Key takeaways

• De nieuwe Chinese wet geeft prioriteit aan de assimilatie van etnische minderheden in de Han-Chinese cultuur.
• Deze wetgeving legt verdere beperkingen op aan minderheidstalen, moedigt gemengde huwelijken aan en verplicht loyaliteit aan de Communistische Partij.
• Critici vrezen dat de wet de erosie van culturele diversiteit en minderheidsrechten in China zal versnellen.

De Chinese regering wordt al lang beschuldigd van het voeren van een repressief beleid dat gericht is op de assimilatie van etnische minderheden in de dominante Han-cultuur. Een nieuwe wet, die deze week tijdens de parlementaire zitting zal worden goedgekeurd, zal deze agenda verder bevorderen, wat bij academici en mensenrechtenactivisten tot bezorgdheid leidt over de uitholling van de rechten van minderheden. Dat laten ze weten aan de BBC.

Rechtvaardiging door regering

Hoewel de regering de wet presenteert als cruciaal voor het bevorderen van “modernisering door grotere eenheid”, zien critici het als een instrument om culturele diversiteit te onderdrukken. De wetgeving verlaagt de status van minderheidstalen ten gunste van het Mandarijn, moedigt gemengde huwelijken tussen Han-Chinezen en andere etnische groepen aan, verplicht ouders om hun kinderen liefde voor de Communistische Partij bij te brengen en verbiedt in het algemeen elke handeling die schadelijk wordt geacht voor de “etnische eenheid”.

Deze wet codificeert wat een hoeksteen is geweest van het bewind van Xi Jinping: de “sinificatie” van religie, waarbij religieuze praktijken moeten voldoen aan wat de Communistische Partij beschouwt als Chinese cultuur en waarden.

Zorgen over schendingen mensenrechten

China erkent 55 officiële etnische minderheden, waarbij de zorgen over schendingen van de mensenrechten het grootst zijn in Xinjiang, de thuisbasis van Oeigoeren en andere Turkse minderheden, en in Tibet.

In plaats van autonomie te verlenen om minderheidsgroepen te sussen, vertrouwt de Communistische Partij sterk op angst en vergelding om afwijkende meningen de kop in te drukken.

Opstanden in het verleden

Opstanden in het verleden, zoals de protesten van Tibetaanse monniken in Lhasa in 2008 en de botsingen met Oeigoeren in Urumqi in 2009, werden met hardhandig optreden beantwoord.

De regering rechtvaardigt deze acties als noodzakelijke reacties op gewelddadige opstanden, maar de VN en mensenrechtenorganisaties beweren dat meer dan een miljoen Oeigoeren gedwongen zijn vastgehouden in “heropvoedingskampen”. De religieuze praktijken van de Oeigoeren zijn aan banden gelegd en moskeeën zijn gesloten.

Controle door overheid 

In Tibet worden kloosters, ooit centra van macht, nu streng gecontroleerd. Kinderen onder de 18 jaar moeten Mandarijn leren op openbare scholen en mogen geen boeddhistische teksten bestuderen. De afgelopen jaren hebben er onrustige tijden plaatsgevonden na beperkingen van de overheid op het onderwijs in de Mongoolse taal in Binnen-Mongolië en de sloop van Hui-moskeeën in Ningxia.

Analisten suggereren dat de nieuwe wet een reactie zou kunnen zijn op deze potentiële destabiliserende krachten. De wet stelt de overheid in staat om strengere controle uit te oefenen op kritieke regio’s die cruciaal zijn voor de handel en de grensveiligheid.

Mao Zedong, de stichter van China, verklaarde ooit dat sommige minderheidsgroepen, zoals de Oeigoeren, weliswaar talrijk zijn, maar in het niet vallen bij de Han-bevolking, die meer dan 90 procent van de Chinese burgers uitmaakt.

Deze minderheidsgroepen bewonen echter uitgestrekte grensgebieden die rijk zijn aan grondstoffen en hebben een eigen cultuur, taal en schrift. Ze hebben zich in het verleden verzet tegen de controle van Peking en de ballingschapgemeenschappen blijven uitgesproken critici van het regime.

Bevordering assimilatiebeleid

De nieuwe wet maakt het voor ambtenaren gemakkelijker om bestaand beleid uit te voeren, waardoor de drang van de regering naar assimilatie wordt versterkt.

Jarenlang heeft de regering Han-Chinezen gestimuleerd om naar Tibet en Xinjiang te migreren, wat heeft geleid tot een aanzienlijke instroom van Han-cultuur in deze regio’s. Financiële prikkels voor interetnische huwelijken, met name tussen Oeigoeren en Han-Chinezen, worden gezien als pogingen om minderheidsgroepen in de meerderheidscultuur op te nemen.

Monddood maken van afwijkende meningen

De wet ontmoedigt elke inmenging in de huwelijksvrijheid op basis van etniciteit of religie, waardoor religieuze figuren die zich tegen interetnische huwelijken zouden kunnen verzetten, effectief het zwijgen worden opgelegd.

Kritiek op het regeringsbeleid kan leiden tot gevangenisstraf, waardoor het moeilijk is om de gevoelens van Oeigoeren, Tibetanen en Mongolen die in hun traditionele thuisland wonen, in te schatten.

Kritiek vanuit buitenland

Beleidsbeïnvloedende groeperingen in het buitenland hebben alarm geslagen en wijzen op de gevolgen van de wet voor het onderwijs in minderheidstalen en de rol ervan in de voortdurende assimilatiecampagne.

De Communistische Partij erkent dat de wet tot doel heeft etnische minderheden te assimileren, met het argument dat dit gunstig is voor de nationale eenheid en ontwikkeling.

Critici stellen echter dat de wet een gehomogeniseerde Han-Chinese identiteit oplegt aan diverse culturen, waardoor hun unieke tradities en talen worden onderdrukt. (fc)

Volg Business AM ook op Google Nieuws

Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!