Key takeaways
- De Amerikaanse marine gaat B-52-bommenwerpers uitrusten met LRASM-stealthraketten om geavanceerde maritieme dreigingen het hoofd te bieden.
- Lockheed Martin zal de softwareaanpassingen en tests leveren die nodig zijn voor de integratie.
- Deze strategische verschuiving vermindert de afhankelijkheid van oppervlakteschepen door langeafstandsaanvallen vanuit de lucht mogelijk te maken.
De Amerikaanse marine is bezig met het sluiten van een contract met Lockheed Martin om B-52 Stratofortress-bommenwerpers uit te rusten met de AGM-158C Long Range Anti-Ship Missile (LRASM).
Volgens een recente aankondiging van de regering heeft dit initiatief tot doel de maritieme aanvalsmogelijkheden te versterken om geavanceerde maritieme dreigingen het hoofd te bieden, met name in de Indo-Pacifische regio. Deze ontwikkeling volgt op de recente bekentenis van de luchtmacht dat ook B-2-bommenwerpers in staat zijn dit onopvallende wapen in te zetten.
Overeenkomst met Lockheed Martin
De geplande integratie omvat een exclusieve overeenkomst met Lockheed Martin voor het uitvoeren van softwareaanpassingen, grondige tests en reparaties aan de materieel. Hoewel er nog geen specifiek tijdschema voor de inzet is bekendgemaakt, is de B-52 al bij uitstek geschikt voor deze missie, aangezien het toestel regelmatig de AGM-158 JASSM-familie vervoert, waarvan de LRASM is afgeleid.
Hoewel de B-52 tot 20 JASSM-raketten kan vervoeren, is de exacte capaciteit voor de LRASM-versie nog niet bekendgemaakt.
Plannen bestonden al lang
De belangstelling voor deze capaciteit is niet nieuw. Studies naar de integratie van de LRASM in de B-52 dateren al uit 2019. Bovendien worden in het begrotingsvoorstel voor het boekjaar 2027 plannen benadrukt om geavanceerde versies van zowel de JASSM als de LRASM te integreren.
Deze upgrades zullen zich richten op het waarborgen van een veilige afvuring van wapens vanuit interne en vleugelstations en op het updaten van de basissoftware van het vliegtuig om aanvallen mogelijk te maken op doelen die worden beschermd door dichte luchtverdedigingsnetwerken.
Wat is LRASM?
De LRASM is speciaal ontworpen om hoogwaardige schepen vanaf grote afstanden aan te vallen, waarbij het risico voor het lanceervliegtuig tot een minimum wordt beperkt. De raket maakt gebruik van een combinatie van GPS, inertiële navigatie en autonome doelherkenning om te kunnen functioneren in omstreden gebieden. Om tijdens de laatste aanvalsfase onopgemerkt te blijven, maakt de raket gebruik van een infraroodbeeldzoeker in plaats van actieve radar.
Bovendien maken de ingebouwde elektronische ondersteuningsmaatregelen en datalink realtime routeaanpassingen en gecoördineerde aanvallen met andere raketten mogelijk. Hoewel de exacte bereiken geheim zijn, wordt geschat dat de standaardversie een bereik heeft van 320 tot 480 kilometer, waarbij de aankomende C-3-variant dat bereik mogelijk uitbreidt tot 965 kilometer.
Verbeterde overlevingskansen
In vergelijking met de oudere AGM-84 Harpoon biedt de LRASM een enorme sprong voorwaarts in overlevingskansen en precisie dankzij zijn stealth-profiel en autonome capaciteiten.
In combinatie met het vermogen van de B-52 om Quickstrike-ER-glijmijnen uit te werpen, wordt de bommenwerper een veelzijdige maritieme dreiging die in staat is om scheepvaartroutes te verstoren en vloten vanaf een veilige afstand aan te vallen.
Deze stap zorgt ervoor dat alle drie de huidige strategische bommenwerpers van de VS – de B-1, B-2 en B-52 – over antischipcapaciteiten beschikken, een trend die zich ongetwijfeld zal uitbreiden naar de toekomstige B-21. Deze strategische verschuiving is een directe reactie op de groeiende maritieme aanwezigheid van China en zijn geavanceerde anti-access/area-denial (A2/AD)-systemen. Door gebruik te maken van bommenwerpers vermindert de VS haar afhankelijkheid van oppervlakteschepen en tactische straaljagers voor maritieme operaties op lange afstand.
Toekomst van de B-52-vloot
Naast de LRASM ondergaat de B-52-vloot een uitgebreide modernisering, waaronder nieuwe motoren en radarsystemen, wat leidt tot de herbenoeming tot de B-52J. Deze upgrades, samen met de toevoeging van de Long-Range Stand Off (LRSO) kernraket, zorgen ervoor dat het vliegtuig tot 2050 inzetbaar blijft.
De gemoderniseerde B-52J zal fungeren als een cruciaal knooppunt in een groter ‘kill web’, waarbij geavanceerde netwerktechnologie en radar worden ingezet om grootschalige, langeafstandsaanvallen op vijandelijke zeestrijdkrachten in de Stille Oceaan te coördineren. (fc)
Wil je meer defensienieuws ontvangen? Schrijf je in op onze wekelijkse Defensie Insider-nieuwsbrief
Volg Business AM ook op Google Nieuws
Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!
