Key takeaways

• China beschikt nu over de grootste marine ter wereld wat betreft het aantal schepen.
• De maritieme macht van de VS is sinds de Koude Oorlog aanzienlijk afgenomen.
• Industriële knelpunten belemmeren de Amerikaanse scheepsbouw en onderhoudsinspanningen.

De omvang van de Amerikaanse marine is sinds het einde van de jaren tachtig drastisch afgenomen. Tegen het einde van de Koude Oorlog kwam de Amerikaanse marine dicht bij de doelstelling van 600 schepen, met 594 actieve schepen in 1987.

De ontbinding van de Sovjet-Unie leidde echter tot een langdurige fase van inkrimping, doordat strategische prioriteiten veranderden en verouderde schepen uit dienst werden genomen. Ongeveer veertig jaar later is de Amerikaanse vloot geslonken tot minder dan 300 gevechtsschepen.

Opkomst van de PLAN

China heeft daarentegen een snelle uitbreidingsstrategie gevolgd. Daardoor beschikt de Marine van het Volksbevrijdingsleger (PLAN) qua aantal schepen over de grootste vloot ter wereld. Uit Amerikaanse defensiegegevens blijkt dat de PLAN momenteel meer dan 370 gevechtsschepen in gebruik heeft.

Deze groei betekent dat China evolueert van een marine die vooral gericht is op kustverdediging naar een vloot die steeds verder van de eigen kust kan opereren, onder meer in de westelijke Stille Oceaan. Deze modernisering omvat de inzet van geavanceerde Type 055-torpedobootjagers, geavanceerde fregatten en een groeiende onderzeebootvloot.

Bovendien bouwt China zijn luchtvaartcapaciteiten snel uit, zoals blijkt uit de ingebruikname van het vliegdekschip Fujian en de voortdurende ontwikkeling van het Type 004-vliegdekschip.

Huidige beperkingen van de Amerikaanse vloot

Momenteel beschikt de Amerikaanse marine over 291 gevechtsschepen. Hoewel deze moderne schepen over superieure technologische capaciteiten beschikken in vergelijking met die uit het tijdperk van de Koude Oorlog, vormt hun afnemende aantal een uitdaging voor het handhaven van een strategische aanwezigheid in de Indo-Pacific. De VS worden momenteel gehinderd door een industriële basis die kampt met vertragingen bij het onderhoud en knelpunten in de scheepsbouw.

Kwaliteit versus kwantiteit

Hoewel ruwe aantallen niet perfect correleren met de totale gevechtskracht, gezien het feit dat Amerikaanse middelen zoals onderzeeërs van de Virginia-klasse en nucleaire vliegdekschepen zeer geavanceerd zijn, zorgt de numerieke ongelijkheid voor operationele druk.

Een kleinere vloot betekent dat elk afzonderlijk schip vaker moet worden ingezet om een wereldwijde aanwezigheid te handhaven.

Kloof in de industriële infrastructuur

De grootste kloof ligt bij de industriële productie. Chinese scheepswerven produceren oorlogsschepen en onderzeeërs in een constante, hoge omvang. De Verenigde Staten kampen daarentegen met beperkte scheepswerfcapaciteit en aanzienlijke achterstanden bij reparaties.

Bijgevolg vereist de uitbreiding van de Amerikaanse vloot meer dan alleen financiële investeringen; er is een alomvattend herstel van de binnenlandse industriële infrastructuur nodig om aankoopplannen om te zetten in daadwerkelijke maritieme slagkracht. (lv)

Wil je meer defensienieuws ontvangen? Schrijf je in op onze wekelijkse Defensie Insider-nieuwsbrief

Volg Business AM ook op Google Nieuws

Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!