Key takeaways
- De Verenigde Staten zijn van plan hun militaire rol bij het afschrikken van Noord-Korea te verminderen en Zuid-Korea de voortrekkersrol te geven.
- Deze verschuiving sluit aan bij de bredere strategie van Amerika om prioriteit te geven aan de verdediging van het eigen grondgebied en het tegengaan van de Chinese invloed in de Indo-Pacifische regio.
- President Trump heeft troepen ingezet tegen Iran te midden van escalerende spanningen, terwijl hij tegelijkertijd streeft naar een vreedzame oplossing.
Het Pentagon heeft een verschuiving in zijn aanpak van de afschrikking van Noord-Korea geschetst, waarbij het een beperktere rol voor de Verenigde Staten voor ogen heeft en Zuid-Korea de primaire verantwoordelijkheid geeft. Deze mogelijke vermindering van de Amerikaanse troepen op het Koreaanse schiereiland sluit aan bij het belang van Amerika om zijn militaire positie in de regio aan te passen.
Zuid-Korea neemt het voortouw
Zuid-Korea, dat al ongeveer 28.500 Amerikaanse militairen herbergt en zijn defensiebudget voor dit jaar heeft verhoogd, wordt geacht in staat te zijn een leidende rol te spelen bij het afschrikken van Noord-Korea, met cruciale maar beperkte steun van de Verenigde Staten.
Deze verandering toont de inspanningen die Zuid-Korea de afgelopen twintig jaar heeft geleverd om zijn defensiecapaciteiten te versterken en uiteindelijk het oorlogscommando over de gecombineerde Amerikaanse en Zuid-Koreaanse troepen op zich te nemen. Hoewel Zuid-Korea zich aanvankelijk verzette tegen elke wijziging in de rol van de Amerikaanse troepen, heeft het actief naar dit doel toegewerkt.
Focus van de defensiestrategie
Het document van het Pentagon over de nationale defensiestrategie, een 25 pagina’s tellende gids voor zijn beleid, benadrukt de prioriteit van de verdediging van het vaderland. In de Indo-Pacifische regio ligt de focus op het voorkomen dat China de Verenigde Staten of hun bondgenoten gaat domineren. Het document voorziet een “fatsoenlijke vrede” die zowel de Amerikanen als China ten goede komt, zonder Taiwan rechtstreeks te noemen.
De claim van China dat Taiwan zijn eigen grondgebied is en de mogelijkheid van militaire interventie blijven twistpunten. Taiwan handhaaft zijn soevereiniteit en claimt het recht van zijn bevolking om over hun toekomst te beslissen.
Amerikaanse troepeninzet tegen Iran
Ondertussen heeft president Trump de inzet van een “armada” tegen Iran aangekondigd, waarbij hij benadrukt dat hij de voorkeur geeft aan een vreedzame oplossing, maar tegelijkertijd waarschuwt voor mogelijke acties van Iran tegen demonstranten of zijn nucleaire programma. Deze troepeninzet is bedoeld om de Amerikaanse strijdkrachten in de regio te versterken te midden van de verhoogde spanningen en om indien nodig opties te bieden voor verdere militaire actie.
Ondanks recente tegenslagen werkt Iran actief aan de wederopbouw van zijn leger en sluit het de ontwikkeling van kernwapens niet uit. Het Pentagon erkent Israël als een “modelbondgenoot” die in staat is tot zelfverdediging.
Europa en Rusland
Wat Europa betreft, hanteert het strategiedocument van het Pentagon een meer afgewogen benadering dan de nationale veiligheidsstrategie van Trump van vorig jaar, die tot controverse leidde met zijn bewering dat Europa als bondgenoot mogelijk aan belang zou inboeten. Hoewel de Verenigde Staten betrokken zullen blijven bij Europa, geven zij prioriteit aan hun eigen verdediging en het afschrikken van China.
Rusland wordt door de oostelijke NAVO-leden beschouwd als een “aanhoudende maar beheersbare” dreiging. Het Pentagon wil Trump opties bieden om de militaire en commerciële toegang van de VS tot belangrijke strategische locaties wereldwijd, waaronder Groenland, te waarborgen.
Volg Business AM ook op Google Nieuws
Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!