Key takeaways
- Irak streeft binnen zes jaar naar een dagelijkse olieproductie van 8 tot 10 miljoen vaten.
- De OPEC+ moet hogere productiequota goedkeuren op basis van een aanstaande onafhankelijke evaluatie.
- Diversificatie van exportroutes via Turkije, Jordanië en Syrië blijft van cruciaal belang om de Straat van Hormuz te omzeilen.
Irak streeft naar een forse verhoging van zijn olieproductie, met als doel binnen zes jaar dagelijks 8 tot 10 miljoen vaten te produceren. Dit betekent een aanzienlijke stijging ten opzichte van de ongeveer 4 miljoen vaten per dag die vóór het conflict met Iran werden geproduceerd. Om dit doel te bereiken heeft premier Ali al-Zaidi de ministers van Financiën en Olie naar Saoedi-Arabië gestuurd om bij de OPEC te lobbyen voor een verhoogde productiequota.
De weg naar nieuwe productielimieten
De vaststelling van deze nieuwe limieten hangt af van een onafhankelijke evaluatie door DeGolyer en MacNaughton, een adviesbureau dat door de OPEC+ is ingehuurd om de duurzame maximale capaciteit van de lidstaten te bepalen.
Hun rapport, dat eind september wordt verwacht, zal als basis dienen voor de onderhandelingen over de productiebasis voor 2027. Dergelijke discussies zijn vaak omstreden, aangezien hogere basisniveaus landen de wettelijke bevoegdheid geven om hun olieaanbod te vergroten.
Exportbeperkingen
Het veiligstellen van een hoger quotum is echter slechts een deel van de uitdaging; Irak kampt ook met ernstige logistieke hindernissen. De afsluiting van de Straat van Hormuz door Iran heeft het belangrijkste exportkanaal van Irak lamgelegd.
Hoewel Irak er onlangs in is geslaagd de export via deze route te herstellen tot ongeveer 2 miljoen vaten per dag, blijven de volumes ver onder de historische normen.
Diversificatie van exportroutes
Om dit knelpunt te omzeilen, is premier al-Zaidi van plan de exportroutes te diversifiëren. Dit omvat het opvoeren van de verschepingen via de haven van Ceyhan in Turkije – waar de huidige pijpleiding momenteel slechts ongeveer 170.000 vaten per dag vervoert – en het verkennen van nieuwe verbindingen via Aqaba in Jordanië en Baniyas in Syrië.
Een mogelijke pijpleiding naar Syrië zou een alternatief kunnen bieden voor de Straat van Hormuz, hoewel een dergelijk project naar schatting minstens 15 miljard dollar (zo’n 12,8 miljard euro) zal kosten en vier jaar in beslag zal nemen.
Wereldwijde vraag
Uiteindelijk worden de ambitieuze productiedoelstellingen van Irak evenzeer beperkt door de fysieke infrastructuur als door de boorcapaciteit.
Ondanks deze obstakels blijft de vraag naar Iraakse olie sterk, waarbij China zijn afname van de kwaliteiten “Basrah Medium” en “Basrah Heavy” opvoert naarmate de regionale toeleveringsketens onstabieler worden. (lv)
Wil je meer energienieuws ontvangen? Schrijf je in op onze wekelijkse Energy Insider-nieuwsbrief
Volg Business AM ook op Google Nieuws
Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!
