Key takeaways

• NASA is van plan haar X-Plane-programma nieuw leven in te blazen om de grenzen van snelheid en vlieghoogte in de luchtvaart te verleggen.
• Ontwerpen voor hoge snelheden duiden op een terugkeer naar vluchten met extreme prestaties, vergelijkbaar met de SR-71.
• Huidige tekortkomingen op defensiegebied kunnen een kans bieden voor deze nieuwe lucht- en ruimtevaarttechnologieën.

NASA-directeur Jared Isaacman onthulde onlangs de ambitie van het agentschap om zijn X-plane-programma nieuw leven in te blazen, met als doel de grenzen van snelheid en hoogte in de luchtvaart te verleggen.

Tijdens een keynote-toespraak op de All-In Summit presenteerde Isaacman het doel om experimentele vluchten uit te breiden tot buiten het huidige X-59-project voor stille supersonische vluchten. Hij benadrukte de toewijding aan het bevorderen van de techniek op het gebied van vliegtuigrompen en voortstuwing door middel van partnerschappen met marktleiders, wat duidt op een terugkeer naar het tijdperk van vluchten met extreme prestaties.

Mysterieus toestel

Een centraal onderdeel van de presentatie was een mysterieuze afbeelding van een donker vliegtuig dat uit de wolken tevoorschijn komt. Het ontwerp van het toestel – gekenmerkt door een vloeiend frontprofiel, naar achteren hellende vleugels en een lange romp – vertoonde een opvallende gelijkenis met de SR-71 Blackbird uit het tijdperk van de Koude Oorlog.

Toen hem werd gevraagd of de afbeelding een Blackbird voorstelde, reageerde Isaacman cryptisch en gaf hij aan dat NASA zich weer richt op vluchten met hoge snelheid en op grote hoogte. Het blijft onduidelijk of de afbeelding een concreet prototype, een definitief ontwerp of een conceptuele weergave is die bedoeld is om de toekomstige doelstellingen van het agentschap te symboliseren.

Hypersonische vluchten

Er wordt al lang gespeculeerd over een moderne opvolger van de SR-71, waarbij Lockheed Martin eerder de hypersonische SR-72 had voorgesteld. Hoewel de presentatie van Isaacman aansluit bij deze concepten, bevestigt deze niet expliciet een verband met de SR-72.

In plaats daarvan lijkt de focus te liggen op een bredere inspanning om geïntegreerde lucht- en ruimtevaarttechnologieën te testen, in plaats van het oplossen van geïsoleerde aerodynamische vraagstukken.

Vragen over praktisch nut

Er bestaat echter discussie over het praktische nut van dergelijke vliegtuigen voor penetratiemissies. De geschiedenis leert dat zelfs de SR-71 niet onoverwinnelijk was. Zijn voorganger, de A-12, leed verliezen door S-75-raketten uit het Sovjettijdperk, en de SR-71 zelf ontsnapte ternauwernood aan een soortgelijk lot in Noord-Korea dankzij elektronische interferentie in plaats van pure snelheid.

Moderne tegenstanders zijn sindsdien geëvolueerd. Rusland en China zetten geavanceerde, meerlaagse verdedigingssystemen in, zoals de S-500, A-235 en HQ-19, die zijn ontworpen om hypersonische doelen te onderscheppen.

Kansen

Ondanks deze geavanceerde verdedigingssystemen blijven er enkele hiaten bestaan. De huidige gevechtsluchtvaartcapaciteiten van Rusland worden als beperkter beschouwd dan die van de Sovjet-Unie. De ontwikkeling van zijn volgende generatie onderscheppingsvliegtuigen, bedoeld voor de verdediging van het Noordpoolgebied, heeft aanzienlijke tegenslagen gekend. Deze verschuiving in de balans van de luchtmachtcapaciteiten kan een kans bieden voor NASA’s hernieuwde streven naar luchtvaart met extreme prestaties. (fc)

Wil je meer defensienieuws ontvangen? Schrijf je in op onze wekelijkse Defensie Insider-nieuwsbrief

Volg Business AM ook op Google Nieuws

Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!