Key takeaways

• Russische oorlogsschepen vormen met hun raketten een aanhoudende dreiging voor Britse steden en de Royal Navy.
• Door ernstige tekorten aan middelen is de Royal Navy gevaarlijk overbelast.
• Uitgestelde moderniseringsinspanningen zorgen voor een kritieke leemte in de maritieme veiligheid.

De aanwezigheid van de Russische marine is een vast gegeven geworden voor de zuidelijke en oostelijke kusten van het Verenigd Koninkrijk. Dat meldt de Telegraph.

Raketten op het Verenigd Koninkrijk

Hoewel het huidige bewakingsschip, het fregat Neustrashimy, niet beschikt over de specifieke raketbuizen die nodig zijn voor langeafstandsaanvallen op het land, zijn zijn opvolgers – zoals de Gorshkov- of Gepard-klassen – uitgerust met Kalibr-kruisraketten.

Deze wapens zouden potentieel elk doelwit in Verenigd Koninkrijk kunnen raken, inclusief Londen, dat momenteel niet over voldoende luchtverdediging beschikt. De Neustrashimy heeft al blijk gegeven van een provocerende houding door onaangekondigde schietoefeningen uit te voeren in drukbevaren scheepvaartroutes nabij Plymouth, een daad die door de minister van Defensie als onverantwoordelijk werd bestempeld.

Verbeterde bewaking

De operationele capaciteiten van het Russische schip zijn verder versterkt door een Ka-27 ‘Helix’-helikopter. Dit toestel vergroot het radar- en bewakingsbereik van het schip aanzienlijk, waardoor het „dark fleet“-tankers beter kan volgen. Om zijn positie te handhaven, maakt de Russische marine gebruik van inlichtingen- en reparatieschepen voor het bijtanken en bevoorraden, aangezien het schip niet in staat is om voorraden aan te vullen terwijl het met gelijke snelheid vaart – een standaardcapaciteit voor veel andere marines.

Druk op de middelen van de Royal Navy

De Royal Navy kampt daarentegen met een kritiek tekort aan beschikbare oorlogsschepen. De “Fleet Ready Escort”-taak, waarbij Russische schepen worden geschaduwd, vergt een onhoudbare hoeveelheid middelen. Met slechts enkele operationele fregatten en twee zeewaardige torpedobootjagers – waarvan er één in de Golf van Oman is gestationeerd – kan het Verenigd Koninkrijk geen consistente aanwezigheid handhaven.

Bovendien moet de marine tegelijkertijd schepen inzetten voor de jacht op onderzeeërs die de onderzeese infrastructuur en de nucleaire afschrikking bedreigen. Dit tekort heeft geleid tot het gebruik van lichtbewapende mijnenjagers en patrouilleboten voor bewakingstaken; deze schepen zijn hopeloos ondermaats en zouden in een gevechtssituatie gemakkelijk worden vernietigd.

Trage moderniseringen

De langetermijnstrategie om deze leemte aan te pakken is gebaseerd op de Type 31-fregatten voor algemeen gebruik, maar deze schepen kampen met vertragingen en zijn in onvoldoende aantal beschikbaar. Zelfs als de overdracht tegen het einde van dit decennium plaatsvindt, zullen ze pas over enkele jaren operationeel zijn. Tegen die tijd zal de bestaande Type 23-vloot al verouderd zijn.

Er is ook hoop dat de onbemande Type 91-raketplatforms eerder zullen arriveren om een oplossing met minimale bemanning te bieden voor patrouilles in het Kanaal. Het marinebudget bedraagt echter slechts een fractie van wat was aangevraagd om deze visie te realiseren.

Precaire veiligheidssituatie

Het Verenigd Koninkrijk heeft zo af te rekenen met een precaire situatie waarin één enkele mechanische storing kan leiden tot een totale ineenstorting van de inzetbaarheid van de fregatten. Om de aanhoudende Russische aanwezigheid voor de kust tegen te gaan, moet het leger radicale oplossingen toepassen, zoals meer onbemande luchtvaart, terwijl het tegelijkertijd met ernstige financiële beperkingen moet omgaan. Het fundamentele probleem blijft een eenvoudig maar nijpend gebrek aan voldoende schepen om de Britse wateren te beveiligen. (fc)

Wil je meer defensienieuws ontvangen? Schrijf je in op onze wekelijkse Defensie Insider-nieuwsbrief

Volg Business AM ook op Google Nieuws

Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!