Key takeaways
- Intercontinentale ballistische raketten (ICBM) brengen springkoppen over afstanden van meer dan 10.000 kilometer.
- Moderne raketontwerpen maken gebruik van hypersonische glijraketten en MIRV’s om verdedigingssystemen te omzeilen.
- Wereldmachten beschikken over diverse vloten van raketten die vanuit silo’s, vanaf onderzeeërs en mobiel worden gelanceerd.
Intercontinentale ballistische raketten (ICBM’s) zijn sinds het einde van de jaren vijftig de hoekstenen van nationale defensiestrategieën gebleven. Deze wapens zijn oorspronkelijk ontworpen om nucleaire ladingen over enorme afstanden te vervoeren. Ze bereikten hun hoogtepunt tijdens de Koude Oorlog. Toen hadden zowel de Verenigde Staten als de Sovjet-Unie elk meer dan duizend exemplaren in hun bezit. Hoewel latere diplomatieke overeenkomsten deze aantallen hebben teruggedrongen, blijven verschillende wereldmachten ze inzetten.
Technische hoogstandjes
Afgezien van hun vernietigende lading zijn deze raketten technische hoogstandjes. Om als ICBM te worden aangemerkt, moet een wapen een afstand van ten minste 6.000 mijl (9.656 kilometer) kunnen afleggen. Over die afstand is wel discussie, want andere bronnen spreken al bij 5.500 kilometer van een ICBM. Veel van deze raketten verlaten de atmosfeer van de aarde volledig voordat ze naar hun doelen afdalen.
Hun ontwikkeling liep parallel aan de ruimtewedloop. De doorbraken op het gebied van voortstuwing en navigatie die zijn gebruikt om de maan te bereiken, kwamen vaak voort uit hetzelfde onderzoek dat is gebruikt om kernkoppen over de hele wereld te sturen. Bovendien maken geïntegreerde tegenmaatregelen het voor verdedigingssystemen uitzonderlijk moeilijk om deze raketten te onderscheppen.
Amerikaanse Minuteman III
Een van de meest prominente silogebaseerde wapens is de Amerikaanse LGM-30G Minuteman III. Deze drietrapsraket op vaste brandstof, die sinds 1970 operationeel is, is door de Amerikaanse luchtmacht onderhouden in 450 afzonderlijke silo’s. Met een gewicht van bijna 36,3 ton kan hij snelheden van Mach 23 bereiken en tot ongeveer 1.126 kilometer hoog vliegen voordat hij terugkeert naar de aarde.
Hoewel hij momenteel geleidelijk uit dienst wordt genomen, zal hij uiteindelijk worden vervangen door de LGM-35A Sentinel, een systeem van de volgende generatie dat bedoeld is om tot 2075 in gebruik te blijven.
Noord-Korea
Ook Noord-Korea heeft zich op dit toneel gemeld met de Hwasong-15. Deze mobiele, met vloeibare brandstof aangedreven raket, die rond 2017 werd geïntroduceerd, stelt de Democratische Volksrepubliek Korea in staat haar macht ver buiten haar regio te projecteren. Volgens westerse inlichtingendiensten kan de raket meer dan 12.875 kilometer afleggen en mogelijk de Verenigde Staten bereiken.
Hoewel de exacte specificaties geheim worden gehouden, gaan analisten ervan uit dat de raket gebruikmaakt van een aangepaste motor uit het Sovjettijdperk om zijn enorme stuwkracht en hoogte te bereiken.
Russische hypersonische raket
Rusland blijft zijn arsenaal verder ontwikkelen met de RS-28 Sarmat. Deze enorme, met vloeibare brandstof aangedreven raket is ontworpen voor langeafstandsaanvallen tot 18.000 kilometer, hoewel het theoretische maximum veel hoger zou kunnen liggen.
Een belangrijk kenmerk van de Sarmat is het vermogen om het hypersonische glijvoertuig Avangard in te zetten, dat met een snelheid van Mach 20 vliegt om raketafweersystemen te omzeilen. Ondanks enkele gemelde mislukte tests beweert de Russische regering dat het de meest formidabele raket ter wereld is.
Ontwikkeling van Chinese langeafstandsraketten
Ten slotte vertegenwoordigt de Chinese DF-5C het hoogtepunt van de ontwikkeling van zijn silo-gebaseerde raketten. Dit wapen met vloeibare stuwstof, dat in 2025 voor het eerst in het openbaar werd getoond, heeft naar verluidt het grootste bereik van alle operationele ICBM’s en kan doelen raken op een afstand van 20.000 kilometer.
Hoewel de Chinese regering zeer weinig technische details vrijgeeft, wijzen tests erop dat de raket meerdere onafhankelijk richtbare terugkeervoertuigen (MIRV’s) kan vervoeren, waardoor één enkele raket verschillende locaties kan raken. (fc)
Wil je meer defensienieuws ontvangen? Schrijf je in op onze wekelijkse Defensie Insider-nieuwsbrief
Volg Business AM ook op Google Nieuws
Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!
