Key takeaways

• Saoedi-Arabië breidt zijn fabriek in al-Duwadimi uit om geavanceerde raketten met vaste brandstof te produceren.
• Chinese technologie ligt waarschijnlijk ten grondslag aan deze verschuiving naar wapens met een groter bereik.
• Verbeterde raketcapaciteiten kunnen de betrekkingen met de VS onder druk zetten en de onderhandelingen over het nucleaire akkoord bemoeilijken.

Uit onderzoek van twee analisten van het Foreign Policy Research Institute (FPRI) blijkt dat Saoedi-Arabië zijn faciliteit voor ballistische raketten uitbreidt om krachtigere raketten op vaste brandstof te produceren. Door commerciële satellietgegevens van Planet Labs te onderzoeken die tussen april 2025 en september 2026 zijn vastgelegd, hebben de analisten een nieuw gebouw geïdentificeerd op de locatie al-Duwadimi, ten westen van Riyad. Dit gebouw, dat twee keer zo groot is als eerdere faciliteiten, bevat waarschijnlijk gietkuilen die worden gebruikt om brandstof in raketmotoren te laten stollen. Daarnaast lijkt er een apart gebouw te zijn neergezet voor de opslag van onderdelen of brandstofmaterialen.

Chinese invloed

De verschuiving naar grotere raketten met vaste brandstof zou Riyad een strategisch voordeel opleveren, aangezien deze wapens sneller kunnen worden ingezet en betrouwbaarder kunnen worden opgeslagen dan versies met vloeibare brandstof. Deskundigen van het IISS en CNA, samen met de onderzoekers van het FPRI, zijn van mening dat het ontwerp van de fabriek en de raketvoorraad van het koninkrijk wijzen op een afhankelijkheid van Chinese technologie. Dit sluit aan bij een geschiedenis van geheime aankopen uit Peking, waaronder DF-3-raketten in de jaren tachtig en het vermoedelijke gebruik van DF-15-raketten in Jemen. De uitbreiding toont een verschuiving naar de productie van de DF-21 met een groter bereik of een vergelijkbare variant, waarschijnlijk omdat de Verenigde Staten strenge beperkingen handhaven op de export van technologie voor langeafstandsraketten.

Herschikking regionale machtsverhoudingen

Vanuit geopolitiek perspectief zouden deze versterkingen de regionale machtsverhoudingen kunnen hervormen. Onderzoekers van het IISS merkt op dat een groter raketbereik Saoedi-Arabië in staat zou stellen Iraanse doelen te bedreigen zonder dure, in de VS geproduceerde F-15-vliegtuigen in gevaar te brengen tegen de Iraanse luchtverdediging. Hierdoor zou de capaciteitskloof die Teheran momenteel heeft, worden verkleind. Deze stap weerspiegelt echter een bredere trend in het Midden-Oosten, waarbij analisten soortgelijke militaire uitbreidingen in Turkije en de Verenigde Arabische Emiraten signaleren.

Mogelijke wrijving met Washington

Afgezien van regionale spanningen kunnen deze ontwikkelingen ook politieke wrijving in Washington veroorzaken. Er bestaat bezorgdheid dat een toegenomen raketcapaciteit de weerstand binnen het Amerikaanse Congres tegen een voorgesteld civiel nucleair akkoord zou kunnen versterken. Critici stellen dat het verstrekken van uraniumverrijkingscapaciteiten aan Saoedi-Arabië voor energieopwekking zou kunnen leiden tot nucleaire proliferatie. Riyad ontkent echter dergelijke intenties.

Bouw van de faciliteit

Fysiek bewijs uit de satellietbeelden toont aan dat de voorbereiding van het terrein begin 2025 van start ging. Eind 2025 waren diepe kuilen zichtbaar en in september 2026 waren er explosieafleidingsmuren opgetrokken om het risico op onbedoelde explosies te beperken, een kenmerk dat veel voorkomt in Amerikaanse en Iraanse faciliteiten. Hoewel de bouwwerken bijna voltooid zijn, kan de installatie van gespecialiseerde apparatuur nog enkele maanden in beslag nemen. Hierdoor zou de centrale mogelijk tegen het einde van het jaar volledig operationeel zijn.

Wil je meer defensienieuws ontvangen? Schrijf je in op onze wekelijkse Defensie Insider-nieuwsbrief

Volg Business AM ook op Google Nieuws

Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!