Key takeaways

• De Verenigde Staten moeten, volgens experts, hun huidige strategie in de Perzische Golf opgeven.
• Grondinterventies brengen het risico met zich mee dat er een onhoudbare en kostbare impasse ontstaat.
• Door strategische terugtrekking kan Washington prioriteit geven aan de existentiële dreiging van China.

Dr. Robert Kelly van de Pusan National University stelt in 19fortyfive dat de Verenigde Staten hun huidige strategie in de Perzische Golf moeten loslaten om een verwoestende militaire impasse te voorkomen.

Hoewel president Trump het conflict nog steeds als prioriteit ziet, heeft het uitgebreide arsenaal aan drones en raketten van Iran, in combinatie met effectieve kustverdedigingssystemen, de Amerikaanse zeestrijdkrachten met succes op afstand gehouden. De terughoudendheid van de Amerikaanse marine om haar vloot in gevaar te brengen tegen goedkope Iraanse luchtdreigingen heeft ertoe geleid dat het Amerikaanse leger niet in staat is geweest een beslissende overwinning te behalen.

Risico’s van een escalatie

De wetenschapper waarschuwt dat de enige resterende weg naar een militaire overwinning de inzet van grondtroepen zou vereisen, zoals een mogelijke verovering van het eiland Kharg. Een dergelijke stap zou echter waarschijnlijk een herhaling zijn van eerdere Amerikaanse mislukkingen in het Midden-Oosten, waar beperkte interventies uitmondden in onbeheersbare moerassen. De geschiedenis leert dat een geleidelijke escalatie op zoek naar een definitieve overwinning vaak leidt tot onhoudbare verliezen en een diepere verstrikking.

In plaats van door te gaan met een onwinbare oorlog, stelt Kelly “terugtrekking“ voor. Hij betoogt dat de VS moeten erkennen dat ze zich te ver hebben uitgestrekt en hun energie en kapitaal moeten richten op de belangrijkere strategische dreiging die China vormt.

Hoe zat het in het verleden?

Omgekeerd noemt de auteur de terugtrekking van Groot-Brittannië uit zijn gebieden ten oosten van Suez in de jaren zeventig als een succesvol voorbeeld van het beperken van verliezen om de nationale stabiliteit te behouden. Ook de VS hebben deze les geleerd na de Vietnamoorlog, toen ze beseften dat terugtrekking uit Zuidoost-Azië niet leidde tot een wereldwijde ineenstorting van hun belangen.

Kelly past deze logica toe op de Perzische Golf en merkt op dat de Amerikaanse betrokkenheid, ondanks decennia van dominantie sinds 1991, minimale positieve resultaten heeft opgeleverd tegen enorme kosten. De regionale instabiliteit, de opkomst van het islamisme en het voortbestaan van autoritaire regimes blijven bestaan ondanks enorme financiële en menselijke inspanningen. Hij stelt dat noch de veiligheid van Israël, noch de wereldwijde oliestroom een permanente Amerikaanse militaire aanwezigheid vereist, aangezien alle regionale actoren, inclusief Iran, baat hebben bij open handel.

Nieuwe prioriteit

Uiteindelijk stelt de auteur dat de VS het Midden-Oosten niet langer kunnen hervormen of liberalisering kunnen opleggen. Hij suggereert dat het terugtrekken van de Amerikaanse invloed lokale facties juist zou dwingen hun eigen sektarische geschillen op te lossen, in plaats van Washington te manipuleren voor hun eigen doeleinden. Gezien de prioriteiten van het moderne tijdperk weegt de strijd tegen Rusland en China veel zwaarder dan het nut van het handhaven van een steunpunt in de Golf.

Wil je meer defensienieuws ontvangen? Schrijf je in op onze wekelijkse Defensie Insider-nieuwsbrief

Volg Business AM ook op Google Nieuws

Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!