Key takeaways
- Generaal Xavier Brunson stelt voor om de militaire capaciteiten van Zuid-Korea, Japan en mogelijk ook de Filipijnen te bundelen in een “kill web” voor verbeterde regionale veiligheid.
- Dit netwerk heeft tot doel een snel en flexibel systeem te creëren voor het identificeren en aanvallen van doelen door middel van realtime gegevensuitwisseling tussen sensoren en schutters in alle domeinen.
- Het ‘kill web’-concept houdt rekening met politieke gevoeligheden en leunt tegelijkertijd op de overlappende sterke punten van gecombineerde allianties tegen gezamenlijke bedreigingen zoals Noord-Korea, China en Rusland.
Het hoofd van de Amerikaanse strijdkrachten in Korea, generaal Xavier Brunson, heeft een nieuwe strategie voorgesteld om de regionale veiligheid te versterken door de militaire capaciteiten van Zuid-Korea, Japan en mogelijk de Filipijnen te koppelen tot een netwerk dat bekendstaat als een ‘kill web’. Dit concept heeft tot doel een sneller en flexibeler systeem te creëren voor het identificeren en aanvallen van doelen door elke sensor – zoals satellieten, drones of soldaten – in staat te stellen realtime gegevens te delen met elke schutter, waaronder vliegtuigen, schepen of raketsystemen. Het doel is om gecombineerde, gezamenlijke, alle domeinen omvattende effecten te creëren tegen gezamenlijke bedreigingen zoals Noord-Korea, China en Rusland.
Verschuivende focus
Deze verschuiving in het denken is een bredere erkenning dat het Koreaanse schiereiland niet langer uitsluitend gericht is op het afschrikken van Noord-Korea, maar cruciaal is binnen een breder defensienetwerk dat zich uitstrekt over de “eerste eilandketen” van Japan tot Borneo. Dat vertelt hij in een interview aan The Japan Times. In het besef dat elke grote noodsituatie in de regio waarschijnlijk alle drie de landen zou betreffen, sprak generaal Brunson de noodzaak uit van preventieve coördinatie in plaats van achteraf in actie te komen wanneer een crisis zich voordoet.
Het concept omvat een intensievere uitwisseling van inlichtingen en het onderhoud van Amerikaanse materieel in de regio. Er bestaan al lang politieke gevoeligheden met betrekking tot militaire integratie tussen Zuid-Korea en Japan, evenals bestaande wettelijke beperkingen, met name voor Tokio. Niettemin stelt Brunson dat het verbinden van deze allianties overlappende steunpunten creëert die het voor tegenstanders moeilijker maken om plannen tegen hen te smeden.
Strategische flexibiliteit
Deze visie sluit aan bij het streven naar “strategische flexibiliteit”, waardoor Amerikaanse troepen, waaronder die in Zuid-Korea, tijdelijk regionale noodsituaties kunnen ondersteunen. Zowel Japan als de Filipijnen hebben zich enthousiast getoond over multilaterale veiligheidsbanden, terwijl Zuid-Korea voorzichtiger blijft vanwege bezorgdheid over een negatieve reactie van China.
Brunson ziet Zuid-Korea als het centrum van dit netwerk, waarbij het zijn grote grondtroepen inzet voor afschrikking en zijn geavanceerde defensie-industrie voor regionale ondersteuning. De vijfde generatie gevechtsvliegtuigen van Japan, de aanwezigheid van belangrijke Amerikaanse troepen en de controle over maritieme knelpunten dragen bij aan geavanceerde gevechtscapaciteiten. De Filipijnen bieden strategische toegang die de Stille en Indische Oceaan met elkaar verbindt, met op het land gestationeerde antischipraketten die vijandelijke schepen in gevaar kunnen brengen.
Gedeelde ondersteuning
Cruciaal is dat dit “kill web” een gedeeld operationeel beeld vereist, waarbij alle knooppunten dezelfde informatie zien over land, zee, lucht, ruimte en cyberspace. Volgens Brunson is vroege detectie en actie in deze domeinen van het grootste belang om een beslissend voordeel te behalen.
Ondersteuning vormt een andere uitdaging, waarbij planners ernaar streven reparatie- en productiecapaciteit binnen de regio op te bouwen in plaats van uitsluitend te vertrouwen op bevoorrading vanuit de VS. De centrale ligging en geavanceerde industriële basis van Zuid-Korea worden gezien als essentieel voor het opzetten van een regionale ‘Foundry’ voor de ondersteuning van gezamenlijke strijdkrachten.
Uitbreiding van multinationale oefeningen
Ten slotte worden multinationale oefeningen uitgebreid en herontworpen om de nadruk te leggen op interventie door derden, gedistribueerd commando en controle, en omstreden maritieme scenario’s. Brunson prijst de actieve deelname van Zuid-Korea aan deze oefeningen en wijst op hun cruciale rol bij het oefenen van coördinatie voordat deze nodig is in een conflict.
Hij erkent dat de coördinatie met de Amerikaanse strijdkrachten in Japan en de Zelfverdedigingsstrijdkrachten weliswaar al intensief is, maar dat deze verder geformaliseerd moet worden. Het aanpakken van technische hindernissen en juridische beperkingen, met name de pacifistische wetten van Japan, zal essentieel zijn voor het realiseren van deze visie van een volledig geïntegreerd regionaal defensienetwerk. Brunsons opmerkingen duiden op een belangrijke verschuiving in de Amerikaanse strategie naar een meerlagige afschrikkingsarchitectuur die Noord- en Zuidoost-Azië omvat, wat waarschijnlijk de aandacht zal trekken van zowel Peking als Pyongyang. (fc)
Volg Business AM ook op Google Nieuws
Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!