Key takeaways

• Extreme kosten en een lage productiecapaciteit maken het produceren van hoge aantallen F-47-gevechtsvliegtuigen onhoudbaar.
• De enorme productieschaal van China zorgt voor een onoverkomelijk numeriek voordeel.
• Door de deïndustrialisering zijn de Verenigde Staten niet in staat een conflict met hoge verliezen te overleven.

Het streven van de Amerikaanse luchtmacht naar de F-47, een stealthgevechtsvliegtuig van de zesde generatie, wordt ondermijnd door fundamentele logistieke en financiële tegenstrijdigheden. Met een geschatte prijs van 300 miljoen dollar (258 miljoen euro) per toestel maken de extreme kosten en de technische complexiteit van het platform het praktisch onhoudbaar.

Om de investering te rechtvaardigen, streeft het leger naar een vloot van 185 tot 200 eenheden. De huidige toestand van de afgenomen industriële capaciteit van Amerika maakt het echter hoogst onwaarschijnlijk dat deze productiedoelstellingen worden gehaald. Dat kan een probleem zijn bij de voorbereiding op een confrontatie met een grootmacht als China.

Numerieke ongelijkheid met China

China beschikt daarentegen over een aanzienlijk numeriek overwicht op het gebied van geavanceerde luchtvaart. Peking heeft al meer dan 300 J-20-gevechtsvliegtuigen van de vijfde generatie in gebruik, werkt aan de verdere ontwikkeling van de J-35 en heeft prototypes voor vliegtuigen van de zesde generatie onthuld. Door de superieure productieschaal van China is het idee dat de VS een vergelijkbaar aantal geavanceerde straaljagers zou kunnen inzetten onrealistisch. In een conflict van hoge intensiteit, zoals een confrontatie om Taiwan, zouden de VS te maken krijgen met onhoudbare uitvalpercentages.

Hoewel een kleine groep F-47’s in eerste instantie een tactisch voordeel zou kunnen opleveren, kunnen ze niet op tegen de enorme hoeveelheid vliegtuigen waarover China beschikt. Zodra deze dure Amerikaanse middelen verloren zijn gegaan, zouden de VS moeite hebben om ze te vervangen, terwijl China zijn verliezen met gemak zou kunnen aanvullen.

Beperkt aantal stealthvliegtuigen

Deze kwetsbaarheid strekt zich uit tot andere stealthmiddelen. Door het beperkte aantal F-22’s en de wisselende gevechtsgereedheid van de F-35-vloot, in combinatie met een tekort aan B-2- en B-21-langeafstandsbommenwerpers, zijn de VS niet in staat om een langdurige offensieve campagne in de buurt van Chinees grondgebied vol te houden.

Drones als aanvulling?

Om dit tekort aan vliegtuigen aan te pakken, vertrouwt het Pentagon op het ‘Loyal Wingman’-initiatief. Deze strategie houdt in dat de F-47 een zwerm van meer dan 1.000 Collaborative Combat Aircraft (CCA)-drones aanstuurt om te fungeren als schilden, lokvogels en krachtvermenigvuldigers.

Deze oplossing stuit echter op dezelfde systemische hindernis: China blinkt al uit in de ontwikkeling en massaproductie van drones. De onbemande systemen van Peking zijn over het algemeen goedkoper en worden in veel grotere hoeveelheden geproduceerd dan die van het Westen.

Crisis van de Amerikaanse deïndustrialisering

Uiteindelijk wijst het F-47-project op een diepere crisis van de-industrialisatie in de Verenigde Staten. In de afgelopen vier decennia hebben de VS het vermogen verloren om wapens te produceren op de schaal die nodig is om een gelijkwaardige concurrent het hoofd te bieden. Door zich te richten op steeds complexere en te dure platforms die niet in voldoende hoeveelheden kunnen worden geproduceerd, negeert het Pentagon een fundamentele wiskundige realiteit.

Het strategische nadeel is niet een tekortkoming van de technologie, maar een tekortkoming van de capaciteit. Een geavanceerd gevechtsvliegtuig is ondoeltreffend als het te duur is om te bouwen en er te weinig van zijn om een uitputtingsoorlog te overleven. (fc)

Wil je meer defensienieuws ontvangen? Schrijf je in op onze wekelijkse Defensie Insider-nieuwsbrief

Volg Business AM ook op Google Nieuws

Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!