Key takeaways
- Triada Robotics heeft de Bravo-drone ontwikkeld voor Oekraïne met een ‘blended wing body’-ontwerp om de lift en het bereik te vergroten.
- Dankzij de straalaandrijving is de reistijd naar verre doelen drastisch verkort, waardoor de vijandelijke verdediging geen tijd heeft om te reageren.
- Composietmaterialen en een stealthontwerp verminderen de radarsignatuur van het toestel.
Het in Kiev gevestigde Triada Robotics heeft een gespecialiseerde langeafstandsaanvalsdrone ontwikkeld, bekend als de Bravo, die gebruikmaakt van een ‘blended wing body’-architectuur. In tegenstelling tot standaardvliegtuigen met een aparte romp en vleugels, integreert dit ontwerp beide elementen. Daardoor is de luchtweerstand aanzienlijk verlaagd en de lift vergroot.
Dankzij deze aerodynamische aanpak kan de drone zwaardere ladingen over grotere afstanden efficiënter vervoeren dan traditionele ‘tube and wing’-modellen.
Diepe aanvallen
De capaciteiten van dit vliegtuig kwamen onlangs duidelijk naar voren tijdens aanvallen op het Bashneft-raffinagecomplex in Oefa. Deze stad is gelegen op meer dan 1.700 km van de Oekraïense grens. Beelden van begin augustus gaven een glimp weer van een compacte straaldrone.
Terwijl de meeste eerdere drones voor diepe penetratie afhankelijk waren van trage propellers, kan de door een straalmotor aangedreven Bravo met een snelheid van ongeveer 600 km/u vliegen en verre doelen in minder dan drie uur bereiken in plaats van bijna tien. Deze drastische verkorting van de reistijd verkleint de reactietijd van de vijandelijke luchtverdediging aanzienlijk.
Moeilijk te onderscheppen
Hoewel sommige Russische commentatoren hun bezorgdheid hebben geuit en beweren dat dergelijke drones onmogelijk te onderscheppen zijn, is dit waarschijnlijk overdreven. Aangezien Russische systemen in staat zijn om kruisraketten met een snelheid van 950 km/u te neutraliseren, is een Bravo met een topsnelheid van 800 km/u technisch gezien kwetsbaar.
De composietconstructie van de drone is echter specifiek bedoeld om de radarsignatuur te minimaliseren, waardoor detectie moeilijker wordt.
Opvallend ontwerp
De belangrijkste drijfveer achter het ontwerp van de Bravo was operationele efficiëntie, niet totale onzichtbaarheid. Door de ‘vliegende vleugel’-geometrie na te bootsen die te zien is bij Amerikaanse stealthbommenwerpers zoals de B-21, heeft Triada Robotics een explosief voor eenmalig gebruik ontwikkeld dat de prestaties bij subsonische vluchten maximaliseert.
Dit geavanceerde casco, met een prijs van ongeveer 174.000 euro, vermijdt de aerodynamische nadelen die gepaard gaan met traditionele vliegtuigverbindingen. Zo biedt het een onopvallender en wendbaarder instrument voor aanvallen over lange afstanden. (fc)
Wil je meer defensienieuws ontvangen? Schrijf je in op onze wekelijkse Defensie Insider-nieuwsbrief
Volg Business AM ook op Google Nieuws
Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!

