Key takeaways

• De Verenigde Staten bezitten meer dan 1 biljoen dollar (ongeveer 879,4 miljoen euro) aan goud, hoewel die reserves de dollar niet langer dekken.
• Strategische olieallianties hebben de goudstandaard vervangen om de wereldwijde vraag naar de Amerikaanse valuta op peil te houden.
• Wereldwijde bondgenoten diversifiëren hun reserves om de afhankelijkheid van een als “wapen” ingezet Amerikaans financieel systeem te verminderen.

De Amerikaanse minister van Financiën Scott Bessent heeft onlangs bevestigd dat de Verenigde Staten beschikken over ’s werelds grootste goudreserve, met een waarde van meer dan 1 biljoen dollar (ongeveer 879,4 miljoen euro). Dat meldt Fortune.

Die verduidelijking volgt op eerdere opmerkingen van Donald Trump en Elon Musk over de noodzaak om de Fort Knox-faciliteit te controleren om geruchten te ontkrachten dat de reserves in gevaar zouden zijn. Hoewel Bessent bevestigde dat de activa veilig zijn, benadrukte hij dat die bezittingen geen invloed meer hebben op de werkelijke waardering van de Amerikaanse dollar.

Het einde van de goudstandaard

Het historische belang van Fort Knox, waar sinds 1937 goud wordt opgeslagen, stond ooit symbool voor de economische betrouwbaarheid van Amerika. Krachtens de Gold Reserve Act van 1934 was de dollar rechtstreeks gekoppeld aan edelmetalen. Die koppeling verdween echter in 1971 toen president Richard Nixon de goudstandaard afschafte.

Bessent merkte op dat de VS overstapten op een fiatgeldsysteem, wat betekent dat het geld niet wordt gedekt door fysieke grondstoffen, hoewel het goud dat nog aan rechthebbenden verschuldigd is, nog steeds in de faciliteit wordt bewaard.

Petrodollar

De afkeer van goud leidde tot de opkomst van de “petrodollar”. Na de ineenstorting van het Bretton Woods-systeem – dat wereldwijde valuta’s had gekoppeld aan een door goud gedekte dollar – sloot de VS in 1974 een strategische alliantie met Saoedi-Arabië. In ruil voor militaire bescherming stemde Saoedi-Arabië ermee in om de olieprijs uitsluitend in Amerikaanse dollars vast te stellen.

Dit zorgde voor een permanente wereldwijde vraag naar de Amerikaanse valuta, aangezien olie essentieel is voor de wereldwijde industrie, en leidde ertoe dat olie-exporterende landen hun overschotten in Amerikaanse staatsobligaties investeerden.

De-dollarisering

Momenteel maakt de dominantie van de dollar een periode van achteruitgang door, die bekendstaat als de-dollarisering. Het aandeel van de dollar in de wereldwijde deviezenreserves is gedaald van 71 procent in 1999 tot slechts 57 procent.

Er zijn tekenen van die verschuiving zichtbaar in de geopolitieke handel; zo wordt een deel van de scheepvaart door de Straat van Hormuz nu bijvoorbeeld in Chinese yuan afgehandeld. Daarnaast heeft Frankrijk onlangs zijn goud teruggehaald uit de Federal Reserve in New York, terwijl Canada een staatsinvesteringsfonds heeft opgericht om zijn economische afhankelijkheid van de Verenigde Staten te verminderen.

Uitholling van de monetaire hegemonie

Financiële analisten, zoals Sana Ur Rehman van EBC Financial Group, wijzen erop dat die trend bijzonder alarmerend is omdat die wordt aangestuurd door bondgenoten van de VS in plaats van door vijanden. De waargenomen “bewapening” van het op de dollar gebaseerde financiële systeem door middel van sancties en handelsvolatiliteit heeft partnerlanden ertoe aangezet hun blootstelling aan de Amerikaanse valuta te beperken.

Die transitie door bevriende landen betekent een fundamentele breuk met de afgelopen acht decennia van Amerikaanse monetaire hegemonie.

(at)

Volg Business AM ook op Google Nieuws

Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!