Key takeaways
- Het Amerikaanse leger bouwt een permanente, intensieve aanwezigheid op in de Eerste Eilandketen om de macht van China tegen te gaan.
- Multidomein-taskforces maken gebruik van precisieraketten om de verdedigingsnetwerken van de tegenstander te ontmantelen.
- Gediversifieerde logistieke knooppunten in de regio zorgen voor duurzame gevechtscapaciteiten.
Het Amerikaanse leger heeft een strategisch kader geïntroduceerd dat is ontworpen om een langdurige, intensieve militaire aanwezigheid in de westelijke Stille Oceaan te handhaven.
Eerste Eilandketen
Deze nieuwe richtlijn richt zich op het opzetten van een robuust netwerk van vooruitgeschoven troepen, versterkte faciliteiten en strategisch geplaatste wapenvoorraden verspreid over de Eerste Eilandketen.
Eerste Eilandketen is een geopolitieke en strategische term voor de eerste reeks grote eilandengroepen vanaf het Oost-Aziatische vasteland, die zich uitstrekt van de Koerilen en Japan via Taiwan tot de Filipijnen en Borneo. Binnen de defensiestrategie van de Verenigde Staten fungeert deze keten als een barrière om de maritieme expansie van China in de Grote Oceaan in te dammen, waarbij Taiwan als de cruciale centrale schakel wordt gezien.
China
De strategie richt zich specifiek op het risico dat wordt gevormd door het Chinese Volksbevrijdingsleger, met name de anti-access/area-denial (A2/AD)-tactieken. Die zijn bedoeld om Amerikaanse versterkingen vanuit het Amerikaanse vasteland tegen te houden.
Door over te stappen op een model van aanhoudende maritieme gevechtsvoering wil het leger de inherente moeilijkheden overwinnen die gepaard gaan met het vervoeren van bevoorrading en het beschermen van installaties onder actief vuur.
Onmiddelijk inzetbaar
Om de noodzaak van trage inzet vanuit het Amerikaanse vasteland weg te nemen, geeft het leger prioriteit aan infrastructuur die onmiddellijke operationele capaciteit mogelijk maakt vanaf het begin van een crisis. Dit omvat de oprichting van veerkrachtigere commandocentra en uitgebreide logistieke netwerken.
Een belangrijk onderdeel van deze verschuiving is het ‘Total Army Power Projection Equipment’-systeem, dat voortbouwt op eerdere opslagmethoden om ervoor te zorgen dat roterende en vooruitgestationeerde eenheden onmiddellijk toegang hebben tot essentiële uitrusting en munitie. Omdat de tegenstander snel kan mobiliseren, stapt de VS af van traditionele versterkingsschema’s en kiest het ervoor om landmachtmiddelen vooraf in de regio te stationeren.
Precisieaanvallen
Op tactisch vlak maakt het leger steeds meer gebruik van multi-domein-taskforces. Deze eenheden integreren cyberoperaties, elektronische oorlogsvoering en luchtverdediging met precisieaanvallen op lange afstand om de A2/AD-netwerken van de tegenstander te ontmantelen. Met name het gebruik van vanaf de grond gelanceerde SM-6- en Tomahawk-raketten stelt het leger in staat om maritieme en landdoelen te raken die ver buiten het bereik van standaard grondtroepen liggen.
Bovendien onderstreept de inzet van hypersonische en geavanceerde kruisraketten bij het Indo-Pacific Command het vertrouwen in aanvallen vanaf het land, hoewel het succes van deze wapens afhangt van veilige lanceerlocaties en een constante aanvoer van munitie.
Tweede Eilandketen
De Tweede Eilandketen wordt gezien als een cruciale laag van logistieke ondersteuning, die de nodige diepte biedt om de troepen aan het front te ondersteunen. Het leger is van plan om in dit gebied versterkte munitie- en brandstofdepots te bouwen, naast medische en genie-eenheden die in staat zijn langdurige operaties te ondersteunen.
Om het risico van afhankelijkheid van enkele grote, kwetsbare bases te minimaliseren, is het U.S. Army Pacific al begonnen met het diversifiëren van zijn opslag- en logistieke aanwezigheid in landen als Singapore, Australië, Japan, de Filipijnen en Guam. (fc)
Wil je meer defensienieuws ontvangen? Schrijf je in op onze wekelijkse Defensie Insider-nieuwsbrief
Volg Business AM ook op Google Nieuws
Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!
