Key takeaways

• De Amerikaanse torpedobootjager USS Spruance heeft met een inzet van 342 dagen een record sinds de Tweede Wereldoorlog gevestigd.
• Inefficiënties bij scheepswerven en achterstanden bij reparaties leiden tot deze ongekende zeereizen.
• Langdurige operationele cycli vormen een bedreiging voor de paraatheid van de vloot op de lange termijn en het welzijn van de matrozen.

De USS Spruance, een torpedobootjager van de Arleigh-Burke-klasse, heeft een nieuw record sinds de Tweede Wereldoorlog gevestigd voor de langste inzet van een torpedobootjager van de Amerikaanse marine.

Het schip vertrok op 21 november 2025 uit San Diego en bleef nog lang op zijn positie nadat de bijbehorende vliegdekschipgroep al naar huis was teruggekeerd. Eind oktober had het schip 342 dagen op zee doorgebracht, waarmee het de standaard inzetperiode van zeven maanden – die doorgaans geldt voor in eigen land gestationeerde schepen – ruimschoots overschreed.

Onderhoudscrisis

Deze ongekende tijdsduur doet zich voor te midden van een systemische crisis in het onderhoud van oppervlakteschepen. De marine kampt momenteel met een enorme achterstand in reparaties en inefficiënties bij particuliere scheepswerven.

Hoge functionarissen hebben gewaarschuwd dat dergelijke langdurige inzetperiodes een versterkend effect zullen hebben, waardoor de paraatheid van de vloot de komende jaren onder enorme druk zal komen te staan.

Menselijke tol

De menselijke tol van deze verlengingen is door gezinnen diep gevoeld. Partners van bemanningsleden, zoals Marie Bailey, beschrijven aan de website Military Times een cyclus van gebroken beloften met betrekking tot terugkeerdata.

Het voortdurend verschuiven van de terugkeer heeft de verwachting vervangen door een gevoel van angst en uitputting, aangezien gezinnen zich zorgen maken over het welzijn van matrozen die al veel langer weg zijn dan verwacht.

Ontberingen aan boord

Aan boord was de bemanning geconfronteerd met specifieke ontberingen. Sommige matrozen hebben hun frustratie geuit over het feit dat hun worstelingen worden overschaduwd door de publieke zichtbaarheid van grotere schepen zoals vliegdekschepen.

Ze benadrukken dat het leven op een torpedobootjager wordt gekenmerkt door krappe omstandigheden en intense uitdagingen die net zo zwaar, zo niet zwaarder, zijn dan die op grotere schepen. Ze stellen dat de kleinere omvang van hun schip geen afbreuk mag doen aan de erkenning van hun offers of de impact op hun gezinnen.

Andere torpedobootjagers ondergaan zelfde lot

De USS Spruance is geen op zichzelf staand geval. Ook bij andere torpedobootjagers, waaronder de USS John Finn, de USS Mustin en de USS Rafael Peralta, zijn de terugkeerdata aanzienlijk uitgesteld, waarbij sommige uitzendingen naar verwachting meer dan 14 maanden zullen duren.

Deze vertragingen verstoren het Optimized Fleet Response Plan van de marine, dat onderhoud, training en uitzendingen in een driejarige cyclus op elkaar afstemt. Wanneer uitzendingen worden verlengd, wordt de tijd die is uitgetrokken voor cruciale reparaties op depotniveau vaak ingekort of uitgesteld.

Onderhoud

Gegevens van het Government Accountability Office (GAO) wijzen op een chronische tekortkoming in de uitvoering van onderhoud. Tussen 2015 en 2022 overschreden particuliere aannemers hun reparatietermijnen voor torpedobootjagers met bijna 10.000 dagen.

Bovendien is er voor miljarden dollars aan uitgesteld onderhoud opgestapeld, wat heeft geleid tot de vervroegde buitengebruikstelling van verschillende schepen. Uit analyse blijkt dat voor de meeste klassen van oppervlaktevaartuigen de kosten per vaaruur zijn gestegen, terwijl het werkelijke aantal uren op zee is afgenomen.

Sneeuwbaleffect

Admiraal Daryl Caudle, hoofd van de marineoperaties, waarschuwde dat de terugkeer van schepen na inzetperiodes van meer dan 300 dagen een ‘sneeuwbaleffect’ zal veroorzaken wat betreft de benodigde reparaties. Hij merkte op dat het herstel hiervan honderden miljoenen dollars en meerdere jaren inspanning zal vergen, en verklaarde dat er geen snelle oplossing is om de schade te herstellen.

Bovendien wees schout-bij-nacht Kavon Hakimzadeh erop dat de capaciteit van scheepswerven een belangrijk knelpunt vormt, aangezien meerdere zwaar belaste torpedobootjagers waarschijnlijk tegelijkertijd gebruik zullen moeten maken van dezelfde droogdokfaciliteiten.

Nog geen oplossing in zicht

Financiële investeringen hebben het probleem niet opgelost. Ondanks dat er tussen 2020 en 2023 meer financiering is ontvangen dan was aangevraagd voor het onderhoud van oppervlakteschepen, constateerde het CBO dat reparaties vaak 20 procent tot 100 procent langer duren dan gepland. Bijgevolg kan een torpedobootjager ongeveer een kwart van zijn operationele levensduur in onderhoud doorbrengen. Deze vertragingen zijn nog verergerd door een gebrek aan reserveonderdelen en een tekort aan geschoolde technici.

Interne begrotingsverschuivingen weerspiegelen deze problemen. De geplande onderhoudsperiode voor de USS Spruance werd in recente begrotingsdocumenten met 200 dagen uitgesteld, wat illustreert hoe moeilijk het is om beschikbare tijdvakken voor reparaties te vinden. Bovendien blijkt uit enquêtes van het GAO dat bemanningsleden moeite hebben om tijdens de vaart basisonderhoud uit te voeren vanwege personeelstekorten en tegenstrijdige opleidingseisen.

De GAO heeft er bij de marine op aangedrongen om de onderhoudsduur beter bij te houden op basis van de specifieke toestand en leeftijd van elk schip, om zo realistischere schema’s op te stellen. De uiteindelijke terugkeer en beoordeling van de USS Spruance zullen dienen als een cruciale indicator voor de manier waarop deze recordbrekende inzet de levensvatbaarheid en paraatheid van de Amerikaanse oppervlaktevloot op lange termijn beïnvloedt. (fc)

Wil je meer defensienieuws ontvangen? Schrijf je in op onze wekelijkse Defensie Insider-nieuwsbrief

Volg Business AM ook op Google Nieuws

Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!