Key takeaways
- De Israëlische premier Benjamin Netanyahu vecht om aan de macht te blijven te midden van mislukkingen op het gebied van veiligheid en corruptieprocessen.
- Gadi Eisenkot daagt de premier uit door in te spelen op de publieke onvrede over de nationale veiligheid.
- De rechtse ideologie is de drijvende kracht achter Netanyahu’s verzet tegen een Palestijnse staat en zijn focus op de Iraanse invloed.
Nu Israël zich opmaakt voor de verkiezingen van dinsdag, is Benjamin Netanyahu, de langstzittende premier van het land, verwikkeld in een cruciale strijd om zijn politieke toekomst. Ondanks drie decennia aan leiderschap heeft de 77-jarige moeite om zijn imago als belangrijkste hoeder van de nationale veiligheid te behouden na de verwoestende aanval van Hamas op 7 oktober 2023. Hij wordt momenteel geconfronteerd met stevige tegenstand van Gadi Eisenkot, een voormalig legerleider die de wijdverbreide publieke frustratie over tekortkomingen op veiligheidsgebied heeft aangewend om in de peilingen op gelijke hoogte te komen met Netanyahu.
Campagnestrategie met hoge inzet
Om de overwinning veilig te stellen, hanteert de premier een agressieve campagnestrategie. Hij benadrukt de scherpe keuze tussen zijn rechtse programma en de oprichting van een Palestijnse staat, een vooruitzicht dat bij het Israëlische publiek op brede weerstand stuit. Bovendien probeert hij zijn imago te versterken door de steun van de Amerikaanse president Donald Trump te benadrukken en te beweren dat buitenlandse tegenstanders actief hopen op zijn nederlaag.
Juridische strijd
Netanyahu’s huidige politieke strijd wordt bemoeilijkt door zware juridische en internationale druk. Hij zit midden in een langdurig corruptieproces en er is een internationaal arrestatiebevel tegen hem uitgevaardigd in verband met mogelijke oorlogsmisdaden in Gaza. Te midden van deze uitdagingen heeft hij geprobeerd de aandacht af te leiden van de veiligheidsinbreuk van 7 oktober door de nadruk te leggen op recente militaire operaties tegen Hezbollah in Libanon, Hamas in Gaza en directe aanvallen op Iran. Zijn toewijding aan een harde aanpak werd onlangs opnieuw bevestigd toen hij een lockdown instelde op de Westelijke Jordaanoever na aanslagen in de buurt van Hebron.
Wortels in het revisionistische zionisme
Netanyahu’s vader, Benzion, een aanhanger van het revisionistische zionisme, vormde zijn ideologische wereldbeeld. Die stroming streefde naar een grotere Israëlische staat. Deze achtergrond bracht hem ertoe zich te verzetten tegen de vredesinspanningen van de jaren negentig en het concept van een tweestatenoplossing. Tegenwoordig pleit hij voor de annexatie van gebieden op de Westelijke Jordaanoever en de uitbreiding van nederzettingen, met het oog op een staat waarvan de grenzen reiken tot aan Jordanië.
Academisch succes en persoonlijk verlies
Zijn persoonlijke geschiedenis wordt gekenmerkt door zowel academische prestaties als een familietragedie. Als afgestudeerde van het MIT, die enige tijd in de VS doorbracht, ontwikkelde hij zich tot een bekwaam spreker op het wereldtoneel. De dood van zijn broer Yonatan tijdens de aanval op Entebbe blijft echter een bepalend emotioneel litteken in zijn leven. Na zijn diensttijd in een elite-commando-eenheid en zijn deelname aan de oorlog van 1973 trad hij in 1988 toe tot het parlement. Uiteindelijk werd hij de jongste persoon die Israël leidde, nadat hij de verkiezingen van 1996 had gewonnen.
Strategie van berekende dominantie
Gedurende zijn verschillende ambtstermijnen voerde Netanyahu een strategie van militaire dominantie en berekende voorzichtigheid. Eerder was hij van mening dat het toestaan van Hamas als bestuurder van Gaza de Palestijnse eenheid zou verzwakken door een breuk met de Westelijke Jordaanoever te creëren. De gebeurtenissen van 7 oktober toonden aan dat deze strategie gebrekkig was, waardoor hij het huidige regionale conflict nu kadert als een historische strijd om de Iraanse invloed uit het Midden-Oosten te bannen.
Gepolariseerde nationale erfenis
De publieke opinie blijft diep verdeeld over zijn nalatenschap. Bewonderaars prijzen zijn moed in de confrontatie met Teheran en zijn vastberadenheid tijdens nationale crises. Tegenstanders daarentegen, waaronder Gadi Eisenkot, stellen dat Netanyahu Israël internationaal heeft geïsoleerd en heeft geregeerd door middel van angst en verdeeldheid. (ev)
Volg Business AM ook op Google Nieuws
Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!
