Wat we kunnen leren van het Australische puntensysteem voor immigratie

In de aanloop van het referendum over Europa, dat op 23 juni in Groot-Brittannië plaatsvindt, besteden verschillende Britse media aandacht aan het Australisch immigratiebeleid.
Het is voornamelijk de eurosceptische UKIP en de Brexit-campagne die dat beleid als een mogelijk voorbeeld voor de Britse immigratiepolitiek aanduiden. Een land gebouwd door immigranten kan ons Europeanen immers misschien wel iets leren over het succesvol integreren van grote groepen migranten, is de algemene teneur binnen het het ‘Leave’-kamp. Daar vindt men het onterecht dat het Australisch immigratiebeleid in linkse Europese kringen vaak als hard en asociaal wordt gezien.

Puntensysteem

Australië hanteert inzake immigratie een puntensysteem. Dat staat er voor garant dat enkel immigranten worden geselecteerd die iets kunnen bijdragen aan de Australische samenleving. Dit systeem maakt overigens een uitzondering voor erkende vluchtelingen, waarvan Australië er in 2014-2015 zo’n 13.750 opnam, een relatief laag aantal. Ter vergelijking, in die periode erkende alleen ons land al ongeveer 17.000 asielzoekers.

Leeftijd, kennis van het Engels en kwalificaties zijn cruciaal

De punten worden toegekend op basis van onder andere opleiding, leeftijd, vaardigheden en de kennis van het Engels. Leeftijd is misschien wel het belangrijkste. Zo moet men jonger dan 50 zijn om in aanmerking te komen. Wie tussen de 25 en 32 is, krijgt sowieso al de helft van de vereiste 60 punten cadeau. Maar wie tussen 45 en 49 is, krijgt voor leeftijd geen punten meer toegekend. Wie basiskennis van de Engelse taal komt in aanmerking voor immigratie, maar enkel wie een ‘vlotte’ of ‘superieure’ kennis van het Engels kan demonstreren, krijgt daarvoor bijkomende punten toegekend. Verder zijn de bejaalde diploma’s, kwalificaties en ervaring cruciaal.

Economische migranten moeten aantonen dat ze zullen bijdragen aan het land, maar zelfs migranten die goede punten scoren zijn nog niet zeker dat ze een verblijfsstatus zullen krijgen, want Australië stelt zich de laatste jaren steeds selectiever op bij het accepteren van immigranten. In 2014-2015 nam het land toch nog steeds 190.000 economische immigranten op. 68% via het puntensysteem, de overigen meestal via het recht op gezinshereniging.

Volgens een peiling van de Lowy Institute-denktank steunen 7 op 10 Australiërs de politiek van de regering, maar een gepassioneerde minderheid – meestal blanke, opgeleide middenklassers – spreekt van ‘een nationale schande’.

Onder hen de voormalige liberale premier Malcolm Fraser, die de behandeling van (een groep) asielzoekers (uit Sri Lanka) vergeleek met ‘de behandeling van de joden door de Nazis in de jaren 1930’.