Europa vindt nieuwe gasbronnen in het Midden-Oosten en belooft in ruil daarvoor voedselzekerheid

Europa heeft gas nodig en snel ook. Hoewel de Verenigde Staten het grootste deel van de leveringen hebben overgenomen van Rusland, is de Europese Commissie erop gebrand zo spoedig mogelijk nieuwe leveranciers voor de lange termijn te vinden. En net als bij de olie bevinden de landen die de grootste kans hebben om de dorst van de EU naar grondstoffen te stillen zich in het Midden-Oosten.

Op 15 juni heeft de voorzitter van de Europese Commissie, Ursula von der Leyen, samen met de Eurocommissaris van Energie, de Estse Kadri Simson, een bezoek gebracht aan Caïro, voor het East Mediterranean Gas Forum. De voorzitter ondertekende een “Memorandum van Overeenstemming”, waarmee de Egyptische en de Israëlische gasexport naar de EU wordt gepland.

Stabiele aardgasleveringen

Tijdens haar bezoek aan de Joodse staat heeft von der Leyen van de gelegenheid gebruik gemaakt om kritiek te uiten op de “chantage” van Europa door Rusland, met zijn gas en olie. Dit was een manier om ons te herinneren aan de ernst van de problemen die op het spel staan in een land dat hardnekkig neutraal blijft in het conflict tussen Moskou en Kiev.

In de tekst staat dat de drie partijen “ernaar zullen streven samen te werken om een stabiele levering van aardgas aan de EU mogelijk te maken die strookt met de langetermijndoelstellingen voor het koolstofarm maken van de economie en gebaseerd is op het beginsel van marktgerichte prijsstelling”.

Toenemende samenwerking tussen Egypte en Israël

Tevens wordt verklaard dat Israëlisch gas “kan worden vervoerd” via de LNG-infrastructuur van Egypte. In het kader van een historische overeenkomst ter waarde van 15 miljard dollar in 2020 exporteert Israël nu al gas uit een offshore-veld naar Egypte, waar het vloeibaar wordt gemaakt en naar Europese landen wordt verscheept. Maar een aanzienlijke toename van Israëls gasexport via Egypte zou aanzienlijke infrastructuurinvesteringen op lange termijn vergen, merkt Euractiv op.

Mevrouw von der Leyen zei ook dat Egypte over een overvloed aan zonne- en windenergie beschikt, “de energiebronnen van de toekomst”, en dat het in “ons gemeenschappelijk belang” is dat de EU en Egypte deze energiebronnen samen verkennen.

De herinnering aan de Arabische lente

De overeenkomst is echter geen eenrichtingsverkeer: terwijl Europa energie nodig heeft, vreest Egypte voor zijn voedselzekerheid, aangezien Oekraïense tarwe vroeger een zeer groot deel van zijn invoer van basisgoederen uitmaakte. Egypte is het dichtstbevolkte land in de Arabische wereld: 80 procent van de graaninvoer komt uit Oekraïne of Rusland. De jongste grote bevoorradingscrises speelden een rol bij het uitbreken van onrust in verscheidene landen in 2011, die samen de “Arabische lente” worden genoemd en die hebben geleid tot de val van de Egyptische president Hosni Mubarak.

De voorzitter van de Europese Commissie zegde daarom “onmiddellijke hulp van 100 miljoen euro” toe om de voedselzekerheid in Egypte te ondersteunen: “Het is heel belangrijk dat we hier, wereldwijd, verenigd zijn om deze voedselzekerheidscrisis te beheersen, dat we eerlijke oplossingen vinden voor iedereen, dat we kijken naar de verdeling van graan, bijvoorbeeld over de hele wereld, en dat we ons echt richten op kwetsbare landen.”

Zij beloofde ook 3 miljard euro voor “landbouw- en voedings-, water- en sanitatieprogramma’s in de komende jaren hier in de regio”. We zullen deze deal niet “gas voor voedsel” noemen.

(kg)

Meer
Markten
Mijn Volglijst
Markten
BEL20