Key takeaways

• Leiders in de luchtvaartsector achten de doelstelling van ‘netto-nul’ in 2050 onhaalbaar.
• Kritieke tekorten in de productie van duurzame brandstof vertragen de vooruitgang.
• Overheden moeten klimaatdoelstellingen afstemmen op de daadwerkelijke infrastructuurcapaciteit.

De wereldwijde luchtvaartsector heeft de ambitie om in 2050 een netto-nuluitstoot van koolstof te bereiken. Dat wordt nu door leiders in de sector als onwaarschijnlijk beschouwd. Dat meldt The Guardian. Willie Walsh, de directeur-generaal van IATA, heeft opgeroepen tot het opstellen van een praktischer tijdschema. Hierbij merkte hij op dat het optimisme rond de toezegging voor 2021 snel afneemt.

Systemische belemmeringen voor brandstofproductie

Walsh schrijft deze dreigende mislukking toe aan een gebrek aan steun van nationale regeringen, vliegtuigfabrikanten en brandstofleveranciers. Hij wees op een kritiek tekort aan duurzame vliegtuigbrandstoffen (SAF). Hij merkte op dat de huidige productie minder dan 1 procent van de totale brandstofbehoefte uitmaakt.

Ondanks een doelstelling van 500 miljoen ton tegen 2050, suggereert het huidige traject dat zelfs een bescheiden emissiereductie van 5 procent tegen 2030 onhaalbaar is. Bovendien stelde Walsh dat het door de VN gesteunde Corsia-emissiehandelssysteem wordt verzwakt door politieke inertie.

Infrastructuur en leveringsproblemen

Naast brandstofkwesties is de sector gefrustreerd. Dit komt door vertragingen bij de levering van zuinigere vliegtuigen en het uitblijven van modernisering van de wereldwijde luchtverkeersleidingssystemen.

Luchtvaartmaatschappijen beweren aan hun verplichtingen te voldoen. Walsh beklemtoonde echter dat de sector deze milieudoelstellingen niet in zijn eentje kan realiseren. Hij stelde voor dat er een herzien tijdschema nodig is. Hierbij brengt de urgentie van de klimaatcrisis in evenwicht met het werkelijke tempo van de wereldwijde energietransitie.

Milieutegenwind en uitbreiding van luchthavens

Milieuactivisten hebben deze bekentenis grotendeels voorzien. Ze doen de duurzaamheidsclaims van de sector vaak af als oppervlakkige pogingen om de groei van het luchtverkeer te rechtvaardigen. Deze ontwikkeling zou ook gevolgen kunnen hebben voor overheidsbeslissingen over luchthavenuitbreidingen, zoals die op Heathrow. Die zijn in theorie afhankelijk van het halen van klimaatdoelstellingen.

Het risico van onrealistische verplichtingen

De strijd wordt verder bemoeilijkt door overheidsverplichtingen die het gebruik van SAF voorschrijven. Marie Owens Thomsen van IATA bekritiseerde de doelstellingen van de EU en het VK voor 2030 als volledig los van de realiteit. Ze waarschuwde dat het opleggen van verplichtingen voor synthetische brandstoffen (e-SAF) voordat de productie-infrastructuur bestaat, een gevaarlijke strategie is die onvermijdelijk zal leiden tot torenhoge kosten. (fc)

Volg Business AM ook op Google Nieuws

Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!