Key takeaways
- Vijf EU-landen zijn van plan om tegen 2027 terugkeercentra voor migranten in Rwanda op te richten.
- Mensenrechtenactivisten veroordelen de overeenkomst door de twijfelachtige reputatie van Rwanda op het gebied van mensenrechten.
- Politieke wrijving en mogelijke rechtszaken vormen een bedreiging voor de haalbaarheid van het project.
Een nieuw initiatief van vijf EU-landen om terugkeercentra voor migranten in Rwanda op te zetten, heeft tot grote controverse geleid door de bezorgdheid over de mensenrechtensituatie in Rwanda.
Samenwerkingsverband
Dit samenwerkingsverband, waaraan Denemarken, Oostenrijk, Griekenland, Duitsland en Nederland deelnemen, heeft tot doel het eerste door de EU gesteunde terugkeercentrum buiten de EU op te richten. Hoewel de definitieve voorwaarden nog onderwerp van debat zijn, zal het plan – dat volgens de planning in 2027 van start moet gaan – waarschijnlijk op aanzienlijke juridische hindernissen stuiten bij Europese rechtbanken.
Politieke wrijving in Europees Parlement
Binnen het Europees Parlement is de overeenkomst fel veroordeeld. Wetgevers, waaronder de Italiaan Marco Tarquinio en de Zweedse Abir Al-Sahlani, hebben vraagtekens geplaatst bij de moraliteit van het toevertrouwen van kwetsbare mensen aan een staat die wordt beschuldigd van ernstige schendingen van de mensenrechten.
Al-Sahlani zette specifiek vraagtekens bij de logica van die stap en stelde dat als EU-landen migranten niet naar hun thuislanden kunnen repatriëren, het onwaarschijnlijk is dat Rwanda daarin zal slagen.
De spanning wordt nog versterkt door eerdere oproepen van het Parlement om grondstoffenovereenkomsten met Kigali op te schorten door vermeende militaire agressie in de Democratische Republiek Congo.
Humanitaire zorgen
Ook humanitaire organisaties hebben zich in de discussie gemengd: 45 ngo’s bestempelen het plan als een ‘wrede’ strategie die migranten nog verder in gevaar brengt.
De staat van dienst van Rwanda met soortgelijke overeenkomsten is wisselvallig. Het land trok zich eerder terug uit een overeenkomst met Israël en zag een door het Verenigd Koninkrijk geleid uitzettingsprogramma door het Britse Hooggerechtshof vernietigd worden. Bovendien is er in het kader van een overeenkomst met de regering-Trump om Amerikaanse migranten op te vangen, in de praktijk zeer weinig gebeurd.
Amnesty International heeft opgemerkt dat Rwanda er consequent niet in is geslaagd aan te tonen dat het voldoende bescherming of eerlijke juridische procedures kan bieden aan de overgebrachte personen.
Verdediging Rwandese regering
Ter verdediging van het project heeft de Rwandese minister van Binnenlandse Zaken, Vincent Biruta, de beschuldigingen van de hand gewezen. Hij stelde dat Rwanda een vooruitstrevend integratiesysteem hanteert dat iedereen beschermt, met name degenen die ervoor kiezen zich daar te vestigen.
Biruta wees op de ervaring van Kigali met het opvangen van meer dan 140.000 vluchtelingen en het sinds 2017 exploiteren van een transitcentrum voor vluchtelingen uit Libië, en betoogde dat Rwanda zich in een unieke positie bevindt om proactief oplossingen te bieden voor de wereldwijde vluchtelingencrisis.
(at)
Volg Business AM ook op Google Nieuws
Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!

