Key takeaways

• Cruciale upgrades van de Amerikaanse bommenwerper B-52J kampen met ernstige budgetoverschrijdingen en vertragingen van drie jaar.
• Dodelijke ongevallen en technische storingen vormen een bedreiging voor de strakke planning van het project.
• Deze gemoderniseerde bommenwerper ondersteunt stealthbommenwerpers door langeafstandsmunitie af te vuren.

Het 21 miljard dollar (18,2 miljard euro) kostende project van de Amerikaanse luchtmacht om de B-52 Stratofortress te moderniseren tot de B-52J-variant kampt met ernstige tegenslagen. Uit een rapport van 31 juli van het Government Accountability Office (GAO) blijkt dat de twee meest cruciale onderdelen van de revisie – de AESA-radar en de Rolls-Royce F130-motoren – meer dan drie jaar achterlopen op schema en hun budgetten met meer dan 30 procent hebben overschreden. Met name het Commercial Engine Replacement Program (CERP) ligt momenteel 38 procent boven de geraamde kosten.

Technische storingen en veiligheidsproblemen

Veiligheids- en technische storingen hebben het project verder belemmerd. Op 15 juni stortte een testvliegtuig, uitgerust met de nieuwe radar, neer op de Edwards Air Force Base, waarbij alle acht inzittenden omkwamen. Terwijl het onderzoek naar het ongeval voortduurt, probeert de luchtmacht het project weer op de rails te krijgen door de AN/APQ-188-radarsuite op een tweede testbommenwerper te installeren.

Ondanks deze tegenslagen en de waarschuwing van het GAO dat de productie van start zou gaan voordat voldoende ontwikkelingsvluchttests zijn afgerond, blijven militaire functionarissen vasthouden aan de planning.

Toekomstige rol

De B-52J is ontworpen om de verouderde bommenwerper om te vormen tot een ‘bommenwagen’ die 35 ton aan munitie kan vervoeren, waaronder hypersonische wapens en de nucleair inzetbare Long Range Stand-Off (LRSO)-raket. Omdat het vliegtuig geen stealth-capaciteiten bezit en niet door moderne vijandelijke luchtverdedigingssystemen heen kan dringen, is het bedoeld als een stand-off-arsenaal dat vanaf een afstand precisiewapens afvuurt.

De luchtmacht streeft naar een complementaire vloot waarin de stealth B-21 Raider het verdedigde luchtruim binnendringt, terwijl de B-52J voor enorme vuurkracht zorgt. Er is ook potentieel voor de B-52J om onbemande Collaborative Combat Aircraft (CCA)-systemen in gevechtszones in te zetten.

Levensduur

De bredere modernisering omvat 13 verschillende programma’s, variërend van nieuwe communicatiesystemen en vernieuwde zwarte dozen tot een vermindering van de bemanning van vijf naar vier leden. Deze upgrades zijn bedoeld om het vliegtuig inzetbaar te houden tot in de jaren 2050. De leeftijd van het platform – dat al sinds het Eisenhower-tijdperk in dienst is – baart echter zorgen.

Critici stellen dat het investeren van miljarden in een 80 jaar oud vliegtuig inefficiënt is. Ze suggereren dat het geld beter besteed zou kunnen worden aan het versnellen van de productie van de B-21 Raider.

Boeing

Bovendien zijn er twijfels gerezen over de hoofdaannemer, Boeing, door een geschiedenis van kostenoverschrijdingen en vertragingen bij andere defensie- en commerciële projecten. Dit, in combinatie met stagnerende inzetbaarheidspercentages als gevolg van een tekort aan reserveonderdelen, heeft ertoe geleid dat sommige analisten zich afvragen of de B-52J tegen de geschatte ingebruikname in 2033 al verouderd zal zijn.

Na volledige implementatie zal de Amerikaanse bommenwerpervloot naar verwachting groeien tot ongeveer 200 vliegtuigen, verdeeld over de B-21 en de B-52J. (fc)

Wil je meer defensienieuws ontvangen? Schrijf je in op onze wekelijkse Defensie Insider-nieuwsbrief

Volg Business AM ook op Google Nieuws

Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!