Rapport: Amerikaanse luchtmacht heeft grotere vloot bommenwerpers en gevechtsvliegtuigen nodig om China tegen te gaan


Key takeaways

  • De Amerikaanse luchtmacht heeft een aanzienlijk grotere vloot van de volgende generatie B-21-bommenwerpers en F-47-gevechtsvliegtuigen nodig om China effectief te kunnen bestrijden in een mogelijk conflict over Taiwan.
  • Die uitgebreide strijdmacht zou langdurige offensieve operaties tegen Chinese doelen diep in het Chinese vasteland mogelijk maken.
  • Budgettaire beperkingen zijn bepalend voor de huidige aankoopbeslissingen.

Volgens een nieuw rapport van het Mitchell Institute for Aerospace Studies heeft de Amerikaanse luchtmacht een aanzienlijk grotere vloot van volgende generatie bommenwerpers en gevechtsvliegtuigen nodig om China effectief te kunnen bestrijden in een mogelijk conflict over Taiwan.

Uitbreiding vloot

De studie pleit voor de aanschaf van ten minste 200 B-21-bommenwerpers en 300 F-47-gevechtsvliegtuigen, wat meer is dan de huidige plannen van “ten minste” 100 B-21’s en 185 F-47’s. Die uitgebreide strijdmacht zou aanhoudende offensieve operaties tegen Chinese bases en infrastructuur diep in het Chinese vasteland mogelijk maken, in plaats van beperkt te blijven tot geïsoleerde aanvallen.

Auteurs Heather Penney en gepensioneerd kolonel Mark A. Gunzinger stellen voor dat die zesde generatie vliegtuigen samenwerken om het luchtruim van de vijand binnen te dringen en aanvallen van binnenuit uit te voeren. Een dergelijke strategie is erop gericht om alle veilige havens voor China om lucht- en raketaanvallen uit te voeren tijdens een langdurig conflict uit te schakelen.

Beperkte aanvalscapaciteit

Het rapport stelt dat de huidige troepenstructuur alleen geschikt is voor beperkte aanvallen, vergelijkbaar met Operatie Midnight Hammer tegen Iraanse nucleaire installaties. Penney beklemtoont dat die capaciteit tekortschiet voor een grootschalige oorlog en beschrijft die als een “aanvalsmacht” in plaats van een “campagnemacht”.

Om de kloof te overbruggen terwijl nieuwe vliegtuigen worden ontwikkeld, bevelen de analisten tijdelijke maatregelen aan, zoals het behouden van alle B-2-bommenwerpers en het verhogen van de aankopen van F-35’s. Zij benadrukken dat de voorraad bommenwerpers en gevechtsvliegtuigen van de luchtmacht sinds de Koude Oorlog aanzienlijk is geslonken, waarbij de huidige plannen voornamelijk gericht zijn op het vervangen van verouderde vliegtuigen in plaats van het uitbreiden van de capaciteit.

Begrotingsbeperkingen

Penney stelt dat die beslissingen worden ingegeven door begrotingsbeperkingen en niet door operationele noodzaak. Zij wijst erop dat het aantal vliegtuigen dat beschikbaar is voor langeafstandsaanvallen kleiner is dan de officiële cijfers suggereren, omdat een deel moet worden gereserveerd voor nucleaire afschrikking en binnenlandse verdediging. Die beperking is volgens haar een belangrijke factor in de aanbeveling voor grotere vloten.

Bovendien betwist het rapport het idee dat de luchtmacht meer zou moeten vertrouwen op stand-off wapens die worden gelanceerd vanuit buiten het betwiste luchtruim. Penney en Gunzinger stellen dat de huidige luchtmacht onvoldoende stealth-vliegtuigen heeft en te veel vertrouwt op oudere, niet-stealth-platforms. Zij betogen dat de luchtmacht zonder een sterke vloot van vliegtuigen van de volgende generatie niet in staat zou zijn om te voldoen aan de uitgebreide doelwitvereisten van een conflict met een machtige tegenstander als China.

Kostenoverwegingen

De auteurs erkennen dat de aanschaf van extra B-21’s en F-47’s hoge kosten met zich meebrengt, maar stellen daar tegenover dat stand-off wapens ook duur zijn en gevoelig voor technologische kwetsbaarheden. Penney noemt als voorbeeld de Dark Eagle hypersonische raket van het leger, die meer dan 40 miljoen dollar (ongeveer 34 miljoen euro) per lancering kost. Zij stelt dat uitsluitend vertrouwen op stand-off wapens al snel kan leiden tot exorbitante kosten voor beperkte aanvallen.

Penney haalt historische voorbeelden aan om het belang van penetrerende luchtmacht aan te tonen. Conflicten waarin diepe aanvallen werden beperkt, stelden tegenstanders in staat om hun middelen te sparen en beschermde toevluchtsoorden te behouden, waardoor de vijandelijkheden uiteindelijk werden verlengd. (fc)

Wil je meer defensienieuws ontvangen? Schrijf je hier in op onze wekelijkse Defensie Insider-nieuwsbrief.

Volg Business AM ook op Google Nieuws

Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!

Meer

Ontvang de Business AM nieuwsbrieven

De wereld verandert snel en voor je het weet, hol je achter de feiten aan. Wees mee met verandering, wees mee met Business AM. Schrijf je in op onze nieuwsbrieven en houd de vinger aan de pols.