Key takeaways
- Top Flight Aerostructures heeft contracten ter waarde van 76,5 miljoen dollar (66,7 miljoen euro) binnengehaald voor de productie van vleugelonderdelen voor de B-1B-bommenwerper.
- Slijtage door gevechtsinzet en verouderde vliegtuigrompen maken deze cruciale structurele vervangingen noodzakelijk.
- Die modernisering moet de tijd overbruggen totdat de B-21 Raider in gebruik wordt genomen.
Het Defense Logistics Agency heeft twee competitieve contracten met een looptijd van drie jaar gegund aan het in Georgia gevestigde Top Flight Aerostructures voor de productie van vleugelonderdelen voor de B-1-bommenwerper. Deze overeenkomsten, die geen optieperiodes bevatten en volgens planning medio juni 2029 moeten zijn afgerond, hebben een waarde van 53,1 miljoen dollar voor achterranddelen en 23,4 miljoen dollar voor vleugeltips.
Vleugels met variabele hoek
De noodzaak voor deze onderdelen vloeit voort uit het ontwerp van de vleugels met variabele hoek van de B-1B Lancer. Dankzij dit systeem kan het vliegtuig zijn vleugelhoek aanpassen van 15 graden tijdens het opstijgen en landen tot 67,5 graden voor vluchten op hoge snelheid en op lage hoogte. Hoewel dit systeem veelzijdig is, stelt deze mechanische flexibiliteit het casco bloot aan enorme belasting.
De vleugeltips en achterranden zijn cruciale structurele oppervlakken die aanzienlijke aerodynamische belastingen moeten weerstaan, vooral gezien het maximale startgewicht van het vliegtuig van 216.000 kilogram.
Gevechtsvermoeidheid en veroudering van de vloot
De leeftijd van de vloot maakt het onderhoud nog ingewikkelder. De laatste B-1B werd in mei 1988 geleverd, wat betekent dat de nieuwste toestellen ongeveer 38 jaar oud zijn. Van de oorspronkelijke 100 B-1B-toestellen zijn er na een inkrimping in 2021 van de minst inzetbare vliegtuigen nog slechts ongeveer 45 in actieve dienst.
Tientallen jaren van intensieve gevechtsoperaties in regio’s als Syrië, Libië, Irak en Afghanistan hebben geleid tot structurele vermoeidheid die de oorspronkelijke ontwerpverwachtingen uit het tijdperk van de Koude Oorlog ver overstijgt. In sommige gevallen was de achteruitgang van dragende onderdelen en draaipunten van de vleugels zo ernstig geworden dat het voordeliger was om in de mottenballen geplaatste vliegtuigen weer in dienst te nemen dan beschadigde exemplaren te repareren.
Wachten op de B-21
Om deze achteruitgang tegen te gaan, investeert de luchtmacht fors in duurzaamheid. Uit begrotingsplannen blijkt dat tussen 2027 en 2031 342 miljoen dollar zal worden toegewezen aan de modernisering van de B-1, met als doel de vloot tot 2037 operationeel te houden. Deze strategie zorgt voor een overbrugging totdat de B-21 Raider stealthbommenwerper de taken van de B-1 volledig kan overnemen.
De B-1B blijft onmisbaar vanwege zijn ongeëvenaarde conventionele laadvermogen: hij kan intern 75.000 pond aan munitie vervoeren. Hij fungeert als primair platform voor de Long-Range Anti-Ship Missile, een cruciaal middel nu de strategische focus van de VS verschuift naar de Stille Oceaan. Daarnaast blijft de B-1B deelnemen aan de rotaties van de Bomber Task Force in Europa, waarmee hij macht uitstraalt over meerdere operatiegebieden.
Duur onderhoud
Uiteindelijk benadrukken deze contracten de verborgen, terugkerende kosten van het onderhoud van verouderde hardware. Omdat de B-1B een unieke capaciteit biedt die de B-52 en B-21 momenteel niet kunnen evenaren, moet de luchtmacht zich committeren aan een continue cyclus van vervanging van versleten structurele onderdelen. Het onderhoud van het zwaarste transportvliegtuig in de inventaris vereist niet alleen hightech-upgrades, maar ook een betrouwbare toeleveringsketen van basiscomponenten om te voorkomen dat de verouderde vliegtuigrompen defect raken.
Volg Business AM ook op Google Nieuws
Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!
