkplaats in de Bronx bouwt Stephen Balzer in 1894 een vierwieler met achteraan een verticaal geplaatste, luchtgekoelde rotatiemotor met drie cilinders. Het voertuig is uiteraard experimenteel: de auto bestaat nog maar enkele jaren en ingenieurs zoeken nog volop naar de beste aanpak, waarbij ze allerlei mechanische oplossingen uitproberen. Als eerste benzineauto die in New York werd gebouwd, werd hij in 1899 door Stephen Balzer geschonken aan het Smithsonian Institution. Daarmee werd hij de eerste auto in de collectie. Hij bestaat nog altijd en wordt bewaard in het National Museum of American History.Adams-Farwell, de gekste van allemaal?In Dubuque, in de Amerikaanse staat Iowa, ontwerpt Fay Oliver Farwell een spectaculaire rotatiemotor met eerst drie en daarna vijf cilinders, bedoeld voor de achterkant van zijn auto’s. Even opfrissen: bij deze motor draait het volledige blok rond de vaste krukas. Waanzinnig
 Voor de koeling is de oplossing eenvoudig: de motor moet flink draaien, meneer de agent. Tot 1913 tekenen een vijftigtal klanten voor zo’n auto. Het enige bekende overgebleven exemplaar is een Series 6 uit 1906, die in 2011 op Pebble Beach in de prijzen viel.De roaring twenties, met al even gekke motorenTurbo (1921), de Zwitserse sterIn Oerlikon, bij ZĂŒrich, lanceert G.W. MĂŒller & Co in 1921 de Turbo, een roadster met een lange motorkap en een vijfcilinder stermotor van ongeveer 1,5 liter en 25 pk. In Zwitserland slaat hij niet aan, waarna de productie naar Duitsland verhuist en de motor groeit tot 1,9 liter en 32 pk. Het mag niet baten: kort daarna verdwijnt het merk
North-Lucas (1922), de boot op wielenDe Britse North-Lucas, genoemd naar zijn uitvinder en opdrachtgever, is een echte curiositeit. Zijn vijfcilinder stermotor ligt horizontaal achteraan. Maar dat is niet zijn enige bijzonderheid: de zelfdragende carrosserie, de onafhankelijke wielophanging op de vier wielen en het gestroomlijnde koetswerk maken hem in 1922 tot een revolutionaire, zelfs futuristische machine. Het enige exemplaar legt bijna 105.000 km af voordat het op de schroothoop belandt.Julian (1925), de McLaren F1 avant la lettreJulian Brown, een rijke erfgenaam uit Syracuse, stelt in 1925 een coupĂ© voor met een koetswerk van het prestigieuze Amerikaanse Fleetwood. Achteraan ligt een zescilinder stermotor van 60 pk, horizontaal geplaatst. De bestuurder zit centraal, tussen zijn passagiers, bijna zeven decennia vóór de McLaren F1. Dit is zonder twijfel een van de origineelste Amerikaanse auto’s. Het faillissement volgt razendsnel, maar het enige prototype bestaat nog altijd en staat in het National Automobile Museum in Reno, Nevada (Verenigde Staten).Grand Prix: de stermotor waagt zijn kans in de racerijMonaco-Trossi (1935), 16 cilinders en geen enkele raceDit is de spectaculairste! Deze Grand Prix-eenzitter uit 1935 lijkt verdacht veel op een vliegtuig zonder vleugels. Helemaal vooraan zit, hou je vast, een zestiencilinder tweetaktmotor in dubbele steropstelling met
 twee compressoren, goed voor 250 pk. Gek? Dat is nog niet alles, want hij heeft voorwielaandrijving. Deze creatie, gefinancierd door graaf Carlo Felice Trossi voor Augusto Monaco (vandaar de naam), blijkt dynamisch gezien toch een mislukking. Hoewel hij in 1935 op Monza bijna 240 km/u haalt, rust 75% van het gewicht op de voorkant, met hopeloos onderstuur als gevolg. Hij verschijnt uiteindelijk niet aan de start van de Grote Prijs van ItaliĂ« en is vandaag te bewonderen in het MAUTO, het automuseum van Turijn.Guidobaldi (1939), de ster die overhelt in de bochtenFrançois Guidobaldi uit Antibes, vroeger mecanicien van een Bugatti-coureur, ontwikkelt in 1939 een eenzitter die tijdens zijn leven onafgewerkt blijft: acht cilinders in steropstelling, een tweetaktmotor die plat ligt, twee Bugatti-compressoren, een officieel vermogen van 180 pk en een
 kantelend chassis dat in de bochten overhelt als een motorfiets. De ‘Guidomobile’ wordt in 2010 gerestaureerd en in 2019 te koop aangeboden.Na de oorlog: een stermotor voor het hele gezin?Opes Ninfea (1948), de waterlelie die Fiat wilde verslaanOp het Autosalon van Turijn in september 1948 onthult het kleine merk Opes de Ninfea, Italiaans voor ‘waterlelie’. Onder de motorkap van deze berline met Amerikaanse looks maar miniatuurafmetingen ligt een luchtgekoelde driecilinder stermotor van 24 pk die de voorwielen aandrijft. Het merk droomt van grootse dingen, maar uiteindelijk wordt het een flop: Opes wordt het jaar daarop ontbonden. Jammer, want deze auto had geen gebrek aan troeven of originaliteit.Radial Motion, de stermotor herrijst in AustraliĂ«Breed, hoog en lastig te koelen: de stervormige motorconstructie is dus niet gemaakt voor auto’s. Einde verhaal? Niet in Lonsdale, AustraliĂ«, waar Radial Motion sinds 2017 een driecilinder stermotor van 2 liter ontwikkelt. De geniale vondst is dat deze onwaarschijnlijke motor ongeveer evenveel plaats inneemt als de viercilinder boxermotor van een Kever. Je vindt hem dan ook onder de motorkap van een Porsche 356-restomod en in een Meyers Manx-buggy, toepasselijk Radial Manx genoemd, met ongeveer 130 pk. Is de ster dan toch nog niet uitgedoofd?Ontdek nog meer bijzondere motorconstructies op Autoclassic.be.Voor vragen over de wetgeving rond oldtimers kun je terecht bij BEHVA, dat waakt over het Belgische rijdende erfgoed.

door François Piette
© Gocar

Ook in de jaren 80 gaven Europese autobouwers overtollige productiecapaciteit aan Aziatische fabrikanten

Koop je vandaag een Leapmotor B10, een Chinese elektrische SUV, dan komt die niet uit de Volksrepubliek, maar uit Spanje. Partner Stellantis bouwt die daar in zijn fabriek in Zaragoza, naast de Opel Corsa, Peugeot 208 en Lancia Ypsilon.Leapmotor is niet de enige Chinese fabrikant die op die manier gebruikmaakt van overtollige productiecapaciteit van een grote Europese autobouwer. Ook Dongfeng, Chery, Geely en FAW doen dit, of hebben alleszins voornemens in die richting. Op korte termijn is dat voor alle partijen een win-winsituatie, want de Chinezen omzeilen zo de importheffingen van de Europese Unie op hun auto’s. De Europese fabrikanten vinden zo op hun beurt een invulling voor ongebruikte productiecapaciteit.Het is een exacte herhaling van wat in de jaren 80 gebeurde met de Japanse autobouwers. Net als de Chinezen vandaag worden zij als een grote bedreiging gezien en keken ze aan tegen Europese handelsbarriĂšres voor hun auto’s. Ondertussen kampten verschillende fabrikanten uit onze contreien met overcapaciteit. Dat leverde enkele interessante samenwerkingen op.Honda met RoverDe grootste was die tussen Honda en de voormalige Austin Rover-groep. Die laatste zag dit vooral als oplossing voor zijn financiĂ«le problemen, waardoor het onvoldoende middelen had om zijn verouderde productgamma te vernieuwen. Ook konden de Engelsen wel wat lessen leren van de Japanners.Hun productie-apparaat was hopeloos verouderd en inefficiĂ«nt, wat leidde tot grote kwaliteitsproblemen. Honda bracht deugdelijke fabricageprocessen mee naar het Verenigd Koninkrijk, net als eigen motoren en platformen, waarmee Austin Rover betere auto’s kon maken. Zowat het hele Rover-gamma van de jaren 80 en 90 was zo gebaseerd op Honda-technologie, en omgekeerd kreeg Honda voet aan grond binnen (toen nog) de Europese Unie, waardoor het zijn afzet kon vergroten.In 1989 opende Honda dan zijn eigen fabriek in Swindon. Die sloot in 2021 weer de deuren.Korte Italiaans-Japanse vrijageEen ander voorbeeld is Alfa Romeo, dat in 1980 een joint-venture oprichtte met Nissan voor de productie van een gezamenlijk model. Opnieuw wilden de Japanners zo de handelsbarriĂšre in de EU omzeilen, terwijl de Italianen er de autoproductie in het zuiden van het land mee wilden opkrikken.Het resultaat wordt vaak aangehaald als geestige historische flop. In de plaats van gebruik te maken van elkaar inherente sterktes, deden ze net het omgekeerde. De tweeling Alfa Romeo Arna/Nissan Cherry Europe combineerde een saaie rijbeleving en de zoutloze Japanse vormgeving van weleer met de belabberde bouwkwaliteit in de Zuid-Italiaanse fabriek. Beide modellen waren geen lang leven beschoren.Voor Nissan was het project wel een stapsteen richting de bouw of aankoop van eigen fabrieken in Spanje en het Verenigd Koninkrijk.Ook Toyota en Volkswagen werkten zo eind jaren 80 samen. De vijfde generatie van de Hilux, een pick-up, werd deels geassembleerd door VW in Hannover. In ruil mochten de Duitsers ook hun eigen variant vermarkten. Die was een tijdlang te koop onder de naam Taro.En ook Mitsubishi sloeg de handen in elkaar met een Europese speler. Het ging een joint-venture aan met Volvo, om samen auto’s te bouwen in de voormalige DAF-fabriek in Nederlands-Limburg. Voor de Japanners bouwden onze noorderburen onder andere de Carisma, Colt en Outlander. Later zou de fabriek in Born BMW’s en Mini’s bouwen, maar dat is inmiddels ook alweer verleden tijd.Herhaalt de geschiedenis zich?Voor vele Japanse autobouwers dienden de Europese samenwerking als bruggenhoofd om eigen fabrieken te bouwen in het VK en continentaal Europa. Zo heeft Toyota nu productiesites aan beide kanten van het Kanaal. Nissan heeft een fabriek in het Verenigd Koninkrijk en Suzuki in Hongarije. Sinds het einde van het vorige decennium zijn er echter geen handelsbelemmeringen meer voor Japanse autobouwers in Europa.De tijd gaat uitwijzen of de geschiedenis zich herhaalt. Feit is in elk geval dat de Chinese autobouwers vandaag dezelfde strategie toepassen als de Japanners destijds, door vaak eerste samenwerkingen aan te gaan en zich zo definitief te vestigen in Europa. Enkel BYD doet het helemaal op eigen kracht, door meteen meerdere fabrieken te bouwen in de EU, onder andere in Hongarije.

door Hans Dierckx
© Gocar

Bespioneert jouw autoradio je ook?

De markt voor Android-autoradio’s die je achteraf inbouwt, is gigantisch. Voor enkele tientallen euro’s kan iedereen de originele radio van een auto van tien jaar of ouder vervangen door een moderner exemplaar met een groot aanraakscherm, gps, bluetooth en toegang tot smartphone-apps. Op Amazon vind je tientallen modellen, vaak van totaal onbekende merken.Dat is precies wat een Amerikaanse eigenaar van een Honda Civic uit 2016 deed. Om zijn auto te moderniseren, koos hij voor zo’n goedkope autoradio. Een koopje, althans op het eerste gezicht. Alleen is de man elektronica-ingenieur en gebruikte hij, wellicht voor de lol, de AI-tool Claude Code om de basissoftware (of firmware) zijn nieuwe autoradio te scannen. Het resultaat dat hij op Reddit publiceerde, is allesbehalve geruststellend.GĂȘnante ontdekkingClaude Code ontdekte namelijk een spraakassistent op basis van WebView die zelfs in ruststand een derde van de rekenkracht van de processor gebruikte. Daarnaast vond de AI ook de locatiediensten van Baidu en een recorder voor telefoongesprekken die op de achtergrond actief was, zonder dat de gebruiker daarvan een melding kreeg.Eerste virus voor autoradio’sDit verhaal doet denken aan een andere zaak, die nog verontrustender is. In juni 2026 ontdekten onderzoekers van cybersecuritybedrijf Kaspersky het eerste virus dat specifiek ontwikkeld was om Android-autoradio’s te besmetten. De getroffen toestellen zijn afkomstig van DoFun, een Chinees bedrijf dat autoradio’s produceert die onder tal van onbekende merknamen verkocht worden.De manier waarop de toestellen besmet raakten, was bijzonder sluw: hackers slaagden erin schadelijke software op de autoradio te installeren door die te vermommen als een update. Eenmaal geĂŻnstalleerd verbindt de software de autoradio met een netwerk van gehackte toestellen, waarin hij vervolgens als tussenstation dient. De hackers gebruikten hem om valse advertentiekliks te genereren of om internetverkeer via de wifi-verbinding van de auto te laten verlopen.Computer zonder antivirusHet probleem gaat veel verder dan deze ene autoradio. De Nederlandse inlichtingendienst AIVD publiceerde in oktober 2026 een officiĂ«le waarschuwing: camera’s, microfoons en gps-sensoren in moderne auto’s kunnen door overheden gebruikt worden voor spionagedoeleinden. In Noorwegen ontdekte het leger in september dat Chinese huurauto’s die tijdens een militaire oefening gebruikt werden, beelden van gevoelige activiteiten hadden gefilmd en opgeslagen. En sinds eind oktober verbiedt het Amerikaanse leger alle voertuigen van BYD op de luchtmachtbasis Kadena in Okinawa.Als je een auto moderniseert met een toestel van 80 euro, sta je natuurlijk niet stil bij al die vragen. Maar dat zou je beter wel doen. De eerste reflex zou moeten zijn om onbekende merken te vermijden, net als platformen die bekendstaan om namaakproducten. Kies liever voor herkenbare fabrikanten zoals Pioneer, Kenwood of Sony, die hun software blijven ondersteunen en aan de Europese normen voldoen.

door David Leclercq
© Gocar

Bedrijfswagen: mag je werkgever het wegenvignet aan jou doorrekenen?

In België worden de belasting op de inverkeerstelling (BIV) en de jaarlijkse verkeersbelasting beheerd door de leasingmaatschappijen. Zij betalen deze belastingen en rekenen ze vervolgens door in het maandelijkse leasebedrag dat aan de werkgever of aan een particuliere leasingklant wordt gefactureerd. Logischerwijs zou het wegenvignet volgens dezelfde werkwijze worden opgenomen. Dat verwacht althans Renta, de federatie van Belgische verhuur- en leasingbedrijven.Dat principe geldt in principe ook voor private leasing: wanneer de auto op naam van de leasingmaatschappij is ingeschreven, koopt die het vignet en rekent ze de kosten door via het maandelijkse leasebedrag. Toch hebben nog niet alle marktspelers beslist hoe ze dit zullen aanpakken en sommige maatschappijen zouden het wegenvignet afzonderlijk kunnen factureren. Alles hangt af van de verdere ontwikkelingen in dit dossier, dat nog altijd Europese goedkeuring moet krijgen. Ontbrekende clausuleVoor wie een bedrijfswagen heeft, goed voor zo'n 600.000 automobilisten in België, zal de factuur hoe dan ook bij de werkgever terechtkomen. Maar mag die deze onverwachte kosten vervolgens doorrekenen aan de werknemer die de auto gebruikt? Het antwoord is zowel ja als nee, want alles hangt af van de car policy die binnen het bedrijf geldt.Sommige car policies zijn erg eenvoudig, terwijl andere veel uitgebreider zijn en clausules bevatten die rekening houden met onverwachte of plotse wijzigingen in de autobelastingen. Ze kunnen dus ook bepalen dat bijkomende kosten worden doorgerekend aan de betrokken werknemers.Het probleem is echter dat het wegenvignet strikt genomen geen belasting op de bedrijfswagen is. Volgens verschillende bronnen die L'Echo raadpleegde, zijn bestaande clausules doorgaans te beperkt om ook het wegenvignet te omvatten, tenzij juristen een ruime formulering hebben voorzien die alle nieuwe kosten voor het gebruik van de auto dekt. Volgens SD Worx hebben weinig bestaande car policies specifiek rekening gehouden met de invoering van het wegenvignet. Bij een lopend leasingcontract kan de werkgever deze nieuwe kosten dan ook niet zomaar aan de werknemer opleggen zonder diens uitdrukkelijke toestemming.Ander contract, andere regelsVoor contracten die na de invoering van het wegenvignet worden afgesloten, ligt dat uiteraard anders. Het bedrijf kent de kosten dan al voordat het de auto bestelt en kan ze meteen opnemen in de totale gebruikskosten (TCO), net zoals de verzekering en het onderhoud. De werknemer krijgt dus geen extra factuur.Maar die bijkomende kosten knabbelen uiteraard wel aan het budget van de werknemer met een bedrijfswagen. Daardoor houdt die 90 of 100 euro minder over voor opties. Sommige bedrijven zouden van de gelegenheid gebruik kunnen maken om hun modellenaanbod te herzien of de voertuigcategorieën aan te passen waarop werknemers recht hebben. Wie vandaag met een bedrijfswagen rijdt, doet er daarom goed aan zijn car policy nog eens grondig na te lezen of contact op te nemen met de hr-afdeling.

door David Leclercq

Ontvang de Business AM nieuwsbrieven

De wereld verandert snel en voor je het weet, hol je achter de feiten aan. Wees mee met verandering, wees mee met Business AM. Schrijf je in op onze nieuwsbrieven en houd de vinger aan de pols.