Key takeaways
- Verouderde amfibische schepen zorgen ervoor dat veel Amerikaanse mariniers lange tijd niet ingezet kunnen worden.
- Een ernstig tekort aan schepen dwingt het leger om langzamere, landgebonden strategieën te gebruiken.
- Het verval van de vloot ondermijnt het vermogen van de Verenigde Staten om snel te reageren op wereldwijde noodsituaties.
Een kritiek tekort aan zeewaardige amfibische schepen zal het Amerikaanse Korps Mariniers naar verwachting bijna een jaar lang beletten om volledige snelle-reactietroepen in te zetten. Volgens militaire functionarissen kampt de oostkust momenteel met een inzettekort voor Marine Expeditionary Units (MEU’s), en wordt verwacht dat de westkust vanaf volgend jaar met een soortgelijk tekort te maken zal krijgen. Dat schrijft Newsmax.
Deze operationele leemte verzwakt het vermogen van de Verenigde Staten om wereldwijde noodsituaties aan te pakken aanzienlijk, vooral nu China blijft zinspelen op mogelijke agressie jegens Taiwan.
Verouderde vloot
De huidige crisis vloeit voort uit een verouderde vloot die niet kan voldoen aan de eisen van moderne militaire operaties. Hoewel de federale wetgeving een vloot van 31 amfibische schepen voorschrijft, stelt de leiding van het Korps van Mariniers dat dit aantal slechts een minimumdrempel is en onvoldoende voor de daadwerkelijke operationele behoeften. Deskundigen suggereren dat er ten minste 40 schepen nodig zijn om de drie gelijktijdige MEU-inzetten te kunnen handhaven waar vaak om wordt gevraagd door mondiale gevechtscommandanten.
Minder efficiënte inzetten
Door deze tekorten is het leger gedwongen suboptimale strategieën toe te passen. In sommige gevallen stuurt de marine, in plaats van een volledige Amphibious Ready Group van drie schepen in te zetten, afzonderlijke schepen met kleinere detachementen van de mariniers om dringende tekorten op te vullen. In andere gevallen worden mariniers ingezet als ‘dirt detachments‘, wat betekent dat ze op het land worden gestationeerd in plaats van op zee.
Hierdoor gaat het voordeel van „soevereiniteit op zee“ verloren, waardoor de VS gedwongen wordt toestemming te vragen aan buitenlandse regeringen om troepen op hun grondgebied te stationeren – een bureaucratisch proces dat noodreacties kan vertragen van uren tot meerdere weken.
De gevolgen zijn nu al merkbaar in verschillende operatiegebieden. In het Caribisch gebied moest één enkel schip onmiddellijk opnieuw worden ingezet om een minimale aanwezigheid te handhaven nadat een grotere eenheid naar huis was teruggekeerd. Ondertussen zien in Japan gestationeerde eenheden hun inzet verlengd worden tot in de periodes die bestemd zijn voor noodzakelijk onderhoud, wat de vrees doet ontstaan dat toekomstige rotaties mogelijk volledig worden geannuleerd vanwege de verslechterende toestand van de schepen.
Herstel kan lang duren
Ondanks recente wetgevende inspanningen, zoals financiering voor reserveonderdelen en begrotingstoewijzingen voor nieuwe scheepsrompen in de National Defense Authorization Act van 2027, verloopt het herstel traag. Een groot deel van de huidige financiering dient alleen om de vloot op 32 schepen in stand te houden, waarvan sommige ver na hun beoogde levensduur in dienst worden gehouden. Het overkoepelende probleem blijft dat het Korps Mariniers weliswaar over personeel beschikt dat klaar is voor inzet, maar simpelweg niet over de schepen beschikt die nodig zijn om hen te vervoeren. (fc)
Volg Business AM ook op Google Nieuws
Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!
