Key takeaways
- De industriële capaciteit van China overtreft die van de Verenigde Staten wat betreft de massaproductie van oorlogssystemen.
- Zwermen goedkope drones dreigen de traditionele Amerikaanse zeemacht te overweldigen.
- China transformeert de oceaan in een surveillancenetwerk om de Amerikaanse stealth-technologie te neutraliseren.
Het wereldwijde geopolitieke landschap wordt momenteel gekenmerkt door een diepgaande rivaliteit tussen de Verenigde Staten en China. Terwijl de VS over de krachtigste conventionele strijdkrachten ter wereld beschikken, bezit China een superieure industriële productiecapaciteit.
Dat verschil is belangrijk, omdat het Chinese economische model beter aansluit bij de eisen van een grootschalig conflict. Het doet denken aan de industriële mobilisatiestrategieën die de VS tijdens de Tweede Wereldoorlog toepasten. Een belangrijk nadeel voor het Amerikaanse leger is dat het moeite heeft om dure systemen op grote schaal in massa te produceren, terwijl China technologie snel en op grote schaal kan repliceren.
Dreiging van onbemande systemen
Deze kloof in productiecapaciteit is bijzonder gevaarlijk in het tijdperk van goedkope onbemande systemen. In een mogelijk conflict over Taiwan of binnen de Indo-Pacifische regio zouden de vliegdekschepen van de Amerikaanse marine overweldigd kunnen worden door het vermogen van China om enorme aantallen goedkope drones in te zetten.
Door deze drones te integreren in een geavanceerd netwerk van verkennings- en aanvalscapaciteiten heeft China een militair overwicht opgebouwd binnen de eerste eilandketen. Deze gelaagde anti-toegangs-/gebiedsontzeggingsstrategie (A2/AD) is bedoeld om te voorkomen dat Amerikaanse en geallieerde zeestrijdkrachten effectief in de regio kunnen opereren. Hoewel de dreiging in de buurt van de Filipijnen en Guam gematigd blijft en aan de Amerikaanse westkust laag is, blijft de strategische impact van deze systemen ernstig.
Civiele projecten met militaire toepassingen
China verpakt zijn militaire vooruitgang geregeld als civiele projecten om aandacht te vermijden en zijn regionale invloed uit te breiden. Een goed voorbeeld hiervan is de Zhu Hai Yun, een schip dat officieel bestemd is voor oceanografisch onderzoek.
Hoewel het schip beweert de samenstelling van de zeebodem en de watertemperaturen te bestuderen, geloven defensiedeskundigen dat het werkelijke doel is om de onderwaterakoestiek in kaart te brengen om Amerikaanse onderzeeërs te lokaliseren en te vernietigen met behulp van dronenzwermen.
Oceaan als surveillancenetwerk
Naast hun offensieve bewapening is het belangrijkste voordeel van deze drones hun sensorische vermogen. De hedendaagse zeeslag is geëvolueerd van directe confrontaties naar een spel van detectie op lange afstand en gevechten buiten het zichtbereik.
Door een enorm netwerk van goedkope sensoren in te zetten, verandert China de oceaan in een surveillancenetwerk. Dit vermindert de afhankelijkheid van China van satellieten en bemande vliegtuigen, waardoor het voor Amerikaanse vliegdekschepen veel moeilijker wordt om onopgemerkt te bewegen.
China experimenteert daarnaast met autonome schepen die gebruikmaken van duurzame energiebronnen, zoals golfenergie. Die systemen kunnen maandenlang op zee blijven. Ook onderwaterdrones worden ingezet om strategische knelpunten te bewaken.
Lessen uit moderne conflicten
Hoewel deze technologieën zich nog in ontwikkeling bevinden, is de effectiviteit van onbemande systemen al bewezen in de conflicten waarbij Oekraïne, Rusland en Iran betrokken zijn. China past deze lessen toe op het maritieme domein.
Naarmate de Chinese dronevloot groeit en technologisch geavanceerder wordt, vergroot Peking zijn vermogen om de Amerikaanse marine de toegang tot de eerste eilandketen te ontzeggen. Daarmee verandert de aard van de moderne zeeoorlogvoering fundamenteel. (lv)
Wil je meer defensienieuws ontvangen? Schrijf je in op onze wekelijkse Defensie Insider-nieuwsbrief
Volg Business AM ook op Google Nieuws
Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!
