Key takeaways

• Kosten voor digitale betalingen vormen een aanzienlijke en vaak ondoorzichtige financiële last voor Belgische handelaars.
• Kleine bedrijven hebben het meest te lijden onder een gebrek aan transparante prijsstructuren.
• Stijgende internationale transactiekosten en de populariteit van mobiele portemonnees vormen een bedreiging voor toekomstige winstmarges.

Hoewel digitale transacties in België de belangrijkste betaalmethode voor consumenten zijn geworden, blijft de financiële last voor handelaars aanzienlijk en vaak ondoorzichtig. Een recent onderzoek door het Prijzenobservatorium van de FOD Economie wijst op een schrijnende ongelijkheid. Dat meldt de overheidsdienst in een persbericht.

De anatomie van merchant service fees

Voor bedrijven reiken de kosten voor het accepteren van digitale betalingen verder dan de eenvoudige aanschaf of lease van hardware. Handelaars moeten hun weg vinden in een complex web van kosten. Dat gaat over installatie- en onderhoudskosten, naast transactiespecifieke kosten. Deze “merchant service fees” worden doorgaans onderverdeeld in drie categorieën: betalingen aan de bank (interchange fees), kosten van het betalingsnetwerk (zoals Bancontact) en servicekosten die aan de acquirer worden betaald.

Prijsverschillen en de kloof voor kleine bedrijven

Uit het onderzoek blijkt dat de prijsstelling verre van uniform is. Online transacties brengen over het algemeen hogere kosten met zich mee dan transacties in fysieke winkels. Bovendien blijven Bancontact-debetkaarten de meest betaalbare optie, terwijl Visa- en Mastercard-debetkaarten duurder zijn en creditcardtransacties de duurste methode voor verkopers vormen.

Eigenaars van kleine bedrijven worden bijzonder benadeeld door een gebrek aan duidelijkheid. Zij hebben vaak te maken met all-in prijsmodellen die de afzonderlijke kostencomponenten verbergen. Omgekeerd hebben grotere bedrijven doorgaans toegang tot gedetailleerde uitsplitsingen. Gemiddeld slokken deze kosten voor elektronische betalingen tussen 0,2 procent en 0,9 procent van de totale omzet van een handelaar op.

De hoge kosten van sociale vouchers

De studie maakt ook onderscheid tussen standaardkaartbetalingen en sociale vouchers, zoals maaltijdcheques. Het financiële model voor maaltijdcheques is anders, omdat de uitgever vaak zowel de uitgifte als de inkoop verzorgt. Dit resulteert in hogere administratiekosten voor de handelaar, die doorgaans variëren van 1,05 procent tot 1,35 procent voor degenen die zijn aangesloten bij beroepsfederaties. Hierdoor is de verwerking van maaltijdcheques duurder dan die van standaardbetaalkaarten.

Vanuit bedrijfsmatig perspectief varieert de winstgevendheid van deze diensten enorm. Tussen 2020 en 2024 kenden uitgevers van sociale vouchers een mediane operationele marge van 27,4 procent. Hiermee presteerden ze aanzienlijk beter dan betalingssystemen met 11,6 procent en dienstverleners met 6,0 procent.

Toekomstige uitdagingen en technologische verschuivingen

Voor de toekomst wordt verwacht dat de bedrijfskosten zullen stijgen als gevolg van nieuwe technologische verschuivingen. De sterke toename in populariteit van mobiele portemonnees zoals Google Pay en Apple Pay, die afhankelijk zijn van wereldwijde netwerken, kan de kosten doen stijgen. Bovendien stijgen de “systeemkosten” van internationale netwerken. In tegenstelling tot interbancaire vergoedingen zijn deze niet wettelijk gemaximeerd.

Het Prijzenobservatorium concludeert dat het handhaven van kostenbeheersing en transparantie een belangrijke uitdaging blijft voor Belgische detailhandelaren, met name kleinere ondernemingen, in een tijdperk van snelle digitale evolutie.

Volg Business AM ook op Google Nieuws

Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!