Verenigde Staten willen met nieuwe klasse slagschepen meer raketten kunnen afvuren, maar stuiten op gigantische kosten


Key takeaways

  • Het geplande slagschip USS Defiant moet een kritiek tekort aan raketten wegwerken en de aanvalsgroepen van vliegdekschepen van de Verenigde Staten beschermen.
  • Dit moderne slagschip biedt een veilig, op zee gevestigd commandocentrum ter vervanging van kwetsbare bases op het land.
  • Enorme kosten en tekorten in de industrie bedreigen de haalbaarheid van het project.

De voorgestelde USS Defiant vormt een hoeksteen van de ‘Golden Fleet’ van president Donald Trump. Dat is een alomvattende strategie voor de uitbreiding van de marine over een periode van 30 jaar. Als het vlaggenschip van een gemoderniseerde klasse van slagschepen is de Defiant ontworpen om de Amerikaanse maritieme veiligheid te versterken.

Het project kampt echter met grote obstakels, waaronder de wisselvallige staat van dienst van de marine op het gebied van scheepsbouw en een onstabiel politiek klimaat in Washington. Dat is nog verder bemoeilijkt door het aanvankelijke voorstel om de scheepsklasse naar de president te vernoemen.

Rakettekort aanpakken

De noodzaak van een dergelijk schip vloeit voort uit een dreigend tekort aan offensieve capaciteiten. Tegen 2031 zal de buitengebruikstelling van diverse torpedobootjagers, kruisers en onderzeeërs leiden tot het verlies van ongeveer 2.000 raketbuizen. Hoewel de marine hoopt dit te compenseren met onbemande platforms en gemoderniseerde onderzeeërs van de Virginia-klasse, uitgerust met hypersonische raketten, blijft er een aanzienlijke kloof bestaan.

Dit probleem is nog verergerd door de annulering in 2011 van het CG(X)-kruiserprogramma. De marine was daarbij gedwongen verder te vertrouwen op verouderde kruisers van de Ticonderoga-klasse. Zelfs de nieuwere Arleigh Burke-torpedobootjagers van de Flight III-serie beschikken niet over de benodigde bemanningsruimte en raketcapaciteit om de rol van de Ticonderoga-klasse bij de bescherming van vliegdekschip-aanvalsgroepen volledig te vervangen.

Moderne slagkruiser

De Defiant is ontworpen om deze kloof te overbruggen. Door geavanceerde sensoren, een grotere bemanningscapaciteit en zware bewapening te integreren, zou het de primaire verdedigings taken voor vliegdekschepen op zich nemen, terwijl het gebruikmaakt van hypersonische wapens met een groot bereik om bedreigingen te neutraliseren. Omdat het de zware vuurkracht van een slagschip combineert met hoge snelheid, functioneert het schip meer als een moderne slagkruiser.

Bovendien hebben recente conflicten de kwetsbaarheid van commandocentra op het land, zoals het hoofdkwartier van de Vijfde Vloot in Bahrein, aan het licht gebracht. Een commandoschip op zee zoals de Defiant zou vlootleiders in staat stellen veilig op zee te opereren, waarbij gebruik wordt gemaakt van robuuste datafusie- en commandovoeringssystemen om onbemande middelen en oorlogsschepen te beheren, onafhankelijk van kwetsbare communicatie op het land.

Financiële en industriële obstakels

Ondanks deze strategische voordelen kampt het project met enorme financiële en industriële hindernissen. Het Congressional Budget Office schat dat het eerste schip meer dan 23 miljard dollar zal kosten, terwijl volgende schepen 18 miljard dollar zullen kosten, wat waarschijnlijk weerstand zal oproepen bij fiscaal conservatieve wetgevers.

Bovendien kampt de VS met een tekort aan geschoolde arbeidskrachten en een regelgevingsklimaat dat de uitbreiding van scheepswerven bemoeilijkt.

Hoe realitisch is het project?

Om goedkeuring van de wetgever te verkrijgen en vertragingen te voorkomen, stellen voorstanders een pragmatische ontwerpbenadering voor. Door gebruik te maken van beproefde technologieën – zoals de AN/SPY-6-radar en hypersonische systemen die al bestemd zijn voor de Zumwalt-klasse – zou de marine de productie kunnen versnellen en kostenoverschrijdingen kunnen beperken. Toekomstige versies zouden vervolgens kunnen worden geüpgraded, waarbij mogelijk wordt overgestapt op nucleaire voortstuwing. Door gebruik te maken van de A1B-reactor uit de vliegdekschepen van de Ford-klasse zou het slagkruiser in staat zijn de hoge snelheden te handhaven die nodig zijn om vliegdekschepen te begeleiden.

Hoewel de ambitie om het slagkruiser nieuw leven in te blazen riskant kan zijn, wordt deze door sommige analisten beschouwd als essentieel voor het behoud van een concurrentievoordeel in de Stille Oceaan. (fc)

Wil je meer defensienieuws ontvangen? Schrijf je in op onze wekelijkse Defensie Insider-nieuwsbrief

Volg Business AM ook op Google Nieuws

Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!

Voeg businessam.be toe als preferred source op Google
Meer

Ontvang de Business AM nieuwsbrieven

De wereld verandert snel en voor je het weet, hol je achter de feiten aan. Wees mee met verandering, wees mee met Business AM. Schrijf je in op onze nieuwsbrieven en houd de vinger aan de pols.